حسین آتش‌پرور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حسین آتش پرور
زمینهٔ کاری نویسنده
زادروز .۲ آبان ۱۳۳۱
گناباد
ملیت ایرانی

حسین آتش پرور (زاده ۲۰ آبان ۱۳۳۱ در دیسفان گناباد خراسان) داستان‌نویس و منتقد ادبیات داستانی، از داستان نویسان نسل سوم ایران است. حسین آتش پرور هم‌اکنون دبیر بخش داستان مجله ادبی بین‌المللی نوشتا (صاحب امتیاز :حسین واحدی پور- سر دبیر :محمد حسین مدل) می‌باشد.[۱]

این نویسنده روز ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۳در کنگره ملی خیام[۲]سخنرانی کرد.

وی همچنین داور نهایی جایزه مهرگان ادب می‌باشد.[۳]

حسین آتش‌پرور در برخی از آثار داستانی خود مانند مجموعه داستان‌های «ماهی در باد»، «اندوه» و رمان «خیابان بهار آبی بود»، با کاربست خلاقانه مؤلفه‌های بومی گناباد از قبیل گویش، فرهنگ، آداب و رسوم، اسطوره‌ها و … تصویری از سیمای مردم این منطقه را وارد ادبیات داستانی ایران کرده‌است. به همین خاطر به رسم ادب، ترویج فرهنگ سپاس و برای بهره بردن بیشتر از توانمندی‌های این نویسنده، با تصمیم جمعی اعضای انجمن، نام انجمن ادبیات داستانی گناباد به «خوانه داستان حسین آتش پرور» تغییر یافت.[۴]

زندگی[ویرایش]

حسین آتش پرور در ۲۰ آبان ۱۳۳۱ در دیسفان گناباد خراسان بدنیا آمد. او از سال ۱۳۴۰ در مشهد زندگی می‌کند.

بررسی آثار[ویرایش]

حسین آتش پرور _ داستان‌نویس

اواخر دهه چهل آغاز کار نویسندگی حسین آتش پرور می‌باشد. داستانهای اولیه او در بهار سال ۱۳۵۱ در روزنامه خراسان به چاپ رسید. آثار او به صورت کتاب برای اولین‌بار، در مجموعه داستان «دریچه تازه» همراه با داستان‌هایی از محمود دولت‌آبادی، اصغر الهی و چند نفر دیگر در سال ۱۳۶۷ منتشر شد.[۵]

در سال ۱۳۶۹ مجموعه داستان «خوابگرد و داستان‌های دیگر» به کوشش او منتشر شد که در این کتاب داستان «آواز باران» از او به همراه آثاری از هوشنگ گلشیری، قاضی ربیحاوی و دیگران آمده‌است. پس از آن در سال ۱۳۷۲ مجموعه داستان «اندوه» و در سال ۱۳۸۴ رمان «خیابان بهار آبی بود» از او منتشر شد، وی درسالهای بعد از آن آثار دیگری از جمله مجموعه داستان «ماهی در باد» و کتاب «کوزه‌ها در جست‌وجوی کوزه‌گر» را منتشر کرد.

حسین آتش پرور در کتاب «کوزه‌ها در جستجوی کوزه‌گر» به ساختارشناسی داستانی ترانه‌های خیام می‌پردازد.[۶]

مجموعه داستان ماهی در باد آخرین اثر داستانی منتشر شده از وی می‌باشد که در سال ۱۳۹۰ برنده اولین دوره جایزه مطبوعات ادبی لوح زرین سیمین دانشور گردید[۷] و این داستان تاکنون بارها تجدید چاپ شده‌است.[۸][۹] پس از آن در سال ۱۳۸۴ کتاب خانهٔ سوم داستان:بررسی شکل وساخت - داستان‌های برگزیده نسل سوم داستان نویسان ایران، از وی منتشر شد.[۱۰]

آثار[ویرایش]

  • ۱۳۶۹ - خوابگرد و داستان‌های دیگر (به همراه آثاری از هوشنگ گلشیری، قاضی ربیحاوی و دیگران)
  • ۱۳۷۲ - اندوه (مجموعه داستان)
  • ۱۳۸۴ - خیابان بهار آبی بود (رمان نو)
  • ۱۳۸۸ - کوزه‌ها در جست‌وجوی کوزه‌گر (ساختارشناسی داستانی ترانه‌های خیام)
  • ۱۳۸۹ - ماهی در باد (مجموعه داستان)
  • ۱۳۹۴ - خانهٔ سوم داستان (بررسی شکل و ساخت داستانهای نسل سوم)

نوشتا[ویرایش]

مجله بین‌المللی ادبیات

این مجله به صاحب امتیازی حسین واحدی پور (مدیر نشریات خبر) و سردبیری محمد حسین مدل و با همکاری حسین آتش پرور (دبیر داستان) از شماره اول (بهمن ۱۳۸۵) تاکنون منتشر می‌شود.

