پرش به محتوا

خودارجاعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در منطق، اصطلاح خودارجاعی یا دلالت به خود (به انگلیسی: Self reference) به گزاره‌ای گفته می‌شود که دربارهٔ موقعیتی باشد که به خود فرد برمی‌گردد.[۱] گزاره‌های خودارجاعی، در زمرهٔ گزاره‌هایی هستند که هیچ‌گونه واقعیتی خارجی‌ برای تعیین ارزش صدق آن‌ها در دست نیست.[۱]

به‌کارگیری این گزاره‌ها، منجر به ایجاد پارادوکس‌هایی می‌شود که پارادوکس دروغگو و پارادوکس راسل از این جمله‌اند.[۱]

پانویس

[ویرایش]
  1. 1 2 3 گراهام پریست (۱۳۸۷)، «فصل پنجم:دلالت به خود»، منطق، ترجمهٔ بهرام اسدیان، تهران: نشر ماهی، ص. صفحه ۵۹ و ۱۵۸