خسرویانی‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خُسرویانی‌ها (به گرجی: ხოსროვიანები) (تلفظ: khosrovianebi) دودمانی ایرانی‌تبار[۱] از شاهان گرجی ایبریا (کارتلی) بود. بعدها شاهزادگان ایبریا از سده چهارم تا نهم میلادی نیز از این دودمان بودند. خسرویانی‌ها در ۳۳۷ میلادی مسیحیت را به عنوان مذهب رسمی خود پذیرفتند و می‌کوشیدند میان شاهنشاهی ساسانی ایران و امپراتوری بیزانس نوعی از استقلال را برای خود حفظ کنند.

پس از حذف پادشاهی ایبریا توسط ساسانیان در سال ۵۸۰ میلادی، دودمان خسرویانی به صورت دو شاخه از شاهزادگان نزدیک به هم و گاه رقیب، باقی ماند. شاخه نخست خسرویانی‌های پیرتر بود و شاخه دوم گوآرامی‌های جوان‌تر. این شاهزادگان تا اوایل سده نهم به‌جا مانند تا این‌که باگراتیونی‌های گرجی بر تخت فرمانروایی ایبریا جانشین آن‌ها شدند.

خسرویانی‌ها از تبار ساسانی بودند و میریان سوم فرزند شاپور یکم بود.[۱]

شاهان خسرویانی ایبریا
شاه سال
میریان (مهران) سوم[۲] ۲۸۴ تا ۳۶۱
سارماگ دوم ۳۶۱ تا ۳۶۳
ورازبگور یکم (اسپ‌گور دوم) ۳۶۳ تا ۳۶۵
مهرداد سوم ۳۶۵ تا ۳۸۰
ورازبگور دوم (اسپ‌گور سوم) ۳۸۰ تا ۳۹۴
تیرداد ۳۹۴ تا ۴۰۶
پارسمن چهارم ۳۹۴ تا ۴۰۶
مهرداد چهارم ۴۰۹ تا ۴۱۱
آرچیل ۴۱۱ تا ۴۳۵
مهرداد پنجم ۴۳۵ تا ۴۴۷
واختانگ یکم ۴۴۷ تا ۵۰۲
داچی ۵۰۲ تا ۵۱۴
پاکور دوم ۵۱۴ تا ۵۲۸
پارسمن پنجم ۵۲۸ تا ۵۴۲
پارسمن ششم ۵۴۲ تا ۵۴۷
پاکور سوم ۵۴۷ تا ۵۸۰

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Toumanoff, Cyril. Chronology of the Early Kings of Iberia. Traditio 25 (1969), p. 22.
  2. میریان تلفظ نام ایرانی مهران در زبان گرجی است
  • Wikipedia contributors, "Chosroid dynasty," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 25, 2014).