خودمرده‌پنداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سندرم کوتارد ( Cotard's syndrome) خود مرده پنداری یا سندروم مرده متحرک یک بیماری روانی نادر است که در آن بیمار این هذیان را دارد که مرده است (به طور واقعی و یا نمایشی)، وجود ندارد، بدنش دارد متعفن می شود، امعا و احشا و یا خون در بدنش وجود ندارند. در موارد پیشرفته بیمار حتی ممکن است فکر کند که نامیراست.

تاریخچه[ویرایش]

این بیماری نادر در کنفرانسی در اوائل دهه 1880 در پاریس و به همت فردی بنام ژول کوتارد معرفی شد. بیمار مورد نظرزنی بود که وجود خدا و شیطان و اعضای بدن خودش را انکار می کرد و اعتقاد به اینکه برای زنده ماندن به غذا نیاز دارد نداشت.

سال 1882 این عصب‌ شناس فرانسوی به نام ژولز کوتارد، بیماری را ویزیت کرد که از او به نام مادمازل ایکس در یادداشت‌ هایش نام برده است. این بیمار باور داشت که نه مغزی دارد، نه سیستم اعصابی و نه معده و روده ای. با همه این کمبودها او اعتقاد داشت که وجودش جاودانی و نامیراست. به خاطر همین اعتقاد، او نیازی نمی‌ دید که غذا بخورد و حتی زمانی که برای وی غذا می‌ آوردند، از خوردن امتناع می کرد. پس مدتی به خاطر گرسنگی مفرط مرد. از اینرو سندروم مرده متحرک به افتخار ژول کوتارد کاشف این بیماری، «کوتارد» نامگذاری شد.

در ایران[ویرایش]

در گزارش موردی دیگری که در ایران و در بیمارستان شهید بهشتی کرمان از یک مرد 32 به چاپ رسیده است. علایم او با نا آرامی و حس‌ های عجیب مثل شوک الکتریکی شروع شده و کمی بعد حس می کند که کل بدنش تغییر پیدا کرده است و سرانجام ادعا می کند که مرده است و دلیل مرگش هم گناهانش بوده است. او ادعا می‌کند که بعد از مرگ گاهی اوقات آرواره‌ اش به صورت خودکار تکان می‌ خورد و تبدیل به یک سگ شده است. مرد فکر می‌ کرد که دخترانش تبدیل به گوسفند شده‌اند. در عین حال او اعتقاد داشت که خدا از او محافظت می‌ کند، حتی در زمان مرگ! و هیچ سمی قادر به آسیب به زدن به او نیست!

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی

توهم کوتارد