پرش به محتوا

جورج ابراهیم عبدالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جورج ابراهیم عبدالله
جورج إبراهيم عبد الله‎‎
زادهٔ۲ آوریل ۱۹۵۱ ‏(۷۴ سال)
القُبیّات، لبنان
ملیتلبنانی
پیشهمبارز
سازماندسته‌های انقلابی مسلح لبنان (LARF)
شناخته‌شده
برای		محکوم به قتل چارلز آر. ری و یاکوف بار-سیمانتوف
مجازات‌های جزاییحبس ابد (یک دادگاه فرانسوی در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴ حکم آزادی او را صادر کرد تا در ۶ دسامبر ۲۰۲۴ آزاد شود، اما او در نهایت در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ آزاد شد.)
وضعیت جزاییزندانی در لانمزان، فرانسه (در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ آزاد شد)
خویشاوندانکلوئه دلوم (خواهرزاده)
افتخارات
  • شهروند افتخاری بانیوله (در سال ۲۰۱۳؛ که بعداً این عنوان لغو شد)

جورج ابراهیم عبدالله (۲ آوریل ۱۹۵۱) مبارز سابق لبنانی و بنیان‌گذار دسته‌های انقلابی مسلح لبنان (LARF) است. [۱][۲][۳]. او به‌ دلیل همدستی در ترور چارلز آر. ری و یاکوف بار-سیمانتوف در سال ۱۹۸۲ به اتهام تروریسم محکوم شد و ۴۱ سال از حکم حبس ابد خود را در زندان لانمزان در فرانسه گذراند. عبدالله در ژوئیۀ ۲۰۲۵ آزاد شد. [۴] در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴، یک دادگاه فرانسوی دستور آزادی او را برای تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۲۴ صادر کرد، مشروط بر این‌که فرانسه را ترک کند. اما دادستانی کشور به این حکم اعتراض کرد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵، دادگاه تجدیدنظر پاریس حکم آزادی او را مشروط بر اخراج فوری‌اش از فرانسه به لبنان صادر کرد. این حکم در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ اجرا شد. [۵]

وکیلش او را «مردی که طولانی‌ترین مدت محکومیت زندان مرتبط با مناقشۀ اسرائیل و فلسطین را گذرانده»، توصیف کرده است. جورج عبدالله ۴۱ سال در زندان‌های فرانسه بوده که طبق گزارش روزنامۀ لوموند، حتی از مدت زندان همۀ فلسطینی‌هایی که در اسرائیل به حبس ابد محکوم شده‌اند هم طولانی‌تر است.[۶]

سال‌های نخستین و فعالیت‌های مبارزاتی

[ویرایش]

جورج ابراهیم عبدالله، یک مسیحی مارونی لبنانی، در ۲ آوریل ۱۹۵۱ در شهرک عمدتاً مارونی‌نشین القُبیّات در شمال لبنان به دنیا آمد.[۷][۸][۹][۱۰][۱۱] او به عنوان معلم دبیرستان کار کرد[۲] و همچنین عضو حزب اجتماعی ملی سوریه (SSNP) بود.[۷][۱۱]

او در سال ۱۹۷۸ در جریان یورش اسرائیل به لبنان زخمی شد.[۲]در همان سال، به جبهه خلق برای آزادی فلسطین (PFLP) پیوست و سال بعد، در ۱۹۷۹، به همراه شماری از بستگانش، گروه «دسته‌های مسلح انقلابی لبنان» (LARF، دمال) را بنیان‌ گذاشت. این سازمان از مارونی‌هایی تشکیل شده بود که توسط جبهه خلق آموزش دیده بودند.[۱] دمال پنج عملیات انجام دادند، از جمله چهار حمله در فرانسه در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲. [۲] این گروه با دیگر سازمان‌های مبارز چپ‌گرای افراطی در اروپا، مانند اکسیون دیره در فرانسه، بریگادهای سرخ در ایتالیا و فراکسیون ارتش سرخ در آلمان، در ارتباط بود.[۷][۲][۳]

دستگیری

[ویرایش]

در اوایل آوریل ۱۹۸۴، پلیس فرانسه مخفیگاهی در پاریس را که متعلق به او بود، شناسایی کرد و در آن، انبوهی از سلاح‌ها کشف شد؛ از جمله یک تپانچه ساخت چک با کالیبر ۷٫۶۵ و ۲۵ کیلوگرم مواد منفجره، راکت، مسلسل و سایر سلاح‌ها.[۱۲]

