حلال‌زادگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حلال‌زاده (به انگلیسی: Legitimacy) به شخصی گفته می‌شود که والدین او از نظر قانون یا شرع ازدواج کرده و در زمان زن و شوهری (قبل از طلاق) او را بوجود آورده باشند. از نظر فقه شیعه اگر زن و مردی اشتباهی نزدیکی کنند (نزدیکی به شبهه) نیز فرزند آنان حلال‌زاده است.
در ایران ضرب‌المثل معروفی است که: "حلال زاده به داییش میره" [۱]

معنی لغوی[ویرایش]

حلال زاده . [ ح َ دَ ] (ص مرکب ) کسی که نطفه‌اش از راه مشروع منعقد شده باشد[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]