پرش به محتوا

خون‌ریزی دستگاه گوارش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از خون‌ریزی گوارشی)
خون‌ریزی گوارشی
دیگر نام‌هاهموراژی دستگاه گوارش، خونریزی GI،
تصویر آندوسکوپی از لنفوم MALT معده که در آنتروم معده در بیماری که با خونریزی دستگاه گوارش فوقانی مراجعه کرده است، گرفته شده است. ظاهر آن شبیه زخم معده با لخته خون چسبنده است. آسیب‌شناسی با لنفوم معده مطابقت داشت.
تخصصگوارش
نشانه‌هااستفراغ خون، هماتوشزی، ملنا و احساس خستگی[۱]
عوارضکم‌خونی فقر آهن و آنژین صدری[۱]
گونه‌هاخونریزی دستگاه گوارشی فوقانی، خونریزی دستگاه گوارشی تحتانی[۲]
علتفوقانی: زخم گوارشی، واریس مری ناشی از سیروز و سرطان[۳]
تحتانی: بیماری التهابی روده، سرطان و بواسیر[۲]
روش تشخیصشرح‌حال و بررسی سابقهٔ بیمار، معاینه بالینی و آزمایش خون[۱]
درمانتزریق وریدی مواد مورد نیاز بدن، انتقال خون و آندوسکوپی[۴][۵]
دارومهارکنندگان پمپ پروتونی، اکترئتید و آنتی‌بیوتیک[۴][۶]
پیش‌آگهی~۱۵٪ خطر مرگ[۱][۷]
فراوانیفوقانی: سالانه ۱۰۰ نفر به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر از افراد بالغ[۸]
تحتانی: سالانه ۲۵ نفر به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر از افراد بالغ[۲]

خون‌ریزی دستگاه گوارش یا خونریزی گوارشی (به انگلیسی: Gastrointestinal bleeding) که هموراژی دستگاه گوارش (GIB) نیز نامیده می‌شود شامل تمام اشکال خون‌ریزی در دستگاه گوارش، از دهان تا راست‌روده است.[۹] هنگامی که میزان قابل توجه هدررفت خون در مدت زمان کوتاهی رخ دهد، نشانه‌ها ممکن است شامل استفراغ خون قرمز، استفراغ خون سیاه، مدفوع خونی یا مدفوع سیاه باشد.[۱] مقادیر کم خون‌ریزی در مدت زمان طولانی ممکن است باعث کم‌خونی ناشی از فقر آهن گردد که پیامد آن احساس خستگی یا درد قفسه سینه مرتبط با قلب (آنژین صدری) است.[۱] دیگر نشانه‌ها شامل درد شکمی، تنگی نفس، رنگ‌پریدگی یا غش کردن می‌باشد.[۱][۹] گاهی در افرادی که خون‌ریزی کمی دارند، ممکن است هیچ نشانه‌ای وجود نداشته باشد.[۱]

خون‌ریزی معمولاً به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: خون‌ریزی دستگاه گوارش فوقانی و خون‌ریزی دستگاه گوارش تحتانی.[۲] علل خون‌ریزی‌های GI فوقانی شامل موارد زیر است: زخم گوارشی، واریس مری ناشی از سیروز کبدی و سرطان، و موارد دیگر.[۳] علل خون‌ریزی‌های GI تحتانی عبارتند از هموروئید، سرطان و بیماری التهابی روده و موارد دیگر.[۲][۱] مقادیر کم خون‌ریزی را می‌توان با تست خون پنهان مدفوع تشخیص داد.[۱] آندوسکوپی دستگاه گوارش تحتانی و فوقانی ممکن است محل خون‌ریزی را مشخص کند.[۱] تصویربرداری پزشکی ممکن است در مواردی که محل خون‌ریزی مشخص نیست، مفید باشد.[۱] خون‌ریزی همچنین می‌تواند در طول پروسیجرهای آنژیوگرافی با روش‌های کم‌تهاجمی جراحی مانند آمبولیزاسیون شریان هموروئیدی تشخیص داده و درمان شود.[۱۰][۱۱]

درمان اولیه بر احیا متمرکز است که ممکن است شامل تزریق وریدی و انتقال خون باشد.[۵] اغلب، تزریق خون توصیه نمی‌شود مگر اینکه هموگلوبین کمتر از ۷۰ یا ۸۰ گرم/لیتر باشد.[۷][۱۲] درمان با مهارکننده‌های پمپ پروتون، اکتروتاید و آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است در موارد خاصی در نظر گرفته شود.[۴][۶][۱۳] اگر اقدامات دیگر مؤثر واقع نشوند، می‌توان در افراد مشکوک به واریس مری، استفاده از بالون مری را امتحان کرد.[۲] آندوسکوپی مری، معده و دوازدهه یا آندوسکوپی روده بزرگ معمولاً طی ۲۴ ساعت توصیه می‌شود و می‌تواند علاوه بر تشخیص، درمان بیماری را نیز ممکن سازد.[۵]

خون‌ریزی GI فوقانی شایع‌تر از خون‌ریزی GI تحتانی است.[۲] خون‌ریزی GI فوقانی سالانه در ۵۰ تا ۱۵۰ نفر از هر ۱۰۰هزار بزرگسال رخ می‌دهد.[۸] وقوع خون‌ریزی GI تحتانی سالانه در ۲۰ تا ۳۰ نفر از هر ۱۰۰هزار نفر تخمین زده می‌شود.[۲] این خون‌ریزی سالانه منجر به حدود ۳۰۰هزار مورد بستری در بیمارستان در ایالات متحده می‌شود.[۱] خطر مرگ‌ومیر ناشی از خون‌ریزی GI بین ۵ تا ۳۰ درصد است.[۱][۷] خطر خون‌ریزی در مردان شایع‌تر است و با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد.[۲]

