خیال‌بافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خیال‌بافی کناره گیری کوتاه مدت را از محیط اطراف آنی یک فرد، که در طی آن تماس یک فرد را با واقعیت مبهم و بخشی از آن توسط یک فانتزی رؤیایی جایگزین است، به خصوص یکی از خوشحالی، افکار دلپذیر، امیدوار یا جاه طلبی است، تصور به عنوان آینده به تصویب، و در حالی بیداری تجربه می‌کند. در اینجا بسیاری از انواع روز خوابی، و هیچ تعریف سازگار در میان روانشناسان، با این حال ویژگی‌های است که مشترک به تمام اشکال خیال بافی معیارهای تفکیک خفیف وجود دارد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Klinger, Eric (October 1987). Psychology Today.