خیابان مولوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
خیابان مولوی
موقعیتتهران
ازمیدان رازی
تامیدان قیام

خیابان مولوی (اسماعیل بزاز سابق) خیابانی در جنوب شهر تهران در حد فاصل میدان رازی و میدان قیام است. این خیابان در محل ضلع جنوبی بازار بزرگ تهران قرار دارد و از میدان گمرک شروع شده و در میان از میدان اعدام عبور می‌کند و در میدان قیام پایان می‌یابد.

این خیابان از خیابان‌های قدیمی تهران است و تاریخچه ساخت آن به دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار بازمی‌گردد. مراکز مهمی چون بازار تاریخی مولوی، بازار پارچه‌فروش‌ها یا پرده‌فروش‌ها، کلیسای تادئوس، کوچه باغ ایلچی و محلی با نام کوچه مرغی (که بازار خرید و فروش انواع حیوانات است) می‌توان نام برد.

تاریخچه[ویرایش]

تاریخچه ساخت خیابان مولوی به سال ۱۲۸۴ هجری قمری (۱۲۴۶ شمسی) و طرح توسعه شهر تهران در عهد ناصری برمیگردد. ناصرالدین شاه دستور می‌دهد از مرز جنوبی تهران هزار قدم به سمت جنوب بروند و خندق جدید شهر را در این نقطه (که در محل فعلی خیابان شوش تهران قرار می‌گیرد) حفر کنند؛ و خیابان مولوی را هم در شمال خندق جنوبی شهر و در محل برج و باروی شاه طهماسبی احداث کنند.

در ابتدا اسم این مکان را خیابان اسماعیل بزاز می‌نامند. در زمان رضاشاه پهلوی نام مولوی را بر خیابان گذاشتند. همچنین در زمان رضا شاه میدان محمدیه (اعدام) را در مسیر این خیابان احداث کردند.[۱]

در یک حفاری عمرانی در این خیابان اسکلت زنی کشف شد که نشان از قدمت طولانی حیات در منطقه مولوی تهران دارد.[۲]

دسترسی[ویرایش]

این خیابان از طریق ایستگاه مترو مهدیه (تقاطع خیابان مولوی و ولیعصر)، ایستگاه مترو میدان محمدیه (میدان اعدام)، ایستگاه مترو مولوی خط هفت (تقاطع مولوی و چهارراه سیروس) قابل دسترسی است.

منابع[ویرایش]

  1. مصاحبه معمارنت با عبدالله انوار
  2. «ادعای جدید برای اثبات قدمت ۷ هزار ساله تهران +عکس». مشرق نیوز. ۲۶ آبان ۱۳۹۷.