جووانی باتالین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جووانی باتالین
Battaglin.jpg
مشخصات فردی
زاده ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ ‏(۶۷ سال)
ماروستیکا، ایتالیا،
اطلاعات تیم
تیم فعلی بازنشسته
نوع مسابقات جاده
نقش رکابزن
تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۷۳–۱۹۷۷ جولیج سرامیکا
۱۹۷۸ فیورلا
۱۹۷۹–۱۹۸۳ اینوکسپران
۱۹۸۴ کاررا جینز
قهرمانی‌های مهم

گرند تورها

تور دو فرانس
رده‌بندی کوهستان (۱۹۷۹)
۱ مرحله انفرادی (۱۹۷۶)
جیرو دیتالیا
رده‌بندی اصلی (۱۹۸۱)
۴ مرحله انفرادی (۱۹۷۵، ۱۹۸۰، ۱۹۸۱)
ووئلتا اسپانیا
رده‌بندی اصلی (۱۹۸۱)
۱ مرحله انفرادی (۱۹۸۱)

مسابقات مرحله‌ای

تور دوچرخه‌سواری باسک (۱۹۷۹)

مسابقات و کلاسیک‌های یک‌روزه

Milano–Torino (۱۹۸۰)
Infobox last updated on
۵ آوریل ۲۰۱۷

جووانی باتالین (زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۱) رکابزن حرفه‌ای سابق ایتالیایی است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در فصل ۱۹۸۱ در دو گرند تور جیرو دیتالیا و ووئلتا اسپانیا قهرمان شود.

سال‌های نخست[ویرایش]

باتالین در ماروستیکا در استان ویچنزا زاده‌شد. او در سال ۱۹۷۲ در مسابقهٔ آماتور جیرو دیتالیا برنده شد و در سال بعد، به عنوان رکابزن حرفه‌ای به تیم جولیج سرامیکا پیوست.

فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

جیرو دیتالیای ۱۹۷۳ نخستین حضور باتالین در گرند تورها بود. او نمایش امیدوارکننده‌ای داشت و جایگاه سوم مرحلهٔ چهارم را به دست آورد. در میانهٔ جیرو، باتالین پس از ادی مرکس در رتبهٔ دوم بود؛ ولی آن را به فلیچه جیموندی داد. او توانست جیرو را بر سکوی سوم به پایان برساند و ظهور ستاره‌ای درخشان در دنیای دوچرخه‌سواری را نوید دهد.[۱] باتالین در جیرو دیتالیای ۱۹۷۵ پنج روز پیراهن صورتی را به تن داشت و در چند مرحله پیروز شد. همچنین پیروزی‌هایی در مسابقات مرحله‌ای کوچکتر به دست آورد. در تور دو فرانس ۱۹۷۹ با وجود دریافت جریمه به دلیل مثبت شدن دوپینگ، برندهٔ پیراهن سلطان کوهستان شد.[۲] سپس رتبهٔ سوم جیرو دیتالیای ۱۹۸۰ را کسب کرد.

در سال بعد، باتالین در مرحلهٔ دهم ووئلتا اسپانیای ۱۹۸۱ که تایم تریل کوهستانی بود، برنده شد و پیراهن طلایی را به دست آورد. تنها تهدید برای صدرنشینی او پدرو مونیوز بود.[۳] باتالین و سایر اعضای تیم اینوکسپران توانستند در برابر تهدیدهای مونیوز مقاومت کنند و باتالین نخستین قهرمانی خود در گرند تورها را به دست آورد.[۴] سه روز بعد، وارد جیرو دیتالیای ۱۹۸۱ شد. او توانست برندهٔ مرحلهٔ نوزدهم شود و پیراهن صورتی را از سیلوانو کنتینی بگیرد. باتالین در مرحلهٔ پایانی که تایم تریل انفرادی بود، از صدرنشینی خود دفاع کرد و برندهٔ جیرو شد. او پس از ادی مرکس دومین نفری بود که توانست در یک سال، برندهٔ جیرو و ووئلتا شود. باتالین در یک دورهٔ زمانی یک‌ونیم ماهه برندهٔ دو گرند تور شد.

بازنشستگی[ویرایش]

باتالین در پایان فصل ۱۹۸۴ بازنشسته شد. در سال ۱۹۸۲ تجارت تولید دوچرخه را با نام خود آغاز کرد. در سال ۲۰۰۲ شرکت او حامی مالی سرامیکه پاناریا فیودرو بود.[۵]

نتایج در گرند تورها[ویرایش]

گرند تور ۱۹۷۳ ۱۹۷۴ ۱۹۷۵ ۱۹۷۶ ۱۹۷۷ ۱۹۷۸ ۱۹۷۹ ۱۹۸۰ ۱۹۸۱ ۱۹۸۲ ۱۹۸۳ ۱۹۸۴
Jersey pink.svg جیرو دیتالیا ۳ ۶ ۱۸ ناتمام ۴۶ ناتمام ۳ ۱ ناتمام ۵۰
Jersey yellow.svg تور دو فرانس ناتمام ناتمام ۶ ناتمام ناتمام
Jersey red.svg ووئلتا اسپانیا ۱

منابع[ویرایش]

  1. "Interview: Giovanni Battaglin". Cyclingnews.com. Retrieved 19 January 2008. 
  2. "Battaglin positivo". El Mundo Deportivo (in Spanish). 16 July 1979. p. 32. Retrieved 8 September 2010. 
  3. "1981 General Information". La Vuelta.com. Retrieved 19 January 2008. 
  4. "Battaglin flies among the nest of eagles". Bellati sport.com. Retrieved 19 January 2008. 
  5. Cycling Plus (26 August 2009). "Battaglin Stealth review". BikeRadar. Retrieved 6 June 2012. 

پیوند به بیرون[ویرایش]