طبقه‌بندی

[ویرایش]
علل خونریزی دستگاه گوارش

خون‌ریزی گوارشی را می‌توان تقریباً به دو سندرم بالینی تقسیم کرد: خون‌ریزی دستگاه گوارش فوقانی و خون‌ریزی دستگاه گوارش تحتانی.[۲] حدود دوسوم موارد از کل خون‌ریزی‌های GI از منابع فوقانی و یک‌سوم از منابع تحتانی هستند.[۱۴] علل شایع خون‌ریزی دستگاه گوارش شامل عفونت‌ها، سرطان‌ها، اختلالات عروقی، عوارض جانبی داروها و اختلال انعقاد خون است.[۲] خون‌ریزی گوارشی با منشأ مبهم زمانی است که پس‌از انجام بررسی‌ها، منبع خون‌ریزی نامشخص باشد.[۱۵]

دستگاه گوارش فوقانی

[ویرایش]
تصویر آندوسکوپی از زخم دوازدهه دیواره خلفی با پایه تمیز، که از علل شایع خونریزی دستگاه گوارش فوقانی است.

خون‌ریزی دستگاه گوارش فوقانی، خون‌ریزی از منبعی میان حلق و لیگامان تریتز است. منبع فوقانی خون‌ریزی با استفراغ خونی و ملنا مشخص می‌شود. حدود نیمی از خون‌ریزی‌ها به دلیل بیماری زخم گوارشی رخ می‌دهند.[۳] التهاب مری و بیماری فرسایشی شایع‌ترین علل بعدی می‌باشند.[۳] در افراد مبتلا به سیروز کبدی، ۵۰ تا ۶۰ درصد خون‌ریزی به دلیل واریس مری است.[۳] تقریباً نیمی از افرادی که زخم پپتیک دارند، مبتلا به عفونت هلیکوباکترپیلوری هستند.[۳] دیگر علل شامل پارگی مالوری–وایس، سرطان و آنژیودیسپلازی است.[۲]

مشخص شده است که برخی داروها باعث خون‌ریزی GI فوقانی می‌شوند.[۱۶] داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا مهارکننده انتخابی کوکس۲ خطر این نوع خون‌ریزی را حدود چهار برابر افزایش می‌دهند.[۱۶] مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین، کورتیکواستروئیدها و ضدانعقاد نیز ممکن است این خطر را افزایش دهند.[۱۶] خطر خون‌ریزی با دابیگاتران ۳۰٪ بیشتر از وارفارین است.[۱۷]

دستگاه گوارش تحتانی

[ویرایش]

خونریزی دستگاه گوارش تحتانی معمولاً از روده بزرگ، راست روده یا مقعد است.[۲] علل شایع خونریزی دستگاه گوارش تحتانی شامل بواسیر، سرطان، آنژیودیسپلازی، کولیت اولسراتیو، بیماری کرون و فیستول آئورت-روده است.[۲] این خونریزی ممکن است با دفع خون قرمز تازه از مقعد، به ویژه در غیاب استفراغ خونی، مشخص شود. خونریزی دستگاه گوارش تحتانی همچنین می‌تواند در صورت خونریزی در روده کوچک یا روده بزرگ پروگزیمال، منجر به ملنا شود.[۱]

علائم و نشانه‌ها

[ویرایش]

خون‌ریزی گوارشی می‌تواند از مقادیر کم و غیرقابل مشاهده که فقط از طریق تست‌های آزمایشگاهی قابل تشخیص هستند، تا خون‌ریزی شدید که در آن خون قرمز روشن دفع شده و باعث شوک می‌گردد، متغیر باشد. خون‌ریزی سریع ممکن است باعث سنکوپ شود.[۱۸] وجود خون قرمز روشن در مدفوع، که تحت عنوان هماتوشزی شناخته می‌شود، معمولاً نشان‌دهنده خون‌ریزی دستگاه گوارش تحتانی است. خون هضم‌شده از دستگاه گوارش فوقانی ممکن است به جای قرمز، سیاه به نظر برسد و منجر به استفراغ «موادی شبیه قهوه» یا ملنا شود.[۲] علائم و نشانه‌های دیگر شامل احساس خستگی، سرگیجه و رنگ‌پریدگی پوست است.[۱۸]

تعدادی از مواد غذایی و داروها می‌توانند مدفوع را در غیاب خون‌ریزی به رنگ قرمز یا سیاه درآورند.[۲] بیسموت موجود در بسیاری از آنتی‌اسیدها، همچنین ذغال فعال ممکن است مدفوع را سیاه کنند.[۲] همچنین خون‌ریزی از واژن یا مجاری ادراری ممکن است با خون در مدفوع اشتباه گرفته شود.[۲]

تشخیص

[ویرایش]
تصویر ازوفاگوگاسترودئودنوسکوپی از زخم معده کوچک با رگ‌های خونی قابل مشاهده، یک علامت هشدار دهنده بالقوه برای خونریزی دستگاه گوارش فوقانی

