خباب بن ارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

خَبّاب پسر اَرَتّ نجدی تمیمی از اصحاب محمّد، پیغمبر اسلام و از مهاجرین است. خبّاب دهمین مردی بود که اسلام آورد. او معلّم قرآن فاطمه دختر خطاب و شوهرش سعید بود و او عمر بن خطاب را به خانه ارقم بن ابی الأرقم راهنمایی کرد و بعد نیز به او قرآن می‌آموخت. خبّاب در جنگ بدر، احد، خندق و تبوک در سپاه اسلام می‌جنگیده‌است. او در زمان خلافت علی بن ابی طالب در سال ۳۷ هجری در مدینه در سن ۷۳ سالگی درگذشت و علی بر پیکر او نماز گزارد.

منابع[ویرایش]

  • زندگی صحابه، محمود طریقی، مشهد، ۱۳۸۵
Khabbab ibn al-Aratt
خَبَّاب ٱبْن ٱلْأَرَتّ
Born36 BH
Al-Yamama
Died37 AH
(age 73)
Kufa
KunyaAbu Abdullah
(أَبُو عَبْد ٱلله)
ReligionIslam
Venerated inShia & Sunni Islam

Khabbab ibn al-Aratt (Arabic: خَبَّاب ٱبْن ٱلْأَرَتّ‎, Khabbāb ibn al-ʾAratt, born c. 587), was a Sahabah of Muhammad and Ali from the Yamama region and an ethnic Chaldean. He is a revered member of the early Muslim community. He was reportedly a master swordsmith, and he participated in all the later battles of the Islamic prophet Muhammad. His son, Abdullah, was a commander in Ali's army in the Battle of Nahrawan and was killed by the Khawarij.