حمیدرضا آیت‌اللهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زندگی‌نامه[ویرایش]

حمیدرضا آیت‌اللهی
Ayatollahy.jpg
زادروز ۱۹ فروردین ۱۳۳۸
کرمان
ملیت ایرانی

حمیدرضا آیت‌اللهی (متولد ۱۹ فروردین ۱۳۳۸ در کرمان) استاد پایه ۲۳ و پژوهشگر ایرانی حوزهٔ فلسفه، استاد گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر سابق این گروه است. او همچنین رئیس انجمن علمی فلسفه دین ایران و رئیس سابق پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است.[۱][۲][۳] او مؤسس و مدیر عامل مجموعه آموزشی هدایت میزان است.[۴]وی همچنین در شهریور ۱۳۹۶ طی حکمی به عنوان عضو شورای اندیشه‌ورزی شبکه افق منصوب شد[۱]</ref> وی به زبانهای انگلیسی و عربی تسلط کاملی دارد. دکتر آیت اللهی متأهل و دارای دو فرزند است.

تحصیلات و پژوهش‌ها[ویرایش]

او کارشناسی خویش را در فیزیک کاربردی از دانشگاه تهران اخذ کرد و دوره کارشناسی ارشد فلسفه را در دانشگاه تهران و دوره دکترای فلسفه را در دانشگاه آزاد بروکسل گذراند.[۵] پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه فلسفه اسلامی، فلسفه دکارت، فلسفه تطبیقی، علم و دین، برهان‌های اثبات وجود خدا و فلسفه علم و فلسفه تکنولوژی است.

تحصیلات:

  • ۱۳۷۶ - دکتری فلسفه از دانشگاه بروکسل (VUB)، بلژیک.
  • ۱۳۶۸ - فوق لیسانس (کارشناسی ارشد) فلسفه غرب، دانشگاه تهران، تهران.
  • ۱۳۶۳ - لیسانس (کارشناسی) فیزیک کاربردی، دانشگاه تهران، تهران.
  • ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۴ - دروس حوزوی.

اشتغال فعلی[ویرایش]

  • رئیس انجمن علمی فلسفه دین ایران.
  • استاد بازنشسته گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی.
  • رئیس مؤسسه پژوهشی «مطالعه و تدوین حکمت و معارف خواجه نصیر».
  • مدیر عامل «مؤسسه آموزشی فرهنگی هدایت میزان».
  • عضو گروه فلسفه، اخلاق پزشکی و علوم زیستی فرهنگستان علوم پزشکی.
  • عضو کارگروه مطالعات علم و فناوری صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور.

سوابق خدمات علمی و اجرایی[ویرایش]

رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (از ۰۱ / ۲ / ۸۸ تا ۱۷ / ۱۰ / ۹۲).

استاد و عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی (از ۱۳۷۲ تا ۱۳۹۲).

رئیس و موسسِ «مؤسسه پژوهشی مطالعه و تدوین حکمت و معارف خواجه نصیر» (از ۱۳۹۰ تاکنون).

مدیر عامل و مؤسس «مؤسسه آموزشی فرهنگی هدایت میزان» در ۱۰ / ۴ / ۱۳۷۶.

رئیس هیئت مدیره و مؤسس «انجمن علمی ایرانی فلسفه دین» (از ۱۳۸۹ تا کنون).

عضو هیئت مدیره مؤسسه فرهنگ و هنر هدایت میزان فهم (از ۱۳۹۰ تاکنون).

عضو گروه فلسفه، اخلاق پزشکی و علوم زیستی فرهنگستان علوم پزشکی از ۲۷ / ۱۰ / ۹۳.

عضو کار گروه مطالعات علم و فناوری، صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور از ۹۱ / ۱۰ / ۹۴.

عضو کارگروه مطالعات فرهنگی و اجتماعی مرکز ملی فضای مجازی از اول آذر ۱۳۹۲ تا شهریور ۱۳۹۴.

عضو هیئت امنای پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (از ۱۳۹۲ تاکنون).

مدیر گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی (از ۲۷ / ۳ / ۸۱ تا ۳۰ / ۳ / ۸۵).

دبیر کمیته داوری علوم انسانی و هنر شورای نخبگان (از ۱۰ / ۱۲ / ۱۳۹۰ تا ۲۹ / ۱۲ / ۱۳۹۰).

عضو کمیسیون تخصصی گروه علوم انسانی هیئت ممیزه مرکزی وزارت علوم (از ۲۱ / ۱۱ / ۸۸ تا ۱۲ / ۵ / ۹۲).

عضو هیئت ممیزه مرکزی علوم انسانی وزارت علوم (از ۲۱ / ۱۱ / ۸۸ تا ۱۲ / ۵ / ۹۲).

عضو شورای تحول و ارتقاء علوم انسانی وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی (از آبان ۸۸ تا آبان ۱۳۹۲).

عضو کمیته الهیات و فلسفه، وابسته به دفتر گسترش و برنامه‌ریزی آموزش عالی (از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰).

رئیس شورای عالی سیاست گذاری کتابخانهٔ دیجیتالی علوم انسانی تهران (از ۲۷ / ۷ / ۸۸).