حسین آتش پرور از شماره اول با یک داستان به نام (روز باشکوه) و یک مقاله به نام (کوزه‌ها در جستجوی کوزه‌گر) در ساخت داستانی ترانه‌های خیام، همکاری خود را با نوشتا شروع و

از شماره سوم (تیرماه ۱۳۸۶) تاکنون (شماره ۳۴) دبیر بخش ادبیات داستانی این نشریه می‌باشد.[۱]

داوری‌ها[ویرایش]

۱- جشنواره داستان‌های ایرانی (انجمن ادبیات داستانی خراسان)، از سال ۱۳۸۳ تا سال 1387. [۲]

۲- داور نهایی داستان‌های بومی کنام (سازمان دانشحویان جهاد دانشگاهی مشهد با همکاری معاونت فرهنگی دانشگاه فردوسی مشهد) 1389. [۳]

۳- داور نهایی هفدهمین و هیحدهمین دوره جایزه مهرگان ادب (آثار سالهای 1394-1395). [۴]

شکل و ساخت داستانی ترانه های خیام[ویرایش]

1- کوزه ها در جستجوی کوزه گر/نوشتا 1/ بهمن 1385[۵]

2- من و کوزه/نوشتا 15/اردیبهشت و خرداد 1389[۶]

3- پرواز میان اسطوره و تاریخ[۷]

4- خراسان، نیشابورش را تا بونویس آیرس باد با خود برده است کنگره ملی خیام 28 اردبهشت 1393 [۸]

5- داستان در رباعیات خیام/اصفهان/خانه خورشید[۹]

6- وجود روایت شبه داستانی در رباعیات خیام/ ترجمه حمزه کوتی / العربی جدید[۱۰]

جوایز[ویرایش]

1- خیابان بهار آبی بود/آثار داستانی متفاوت[واو] در سال 1385/یکی از 5 برگزیده نهایی [۱۱]

2- ماهی درباد/برنده اولین دوره جایزه مطبوعات ادبی( لوح زرین سیمین دانشور)[۱۲]

هفته نامه شهروند[ویرایش]

1-   ایجازِ ساختی/حسین آتش‌پرور – شهروند- 28 ژانویه 2016 [۱۳]

2- نقدی بر گردش های عصرِ رضا فرخفال/حسین آتش پرور – شهروند-18 فوریه 2016 [۱۴]

3- توهم در شخصیت/حسین آتش پرور – شهروند- 31 مارس 2016 [۱۵]

4- اندوه/حسین آتش‌پرور – شهروند- 5 می 1016 [۱۶]

5- نگاهی به کنیزو نوشته ی منیرو روانی پور/حسین آتش پرور – شهروند-14 جولای 2016

6- سايه ی همسايه/حسین آتش پرور – شهروند – 4 می 2017 [۱۷]

7- فریاد آن هزاران چشم تبریزی/ حسین آتش پرور – شهروند- 14 دسامبر 2017 [۱۸]

خوانه ی داستان حسین آتش پرور[ویرایش]

یکی از نویسندگان نوگرای معاصر حسین آتش‌پرور است که در برخی از آثار داستانی خود مانند مجموعه داستان‌های «ماهی در باد»، «اندوه» و رمان « خیابان بهار آبی بود » ، با کاربست خلاقانه مؤلفه‌های بومی گناباد از قبیل گویش، فرهنگ ، آداب و رسوم ، اسطوره ها و ... تصویری از سیمای مردم این منطقه را وارد ادبیات داستانی ایران کرده است. به همین دلیل به رسم ادب، ترویج فرهنگ سپاس و برای بهره بردن بیشتر از توانمندی‌های ایشان، با تصمیم جمعی اعضای «انجمن ادبیات داستانی گناباد»  نام آن به «خوانه‌ داستان حسین آتش پرور» تغییر یافت و جشن این رویداد نیز در  16 اسفند 1396 در مراسم شب ادبیات گناباد با حضور وی و جمعی از چهره‌های ادبی خراسان و اعضای انجمن برگزار شد. [۱۹]

منابع[ویرایش]

  1. «گفت‌و گو با حسین آتش پرور». وبگاه آفتاب. 
  2. «خراسان، نیشابورش را تا بوئنوس آیرس باد با خود برده». خبرگزاری آنا، 29 اردیبهشت 1393. بازبینی‌شده در 19 می 2014. 
  3. ‏ «پیشی گرفتن رمان از مجموعه داستان و افزایش داوران در جایزه مهرگان ادب». خبرگزاری کتاب ایران-ایبنا، ۲۱ مهر ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در 13 اکتبر 2017. 
  4. ‏ «از مکتب‌های ادبی تا «خوانه داستان حسین آتش‌پرور»». خبرگزاری کتاب ایران-ایبنا، سه شنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۷. بازبینی‌شده در 3 آوریل 2018. 
  5. «امروز با حسین آتش پرور». روزنامه ایران. 
  6. «حسین آتش‌پرور: خیام مینی‌مالیست‌ترین نویسنده جهان است». وبگاه ایسنا. 
  7. «برپایی جایزهٔ مطبوعات ادبی با اهدای لوح زرین سیمین دانشور». وبگاه ایسنا. 
  8. «رقصنده در باد و آتش». وبگاه تبیان. 
  9. «"مجموعه داستان ماهی در باد». وبگاه مرور ادبیات ایران. 
  10. «خانهٔ سوم داستان. داستان‌های برگزیده نسل سوم داستان نویسان امروز. به انتحاب حسین آتش پرور». مرور ادبیات معاصر ایران و جهان. 

پیوند به بیرون[ویرایش]