تشخیص اغلب بر اساس مشاهده مستقیم خون در مدفوع یا استفراغ صورت می‌گیرد. اگرچه تست خون مخفی مدفوع در شرایط اضطراری مورد استفاده قرار گرفته است، اما این کاربرد توصیه نمی‌شود زیرا این تست فقط برای غربالگری سرطان روده بزرگ تأیید شده است.[۱۹] افتراق میان خون‌ریزی دستگاه گوارش فوقانی و تحتانی در برخی موارد می‌تواند دشوار باشد. شدت خون‌ریزی GI فوقانی را می‌توان بر اساس نمره بلاچفورد[الف][۵] یا نمره راکال[ب][۱۶] قضاوت کرد. نمره راکال از بین این دو دقیق‌تر است.[۱۶] از سال ۲۰۰۸ هیچ سیستم نمره‌دهی مفیدی برای خون‌ریزی GI تحتانی وجود ندارد.[۱۶]

تشخیص بالینی

[ویرایش]
بیماری دیورتیکولار می‌تواند به‌طور بالقوه باعث خونریزی دستگاه گوارش تحتانی شود.

شست‌وشوی معده، که در آن لوله‌ای از طریق بینی وارد معده می‌شود تا مشخص شود که خون در معده وجود دارد یا خیر، اگر نتیجه منفی باشد، خون‌ریزی GI منتفی نمی‌شود،[۲۰] اما اگر مثبت باشد، برای تأیید خون‌ریزی مفید است.[۱۴] لخته‌های خونی موجود در مدفوع نشان‌دهنده منبع خون‌ریزی از GI تحتانی است، درحالی‌که مدفوع تیره‌رنگ (ملنا) نشان‌دهنده منبعی از GI فوقانی است.[۱۴]

تست‌های آزمایشگاهی

[ویرایش]
آزمایش خون پنهان مدفوع مثبت

تست‌های خون توصیه‌شده شامل موارد زیر است: کراس‌مچ خون، هموگلوبین، هماتوکریت، پلاکت‌ها، زمان انعقاد و الکترولیت‌ها.[۵] اگر نسبت نیتروژن اوره خون به کراتینین بیشتر از ۳۰ باشد، منبع آن به احتمال زیاد از GI فوقانی است.[۱۴]

تصویربرداری

[ویرایش]

سی‌تی‌آنژیوگرافی برای تعیین محل دقیق خون‌ریزی درون دستگاه گوارش مفید است.[۲۱] سینتی‌گرافی هسته‌ای یک تست حساس برای تشخیص خون‌ریزی مخفی دستگاه گوارش است، زمانی که تصویربرداری مستقیم با آندوسکوپی‌های فوقانی و تحتانی نتیجه منفی داشته باشد. آنژیوگرافی مستقیم امکان آمبولیزاسیون منبع خون‌ریزی را فراهم می‌کند، اما به نرخ خون‌ریزی سریع‌تر از ۱ میلی‌لیتر/دقیقه نیاز دارد.[۲۲]

پیشگیری

[ویرایش]

در بیمارانی که مبتلا به واریس یا سیروز قابل توجهی هستند، بتابلاکرهای غیرانتخابی خطر خون‌ریزی در آینده را کاهش می‌دهند.[۱۳] با هدف قرار دادن ضربان قلب ۵۵ ضربه در دقیقه، بتابلاکرها خطر مطلق خون‌ریزی را تا ۱۰٪ کاهش می‌دهند.[۱۳] همچنین لیگاسیون با باند از طریق آندوسکوپی در بهبود پیامدها مؤثر است.[۱۳] استفاده از بتابلاکرها یا EBL به‌عنوان اقدامات پیشگیرانه اولیه توصیه می‌شود.[۱۳] در بیمارانی که سابقه خون‌ریزی واریسی داشته‌اند، هر دو درمان توصیه می‌شود.[۱۳] برخی شواهد، افزودن ایزوسورباید مونونیترات را تأیید می‌کنند.[۲۳] تست و درمان افرادی که از نظر هلیکوباکترپیلوری مثبت هستند، توصیه می‌شود.[۱۶] شانت پورتوسیستمیک داخل کبدی ترانس‌ژوگولار ممکن است برای پیشگیری از خون‌ریزی در افرادی که علیرغم اقدامات دیگر دوباره خون‌ریزی می‌کنند، مورد استفاده قرار گیرد.[۱۶]

از میان بیماران بستری در آی‌سی‌یو با خطر بالای خون‌ریزی، به نظر می‌رسد یک مهارکنندگان پمپ پروتونی (PPI) یا آنتاگونیست گیرنده H2 مفید باشند.[۲۴][۲۵]

درمان

[ویرایش]
قرار دادن کلیپس آندوسکوپی روی زخم معده در معرض خطر خونریزی

تمرکز اولیه بر احیا است که با مدیریت راه هوایی و تأمین مایعات با استفاده از مایعات داخل وریدی یا خون آغاز می‌شود.[۵] تعدادی از داروها ممکن است بسته به منبع خون‌ریزی، پیامدها را بهبود بخشند.[۵]

زخم‌های پپتیک

[ویرایش]

