خیابان دماوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شناسه‌ها

  • نام: خیابان دماوند (تهران‌نو سابق)


  • جایگاه جغرافیایی در شهر:
    شرق، شمالشرق





خیابان دماوند (تهران‌نو سابق)
نمایی از ابتدای خیابان دماوند از نمای شرق به سمت غرب

خیابان دَماوَند (با نام پیشین خیابان تهران‌نو) یکی از اصلی‌ترین، مهم‌ترین، طولانی‌ترین و عریض‌ترین خیابان‌های تهران است. این خیابان در شرق از جاده تلو در تقاطع بزرگراه زين الدين آغاز می‌شود و تا میدان امام حسین و خیابان انقلاب در غرب امتداد دارد. محله‌های تهران نو، امامت تهران‌شرق، قاسم‌آباد، شاهد، صفا، وحیدیه، داریوش، پُـل، کوی زینبیه و کوی فاطمیه از مهمترین محلات واقع شده در خیابان دماوند هستند. خط یک اتوبوس‌های تندرو تهران، که تهرانپارس را به پایانه آزادی متصل می‌کند از این خیابان عبور می‌کند. این خیابان تا پیش از انقلاب ایران، خیابان تهران‌نو نام داشته‌است.

     بزرگراه امام علی     خیابان دماوند     بزرگراه بسیج     خیابان پیروزی     بزرگرا شهید محلاتی     خیابان خاوران     بزرگراه بعثت     بزرگراه آزادگان     بزرگراه امام رضا (جاده مشهد)     بزرگراه شهید کریمی (نیم‌دایره بالایی) و بزرگراه شهید آوینی (نیم‌دایره پایینی)     جاده ورامین

موقعیت[ویرایش]

این خیابان از پارک جنگلی سرخه‌حصار شروع می‌شود و با گذر در تقاطع‌ها و میدان‌های زیر در انتها به میدان امام حسین می‌رسد:

  • تقاطع تهرانپارس (از شمال به محله تهرانپارس و از جنوب به افسریه متصل می‌شود)
  • تقاطع خاقانی (از جنوب به محلات تهران نو و کوی زینبیه و از شمال از طریق بزرگراه شهید باقری به تهرانپارس متصل می‌شود)
  • تقاطع سی‌متری نارمک (از جنوب به میدان وثوق (امامت) و از شمال به خیابان سی متری نارمک (آیت) متصل می‌شود)
  • تقاطع پل (از جنوب به سی متری نیرو هوایی و از شمال به خیابان مسیل باختر)
  • تقاطع سبلان (از جنوب به فرودگاه نیروی هوایی و از شمال به تقاطع نظام‌آباد متصل می‌شود)
  • میدان امام حسین (از جنوب به میدان شهداء متصل می‌شود)