جوراب ساق‌دار زنانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جوراب ساق‌ دار زنانه نوعی جوراب است که مورد استفاده زنان و دختران قرار می گیرد. این نوع جوراب معمولا بلندتر از جوراب های معمولی است و ممکن است تا زیر زانو، بالای زانو یا بالای ران را بپوشاند.

قد جوراب[ویرایش]

[۱]

پنجه پوش[ویرایش]

که تنها پنجه پا را می‌پوشاند و جهت راحتی و شادابی انگشتان در کفش‌هایی استفاده می‌شود که تنها پنجه‌ها را می‌پوشانند و می‌خواهید مابقی پای شما لخت باشد.

پاپوش[ویرایش]

نوع جورابی است که تنها کف پا را می‌پوشاند. پاپوش باعث راحتی، شادابی پا و جلوگیری از صدمات به پا شده در حالی که نمای پای لخت را به شما می‌دهد.

جوراب مچی[ویرایش]

معمولا این جوراب تا زیر قوزک پا می‌آید.

جوراب یک ربع[ویرایش]

اندازه معمول یک جوراب که تا بالای قوزک پا می‌آید.

جوراب دو ربع[ویرایش]

بلندی این جوراب تا زیر زانو می‌باشد.[۲]

جوراب سه ربع[ویرایش]

این جوراب تا بالای زانو امتداد دارد.

جوراب ساق بلند[ویرایش]

جوراب ساق بلند یک پوشش تنگ معمولا کشباف است که زنانی که می خواهند ساق ها و ران های خود را بپوشانند یا تزئین کنند می پوشند و تا بالای ران پا می باشد. برای یک غیر حرفه ای جوراب ساق بلند شبیه یک جوراب است فقط بلندتر و از جنس بهتر.

جوراب شلواری[ویرایش]

جوراب شلواری یک پوشش یک تکه چسبان نازک یا ضخیم است که شبیه شلوار پوشیده می‌شود و بدن را بطور کامل از انگشتان پا تا کمر می‌پوشاند. در واقع جورابی است که همانند شلوار تا بالای کمر می‌آید. معمولا از نایلون یا نایلون کشباف که قابلیت کشسانی و استحکام به آن می‌دهد ساخته می‌شود.

ساق[ویرایش]

ساق، همان جوراب ساق بلند است که قسمت مچ به پایین آن حذف شده است. در واقع از بالای ران تا مچ پا امتداد دارد. البته انواع کوتاه‌تر آن نیز وجود دارد.

ساق شلواری[ویرایش]

ساق شلواری همان جوراب شلواری است که قسمت مچ تا انگشتان پا در آن حذف شده است و از کمر تا مچ پا ادامه دارد. ممکن است برای بالا نرفتن ساق شلواری و کشیده ماندن آن، قسمتی به زیر پاشنه پا آمده باشد که به آن ساق شلواری رکابدار می گویند.

جوراب درز دار[ویرایش]

جوراب درزدار
جوراب درزدار

در گذشته چون جوراب ها قابلیت کشسانی بالایی نداشتند، جوراب های ساق بلند کاملا به اندازه پا بافته می شدند و سپس پشت آن از پاشنه تا بالا دوخته می شد که باعث ایجاد درزی در پشت جوراب می شد. امروزه نیز هنوز جوراب های لوکسی با این روش دوخته می شوند که نشان آنها حفره ای است که در لبه جوراب در بالای درز وجود دارد.

منابع[ویرایش]