براساس شواهد حاصل از افراد مبتلا به دیگر مشکلات سلامت، تصور می‌شود کریستالوئیدها و کلوئیدها برای خون‌ریزی ناشی از زخم پپتیک اثربخشی یکسانی دارند.[۵] درمان با مهارکننده پمپ پروتون پیش‌از آندوسکوپی ممکن است نیاز به درمان هموستاتیک آندوسکوپی را کاهش دهد، بااین‌حال مشخص نیست که این درمان میزان مورتالیتی، خطر خون‌ریزی مجدد یا [نیازمند شفاف‌سازی] و نیاز به جراحی را کاهش می‌دهد یا خیر.[۲۶] فرمولاسیون‌های خوراکی و داخل وریدی ممکن است معادل باشند، بااین‌حال، سطح شواهد موجود برای تأیید این امر کمتر از حد مطلوب است.[۲۷] در افرادی که بیماری خفیف‌تری دارند، همچنین در شرایطی که آندوسکوپی به سرعت در دسترس است، از اهمیت بالینی فوری کمتری برخوردارند.[۲۶] شواهد آزمایشی مبنی بر مزیت ترانکسامیک اسید که مانع از تجزیه لخته خونی می‌شود، وجود دارد.[۲۸] سوماتواستاتین و اکتروتاید، اگرچه برای خون‌ریزی‌های واریسی توصیه می‌شوند، برای خون‌ریزی‌های غیرواریسی کاربرد عمومی ندارند.[۵] پس‌از درمان زخم خون‌ریزی‌دهنده پُرخطر به‌صورت آندوسکوپیک، تجویز PPI یک‌بار یا یک روز در میان به جای تزریق، به همان اندازه مؤثر بوده و ارزان‌تر است (این روش ممکن است به‌صورت خوراکی یا داخل وریدی باشد).[۲۹]

خون‌ریزی واریسی

[ویرایش]

برای جایگزینی اولیه مایعات، استفاده از کلوئیدها یا آلبومین در افراد مبتلا به سیروز ترجیح داده می‌شود.[۵] داروها معمولاً شامل اکتروتاید یا در صورت عدم دسترسی به آن، وازوپرسین[پ] و نیتروگلیسیرین برای کاهش فشار ورید پورتال هستند.[۱۳] به نظر می‌رسد ترلیپرسین از اکتروتاید مؤثرتر است، اما در بسیاری از مناطق جهان در دسترس نیست.[۱۶][۳۰] این تنها دارویی است که نشان داده شده میزان مورتالیتی ناشی از خون‌ریزی حاد واریسی را کاهش می‌دهد.[۳۰] این امر علاوه بر بستن از طریق آندوسکوپی یا اسکلروتراپی برای واریس‌ها انجام می‌شود.[۱۳] اگر این درمان کافی باشد، می‌توان از بتابلاکرها و نیترات‌ها برای پیشگیری از خون‌ریزی مجدد استفاده کرد.[۱۳] اگر خون‌ریزی پیوسته و مداوم باشد، می‌توان از تامپوناد بالون با لوله سنگستاکن–بلیک‌مور[ت] یا لوله مینه‌سوتا برای تلاش جهت فشرده‌سازی مکانیکی واریس‌ها استفاده کرد.[۱۳] این اقدام ممکن است با یک شانت پورتوسیستمیک داخل کبدی ترانس‌ژوگولار دنبال شود.[۱۳] در افراد مبتلا به سیروز، آنتی‌بیوتیک‌ها احتمال خون‌ریزی مجدد را کم می‌کنند، مدت زمان بستری در بیمارستان را کوتاه‌تر کرده و میزان مورتالیتی را کاهش می‌دهند.[۴] اکتروتاید نیاز به تزریق خون را کاهش می‌دهد[۳۱] و ممکن است مورتالیتی را نیز کاهش دهد.[۳۲] هیچ کارآزمایی‌ای در مورد ویتامین K انجام نشده است.[۳۳]

فرآورده‌های خونی

[ویرایش]

شواهد مربوط به مزایای تزریق خون در خون‌ریزی GI ضعیف است و برخی شواهد، مضر بودن آن را نشان می‌دهند.[۸] در بیمارانی که در شوک هستند، گلبول‌های قرمز متراکم با گروه خونی O منفی توصیه می‌شوند.[۲] در صورت استفاده از مقادیر زیاد گلبول‌های قرمز متراکم، باید پلاکت‌های إضافی و پلاسمای تازه منجمد برای پیشگیری از کوآگولوپاتی تجویز شود.[۵] در افراد الکلی، FFP پیش‌از تأیید کوآگولوپاتی به دلیل مشکلات احتمالی لخته شدن خون پیشنهاد می‌شود.[۲] شواهد از عدم تزریق خون در افرادی که هموگلوبین بیشتر از ۷ تا ۸ گرم/دسی‌لیتر و خون‌ریزی متوسط دارند، از جمله در افرادی که سابقه بیماری عروق کرونر قلب دارند، حمایت می‌کند.[۷][۱۲]

اگر INR بیشتر از ۱٫۵ تا ۱٫۸ باشد، اصلاح با پلاسمای تازه منجمد یا کمپلکس پروترومبین ممکن است مورتالیتی را کاهش دهد.[۵] شواهدی حاکی از آسیب یا مزیت فاکتور VII فعال‌شده نوترکیب در افراد مبتلا به بیماری‌های کبدی و خون‌ریزی گوارشی مشخص نشده است.[۳۴] ممکن است از انتقال خون گسترده استفاده شود، اما شواهد کافی برای این اندیکاسیون وجود ندارد.[۱۶]

پروسیجرها

[ویرایش]
بالون مری بلیک‌مور که برای متوقف کردن خونریزی مری در صورت عدم موفقیت سایر اقدامات استفاده می‌شود.

