خرگوش غولپیکر فلاندری
| خرگوش غولپیکر فلاندری | |
|---|---|
 | |
| وضعیت حفاظت | |
اهلیشده | |
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| شاخه: | |
| زیرشاخه: | |
| رده: | |
| راسته: | |
| تیره: | |
| سرده: | |
| گونه: | O. c. domesticus |
| نام دوبخشی | |
| Oryctolagus cuniculus domesticus (نژاد: فلاندری غولپیکر) | |
| |
خرگوش غولپیکر فلاندری (هلندی: Vlaamse reus) بزرگترین نژاد از خرگوشک اهلی است.
تاریخچه
[ویرایش]غولپیکر فلاندری ریشه در فلاندر دارد. سابقهٔ پرورش این نژاد به اوایل سدهٔ شانزدهم میلادی در نزدیکی شهر خنت در بلژیک بازمیگردد. باور بر این است که پیشینهٔ این نژاد به تعدادی از نژادهای گوشتی و خزدار میرسد که احتمالاً شامل خرگوش سنگی (با اشاره به یکای وزن قدیمی بلژیک برابر با یک سنگ یا حدود ۳٫۸ کیلوگرم (۸٫۴ پوند)) و نژاد اروپایی «پاتاگونی» (که اکنون منقرض شده است) میشود.[۱][۲] این خرگوش «پاتاگونی»، که نژادی بزرگی است که زمانی در بلژیک و فرانسه پرورش داده میشد، با خرگوشچه برزیلی متعلق به آرژانتین که گونهای وحشی از سردهای متفاوت با وزنی کمتر از ۰٫۹ کیلوگرم (۲٫۰ پوند) است،[۳] یا خرگوش پاتاگونی که گاه با نام خرگوش صحرایی پاتاگونی از آن یاد میشود و گونهای است از خوگچگان هندی ذیل جوندگان است و فاقد قابلیت آمیزش نژادی با خرگوشها است،[۴] یکسان نیست. توماس کوتوم، در کتاب ریشههای غولپیکرهای فلاندری خود، اشاره کرده است که «نخستین گزارش معتبر از خرگوش غولپیکر فلاندری حدود سال ۱۸۶۰ ثبت شده است، که در آن، دامپزشک و زیستشناس سابق، اسکار نیسبت،[۵] بهطور انتخابی مجموعهای از نسلهای خرگوش پاتاگونیایی را پرورش داد.»[۵]
نخستین استانداردها برای این نژاد در سال ۱۸۹۳ توسط آلبرت ون هوورزوین نوشته شدند.[۲] غولپیکر فلاندری یکی از اجداد بسیاری از نژادهای خرگوش در سرتاسر جهان است که یکی از آنها خرگوش صحرایی بلژیکی است،[۱] که در اواسط سدهٔ نوزدهم میلادی وارد انگلستان شد.[۲] در اوایل دههٔ ۱۸۹۰ و بهمنظور افزایش اندازهٔ خرگوشهای گوشتی در طول دورهٔ بزرگ «رونق خرگوش»، غولپیکر فلاندری از انگلستان و بلژیک به قارهٔ آمریکا صادر شد.[۶] پرورش این نژاد در جزایر بریتانیا به چنان سطحی رسید که در سال ۱۹۳۷ بهعنوان نژادی متفاوت از خرگوش غولپیکر قارهای شناسایی شد.[۲]
این نژاد در ایالات متحده تا پیش از حدود سال ۱۹۱۰ چندان مورد توجه نبود، اما پس از آن حضور این نژاد در نمایشگاههای دامپروری کوچک در سراسر این کشور آغاز شد. این نژاد، بهدلیل اندازهٔ بزرگ و غیرمعمول و نیز رنگهای متنوع خود، امروزه یکی از نژادهای محبوب در نمایشگاههای خرگوش ایالات متحده است. ترویج این نژاد توسط فدراسیون ملی پروشدهندگان خرگوش غولپیکر فلاندری که در سال ۱۹۱۵ پایهگذاری شد، انجام میشود. خرگوش غولپیکر فلاندری دارای نامهای مستعار زیادی است؛ از جمله «غولپیکر مهربان» بهدلیل شخصیت مطیع، و «خرگوش فراگیر» بهدلیل اهداف مختلف از نگهداری آن شامل حیوان خانگی، نمایش، پرورش، استفاده از گوشت و استفاده از پوست و خز.[۵]
خصوصیات ظاهری
[ویرایش]در استانداردهای انجمن پرورشدهندگان خرگوش آمریکا، هفت رنگ مختلف برای این نژاد تعریف شده است: سیاه، آبی، حنایی، ماسهای، خاکستری روشن، خاکستری استیل و سفید.[۷]
منابع
[ویرایش]
- 1 2 "Horn Rapids Rabbitry-The Flemish Giant Rabbit". Archived from the original on 2009-04-02. Retrieved 2009-02-12.
- 1 2 3 4 Whitman, Bob D. (October 2004). Domestic Rabbits & Their Histories: Breeds of the World. Leawood, KS: Leathers Publishing. ISBN 978-1-58597-275-3.
- ↑ Buresh, J. (2004). "Sylvilagus brasiliensis". Animal Diversity Web. Archived from the original on October 23, 2012. Retrieved June 30, 2012.
- ↑ Mascow, Molly. "Dolichotis patagonum (Patagonian mara)". Animal Diversity Web. Archived from the original on 2025-06-20. Retrieved 2021-06-13.
- 1 2 3 Cosgrove, Nicole (2020-04-13). "Flemish Giant Rabbit Breed Info: Pictures, Traits, & Facts". Archived from the original on 2021-06-14. Retrieved 2021-06-13.
- ↑ Hall, Geo F. (George Franklin) (1901-06-13). "Laird & Lee's standard Belgian hare manual". Chicago: Laird & Lee – via Internet Archive.
- ↑ "ARBA Official Breed ID Guide" (PDF). American Rabbit Breeder Association. Archived from the original (PDF) on 2015-03-30. Retrieved May 12, 2015.