جولیا سرانو
جولیا سرانو | |
|---|---|
سرانو در سال ۲۰۱۸ | |
| زادهٔ | ۱۹۶۷ (۵۸–۵۹ سال) |
| ملیت | آمریکایی |
| تحصیلات |
|
| کارفرما | دانشگاه کالیفرنیا، برکلی (۲۰۰۳–۲۰۱۲) |
| شناختهشده برای | کنشگری ترنس و دوجنسگرا، ابداع اصطلاحات «جنسیت ناهشیار» و «ترنسزنستیزی»، نقد نظریهٔ گونهشناسی تراجنسگرایی بلنچارد، نویسندگی، اجرای گفتار هنری |
| آثار برجسته | دختر شلاقخور، طردشده، صراحت |
| وبگاه | |
جولیا میشل سرانو (زادهٔ ۱۹۶۷)[۱] نویسنده، موسیقیدان، اجراکنندهٔ گفتار هنری، فعال ترنسجنسیتی و دوجنسگرا، و زیستشناس آمریکایی است. او بهواسطهٔ کتابهای زنگرایی ترنس خود مانند دختر شلاقخور (۲۰۰۷)، طردشده (۲۰۱۳) و صراحت (۲۰۱۶) شناخته میشود. او همچنین سخنرانی عمومی است که در دانشگاهها و همایشهای بسیاری سخن گفته است. نوشتههایش بهطور مکرر در مجلات عجیبگرایی، فمینیستی و فرهنگ عامه منتشر میشوند.
زندگی
[ویرایش]سرانو که هنگام تولد مذکر تعیین جنسیت شده بود، اظهار کرده است که نخستین بار در اواخر دههٔ ۱۹۷۰، زمانی که ۱۱ سال داشت، آگاهانه در خود تمایل به زن بودن را تشخیص داد. چند سال بعد، او شروع به لباس پوشیدن با جنسیت مخالف کرد. در ابتدا این کار را بهطور پنهانی انجام میداد، اما در نهایت آشکارا خود را بهعنوان یک «مرد با پوشش متقابل» معرفی کرد. سرانو نخستینبار در سال ۱۹۹۴، زمانی که در کانزاس زندگی میکرد، در یک گروه پشتیبانی برای افراد دارای پوشش متقابل شرکت کرد.[۲][۳]
مدتی بعد، سرانو به منطقه خلیج سانفرانسیسکو نقل مکان کرد، جایی که در سال ۱۹۹۸ با همسرش، دَنی، آشنا شد. در این زمان، سرانو خود را نهتنها دارای پوشش متقابل بلکه ترنسجنسیتی و دوجنسگرا نیز میدانست. او در سال ۲۰۰۱ روند گذار پزشکی را آغاز کرد و بهعنوان یک زن ترنس معرفی شد.[۳]
حرفه
[ویرایش]
سرانو دکترای تخصصی خود را در رشتههای زیستشیمی و بیوفیزیک مولکولی از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.[۴] او بهمدت ۱۷ سال در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در زمینههای ژنتیک، زیستشناسی تکوینی و زیستشناسی فرگشتی پژوهش کرد.[۵][۶] سرانو نویسندهٔ کتاب «دختر شلاقخور: زنی تراجنسیتی دربارهٔ تبعیض جنسیتی و قربانیسازی زنانگی» است. دومین کتاب او با عنوان «طردشدگان: فراگیرتر کردن جنبشهای فمینیستی و دگرباشانه» در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ توسط نشر سیل منتشر شد.[۷] این کتاب توسط خوانندگان نشریه اماس بهعنوان شانزدهمین کتاب غیرداستانی برتر تمام دوران انتخاب شد.[۸]
سومین کتاب او با عنوان رکگو: یک دهه کنشگری تراجنسیتی و فمینیسم ترنس، توسط خودش و تحت برند انتشاراتی سیویچ هیتر پرس منتشر شد،[۹] که آن را همراه با سیویچ هیتر رکوردز تأسیس کرده بود.[۱۰] کتاب رکگو در سال ۲۰۱۷ نامزد جایزه لامبدا شد.[۱۱]
کتاب سال ۲۰۲۰ او با عنوان ۹۹ اریک: یک شبهداستان از کت کاتکلیسم که آن هم توسط سیویچ هیتر منتشر شده است، برندهٔ جایزه ادبیات نخستین ادموند وایت از سوی مثلث نشر در سال ۲۰۲۱ شد،[۱۲] و همچنین در همان سال، مدال نقرهای جایزه جوایز کتاب ناشر مستقل در ردهٔ داستان دگرباشانه را از آن خود کرد.[۱۳]
آثار او در مجلههای دگرباشانه، فمینیستی و فرهنگ عامه منتشر شده است، از جمله در نشریاتی چون بیتچ، کلامور، کیچن سینک، لیپ، میک/شیفت و تراجنسیتی تِیپِستری. بخشهایی از نوشتههای او همچنین در مجلهٔ بلیور، روزنامهٔ سانفرانسیسکو کرانیکل و رادیوی ملی عمومی منتشر شدهاند.[۱۴]
سرانو دربارهٔ مسائل مربوط به تراجنسیتیها و زنان تراجنسیتی در دانشگاههای بسیاری سخنرانی کرده است؛ اغلب در کنفرانسهایی با موضوعات دگرباشی، فمینیسم، روانشناسی و فلسفه.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸] او در سال ۲۰۲۳، سخنرانی اصلی همایش پیشبرد تاریخ ترنس در دانشگاه ویکتوریا را ایراد کرد.[۱۹] نوشتههای او همچنین در مواد آموزشی رشتهٔ مطالعات جنسیت در سراسر ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفتهاند.[۲۰][۲۱]
سرانو یک شاعر اجراگر است و اجراهای اسپکن ورد در دانشگاهها و رویدادهایی همچون جشنواره ملی هنرهای دگرباشانه، صحنههای رژه افتخار سانفرانسیسکو برای دایک مارچ و مارش تراجنسیتی، لیدیفست، اوتکری!، فمه ۲۰۰۶ و نمایش واژنامونولوگها داشته است.[۲۲] او از سال ۱۹۹۷ تا اوایل دههٔ ۲۰۰۰، نوازندهٔ گیتار و خوانندهٔ گروه بایتسایز بود و آثار موسیقی انفرادی نیز منتشر کرده است.[۲۳][۱۶]