مزایای قرار دادن لوله نازوگاستریک در مقایسه با خطرات آن در افرادی که خون‌ریزی GI فوقانی دارند، مشخص نشده است.[۵] علاوه بر مدیریت دارویی، ارزیابی آندوسکوپی طی ۲۴ ساعت،[۵] توصیه می‌شود.[۳۵] تعدادی از درمان‌های آندوسکوپی ممکن است مورد استفاده قرار گیرد، از جمله: تزریق اپی‌نفرین، لیگاسیون با باند، اسکلروتراپی و چسب فیبرین، بسته به آنچه یافت می‌شود.[۲] عوامل پروکینتیک مانند اریترومایسین پیش‌از انجام آندوسکوپی می‌توانند میزان خون در معده را کاهش داده و در نتیجه دید اپراتور را بهبود بخشند.[۵] این عوامل، همچنین میزان تزریق خون مورد نیاز را کاهش می‌دهند.[۳۶] آندوسکوپی زودهنگام، بستری شدن در بیمارستان و میزان تزریق خون مورد نیاز را کاهش می‌دهد.[۵] برخی، انجام آندوسکوپی دوم را طی یک روز به‌طور روتین توصیه می‌کنند،[۱۶] اما برخی دیگر آن را فقط در شرایط خاص پیشنهاد می‌کنند.[۲۲] مهارکننده‌های پمپ پروتون، اگر قبلاً شروع نشده باشند، در افرادی که علائم پُرخطر خون‌ریزی در آنها وجود دارند، توصیه می‌شود.[۵] دوزهای بالا و پائین PPIها در این مرحله معادل به نظر می‌رسند.[۳۷] همچنین توصیه می‌شود افرادی که علائم پُرخطر دارند، حداقل ۷۲ ساعت در بیمارستان تحت نظر بمانند.[۵] افرادی که خطر خون‌ریزی مجدد در آنها کم است، معمولاً ۲۴ ساعت پس‌از آندوسکوپی می‌توانند غذا خوردن را شروع کنند.[۵] اگر دیگر اقدامات ناموفق باشند یا در دسترس نباشند، می‌توان از تامپوناد بالون مری استفاده کرد.[۲] اگرچه میزان موفقیت تا ۹۰٪ است، اما شامل برخی عوارض بالقوه قابل توجه از جمله آسپیراسیون و پارگی مری است.[۲]

کولونوسکوپی برای تشخیص و درمان خون‌ریزی GI تحتانی مفید است.[۲] تعدادی از تکنیک‌ها ممکن است به کار گرفته شوند، از جمله گیره‌گذاری، سوزاندن و اسکلروتراپی.[۲] آماده‌سازی برای کولونوسکوپی حداقل شش ساعت طول می‌کشد که در مواردی که خون‌ریزی شدید است، ممکن است قابلیت کاربرد آن را محدود کند.[۳۸] جراحی، اگرچه به ندرت برای درمان خون‌ریزی‌های GI فوقانی استفاده می‌شود، اما هنوز هم معمولاً برای مدیریت خون‌ریزی‌های GI تحتانی با بریدن بخشی از روده که باعث مشکل می‌شود، به کار می‌رود.[۲] آمبولیزاسیون از طریق آنژیوگرافی ممکن است برای خون‌ریزی‌های GI فوقانی و تحتانی استفاده شود.[۲] همچنین استفاده از شانت پورتوسیستمیک داخل کبدی ترانس‌ژوگولار (TIPS) ممکن است در نظر گرفته شود.[۱۶]

پیش‌آگهی

[ویرایش]

مرگ‌ومیر در افراد مبتلا به خون‌ریزی GI، بیشتر به دلیل بیماری‌های دیگر (که برخی از آنها ممکن است در ایجاد خون‌ریزی نقش داشته باشند، مانند سرطان یا سیروز) رخ می‌دهد تا خود خون‌ریزی.[۲] از بین افرادی که به دلیل خون‌ریزی GI در بیمارستان بستری می‌شوند، مرگ‌ومیر در حدود ۷٪ رخ می‌دهد.[۱۶] علیرغم درمان، خون‌ریزی مجدد در حدود ۷ تا ۱۶ درصد از افراد مبتلا به خون‌ریزی GI فوقانی اتفاق می‌افتد.[۳] سالانه در افراد مبتلا به واریس مری، خون‌ریزی در حدود ۵ تا ۱۵ درصد از موارد رخ می‌دهد و اگر فرد یک‌بار خون‌ریزی کرده باشد، خطر خون‌ریزی مجدد طی شش هفته آتی بالاتر است.[۱۳] تست و درمان هلیکوباکترپیلوری، در صورت وجود، می‌تواند از خون‌ریزی مجدد در افراد مبتلا به زخم پپتیک پیشگیری کند.[۵] مزایا در مقایسه با خطرات شروع مجدد رقیق‌کننده‌های خون مانند آسپرین یا وارفارین و داروهای ضدالتهاب مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی باید به دقت بررسی شود.[۵] اگر آسپرین برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی لازم باشد، منطقی است که در افراد مبتلا به خون‌ریزی GI فوقانی غیرواریسی، مصرف آن طی هفت روز همراه با یک PPI دوباره شروع شود.[۲۲]

اپیدمیولوژی

[ویرایش]