عضو کمیسیون بررسی نشریات علمی کشور (از ۱۳۸۹ تا ۱۷ / ۱۰ / ۹۲ .)

مدیر کارگروه فلسفهٔ دین و کلام جدید شورای تخصصی تحول و ارتقاء علوم انسانی، شورای عالی انقلاب فرهنگی؛ (از ۱۰ / ۹ / ۱۳۹۱)

دبیر کمیسیون علوم انسانی، معارف اسلامی و هنر شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری (از بهمن ۸۸ تا مهر ۹۰).

عضو هیئت مدیرهٔ «انجمن ایرانی علوم انسانی» (از ۱۳۸۸).

عضو هیئت ممیزهٔ دانشگاه علامه طباطبایی (از ۱۵ / ۱ / ۱۳۸۴ تا ۱۵ / ۱ / ۱۳۸۶).

عضو هیئت مدیرهٔ «بنیاد حکمت صدرا» از ۱۳۷۸.

عضو «انجمن بریتانیایی فلسفه دین، British Society for Philosophy of Religion» واقع در دانشگاه آکسفورد (از ۱۳۸۶ تاکنون).

عضو هیئت مدیرهٔ «انجمن علمی تاریخ فلسفه» (از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹).

مدیر گروه فلسفهٔ دین و الهیات، مرکز مطالعات فرهنگ و اندیشهٔ دینی، دانشگاه تربیت مدرس (از ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۷).

عضو هیئت علمی گروه کلام و دین پژوهی «پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی» (از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵).

عضو مرکز اخلاق پزشکی «وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی» (۱۳۸۱–۱۳۸۲).

رئیس هیئت مدیرهٔ «مؤسسه فرهنگی پژوهشی نوارغنون» (۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱).

مسئول روابط عمومی دانشگاه علامه طباطبایی (از ۲۱ / ۳ / ۷۵ تا ۱۴ / ۱۰ / ۷۶).

عضو بین‌المللی «مرکز اسلام در اروپا،Centrum voor Islam in Europa» واقع در بلژیک (از ۱۹۹۸).

دبیر «انجمن بین‌المللی ملاصدرا» (از ۱۳۸۲).

دبیر «انجمن دوستی ایران و یونان» (از ۱۳۸۱).

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  1. نگرش‌هایی اسلامی در مطالعات زنان (گردآوری و مقدمه)، انتشارات فهم، ۱۳۹۳
  2. کتاب راهنمای مدرس دوره آموزشی دین و حالات معنوی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتدی دانشدگاه تهدران، به همراهی علیرضا دری نوگورانی و حسین اجتهادیان، ۱۳۹۵
  3. «سنجه‌هایی در دین‌پژوهی معاصر»، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی، ۱۳۹۲
  4. «جستارهایی در فلسفه و دین‌پژوهی تطبیقی»، قم: انتشارات طه، ۱۳۸۶
  5. «فلسفه دین» ویراست جدید، چاپ سوم، تهران، انتشارات حکمت، ۱۳۹۲
  6. «تاریخ فلسفه دین ۱۹۸۰–۱۸۷۵» (ترجمه)، اثر آلن پی. اف. سل، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ۱۳۸۳
  7. «چالش‌های بنیادین ما در علم، دین و سیاست»، مؤسسه توسعه دانش و پژوهش، فروردین ۱۳۸۴
  8. «خدا و دین در جهان پسامدرن»، آفتاب توسعه، تهران، ۱۳۸۱
  9. «مفاهیم و مسایل فلسفه دین»، مؤسسه توسعه دانش و پژوهش ایران، ۱۳۸۱
  10. کتاب درسی عربی سال سوم راهنمایی، وزارت آموزش و پرورش، ۱۳۶۱
  11. کتاب عربی سال اول راهنمایی، همکار در تألیف، وزارت آموزش و پرورش، ۱۳۶۲
  12. Вопросы Феминологии. Хамида Резы Аятоллахи, Садра: Москва, 2016. This book is Russian translation of the book "Women Studies from an Islamic Point of View"
  13. Современное религиоведение, Хамида Резы Аятоллахи, Садра: Москва, ۲۰۱۵
  14. Women Studies from an Islamic Viewpoint, (compiled and introduced by Hamidreza Ayatollahy) English Translation by Hussein Mullanazar, London: MIU Press, 2013
  15. The Existence of God, Mulla Sadra's Seddiqin Argument versus Criticisms of Kant and Hume, Sadra Islamic Philosophy Research Institute (SIPRIn) Publication, Tehran, 2005

سوابق تدریس در دانشگاه‌های دیگر[ویرایش]

دانشگاه صنعتی شریف (کارشناسی ارشد): فلسفه دین، مقولات ویژه در فلسفه دین، فلسفه علم، فلسفه تحلیلی

دانشگاه صنعتی شریف (کارشناسی): فیزیک

دانشگاه تهران (کارشناسی): فلسفه دین

دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (کارشناسی ارشد): فلسفهٔ علم، (دکتری): فلسفهٔ تطبیقی، علم و دین.

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (دکتری): فلسفهٔ تکنولوژی، فلسفهٔ ذهن، حکمت متعالیه و الهیات طبیعی، براهین اثبات وجود خدا، اخلاق در تکنولوژی.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]