جو کره ماه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طلوع زمین آن‌طور که در جو ماه دیده می‌شود. عکسی از آپولو ۱۵.

جو کره ماه نسبت به جو زمین بسیار رقیق و ناچیز است.

یکی از منابع تشکیل جو در کره ماه، تراوش گازها است. گازهایی هم‌چون رادون و هلیوم که از فروپاشی رادیواکتیو درون پوسته و جبه ماه پدید می‌آیند به آسمان ماه تراوش می‌کنند و به ساخت جو ماه کمک می‌کنند. دیگر خاستگاه‌های تشکیل جو ماه، بمباران سطح ماه توسط ریزشهاب‌ها، پدیدهٔ باد خورشیدی و تابش آفتاب است که در فرایندی به نام کَند و پاش[۱] باعث رهاسازی گاز در جو می‌شوند.

گازهای رهاشده به‌وسیلهٔ فرایند کندوپاش یا:

  • توسط گرانش کره ماه دوباره به درون خاک و سنگ‌پوشه regolith ماه کشیده می‌شوند.
  • یا تحت فشار تابش خورشیدی به فضا می‌روند یا اگر این گازها یونیده شده‌باشند، میدان مغناطیسی باد خورشیدی آن‌ها را با خود می‌برد.

در جو ماه عناصر سدیم و پتاسیم با بهره‌گیری از روش‌های طیف‌بینی زمینی یافت شده‌است. هم‌چنین از بررسی داده‌های دریافتی از طیف‌سنج ذرات آلفای فضاپیمای جوینده ماه[۲] وجود رادون-۲۲۲ و پولونیوم-۲۱۰ در جو ماه دیده شده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. sputtering
  2. Lunar Prospector alpha particle spectrometer

منابع[ویرایش]