خون‌ریزی دستگاه گوارش فوقانی سالانه در ۵۰ تا ۱۵۰ نفر از هر ۱۰۰هزار بزرگسال رخ می‌دهد.[۸] این خون‌ریزی شایع‌تر از خون‌ریزی دستگاه گوارش تحتانی است که تخمین زده می‌شود با میزان ۲۰ تا ۳۰ نفر از هر ۱۰۰هزار نفر در سال رخ می‌دهد.[۲] همچنین خطر خون‌ریزی در مردان شایع‌تر است و با بالا رفتن سن، افزایش می‌یابد.[۲]

واژه‌نامه

[ویرایش]
  1. ↑ Blatchford
  2. ↑ Rockall
  3. ↑ vasopressin
  4. ↑ Sengstaken-Blakemore tube

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Kim, BS; Li, BT; Engel, A; Samra, JS; Clarke, S; Norton, ID; Li, AE (15 November 2014). "Diagnosis of gastrointestinal bleeding: A practical guide for clinicians". World Journal of Gastrointestinal Pathophysiology. 5 (4): 467–78. doi:10.4291/wjgp.v5.i4.467. PMC 4231512. PMID 25400991.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Westhoff, John (March 2004). "Gastrointestinal Bleeding: An Evidence-Based ED Approach To Risk Stratification". Emergency Medicine Practice. 6 (3). Archived from the original on 2013-07-22. Retrieved 2012-04-20.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 van Leerdam, ME (2008). "Epidemiology of acute upper gastrointestinal bleeding". Best Practice & Research. Clinical Gastroenterology. 22 (2): 209–24. doi:10.1016/j.bpg.2007.10.011. PMID 18346679.
  4. 1 2 3 4 Chavez-Tapia, NC; Barrientos-Gutierrez, T; Tellez-Avila, F; Soares-Weiser, K; Mendez-Sanchez, N; Gluud, C; Uribe, M (September 2011). "Meta-analysis: antibiotic prophylaxis for cirrhotic patients with upper gastrointestinal bleeding – an updated Cochrane review". Alimentary Pharmacology & Therapeutics. 34 (5): 509–18. doi:10.1111/j.1365-2036.2011.04746.x. PMID 21707680. S2CID 8673988.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Jairath, V; Barkun, AN (October 2011). "The overall approach to the management of upper gastrointestinal bleeding". Gastrointestinal Endoscopy Clinics of North America. 21 (4): 657–70. doi:10.1016/j.giec.2011.07.001. PMID 21944416.
  6. 1 2 Leontiadis, GI; Sreedharan, A; Dorward, S; Barton, P; Delaney, B; Howden, CW; Orhewere, M; Gisbert, J; Sharma, VK; Rostom, A; Moayyedi, P; Forman, D (December 2007). "Systematic reviews of the clinical effectiveness and cost-effectiveness of proton pump inhibitors in acute upper gastrointestinal bleeding". Health Technology Assessment. 11 (51): iii–iv, 1–164. doi:10.3310/hta11510. PMID 18021578.
  7. 1 2 3 4 Wang, J; Bao, YX; Bai, M; Zhang, YG; Xu, WD; Qi, XS (28 October 2013). "Restrictive vs liberal transfusion for upper gastrointestinal bleeding: a meta-analysis of randomized controlled trials". World Journal of Gastroenterology. 19 (40): 6919–27. doi:10.3748/wjg.v19.i40.6919. PMC 3812494. PMID 24187470.
  8. 1 2 3 4 Jairath, V; Hearnshaw, S; Brunskill, SJ; Doree, C; Hopewell, S; Hyde, C; Travis, S; Murphy, MF (2010-09-08). Jairath, Vipul (ed.). "Red cell transfusion for the management of upper gastrointestinal haemorrhage". Cochrane Database of Systematic Reviews (9). doi:10.1002/14651858.CD006613.pub3. PMID 20824851. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  9. 1 2 "Bleeding in the Digestive Tract". The National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. September 17, 2014. Archived from the original on 21 February 2015. Retrieved 6 March 2015.
  10. ↑ UCLA Health (2024-06-24). [(https://www.youtube.com/watch?v=Whje31Jlm10&t=109s) Hemorrhoidal Artery Embolization Minimally Invasive Treatment for Symptomatic Internal Hemorrhoids]. Retrieved 2024-08-16 – via YouTube. {{cite AV media}}: Check |url= value (help)
  11. ↑ [(https://www.uclahealth.org/medical-services/radiology/interventional-radiology/HAE) "Hemorrhoidal Artery Embolization (HAE)"]. [www.uclahealth.org](http://www.uclahealth.org) (به انگلیسی). Retrieved 2024-08-16. {{cite web}}: Check |url= value (help)
  12. 1 2 Salpeter, SR; Buckley, JS; Chatterjee, S (February 2014). "Impact of more restrictive blood transfusion strategies on clinical outcomes: a meta-analysis and systematic review". The American Journal of Medicine. 127 (2): 124–131.e3. doi:10.1016/j.amjmed.2013.09.017. PMID 24331453.
  13. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Cat, TB; Liu-DeRyke, X (September 2010). "Medical management of variceal hemorrhage". Critical Care Nursing Clinics of North America. 22 (3): 381–93. doi:10.1016/j.ccell.2010.02.004. PMID 20691388.
