حزب بلشویک ملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
حزب بلشویک ملی

Национал-большевистская партия
کوته‌نوشتان‌بی‌پی، نازبول‌ها
رهبرادوارد لیمونوف
بنیان‌گذارادوارد لیمونوف
الکساندر دوگین
یگور لتوف
بنیان‌گذاری۱ مه ۱۹۹۳
قانونی‌شده۱۶ اوت ۲۰۰۵[۱]
انحلال و برچینش۷ اوت ۲۰۰۷[۲]
ستادمسکو، روسیه[۳]
روزنامهلیمونکا
اعضای ثبت‌نام کرده۵۶۵۰۰+ (مارس ۲۰۰۷)[۴]
مرام سیاسیبلشویسم ملی[۵]
ملی‌گرایی روسی
نو شوروی‌گرایی
Russian irredentism
Anti-Western sentiment
طیف سیاسیچپ رادیکال
راست تندرو
سرودسرود حزب بلشویک ملی[۶] ساخته‌شده توسط دمیتری ماکسیموویچ[۷]
وبگاه

حزب بلشویک ملی (NBP؛ روسی: Национал-большевистская партия، همچنین به عنوان نازبول‌ها شناخته می‌شود. روسی: нацболы) از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ به عنوان یک حزب سیاسی روسیه با برنامه سیاسی بلشویسم ملی فعالیت می‌کرد. NBP یکی از اعضای برجسته ائتلاف احزاب اپوزیسیون شد.[۸] دادگاه‌های روسیه این سازمان را ممنوع اعلام کردند و هرگز به‌طور رسمی به عنوان یک حزب سیاسی ثبت نشد. در سال ۲۰۱۰، رهبر آن ادوارد لیمونوف یک حزب سیاسی جدید به نام روسیه دیگر تأسیس کرد.[۹] گروه‌های کوچکتر بلشویک گلی در کشورهای دیگر وجود داشته‌است.

نشریه رسمی حزب، روزنامه لیمونکا، نام خود را از نام خانوادگی رهبر حزب و از کلمه اصطلاحی روسی برای نارنجک گرفته‌است. آلکسی ولینتس، سالها ویراستار اصلی لیمونکا بود.

ایدئولوژی[ویرایش]

حزب بلشویک ملی به بلشویسم ملی ناشی از جنگ داخلی روسیه اعتقاد دارد، مانند ایده‌های پروفسور نیکولای اوستریالف، که معتقد بود بلشویسم می‌تواند برای اهداف ملی گرایانه اصلاح شود. پیروان او، سمنوخووسی، که بعداً خود را بلشویک ملی قلمداد کردند، این اصطلاح را از ارنست نیکیش، که یک سیاستمدار آلمانی بود در ابتدا با سیاست چپ و بعداً، ایدئولوژی ملی بلشویک، وام گرفتند.

لیمونوف و دوگین سعی کردند رادیکال‌های چپ افراطی و راست افراطی را در یک بستر متحد کنند.[۱۰] با نگاه دوگین به بلشویک‌های ملی به عنوان نقطه ای بین ایده‌های کمونیستی و فاشیست‌ها. دوگین مجبور شد در حومه هر گروه عمل کند. در سال ۱۹۹۸، دوگین حزب بلشویکملی را ترک کرد و این باعث شد که حزب در طیف سیاسی روسیه به سمت چپ حرکت کند.[نیازمند منبع]

این حزب هرگونه ارتباط با فاشیسم را رد کرده و اعلام کرده‌است که همه اشکال یهودستیزی، بیگانه هراسی و نژادپرستی برخلاف اصول حزب است.[۱۱]

حزب بلشویک ملی به‌طور تاریخی از استالینیسم دفاع کرده‌است، اگرچه بعداً این حزب گفت که مایل به ایجاد مجدد آن سیستم نیست.[۱۱]

این حزب که به عنوان یک مخلوطی از توصیف چپ افراطی و راست افراطی ایدئولوژی، از جمله در میان اعضای آن شوروی، دلتنگ و همچنین نهاوند، با داس و چکش (که جایگزین صلیب شکسته را در یک دایره سفید در یک زمینه قرمز به عنوان حزب) پرچم تشکیل شده‌ایت.[۱۲]

منابع[ویرایش]

  1. "Верховный суд России отменил запрет Национал-большевистской партии". Радио Свобода. Retrieved 2 September 2018.
  2. "Лимонов использует НБП незаконно. И вообще он не Лимонов".
  3. "Бункер НБП (Москва)". Archived from the original on 8 May 2012. Retrieved 2 September 2018.
  4. "Svoboda Limonov".
  5. "Andrei Dmitriev - "Who are the National Bolsheviks?".
  6. Дмитрий Шостакович - Гимн НБП
  7. "Пой, партия, пой!". www.b-port.com. Retrieved 2 September 2018.
  8. Stolyarova, Galina (6 March 2007) Thousands Take to City Streets for Protest.
  9. Лимонов готов стать гламурным политиком.
  10. Rogatchevski, Andrei; Steinholt, Yngvar (21 October 2015). "Pussy Riot's Musical Precursors? The National Bolshevik Party Bands, 1994–2007". Popular Music and Society. 39 (4): 448–464. doi:10.1080/03007766.2015.1088287.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ "National Bolshevik Party – FAQ".
  12. Veronika Colosimo (12 July 2013). "Édouard Limonov, l'imprécateur des lettres russes". Le Figaro (به فرانسوی).

پیوند به بیرون[ویرایش]