پرش به محتوا

جوزف جکسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جوزف جکسون
جوزف در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴
نام هنگام تولدجوزف والتر جکسون
زادهٔ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۸
فانتین هیل، آرکانزاس، آمریکا
درگذشت۲۷ ژوئن ۲۰۱۸ (۸۹ سال)
علت مرگسرطان لوزالمعده
ملیتآمریکایی‌ها
پیشهمدیر
همسرکاترین جکسون (ا. ۱۹۴۹)
فرزندان۱۱، ربی (۱۹۵۰)، جکی (۱۹۵۱)، تیتو (۱۹۵۳)، جرمین (۱۹۵۴)، لاتویا (۱۹۵۶)، مارلون (۱۹۵۷)، مایکل(۱۹۵۸) برندن (۱۹۵۷)، رندی (۱۹۶۱) و جنت (۱۹۶۶)
والدینساموئل جکسون (۱۸۹۳–۱۹۹۳)
کریستال لی کینگ (۱۹۰۷–۱۹۹۲)

جوزف والتر «جو» جکسون (به انگلیسی: Joseph Walter "Joe" Jackson؛ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۸ – ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸) مدیر برنامهٔ استعدادهای هنری آمریکایی بود که به‌عنوان سرپرست خانوادهٔ جکسون و مدیر حرفه‌ای فرزندانش، از جمله مایکل جکسون، شناخته می‌شد. او در سال ۲۰۱۴ به تالار مشاهیر موسیقی ریتم اند بلوز راه یافت.

سال‌های آغازین زندگی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جوزف والتر جکسون در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۸ در فاونتن هیل، ایالت آرکانزاس، به دنیا آمد. او فرزند ارشد خانواده‌ای پنج‌فرزندی بود و پدرش، ساموئل جوزف جکسون، معلم بود. زمانی که ۱۲ سال داشت، والدینش از یکدیگر جدا شدند. او پس از مدتی زندگی با پدرش، در ۱۸سالگی به ایست شیکاگو، ایالت ایندیانا، نزد مادر و خواهر و برادرانش بازگشت. در همان سال‌ها با کاترین آشنا شد و پس از مدتی با او ازدواج کرد. جکسون تحصیلات دبیرستان را به پایان نرساند و برای مدتی در شرکت اینلند استیل مشغول به کار بود. او سپس به همراه همسرش به شهر گری، ایالت ایندیانا، نقل مکان کرد و به‌صورت تمام‌وقت در صنعت فولاد مشغول به کار شد. وی در جوانی به بوکس روی آورد و در رقابت‌های «گلدن گلاوز» به موفقیت‌هایی دست یافت. همچنین در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ همراه برادرش لوتر در گروه بلوز «فالکنز» به نوازندگی گیتار پرداخت، اما این گروه پس از ناکامی در عقد قرارداد ضبط موسیقی منحل شد.[۱]

فعالیت حرفه‌ای

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جوزف جکسون در سال ۱۹۶۴ به استعداد موسیقی سه پسر بزرگ‌ترش، جکی، تیتو و جرمین، پی برد و با تشکیل گروه جکسون ۵ (The Jackson 5) زمینهٔ فعالیت حرفه‌ای آن‌ها را فراهم کرد. اندکی بعد مایکل و مارلون نیز به گروه پیوستند. جکسون با برگزاری تمرین‌های منظم و برنامه‌ریزی اجراهای محلی، نقش مهمی در شناخته شدن این گروه داشت.[۲]

جکسون ۵ در سال ۱۹۶۷ نخستین قرارداد ضبط خود را با شرکت Steeltown Records امضا کرد و نخستین تک‌آهنگ خود با عنوان «Big Boy» را منتشر ساخت. دو سال بعد، این گروه با شرکت موتاون رکوردز قرارداد بست و با انتشار تک‌آهنگ «I Want You Back» به شهرتی سراسری در ایالات متحده دست یافت. پس از آن، تک‌آهنگ‌های «ABC»، «The Love You Save» و «I'll Be There» نیز به صدر جدول فروش آمریکا رسیدند.[۳][۴][۵]

در سال ۱۹۷۵، گروه از موتاون جدا شد و با اپیک رکوردز قرارداد امضا کرد. به دلیل در اختیار داشتن حقوق نام «جکسون ۵» توسط موتاون، اعضای گروه فعالیت خود را با نام جکسونز (The Jacksons) ادامه دادند. جکسون همچنین شرکت ضبط موسیقی Ivory Tower International Records را بنیان گذاشت و مدیریت فعالیت حرفه‌ای شماری از هنرمندان، از جمله فرزندانش، را بر عهده داشت. او در دههٔ ۱۹۸۰ نیز نقش مهمی در آغاز فعالیت حرفه‌ای جنت جکسون ایفا کرد و زمینهٔ عقد قرارداد او با ای‌اندام رکوردز (A&M Records) را فراهم ساخت.[۶][۷]