  14. 1 2 3 4 Srygley FD, Gerardo CJ, Tran T, Fisher DA (March 2012). "Does this patient have a severe upper gastrointestinal bleed?". JAMA. 307 (10): 1072–9. doi:10.1001/jama.2012.253. PMID 22416103.
  15. ↑ Tanabe, S (November 2016). "Diagnosis of Obscure Gastrointestinal Bleeding". Clinical Endoscopy. 49 (6): 539–541. doi:10.5946/ce.2016.004. PMC 5152785. PMID 26879551.
  16. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Palmer, K; Nairn, M; Guideline Development, Group (2008-10-10). "Management of acute gastrointestinal blood loss: summary of SIGN guidelines" (PDF). BMJ (Clinical Research Ed.). 337. doi:10.1136/bmj.a1832. PMID 18849311. S2CID 30762576. Archived from [the original (PDF) on 2012-06-16. Retrieved 2013-01-18. {{cite journal}}: Check |url= value (help); Unknown parameter |article-number= ignored (help)](http://www.sign.ac.uk/pdf/sign105.pdf%7Cdoi=10.1136/bmj.a1832%7Cs2cid=30762576%7Carchive-url=https://web.archive.org/web/20120616223232/http://www.sign.ac.uk/pdf/sign105.pdf%7Carchive-date=2012-06-16%7Caccess-date=2013-01-18}})
  17. ↑ Coleman, CI; Sobieraj, DM; Winkler, S; Cutting, P; Mediouni, M; Alikhanov, S; Kluger, J (January 2012). "Effect of pharmacological therapies for stroke prevention on major gastrointestinal bleeding in patients with atrial fibrillation". International Journal of Clinical Practice. 66 (1): 53–63. doi:10.1111/j.1742-1241.2011.02809.x. PMID 22093613. S2CID 205877572.
  18. 1 2 Prasad Kerlin, Meeta; Tokar, Jeffrey L. (6 August 2013). "Acute Gastrointestinal Bleeding". Annals of Internal Medicine. 159 (3): ITC2–1, ITC2–2, ITC2–3, ITC2–4, ITC2–5, ITC2–6, ITC2–7, ITC2–8, ITC2–9, ITC2–10, ITC2–11, ITC2–12, ITC2–13, ITC2–14, ITC2–15, quiz ITC2–16. doi:10.7326/0003-4819-159-3-201308060-01002. PMID 23922080. S2CID 19188697.
  19. ↑ Stasi, Elisa; Michielan, Andrea; Morreale, Gaetano Cristian; Tozzi, Alessandro; Venezia, Ludovica; Bortoluzzi, Francesco; Triossi, Omero; Soncini, Marco; Leandro, Gioacchino; Milazzo, Giuseppe; Anderloni, Andrea (2019-03-01). "Five common errors to avoid in clinical practice: the Italian Association of Hospital Gastroenterologists and Endoscopists (AIGO) Choosing Wisely Campaign". Internal and Emergency Medicine. 14 (2): 301–308. doi:10.1007/s11739-018-1992-x. ISSN 1970-9366. PMID 30499071. S2CID 54167009.
  20. ↑ Palamidessi, N; Sinert, R; Falzon, L; Zehtabchi, S (February 2010). "Nasogastric aspiration and lavage in emergency department patients with hematochezia or melena without hematemesis". Academic Emergency Medicine. 17 (2): 126–32. doi:10.1111/j.1553-2712.2009.00609.x. PMID 20370741.
  21. ↑ Wu, LM; Xu, JR; Yin, Y; Qu, XH (2010-08-21). "Usefulness of CT angiography in diagnosing acute gastrointestinal bleeding: a meta-analysis". World Journal of Gastroenterology. 16 (31): 3957–63. doi:10.3748/wjg.v16.i31.3957. PMC 2923771. PMID 20712058.
  22. 1 2 3 Barkun AN, Bardou M, Kuipers EJ, Sung J, Hunt RH, Martel M, Sinclair P (2010). "International consensus recommendations on the management of patients with nonvariceal upper gastrointestinal bleeding". Ann. Intern. Med. 152 (2): 101–13. doi:10.7326/0003-4819-152-2-201001190-00009. PMID 20083829.
  23. ↑ Li, L; Yu, C; Li, Y (March 2011). "Endoscopic band ligation versus pharmacological therapy for variceal bleeding in cirrhosis: a meta-analysis". Canadian Journal of Gastroenterology. 25 (3): 147–55. doi:10.1155/2011/346705. PMC 3076033. PMID 21499579.
  24. ↑ Ye, Zhikang; Reintam Blaser, Annika; Lytvyn, Lyubov; Wang, Ying; Guyatt, Gordon H; Mikita, J Stephen; Roberts, Jamie; Agoritsas, Thomas; Bertschy, Sonja; Boroli, Filippo; Camsooksai, Julie; Du, Bin; Heen, Anja Fog; Lu, Jianyou; Mella, José M; Vandvik, Per Olav; Wise, Robert; Zheng, Yue; Liu, Lihong; Siemieniuk, Reed A C (6 January 2020). "Gastrointestinal bleeding prophylaxis for critically ill patients: a clinical practice guideline". BMJ. 368. doi:10.1136/bmj.l6722. PMID 31907223. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  25. ↑ Wang, Y; Ye, Z; Ge, L; Siemieniuk, RAC; Wang, X; Wang, Y; Hou, L; Ma, Z; Agoritsas, T; Vandvik, PO; Perner, A; Møller, MH; Guyatt, GH; Liu, L (6 January 2020). "Efficacy and safety of gastrointestinal bleeding prophylaxis in critically ill patients: systematic review and network meta-analysis". BMJ (Clinical Research Ed.). 368. doi:10.1136/bmj.l6744. PMC 7190057. PMID 31907166. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  26. 1 2 Kanno, Takeshi; Yuan, Yuhong; Tse, Frances; Howden, Colin W.; Moayyedi, Paul; Leontiadis, Grigorios I. (2022-01-07). "Proton pump inhibitor treatment initiated prior to endoscopic diagnosis in upper gastrointestinal bleeding". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 1 (1). doi:10.1002/14651858.CD005415.pub4. ISSN 1469-493X. PMC 8741303. PMID 34995368. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  27. ↑ Tsoi, KK; Hirai, HW; Sung, JJ (Aug 5, 2013). "Meta-analysis: comparison of oral vs. intravenous proton pump inhibitors in patients with peptic ulcer bleeding". Alimentary Pharmacology & Therapeutics. 38 (7): 721–8. doi:10.1111/apt.12441. PMID 23915096. S2CID 9294529.
