دائه جویونگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تاریخ کره
Korea-Gyeongju-Bulguksa-33.jpg

پیش از تاریخ
دوره جولمون
دوره میومان
گوجوسان (چوسان کهن) ۲۳۳۳ تا ۱۰۸ ق.م.
استان جین
نخستین سه امپراتوری: ۱۰۸ تا ۵۷ ق.م.
بویو، اوکجه، دونگایی
سم‌هان: ما، بایون، جین
سه امپراتوری: ۵۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
گوگوریو ۳۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
باکجه ۱۸ ق.م. تا ۶۶۰ میلادی
شیلا ۵۷ ق.م. تا ۹۳۵ میلادی
گایا ۴۲ تا ۵۶۲
استان‌های شمالی-جنوبی: ۶۹۸ تا ۹۳۵
شیلای متحد ۶۶۸ تا ۹۳۵
بالهایی ۶۹۸ تا ۹۲۶
آخرین سه امپراتوری ۸۹۲ تا ۹۳۵
گوگوریو جدید، باکجه جدید، شیلا
گوریو ۹۱۸ تا ۱۳۹۲
چوسان ۱۳۹۲ تا ۱۸۹۷
امپراطوری کره ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۰
سلطه ژاپن ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵
دولت در تبعید کره ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸
تقسیم کره ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸
کره شمالی، کره جنوبی ۱۹۴۸–تاکنون
جنگ کره ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳

  • فهرست پادشاهان
  • گاه‌شمار
  • تاریخ نظامی
  • تاریخ نیروی دریایی
  • تاریخ علم و فناوری
  • درگاه کره

    دائه جویونگ (تجو یونگ) (고왕 یا 高王)

    مؤسس حکومت بالهایی و شاه بالهایی، احتمالا از ۶۹۹ب. م تا ۷۱۹ب. م بود. اصل و نسب او به شدت مورد مناقشه‌است. تعداد زیادی از تاریخ دانان کره‌ای او را از وارثان گوگوریو و برخی از تاریخ دانان در چین او را از دودمان مالگال می‌دانند.

    در سال ۶۶۸، سلسله ی گوگوریو که قدرتمندترین کشور در تاریخ کشور کره بود،توسط سلسله های شیلا و تانگ از بین رفت. در نتیجه بیشتر سرزمین گوگوریو به دست تانگ افتاده و حدود صد هزار تن از پناهندگان گوگوریو مجبور شدند تا به تانگ رفته و در آنجا مورد سو استفاده شدید قرار گرفتند.بعد از سه دهه تحمل رنج و اندوه، قبیله ی گوران در سال ۶۹۸ در منطقه یک شورش را آغاز کرد.در آن زمان بود که یکی از پناهندگان گوگوریو فرصت را غنیمت شمرده و هم وطنان خود را به منطقه ی سابق گوگوریو در مجاورت رودخانه ی لیائو هدایت کرد.این شخص کسی جز ته جویونگ نبود.

    پادشاه دائه جویونگ
    ترتیب اولین پادشاه بالهایی
    زمان حکومت ۷۱۹–۶۹۹
    شاه بعدی دائه مویه
    دودمان بالهایی
    زادروز
    درگذشت ۷۱۹
    زادگاه لیودانگ، قلعه آنشی
    محل فوت
    همسران چولین
    فرزندان دائه مویه (گوم)، دائه مونیه، دائه چویی ژین، دائه موبانگ، دائه نانگ آ

    پیشینه[ویرایش]

    تاریخ دقیق تولد ته جویونگ معلوم نیست. او پسر ژنرال ته جونگ سانگ بود که در یک تلاش برای نجات کشورش در جنگ کشته شد. ته جویونگ احتمالاً در اواخر سلسلهٔ گوگوریو متولد شده‌است و به مانند پدرش مصمم بود تا گوگوریو را احیا کند. او با سردستهٔ قبیلهٔ مالگال یعنیگول سابیو متحد شد تا پناهندگان گوگوریو و قبایل مالگال را به منطقهٔ شمال شرقی منتقل کنند. سلسلهٔ تانگ سعی کرد تا ته جویونگ را شکست دهد ولی ته جویونگ و ارتش وی دشمن را نابود کردند. بعد از سال‌ها استثمار و مهاجرت‌های متناوب، پناهدگان گوگوریو از لحاظ جسمانی خسته بودند ولی آنها به یک گروه قوی تر تبدیل شده بودند و بهترین مهارت‌های مبارزه ای خود را در نبرد بروز دادند. ته جویونگ ۱۰۰۰ کمین را در منطقه انجام داد و استراتژی وی در برابر حدود دویست هزار سرباز تانگ موفقت آمیز بود. به لطف شجاعت و استراتژی‌های موفقت آمیزش، ته جویونگ نبرد را برده و بعد از پیمودن مسافتی ۵۰۰۰ کیلومتری سرانجام در سال ۶۹۸ یک دژ در کوهستان دونگ مو ساخته شده و نام سرزمین جدید ته جین گذاشته شد.

