پرش به محتوا

خط میخی اوگاریتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

میخی اوگاریتی، دبیره‌ای میخی و ابجد است، که از ۱۵۰۰ پ.م. برای نوشتن زبان اوگاریتی به کار می‌رفته‌است. در سال ۱۹۲۸ در اوگاریت (رأس شمراء امروزی) در سوریه، کتیبه‌ای به زبان مردهٔ سامی شمال‌خاوری یافت شد که ۳۱ حرف داشت.

لوح‌های گلی که به اوگاریتی نوشته شده‌اند، دیرینه‌ترین گواهی چیدمان الفبایی سامی خاوری و جنوبی است که ساختار الفبایی دبیره‌های عبری، یونانی، و لاتین از یک سو و الفبای گعز از سوی دیگر برگرفته از این دبیره هستند[نیازمند منبع].

این دبیره، از چپ به راست نوشته می‌شود.

الفبای اوگاریتی
حروف اوگاریتی[۱]
علامتنویسه‌گردانیIPAمعادل
عبری
معادل
عربی
𐎀 ʾaʔaאأ
𐎁 bbבب
𐎂 gɡגج
𐎃 ẖxخ
𐎄 ddדد
𐎅 hhהه
𐎆 wwוو
𐎇 zzזز
𐎈 ḥħחح
𐎉 ṭt̴טط
𐎊 yjיی
𐎋 kkכک
𐎌 šʃش
𐎍 llלل
𐎎 mmמم
𐎏 ḏðذ
𐎐 nnנن
𐎑 ẓð̴ظ
𐎒 ssסس
𐎓 ʿ ʕעع
𐎔 ppפف
𐎕 ṣs̴צص
𐎖 qqקق
𐎗 rrרر
𐎘 ṯθשث
𐎙 ġɣغ
𐎚 ttתت
𐎛 ʾiʔiئ
𐎜 ʾuʔuؤ
𐎝 s2
𐎟 جداکننده کلمات

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ Daniels, Peter T.; Bright, William, eds. (1996). "Epigraphic Semitic Scripts". The World's Writing Systems. Oxford University Press, Inc. p. 92. ISBN 978-0-19-507993-7.