خوزه ماریا بالکازار

خوزه ماریا بالکازار
بالکازار در سال ۲۰۲۶
شصت ششمین رئیس‌جمهور پرو
متصدی
آغاز به کار ۱۸ فوریه ۲۰۲۶
نخست‌وزیر	ارنستو آلوارز میراندا
معاون رئیس‌جمهور	معاون اول رئیس‌جمهور خالی معاون دوم رئیس‌جمهور خالی
پس از	خوزه جری
رئیس کنگره
متصدی
آغاز به کار ۱۸ فوریه ۲۰۲۶
معاون رئیس‌جمهور	معاون اول فرناندو روسپیگلیوسی معاون دوم والدمار سرون معاون سوم ایلیچ لوپز
پس از	فرناندو روسپیگلیوسی (سرپرست)
پیش از	فرناندو روسپیگلیوسی (سرپرست)
عضو کنگره
دوره مسئولیت ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱ – ۱۸ فوریه ۲۰۲۶
حوزه انتخاباتی	لامبایکه
اطلاعات شخصی
زاده	۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۳ ‏(۸۳ سال) نانچوک, کاخامارکا, پرو
دیگر عضویت‌های سیاسی	دویستمین سالگرد پرو (2022–2024)
روابط	خواکین رامیرز
تحصیلات	National University of Trujillo
پیشه	سیاستمدار وکیل قاضی

خوزه ماریا بالکازار زلادا (متولد ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳) سیاستمدار و حقوقدان پرویی است که از سال ۲۰۲۶ شصت و ششمین رئیس‌جمهور پرو بوده است. او اولین بار در سال ۲۰۲۱ به عنوان عضوی از حزب پروی آزاد به کنگره پرو انتخاب شد، در سال ۲۰۲۲ از عضویت خود استعفا داد و به تأسیس حزب دویستمین سالگرد پرو، یک بلوک پارلمانی از اعضای مخالف کنگره پروی آزاد، کمک کرد. او در سال ۲۰۲۴، پس از انحلال حزب دویستمین سالگرد پرو، به فراکسیون پروی آزاد بازگشت.

اوایل زندگی

بالکازار در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳ در نانچوک، کاجامارکا، پرو متولد شد. او در دانشگاه ملی تروخیو در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۲ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۵، دکترای حقوق و علوم سیاسی خود را از دانشگاه ملی پدرو رویز گالو دریافت کرد. او همچنین از سال ۱۹۷۷ به عنوان استاد در دانشکده حقوق دانشگاه ملی مشغول به کار بود.

حرفه حقوقی

بالکازار عضو ارشد دادگاه عالی لامبایک بود. او عضو عالی موقت دیوان عالی پرو بود، جایی که به عنوان قاضی اتاق مدنی دائمی خدمت می‌کرد. با این حال، در اوت ۲۰۰۴، پس از لغو حکم فرجام‌خواهی صادر شده توسط اعضای قبلی اتاق در سال ۲۰۰۳ - که در نتیجه اصل قانونی res judicata (انکار ادعا) را نقض می‌کرد - توسط شورای ملی وقت قوه قضائیه پرو [es] (CNM) تحت پیگرد انضباطی قرار گرفت. این امر منجر به برکناری موقت او در سال ۲۰۰۶ شد. در حالی که این پیگردها در جریان بود، او همچنین به دلیل آزادی برادران ولفنسون در ژوئیه ۲۰۰۵ - همکاران ولادیمیرو مونتسینوس و صاحبان روزنامه‌های La Razón [es] و El Chino - با بررسی دقیق روبرو شد. این آزادی بر اساس یک قانون خلاف قانون اساسی بود، تصمیمی که اتاق خودش در نهایت آن را پس گرفت. پس از سال‌ها تأخیر، او در سال ۲۰۱۱ پس از آنکه شورای ملی معدن از تأیید صلاحیت او خودداری کرد، رسماً از سمت خود برکنار شد. شورا دو دلیل اصلی را ذکر کرد: سابقه انضباطی قبلی او و استدلال حقوقی ضعیفی که در مصاحبه تأیید صلاحیتش نشان داده شد و استانداردهای لازم برای این سمت را نداشت.

در سال ۲۰۱۹، او به عنوان رئیس انجمن وکلای برجسته لامبایک (ICAL) برای یک دوره دو ساله (۲۰۱۹–۲۰۲۰) انتخاب شد. او بعداً در سال ۲۰۲۲ اخراج شد و به جرم اختلاس وجوه این مؤسسه مورد تحقیق قرار گرفت که منجر به دادرسی کیفری و مدنی در لامبایک شده است. اخراج او از انجمن در پایان سال ۲۰۲۴ تصویب شد.

حرفه سیاسی

برای انتخابات عمومی ۲۰۲۱، بالکازار به عنوان کاندیدای کنگره جمهوری پرو برای نمایندگی از بخش لامبایک از حزب چپ‌گرای پرو آزاد اعلام شد. بالکازار با ۶۶۴۱ رأی در طول انتخابات به عنوان نماینده کنگره انتخاب شد. بالکازار در سال ۲۰۲۱ برای عضویت در هیئت مدیره کنگره نامزد شد، اما موفق نشد. او همچنین در سال ۲۰۲۲ برای ریاست کنگره پرو نامزد شد که ناموفق بود.

بالکازار در ژوئن ۲۰۲۲ از فراکسیون پرو لیبره استعفا داد و فراکسیون دویستمین سالگرد پرو، یک فراکسیون چپ‌گرا را تشکیل داد. پس از انحلال این فراکسیون در سال ۲۰۲۴، او متعاقباً به فراکسیون حزب پرو آزاد بازگشت، اما بدون وابستگی حزبی باقی ماند. بالکازار در پایان سال ۲۰۲۴ به حزب «اکنون ملت» پیوست، اما در ژانویه ۲۰۲۵ از این حزب اخراج شد. او برای انتخاب مجدد در انتخابات سراسری ۲۰۲۶ نامزد نشده است.

ریاست جمهوری (۲۰۲۶–تاکنون)

در ۱۸ فوریه ۲۰۲۶، پس از استیضاح و برکناری رئیس‌جمهور خوزه جری، بالکازار توسط حزب پروی آزاد برای ریاست کنگره و ریاست جمهوری پرو نامزد شد. پس از چند ساعت رأی‌گیری، او با ۶۰ رأی در رأی‌گیری نهایی توسط کنگره به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و ماریکارمن آلوا، نماینده کنگره از حزب اقدام مردمی، را شکست داد. بالکازار در ۸۳ سالگی، مسن‌ترین فردی است که تاکنون به عنوان رئیس‌جمهور پرو سوگند یاد کرده است.