    بنیان‌گذاری بالهایی[ویرایش]

    سرانجام ارتش تانگ دائه جونگسانگ را کشت. دائه جویونگ نیز ارتش‌های مردمی گوگوریو و سپاهیان قبیله مالگال را یکپارچه کرد و به کشور تانگ (چین امروزی) یورش برد. پیروزی قدرتمندانه او در نبرد چون مون ریونگ بر تانگ، به او توانایی داد تا بتواند امپراتوری گوگوریو را احیا کند. در سال ۶۹۸ دائه جویونگ خود را پادشاه جین (ژین) خواند و کشور جین یا ژین (진국 یا 辰國) را بنیان نهاد. او مرکز حکومت خود را در جنوب کوهستان دانگمیو بنا کرد و قلعه قدرتمند دانگمیو را ساخت. جویونگ تلاش کرد که بر سیاست‌های میان تانگ و شیلا، خیتان، گوکتورک‌ها و تعدادی از قبایل مستقل مالگال دخالت کند و دوستی آنها با تانگ را تمام کند، پس از چند سال این رؤیای دائه جویونگ به حقیقت پیوست و کشورهای زیر دست تانگ علیه چین شوریدند.

    سرانجام در سال ۷۱۲ب. م دائه جویونگ نام امپراتوری خود را بالهایی یا بالحه نهاد. در سال ۷۱۳ب. م دائه جویونگ لقب «شاه شاهان بالهایی» را از امپراتور ژوان زانگ (امپراتور تانگ) دریافت کرد.

    پس از رسیدن به یک دوره از آرامش در امپراتوری، شاه دائه جویونگ روشن ساخت که دوستی با شیلا امکان‌پذیر نیست زیرا ارتش تانگ با کمک شیلا توانست گوگوریوی بزرگ را شکست دهد. (گوگوریو خاستگاه کشور بالهایی بود). این عقیده غیر دوستانه را پسر دائه جویونگ یعنی گومی که جانشین او بود ادامه داد.

    بعد از حدود ۲۳۰ سال از پیدایش آن، بالهه در تاریخ محو شد. در طول زمان این سلسله توجه کمی را به خود جلب کرده بود ولی مؤسس آن یعنی ته جویونگ به وسیلهٔ احیای شکوه امپراطوری گوگوریو و دادن امید و شجاعت به پناهندگان گوگوریو اثری محو نشدنی را در تاریخ کره از خود به جای گذاشته‌است. ته جویونگ یک قهرمان تنها نیست زیرا دستاوردهای وی نقشی حیاتی را در شکل‌دادن کره بازی کرده بود.

    مرگ و جانشینی[ویرایش]

    سرانجام شاه دائه جویونگ در سال ۷۱۹ب. م از دنیا رفت و پسر او دائه مویه (گوم) بر تخت سلطنت نشست و پدرش را دفن کرد و به او لقب پادشاه گو را داد. این لقب به این معناست که دائه جویونگ ادامه دهنده سلطنت گوگوریوی بزرگ است.

    خانواده[ویرایش]

    دائه جویونگ دارای دو همسر بود. پسران او از همسر اولش دائه گوم و دائه مونیه بودند. پسران او از همسر دومش دائه چویی ژین، دائه هو بانگ، دائه نانگ آ بودند.

    سرانجام دائه مویه (گوم) از همسر اول دائه جویونگ که بزرگ‌ترین پسر او بود به تخت سلطنت نشست.

    میراث[ویرایش]

    دائه جویونگ با ایجاد حکومت قدرتمند بالهایی توانست مردم آواره گوگوریو را نجات دهد و کار مهمی را در تاریخ کره انجام دهد اما به دلیل استعمار ژاپن نقش حکومت بالهایی و دائه جویونگ در نظر مردم کم‌اهمیت شد.

    منابع[ویرایش]

    • سامگوک ساگی
    • سام‌گوگ یوسا