در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۴، او با مراجعه به یک ایستگاه پلیس در لیون، خواستار محافظت در برابر عوامل موساد شد که ادعا می‌کرد در تعقیب او هستند. [۱۳]او به اتهاماتی از جمله در اختیار داشتن گذرنامه‌های جعلی الجزایری و مالتایی، مشارکت در یک توطئۀ مجرمانه و نگهداری غیرقانونی سلاح و مواد منفجره، دستگیر شد.[۱۲] عبدالله در سال ۱۹۸۷ به اتهام مشارکت در قتل سرهنگ دوم چارلز آر. ری، معاون وابستۀ نظامی آمریکا، و دیپلمات اسرائیلی یعقوب بار-سیمانتوف که در ۳ آوریل ۱۹۸۲ در برابر منزلش در پاریس به قتل رسید، به حبس ابد محکوم شد. همچنین او در سوءقصد نافرجام به رابرت او. هوم، کنسول پیشین آمریکا در استراسبورگ، در ۲۶ مارس ۱۹۸۴ نیز دخیل شناخته شد. این قتل‌ها در واکنش به دخالت آمریکا و اسرائیل در سرکوب سازمان‌های مسلح فلسطینی در لبنان و به‌دنبال اشغال لبنان توسط اسرائیل در ژوئن ۱۹۸۲ انجام شد. گروه دسته‌های مسلح انقلابی لبنان (LARF) مسئولیت این ترورها را بر عهده گرفت. [۱۴][۱۵]

عبدالله در فرانسه زندانی شد. او در دوران حبس، بیانیه‌هایی در همبستگی با زندانیان سایر گروه‌های کمونیستی منتشر می‌کرد، از جمله احمد سعدات، گروه اکسیون دیره و گرپو. [۱۶]

پس از دستگیری‌اش، او شهادت داد: «من این کار را به خاطر بی‌عدالتی‌هایی که در حق حقوق بشر در مورد فلسطین می‌شود، انجام می‌دهم.»[۷]

درخواست‌های آزادی

[ویرایش]

در سال ۱۹۹۹، عبدالله حداقل مدت حکم حبس ابد خود را گذراند، اما چندین درخواست آزادی مشروط او رد شد. در سال ۲۰۰۳، دادگاه با آزادی مشروط او موافقت کرد، اما وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا با این تصمیم مخالفت کرد. دومینیک پربن، وزیر دادگستری وقت فرانسه، علیه آزادی او اعتراض کرد. [۱۷]

در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳، عبدالله در پی درخواست تجدیدنظر، توسط هیئت اجرای احکام پاریس به آزادی مشروط محکوم شد، مشروط بر اینکه از فرانسه اخراج شود. وکیل عبدالله گفت موکلش امیدوار است به لبنان بازگردد و به تدریس مشغول شود.[۱۸] ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳ به رسانه‌ها اعلام کرد که دولت آمریکا با آزادی او مخالفت دارد. سفیر ایالات متحده در فرانسه، چارلز ریوکین نیز به این موضوع اعتراض کرد."[۱۹]

در جریان بحران گروگان‌های جنگ غزه، هیئتی از حزب کمونیست لبنان با رهبران حماس در لبنان دیدار کرد و در پایان جلسه، نامه‌ای رسمی به رهبران حماس تحویل دادند که در آن حزب خواستار پیگیری مسئلۀ آزادی جورج ابراهیم عبدالله در هر معاملۀ تبادل آینده شدند.[۲۰]

در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴، یک دادگاه فرانسوی دستور آزادی او را با شرط ترک فرانسه در تاریخ ۶ دسامبر همان سال صادر کرد. دادستانی کشور علیه این حکم اعتراض کرد.[۲۱]در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵، دادگاه تجدیدنظر پاریس دستور آزادی او را صادر کرد که بلافاصله با اخراج به لبنان همراه باشد.[۵] این تصمیم در ۲۵ ژوئیه اجرا شد.[۲۲]

وکیل عبدالله او را «مردی که طولانی‌ترین دوران زندان را به‌خاطر حوادث مرتبط با مناقشه اسرائیل و فلسطین گذرانده است» توصیف کرده است. او ۴۱ سال در زندان‌های فرانسه بود که، طبق گزارش روزنامۀ لوموند، حتی از مدت زندان تمام فلسطینی‌هایی که در اسرائیل به حبس ابد محکوم شده‌اند هم طولانی‌تر است.[۶]

زندگی شخصی

[ویرایش]

او عمو یا دایی کلوئه دلوم است..[۲۳]

افتخارات

[ویرایش]

