حمله به کوه‌های چامبی ۲۰۱۴

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حمله به کوه‌های چامبی ۲۰۱۴
بخشی از عملیات چامبی
مکان کوه‌های چامبی، تونس
تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-07-۱۶)
هدف نیروهای مسلح تونس
سلاح(‌ها) تفنگ اتوماتیک، آرپی‌جی
تلفات ۱۵سرباز
۱ ستیزه جو
مجروحان ۲۵
حمله‌کنندگان گردان عقبه بن عفیف

حمله به کوه‌های چامبی ۲۰۱۴ (انگلیسی: 2014 Chaambi Mountains attack) در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۴ در تونس رخ داد. در این تاریخ ستیزه جویان از گردان عقبه بن عفیف به دو پاسگاه بازرسی در کوه‌های چامبی حمله کردند و ۱۴ سرباز تونسی را کشتند و ۲۵ تن را مجروح کردند. حمله به کوه‌های چامبی ۲۰۱۴، مرگبارترین حملات ستیزه جویان است که نیروهای مسلح تونس را از زمان استقلال خود در سال ۱۹۵۶ مورد هدف قرار داد.

زمینه[ویرایش]

تظاهرات فعالان در اعتراض با روشن کردن شمع در تونس در ۳ ژوئیه ۲۰۱۴، برای محکوم کردن تروریسم و ناامنی.[۱]

از زمان قیام ۲۰۱۱ تونس که منجر به عزل رئیس جمهور سابق زین العابدین بن علی شد، تونس با افزایش بی‌سابقه اسلام گرائی رادیکال مواجه شده و بنیادگرایی نفوذ پیدا کرده است. ستیزه جویان اسلام گرا در سراسر مرز با الجزایر حضور دارند.

سال ۲۰۱۳، برخی از آن‌ها توانستند هشت تن از سربازان تونسی را دستگیر و به قتل برسانند. نیروهای دولتی از اوایل سال ۲۰۱۳ با ستیزه جویان در منطقه کوه‌های چامبی درگیر شده‌اند و آن را «منطقه نظامی بسته» اعلام کرده‌اند.

جزئیات حمله[ویرایش]

این حملات در حالی که سربازان در طی ماه رمضان سریع غذا خورده و استراحت می‌کردند اتفاق افتاد. در ساعت ۷:۴۰ صبح، ۶۰ ستیزه جو به دو گروه تقسیم شدند و همزمان دو پاسگاه بازرسی را که توسط ارتش تونس برای کنترل منطقه کوه‌های چامبی ایجاد شده بود، مورد حمله قرار دادند. ستیزه جویان از جهت‌های مختلف با استفاده از تفنگ و نارنجک و موشک انداز آرپی جی به سمت پاسگاه‌ها شلیک کردند. پنج سرباز در اثر جراحات جان خود را از دست دادند و ۹ نفر در اثر آتش‌سوزی در آتش سوختند. بیست نفر دیگر زخمی شدند و زخمی‌ها به بیمارستان القصرین منتقل شدند. یکی دیگر از سربازان مفقود شد اما بدن او در روز بعد حدود یک کیلومتری از محل وقوع آغاز درگیری کشف شد و تعداد تلفات به ۱۵ افزایش یافت.

قاضی جریبی، وزیر دفاع تونس، گفت که مهاجمان از مرز با الجزایر به این منطقه نفوذ کردند و مهاجمان تونسی، الجزایری و مزدوران خارجی بودند. یکی از آنها کشته شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Arfaoui, Jamel (7 July 2014). "Tunisians protest terrorism". Magharebia. Retrieved 20 August 2014.