خط میخی اوگاریتی

مختصات: ۳۵°۳۶′۶٫۱۳″ شمالی ۳۵°۴۷′۰٫۰۳″ شرقی / ۳۵٫۶۰۱۷۰۲۸°شمالی ۳۵٫۷۸۳۳۴۱۷°شرقی / 35.6017028; 35.7833417
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

میخی اوگاریتی، دبیره‌ای میخی و ابجد است، که از ۱۵۰۰ پ.م. برای نوشتن زبان اوگاریتی به کار می‌رفته‌است. در سال ۱۹۲۸ در اوگاریت(رأس شمراء امروزی) در سوریه، کتیبه‌ای به زبان مردهٔ سامی شمال‌خاوری یافت شد که ۳۱ حرف داشت.

لوح‌های گلی که به اوگاریتی نوشته شده‌اند، دیرینه‌ترین گواهی چیدمان الفبایی سامی خاوری و جنوبی است که ساختار الفبایی دبیره‌های عبری، یونانی، و لاتین از یک سو و الفبای گعز از سوی دیگر برگرفته از این دبیره هستند[نیازمند منبع].

این دبیره، از چپ به راست نوشته می‌شود.

حروف

الفبای اوگاریتی
حروف اوگاریتی[۱]
علامت نویسه‌گردانی IPA معادل
عبری
معادل
عربی
𐎀 ʾa ʔa א أ
𐎁 b b ב ب
𐎂 g ɡ ג ج
𐎃 x خ
𐎄 d d ד د
𐎅 h h ה ه
𐎆 w w ו و
𐎇 z z ז ز
𐎈 ħ ח ح
𐎉 ט ط
𐎊 y j י ی
𐎋 k k כ ک
𐎌 š ʃ ش
𐎍 l l ל ل
𐎎 m m מ م
𐎏 ð ذ
𐎐 n n נ ن
𐎑 ð̴ ظ
𐎒 s s ס س
𐎓 ʿ  ʕ ע ع
𐎔 p p פ ف
𐎕 צ ص
𐎖 q q ק ق
𐎗 r r ר ر
𐎘 θ ש ث
𐎙 ġ ɣ غ
𐎚 t t ת ت
𐎛 ʾi ʔi ئ
𐎜 ʾu ʔu ؤ
𐎝 s2
𐎟 جداکننده کلمات

جستارهای وابسته

منابع

  1. Daniels, Peter T.; Bright, William, eds. (1996). "Epigraphic Semitic Scripts". The World's Writing Systems. Oxford University Press, Inc. p. 92. ISBN 978-0-19-507993-7.