  28. ↑ Bennett, C; Klingenberg, SL; Langholz, E; Gluud, LL (21 November 2014). ["Tranexamic acid for upper gastrointestinal bleeding" (PDF). The Cochrane Database of Systematic Reviews. 11 (11). doi:10.1002/14651858.CD006640.pub3. PMC 6599825. PMID 25414987. {{cite journal}}: Check |url= value (help); Unknown parameter |article-number= ignored (help){{Dead](https://curve.coventry.ac.uk/open/items/24ba4106-728b-4c57-981e-d42b20393a06/1/Tranexamic+acid.pdf}}الگو:Dead) link
  29. ↑ Sachar, H; Vaidya, K; Laine, L (November 2014). "Intermittent vs continuous proton pump inhibitor therapy for high-risk bleeding ulcers: a systematic review and meta-analysis". JAMA Internal Medicine. 174 (11): 1755–62. doi:10.1001/jamainternmed.2014.4056. PMC 4415726. PMID 25201154.
  30. 1 2 Ioannou, G; Doust, J; Rockey, DC (2003). Ioannou, George N (ed.). "Terlipressin for acute esophageal variceal hemorrhage". Cochrane Database of Systematic Reviews (1). doi:10.1002/14651858.CD002147. PMC 7017851. PMID 12535432. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  31. ↑ Gøtzsche, PC; Hróbjartsson, A (2008-07-16). Gøtzsche, Peter C (ed.). "Somatostatin analogues for acute bleeding oesophageal varices". Cochrane Database of Systematic Reviews. 2008 (3). doi:10.1002/14651858.CD000193.pub3. PMC 7043291. PMID 18677774. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  32. ↑ Wells, M; Chande, N; Adams, P; Beaton, M; Levstik, M; Boyce, E; Mrkobrada, M (June 2012). "Meta-analysis: vasoactive medications for the management of acute variceal bleeds". Alimentary Pharmacology & Therapeutics. 35 (11): 1267–78. doi:10.1111/j.1365-2036.2012.05088.x. PMID 22486630. S2CID 41754753.
  33. ↑ Martí-Carvajal, AJ; Solà, I (9 June 2015). "Vitamin K for upper gastrointestinal bleeding in people with acute or chronic liver diseases". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 6 (6). doi:10.1002/14651858.CD004792.pub5. PMC 7387129. PMID 26058964. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  34. ↑ Martí-Carvajal, AJ; Karakitsiou, DE; Salanti, G (2012-03-14). Martí-Carvajal, Arturo J (ed.). "Human recombinant activated factor VII for upper gastrointestinal bleeding in patients with liver diseases". Cochrane Database of Systematic Reviews. 3 (3). doi:10.1002/14651858.CD004887.pub3. PMC 11569891. PMID 22419301. {{cite journal}}: Check |pmc= value (help); Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  35. ↑ D'Amico, G; Pagliaro, L; Pietrosi, G; Tarantino, I (2010-03-17). d'Amico, Gennaro (ed.). "Emergency sclerotherapy versus vasoactive drugs for bleeding oesophageal varices in cirrhotic patients". Cochrane Database of Systematic Reviews. 2010 (3). doi:10.1002/14651858.CD002233.pub2. PMC 7100539. PMID 20238318. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  36. ↑ Bai, Y; Guo, JF; Li, ZS (July 2011). "Meta-analysis: erythromycin before endoscopy for acute upper gastrointestinal bleeding". Alimentary Pharmacology & Therapeutics. 34 (2): 166–71. doi:10.1111/j.1365-2036.2011.04708.x. PMID 21615438. S2CID 9906835.
  37. ↑ Wu, LC; Cao, YF; Huang, JH; Liao, C; Gao, F (2010-05-28). "High-dose vs low-dose proton pump inhibitors for upper gastrointestinal bleeding: a meta-analysis". World Journal of Gastroenterology. 16 (20): 2558–65. doi:10.3748/wjg.v16.i20.2558. PMC 2877188. PMID 20503458.
  38. ↑ ["Management of acute lower GI bleeding". University) of Pennsylvania Health System (UPHS). Jan 2009. p. 6. Archived from [the original on 2013-02-20. Retrieved 2012-04-23. {{cite web}}: Check |archive-url= value (help); Check |url= value (help)](https://web.archive.org/web/20130220000207/http://www.guideline.gov/content.aspx?id=14791%7Carchive-date=2013-02-20%7Caccess-date=2012-04-23}})

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=خون‌ریزی_دستگاه_گوارش&oldid=43488473»