حسن لاهیجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میرزا حسن لاهیجی(متوفی: 1121 هجری قمری) ملقب به کاشفی، فرزند بزرگ ملا عبدالرزاق لاهیجی و از بزرگترین دانشمندان عصر صفوی است. از جمله آثار وی در زمینه حکمت اسلامی می توان به ظواهر الحکم،آئینه حکمت اشاره کرد.[۱]

حیات و خانواده[ویرایش]

به گفته رضا استادی ، تاریخ دقیق تولد وی معلوم نیست ولی می توان به گفته آقابزرگ تهرانی اعتماد کرد و تاریخ تولد میرزا حسن را حدود 1045 هجری قمری دانست.[۲] میرزا حسن لاهیجی در خانواده ای حکمی و مذهبی دیده به جهان گشود. وی به گفته سید جلال الدین آ آشتیانی فرزند بزرگ ملا عبدالرزاق لاهیجی، داماد ملاصدرای شیرازی و از بزرگترین شاگردان وی است.[۱] به نظر می رسد که در قم زاده شده است و پس از شاگردی نزد پدرش، برا ادامه تحصیلات به نجف رفته است.[۲]

شاگردان و استادان[ویرایش]

از استادان وی فقط نام ملا عبدالرزاق لاهیجی یعنی پدرش شناخته شده است و کس دیگری شناخته شده نیست. در میان شاگردان وی، رضا استادی به دونفر به صورت احتمالی اشاره کرده است. یکی میر عبدالرحمان قمی و دیگری حزین لاهیجی است.[۳]

آثار[ویرایش]

میرزا حسن دارای آثار بسیاری است. در میان آثار وی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آیینه حکمت
  • ابطال تناسخ
  • اثبات رجعت
  • اصول دین
  • جمال الصالحین
  • رساله در حدوث و قدم
  • روایع الحکمه
  • شمع یقین و آیینه دین
  • شرح صحیفه سجادیه
  • سر مخزون[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ آشتیانی، منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران، ج سوم، ص 219
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ رضا استادی،میرزا حسن لاهیجی و شمع یقین او،ص 88، میراث جاویدان، سال دوم شماره اول
  3. استادی،ص 88
  4. رضا استادی،صص 88-89