دیدگاه عمومی و حواشی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از اواخر دههٔ ۱۹۸۰، با انتشار روایت‌هایی از فرزندان جوزف جکسون، تصویر عمومی او به‌عنوان پدر خانوادهٔ جکسون با انتقادهایی روبه‌رو شد. مایکل جکسون در مصاحبه‌های مختلف، از جمله گفت‌وگوی خود با اپرا وینفری در سال ۱۹۹۳، مدعی شد که در دوران کودکی از سوی پدرش مورد آزار جسمی و روانی قرار گرفته و تمرین‌های سخت‌گیرانه و تنبیه بدنی را تجربه کرده است. با این حال، او تأکید کرد که انضباط سخت‌گیرانهٔ پدرش نقش مهمی در موفقیت حرفه‌ای او داشته است. جوزف جکسون تنبیه بدنی فرزندانش را تأیید کرد، اما ادعاهای مربوط به بدرفتاری شدید را رد کرد و گفت که هدفش تربیت و موفقیت فرزندانش بوده است. کاترین جکسون و برخی از فرزندان او، از جمله جکی، تیتو، جرمین و مارلون، نیز روایت آزار شدید را رد کرده‌اند.[۸][۹]

با وجود این اختلاف روایت‌ها، مایکل جکسون هر سال در مزرعهٔ نورلند مراسمی با عنوان «روز جوزف جکسون» برگزار می‌کرد و در سال‌های پایانی زندگی پدرش اعلام کرد که او را بخشیده است. مایکل همچنین سختگیری‌های پدرش را تا حدی ناشی از شرایط دشوار دوران کودکی، رکود بزرگ و فضای تبعیض نژادی در جنوب ایالات متحده دانست.[۱۰]

سال‌های پایانی و درگذشت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جوزف جکسون در سال ۲۰۱۱ به تالار مشاهیر سیاه‌پوستان آرکانزاس راه یافت. در سال ۲۰۱۴، پس از اعطای جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری تالار مشاهیر موسیقی ریتم اند بلوز به مایکل جکسون، این جایزه را به نمایندگی از او دریافت کرد. یک سال بعد نیز از سوی همین نهاد، جایزهٔ بشردوستی به او اهدا شد.[۱۱]

در ژوئیهٔ ۲۰۱۵، جکسون هنگام حضور در برزیل دچار سکتهٔ مغزی و آریتمی قلبی شد و پس از انتقال به لس‌آنجلس تحت درمان قرار گرفت.[۱۲]

جوزف جکسون در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸، در ۸۹سالگی، بر اثر سرطان لوزالمعده در لاس‌وگاس درگذشت. پیکر او در گورستان فارست لان مموریال پارک در گلندیل، کالیفرنیا، در کنار آرامگاه پسرش، مایکل جکسون، به خاک سپرده شد.[۱۳][۱۴]

  1. Jackson, Katherine; Rich Wiseman (۱۹۹۰). My Family, the Jacksons. St. Martin's Paperbacks. ISBN ۰-۳۱۲-۹۲۳۵۰-۳.
  2. «History 60-68 | The Jacksons | The Official Website». www.thejacksons.com (به انگلیسی آمریکا). بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. «Jackson 5 and Johnny |». www.indiana۴۵s.com (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. «Joseph Jackson - Death, Family & Career». Biography (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۱-۰۴-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. "T I T O J A C K S O N". T I T O J A C K S O N (in Dutch). Retrieved 2026-07-19.
  6. «Steeltown Records - Indiana Local Labels». www.۴۵rpmrecords.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. Randy Jackson - How Can I Be Sure (in English), 1978, retrieved 2026-07-19
  8. «VH1 News Presents | Get Info About the Michael Jackson's Secret Childhood Episode, Find Info on the TV Show Online | VH1.com». www.vh۱.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. CNN (2012-05-15), Katherine Jackson: Michael's strict upbringing not abuse, retrieved 2026-07-19 {{یادکرد}}: |last= نام عام دارد (کمک)
  10. «Jackson, Michael. "Heal the Kids." Speech at the Oxford Union, March ۲۰۰۱».
  11. «J - Arkansas Black Hall of Fame» (به انگلیسی آمریکا). Arkansas Black Hall of Fame. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. Onyanga-Omara، Jane. «Joe Jackson admitted to hospital after stroke». USA TODAY (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. Staff, T. M. Z. (2018-06-22). "Joe Jackson Hospitalized with Terminal Cancer". TMZ (in English). Retrieved 2026-07-19.
  14. Cohen • •، Jess (۲۰۱۸-۰۷-۰۲). «Joe Jackson Laid to Rest in Private Funeral». NBC New York (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)