در دسامبر ۲۰۱۳، شهر بانیوله (حومه شرقی پاریس) به تصویب رساند که عبدالله را به‌عنوان «ساکن افتخاری» معرفی کند. مصوبۀ شورای شهر او را به‌عنوان «فعال کمونیست» و «زندانی سیاسی» توصیف کرد که «عضوی از جنبش مقاومت لبنان» است و «مدافع قاطع آرمان عادلانه فلسطین» محسوب می‌شود.[۲۴] اما در ژوئیه ۲۰۱۴، دادگاه اداری مونتروی تصمیم شورای شهر برای اعطای شهروندی افتخاری به عبدالله را لغو کرد.[۲۵]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 Hijazi, Ihsan A. (1986-09-19). "MARXIST CHRISTIANS IN A LEBANESE TOWN: A LINK TO Terror bombing in Paris". The New York Times (به انگلیسی). Retrieved 2018-04-12.
  2. 1 2 3 4 5 "French court orders release of Lebanese political activist jailed for 40 years". Middle East Eye (به انگلیسی). Retrieved 2024-11-21.
  3. 1 2 "French court orders release of Lebanese terrorist who killed Israeli, US diplomats". The Times of Israel. 15 November 2024.
  4. ↑ "Condamnation du terroriste Georges-Ibrahim Abdallah par la Cour d'assises de Paris (28 février 1987)". Revue générale de droit international public (به فرانسوی). Paris: Éditions A. Pedone. 91: 947. 1987. ISSN 0373-6156.
  5. 1 2 Ayad, Christophe (17 July 2025). "Georges Ibrahim Abdallah libéré, après quarante ans de détention" [Georges Ibrahim Abdallah freed, after forty years of detention]. لو موند (به فرانسوی). Retrieved 19 July 2025.
  6. 1 2 "Georges Abdallah: Pro-Palestinian convict freed after 40 years". BBC (به انگلیسی). 2025-07-25. Retrieved 2025-08-03.
  7. 1 2 3 4 Hijazi, Ihsan A. (1986-09-19). "MARXIST CHRISTIANS IN A LEBANESE TOWN: A LINK TO Terror bombing in Paris". The New York Times (به انگلیسی). Retrieved 2018-04-12.
  8. ↑ "French court orders release of Lebanese militant Georges Abdallah held since 1984". France 24 (به انگلیسی). 2024-11-15. Retrieved 2024-11-21.
  9. ↑ "French court orders release of Lebanon's Georges Ibrahim Abdallah". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2024-11-21.
  10. ↑ "Who is Georges Ibrahim Abdallah, the oldest political prisoner in Europe?". Middle East Monitor. 17 September 2020.
  11. 1 2 "Imprisoned in France for 38 Years: Freedom for Georges Abdallah". Palestine Chronicle (به انگلیسی). 2021-11-01. Retrieved 2024-11-21.
  12. 1 2 "Lebanese indicted in Paris for attacks on U.S., Israeli diplomats". UPI Archives. July 2, 1985.
  13. ↑ à 15h43, Par Le Parisien avec AFP Le 15 novembre 2024 (2024-11-15). "Qui est le militant propalestinien Georges Abdallah, dont la justice a ordonné la libération ?". leparisien.fr (به فرانسوی). Retrieved 2025-07-25.
  14. ↑ West, Nigel (15 August 2017). Encyclopedia of Political Assassinations. Rowman & Littlefield. p. 219. ISBN 978-1-538-10239-8.
  15. ↑ France24: Georges Ibrahim Abdallah, terroriste sans pardon (in French)
  16. ↑ "Abdallah, Georges Ibrahim". MIPT Terrorism Knowledge Database. Archived from the original on 2007-08-13. Retrieved 2008-03-18.
  17. ↑ "France to release Lebanese militant despite US concern". France 24 (به انگلیسی). 2013-01-10. Retrieved 2025-07-26.
  18. ↑ "France: Lebanese involved in Israeli's murder paroled". Ynetnews. 10 January 2013.
  19. ↑ "France paroling Lebanese man involved in murders of Israeli, American", Jewish Telegraph Agency, 11 January 2013
  20. ↑ الموقع, ادارة (2023-12-12). "وفد قياديا للشيوعي يلتقي قيادة حركة حماس في لبنان". LCP (به عربی). Retrieved 2023-12-23.
  21. ↑ "French court orders release of Lebanese militant held since 1984". Al-Monitor. Agence France Presse. 15 November 2024. Retrieved 15 November 2024.
  22. ↑ "Pro-Palestinian convict freed by France after 41 years". BBC (به انگلیسی). 2025-07-25. Retrieved 2025-07-25.
  23. ↑ ""La haine s'étiole"".
  24. ↑ French locality honors killer of U.S., Israeli diplomats, Jewish Telegraphic Agency, December 13, 2013.
  25. ↑
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=جورج_ابراهیم_عبدالله&oldid=42575286»