خزیمة بن ثابت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

خزیمة بن ثابت اوسی ملقب به ذوالشهادتین فرزند ثابت بن فاکة از یاران محمد و از پیروان علی بن ابی‌طالب و از کشته‌شدگان جنگ صفین است. وی در جنگ بدر و سایر غزوههای پیغمبر شرکت کرد.

لقب ذوالشهادتین[ویرایش]

ملقب شدن وی به ذوالشهادتین بدین سبب بود که روزی پیامبر اسلام معامله‌ای را در مورد خرید اسبی از یک مرد عرب انجام داد، بعداً آن مرد مدعی شد که از پیغمبر طلبکار است. پیامبر حرف مرد عرب را رد می‌کرد و می‌گفت: «من آن را از تو خریدم». مرد گفت: «گواهی بیاور». خزیمه بن ثابت چون به ماجرا وارد شد و گفتگوی ایشان با مرد عرب را شنید، گفت: «من گواهی می‌دهم»، پیغمبر به او گفت: «چگونه؟ تو که با ما نبودی که گواهی دهی». خزیمه گفت: «ای رسول خدا، من ترا در مورد اخبار غیبی و آسمانی که می‌گویی تصدیق می‌کنم و می‌دانم که شما جز حق نمی‌گویید. چگونه ممکن است در این موضوع گواهی ندهم». پیامبر آن گواهی را به جای شهادت دو مرد پذیرفتند و بنابراین او ملقب به ذوالشهادتین شد.[۱]

گردآوری قرآن[ویرایش]

زید بن ثابت به دستور ابوبکر مسوول گردآوری قرآن بود. هر کسی که ادعایی داشت مبنی بر اینکه آنچه که من دارم از آیات قرآنی است باید آن آیه دارای دو شاهد بود اما این روش در برخورد با خزیمة بن ثابت انصاری رعایت نشد و با وجود اینکه ایشان دو آیه آخر سوره توبه را بدون هیچ شاهدی، آورد از وی پذیرفتند.[۲][۳][۴]

سید حسین مدرسی طباطبایی و رسول جعفریان این داستان را جعلی می‌دانند.[۵][۶]

منابع[ویرایش]

  1. خزیمة بن ثابت اوسی (خُزَیمَة بن ثابتِ اَوسی)، دائرةالمعارف طهور
  2. روش زید بن ثابت در جمع قرآن، رشد، شبکه ملی مدارس
  3. و نیز در الدر المنثور است که ابن اسحاق و احمد بن حنبل و ابن ابی داود از عباد بن عبدالله بن زبیر روایت کرده‌اند که گفت: حارث بن خزیمه این دو آیه آخر سوره برائت را نزد عمر آورد، عمر پرسید کیست با تو که شهادت دهد این دو آیه از قرآن است؟ حارث جواب داد به خدا قسم به یاد ندارم چه کسی با من بود که این آیه را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیده باشد، و لیکن من خود شهادت می‌دهم که آن را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیده ام، و تکرار کردم تا خوب یادگرفتم و حفظ شدم. عمر گفت: من نیز شهادت می‌دهم بر اینکه این دو آیه از قرآن است و من خودم آن را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیدم، اگر سه تا آیه بود یک سوره مستقلی قرارش می‌دادم، و لیکن حال که دو تا است نگاه کنید ببینید به کدام سوره می‌خورد به آن ملحق کنید، ایشان هم آن را ملحق به سوره برائت کردند. مؤلف: و در روایت دیگری آمده که عمر به حارث گفت: من هرگز از تو در این ادعا شاهدی نمی‌خواهم، زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اینطور بود. تفسیر المیزان آیات ۱۱۱ تا ۱۲۳ سوره توبه
  4. زید بن ثابت می‌گوید:و آخر سوره توبه را از جمله (لقد جاءکم رسول) تا آخر سوره برائت را نزد خزیمه انصاری یافتم و غیر او کسی آن را ضبط نکرده بود؛ و در الاتقان از ابن اشته - در کتاب المصاحف - از لیث بن سعد روایت کرده که گفت:و آخر سوره برائت را کسی جز ابی خزیمة بن ثابت نداشت ابی بکر گفت: آن را هم بنویسید، زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده بود شهادت ابی خزیمه به جای دو شهادت پذیرفته می‌شود، لذا زید آن را هم نوشت. تفسیر المیزان؛ جلد ۱۲
  5. Modarressi, Hossein (1993). "Early Debates on the Integrity of the Qur'ān: A Brief Survey". Studia Islamica. Maisonneuve & Larose (۷۷): ۵–۳۹.
  6. جعفریان، رسول (۱۳۹۰). افسانه تحریف قرآن. ترجمهٔ محمود شریفی. تهران: امیرکبیر، شرکت چاپ و نشر بین‌الملل. ص. ۷۳–۸۰. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۱۲۶-۲۹-۸. دریافت‌شده در ۰۶/۲۴/۲۰۱۲. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)

Khuzaima ibn Thabit Dhu'sh-Shahadatain al-Ansari (Arabic: خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين الأنصاري‎; d. July 657) was one of the companions of the Islamic prophet, Muhammad.

Biography

610–632: Muhammad's era

He was an Ansar[1] and one among those on whose authority the Hadith of the pond of Khumm was reported.[2]

632–634: Abu Bakr's era

He was among those who initially refused to give allegiance to Abu Bakr.[3][4]

644–656: Uthman's era

Uthman bin Affan told the sahaba to gather the Quran so they can compile it into an official book. Up to that point, it was memorized by the sahaba and kept together written on various materials. One complete copy was available with Hafsa which was prepared during First Caliph Abu bakar.

In the Itqan, Al-Suyuti discussed the number of witnesses required for writing down a revelation of Muhammad.

656–661: Ali's era

He was a general under Ali's command during the Battle of the Camel (656), riding in the head of 1000 Ansar cavaliers.[5]

He died in the Battle of Siffin (657), fighting on the side of Ali.[1]

See also

References

  1. ^ a b A Restatement of the History of Islam and Muslims on Al-islam.org [1]
  2. ^ Tarikh al-Yaqubi, as quoted in Peshawar Nights on Al-islam.org [2]. Also, a list composed of sources such as Ibn Hajar Asqalani and Baladhuri, both in his Ta'rikh, Muhammad Bin Khawind Shah in his Rauzatu's-Safa, Ibn Abdu'l-Birr in his Isti'ab
  3. ^ Tarikh al-Yaqubi, as quoted in Peshawar Nights on Al-islam.org [3]. Also, a list composed of sources such as Ibn Hajar Asqalani and Baladhuri, each in his Ta'rikh, Muhammad Bin Khawind Shah in his Rauzatu's-Safa, Ibn Abdu'l-Birr in his Isti'ab
  4. ^ A Shi'i-Sunni dialogue on Al-islam.org [4]
  5. ^ A Restatement of the History of Islam and Muslims on Al-islam.org [5]