حاشیه چین‌دار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرترهٔ زنی با کلاه لبه‌دار، ۱۷۸۹

حاشیه چین‌دار روبانی از جنس پارچه یا توری است که از یک طرف جمع شده یا تا زده می‌شود و به پوشاک، رختخواب، یا اشیاء پارچه‌ای دیگر متصل می‌شود.

حاشیه‌های چین‌دار در قرن پانزدهم با یقه‌های بندی پیراهن‌های کامل (شمیز) پدید آمدند و در قرن پانزدهم به شکل جدا از لباس اصلی دوخته شدند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]