جورچین
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| این نوشتار به هیچ منبع و مرجعی استناد نمیکند. (ژوئیه ۲۰۱۳) |
جورچین (به انگلیسی: Jigsaw puzzle) (پازِلِ جیگسا) یک گونه از پازل است که در آن بازیکن قطعات کوچک از جنس مقوا یا چوب را در کنار هم میچیند تا تصویر اولیه ساخته شود.
امروزه تولیدکنندگان پازلهایی با قطعات کوچک بسیار زیاد، حتی تا ۲۰۰٬۰۰۰ قطعه نیز میسازند.
جورچین میتواند به عنوان ابزار کمک آموزشی به کار برود. استفاده از پازلهایی با طرح کشورها یا استانهای آنها در آموزش جغرافیا بسیار مؤثر است. از پازلها برای آموزش حروف و جملهسازی به کودکان نوآموز نیز استفاده میشود. گفته میشود چیدن جورچین یکی از روشهای مؤثر در کاهش استرس و افسردگی است و در پیشگیری از آلزایمر مؤثر است.
نکات مهم در ارتباط با خرید و حل کردن جورچین[ویرایش]
- حل کردن پازل/جورچین فشار زیادی به چشمها وارد میکند، به دلیل نیاز به دیدن و بررسی قطعات از فاصله نزدیک به دلیل کوچک بودنشان؛ لذا انجام دادن آن برای کسانی که بینایی ضعیفی دارند مخصوصا اگر از عینک استفاده نمیکنند، توصیه نمیشود.
- به دلیل فشار زیاد به چشم، بهتر است در محیطی با نور بالا، مثلا ساعات آفتابی در فضای باز انجام شود تا فشار کمتری به چشمها وارد شود.
- بعضی پازلها/جورچینهای ارزان قیمت، ممکن است کیفیت چاپ تصویر خوب و بالایی نداشته باشند که در نتیجه حل کردن اینجور پازل/جورچینها به دلیل کیفیت پایین تصویر چاپ شده بر روی مقوا، فشار بیشتری بر چشمها وارد خواهد کرد و زمان حل کردن پازل را هم افزایش خواهد داد.
- حل کردن قسسمتهایی از جورچین یا پازل که فضای زیادی از تصویر آن، به صورت یک رنگ و بدون طرح یا نقش و نگار است، در مقایسه با قسمتهای دارای نقش و نگار، از سختی بسیار بیشتری برخوردار است و در واقع باید آن قسمتها را از طریق چفت شدن قطعات با هم حل کرد که در مقایسه با قسمتهایی که نقش و نگار دارند و با مقایسه و ارزیابی قطعات با یکدیگر به صورت چشمی حل میشوند، حل کردن قسمتهای تک رنگ و بدون طرح، زمان بسیار بیشتری میگیرد.
- در پشت قطعات بعضی پازل یا جورچینها، یک شماره حک شده است تا اشخاصی که نمیخواهند یا نمیتوانند پازل را حل کنند، با کنار هم چیدن قطعات پازل براساس شماره، پازل را حل کنند و به تصویر نهایی دست پیدا کنند. البته اکثر پارلها این شمارهبندی را ندارند و قبل از خرید پازل باید سوال شود.