خط حجازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برگی از قرآن به خط حجازی

خط حجازی خطی بود که در تدوین قرآن به کار می‌رفت و اعراب آن را از مردم حیره و انبار گرفته‌اند. حتی با توجه به روایت های اسلامی، خط حجازی نمی تواند در زمان محمد وجود داشته باشد. زیرا حیره و انبار، سالها بعد، مرکز سیاسی و فرهنگی مسلمانان می شود. گزارش علمای جدید تاریخ نیز حکایت از این می کند که قرار گرفتن حجاز در مرکز فرهنگ اسلامی در عصر عربی کردن جنبش اسلامی رخ داد که در عصر هارون الرشید و مامون به انتهای خود رسید.

خط حجاری دو نوع دارد:

  • نسخ: که در نامه‌نگاری استعمال می‌شد و چنانکه معروف است نامه‌های پیامبر اسلام به امرا و پادشاهان اطراف به همین خط نوشته شده‌است و اسنادی هم از قرن اول هجری در مورد این خط در دست است. چنین نامه هایی هرگز نوشته نشده اند.
  • خط کوفی: که از خط سریانی گرفته شده‌است و خط حیری شبیه خط نبطی و نبطی شبیه به آرامی است. اعراب بر اینکه روی استخوان شتر، سنگ، چوب و برگ خرما خطوطی رسم می‌کرده‌اند از اشیا غیر منقول چون صخره‌ها و دیواره‌ها نیز برای نوشتن استفاده می‌نموده‌اند. نیازمند منبع