حسن‌آباد بلهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حسن‌آباد بلهر
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانخراسان رضوی
شهرستاننیشابور
بخشبخش میان‌جلگه
دهستانبلهرات
نام‌های دیگرحسناباد
نام‌های قدیمیگچین،نجم آباد
مردم
جمعیت1100نفر

حسن‌آباد بلهر، روستایی از توابع بخش میان‌جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در 50 کیلومتری شهر نیشابور مابین نیشابور و کدکن واقع است. گویش اصلی این روستا ترکی است.

تاريخ به وجودامدن روستا ازاين قرار است.حدود 250 سال قبل طايفه درویشى ها در گچين (موقعیت قدیمی و تاریخی روستا)و طايفه خورشاهي ها در نجم ابادومحمدپورها نیمی در قلعه پسه و نیمی در پایین دست گچین ساكن بودند كه پس از گذشت سالها اين طوایف در کنار هم جمع شده و در موقعیت کنونی روستا، این آبادی را بنا نهادند. دردوره های قبل از انقلاب اسلامی این روستا بصورت خان سالاری اداره میشده،که خان های روستا از خوانین بانفوذ ولایت خراسان بوده است. از جمله خوانین روستا اکبرخان، منوچهرخان، حسینقلی خان ،کدخدای سلطانی،ملامحمدخان سلطانی(محمدپور)بودند. این روستا قبل از انقلاب از ولایات تربت حیدریه محسوب میشده که پس از تغییرات اداری و سیاسی،این روستا جزئی از روستاهای شهرستان نیشابور بحساب آمد.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان بلهرات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۱ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.[۱]

اقوام این روستا[ویرایش]

از اقوام این روستا میتوان به قوم حسن زاده یا کَلبَ غلوم ،پورمحمد،قوم درویشی،قوم زاهدی،قوم محمدزاده،قوم نوفرستی ،قوم محمدپور و قوم حسینی ها اشاره کرد که نامی ترین وشجاع ترین این اقوام، قوم کلب غلوم هست که در سده قبل، قدرت را از ترک زبان های قوم زاهدی خارج کرد اما در سال ۱۳۵۴ خان مخلوع روستا با همدستی خان های دیگر روستاها، قشونی تدارک دیدند و با همراهی قوم پورمحمد، زاهدی و درویشی توانستد کلب غلوم ها را شکست بدهند. اکثر نزاع ها بر سر سه منطقه مهم و حاصلخیز کفترخان، گچین و کلته بود. در حال حاضر در یک فرایند دموکراتیک قدرت تصمیم گیری به شورای روستا واگذار شده است که ریاست آن بر عهده محمد حسن زاده، آخرین فرزند پسری قوم کلب غلوم می باشد.در شجاعت قوم درویشی همین بس که جنگاورانی شجاع در دفاع از این مرز و بوم روانه میدان نبرد نمودند و چهار کشته قوم درویشی بر تارک این روستا میدرخشد

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.