سرانو مجموعهاجراییای بهنام جندراندر را سازماندهی و میزبانی میکند که آثار هنرمندان تراجنسیتی، میانجنسی و جنسیتنامعین و حامیانشان را ارائه میدهد و تاکنون ۲۰ اجرا داشته است. او همچنین برای برنامهریزی رویداد مسئله آلت: زنان ترنس و میانجنسی دیدگاههای خود را بیان میکنند، که بخشی از جشنواره ملی هنرهای دگرباشانه در سال ۲۰۰۷ بود، بورسیه دریافت کرد.[۲۲]
او در وبسایت مدیوم مقالههایی دربارهٔ عدالت اجتماعی مینویسد که موضوعاتی مانند هویت تراجنسیتی، دیدهشدن افراد دگرباش و سیاستهای هویتی را پوشش میدهند.[۲۴][۲۵]
زندگی شخصی
[ویرایش]سرانو در اوکلند، کالیفرنیا زندگی میکند.[۲۶][۲۷]
منابع
[ویرایش]- ↑ Nadia Abushanab Higgins, Feminism: Reinventing the F-Word, Twenty-First Century Books, 2016, p. 99.
- ↑ Serano, Julia. "Whipping Girl: A Transsexual Woman on Sexism and the Scapegoating of Femininity," Seal Press, 2007.
- 1 2 Serano, Julia. "Welcome to switch hitter dot net!". Juliaserano.com. Retrieved 2 November 2013.
- ↑ پایاننامهٔ دکترای او با عنوان: جایگیری آرانای پیامرسان در سلول تخم مگس سرکه است.
- ↑ "Julia Serano – Transforming Care Conference". Transforming Care Conference. Archived from the original on May 23, 2019. Retrieved 11 March 2018.
- ↑ McCook, Alison (May 1, 2010). "A Transforming Field". The Scientist. Retrieved March 11, 2018.
- ↑ Serano, Julia (October 2013). Excluded: Making Feminist and Queer Movements More Inclusive. Basic Books. ISBN 978-1-58005-504-8.
- ↑ "Ms. Readers' 100 Best Non-Fiction Books of All Time: The Top 10 and the Complete List! - Ms. Magazine". October 10, 2011.
- ↑ Serano, Julia (2016). Outspoken: A Decade of Transgender Activism and Trans Feminism. Switch Hitter Press. ISBN 978-0-9968810-0-5.
- ↑ "SWITCHHITTER.NET". switchhitter.net. Retrieved 26 May 2017.
- ↑ "29th Annual Lambda Literary Award Finalists Announced". Lambda Literary. March 14, 2017. Retrieved March 16, 2017.
- ↑ "Here are the Winners of the 2021 Publishing Triangle Awards". Publishing Triangle. May 12, 2021. Retrieved June 10, 2021.
- ↑ "2021 Independent Publisher Book Awards Results". Independent Publisher. Retrieved June 10, 2021.
- ↑ "Serano, Julia". Litquake. Archived from the original on November 21, 2007. Retrieved 21 February 2008.
- ↑ "A Social Justice Advocate's Perspective on Call Out Culture, Identity Politics, and Political Correctness – Julia Serano". Women's, Gender, and Sexuality Studies. University of Maine. Archived from the original on March 11, 2018. Retrieved March 11, 2018.
- 1 2 Mrzljak, Romana (February 24, 2016). "Trans Activist and Writer Julia Serano to Speak at Webster University". The Vital Voice. Archived from the original on May 9, 2019. Retrieved March 11, 2018.
- ↑ Zhang, Henry (February 27, 2014). "Queer Trans Conference engages with safety, policing". The Phoenix. Retrieved March 11, 2018.
- ↑ Gargano, Jason (November 5, 2013). "Literary: Julia Serano". CityBeat Cincinnati. Retrieved March 11, 2018.
- ↑ "Moving Trans History Forward 2023 - University of Victoria". UVic.ca (به انگلیسی). 2023-03-22. Retrieved 2024-05-14.
- ↑ Olsen, Sarah (March 19, 2015). "Women's History Month residency to feature trans activist and biologist". Wright State Newsroom. Retrieved March 11, 2018.
- ↑ "OUT100: Trans Writer Julia Serano". OUT Magazine. November 11, 2014. Retrieved March 11, 2018.
- 1 2 "Julia Serano Renaissance Woman!". Retrieved 20 February 2008.
- ↑ Serano, Julia. "Bitesize! -hammering the final nail into indie rock's coffin-". Bitesize!. Archived from the original on April 20, 2012. Retrieved 26 August 2012.
- ↑ "Julia Serano - Medium". Medium. Retrieved January 24, 2020.
- ↑ Lopez, German (2016-08-09). "The debate about transgender children and "detransitioning" is really about transphobia". Vox (به انگلیسی). Retrieved 2020-01-24.
- ↑ "Pride Month: A Conversation with Julia Serano – June 24, 2020".
- ↑ Carstensen, Jeanne (June 22, 2017). "Julia Serano, Transfeminist Thinker, Talks Trans-Misogyny". The New York Times.