جنگ استقلال اوکراین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جنگ استقلال اوکراین
بخشی از جبهه شرقی جنگ جهانی اول
و جنگ داخلی روسیه
Mityng.jpg
تظاهرات جمهوریخواهان اوکراین در میدان صوفیه کی‌یف در ۱۹۱۷
تاریخ۸ نوامبر ۱۹۱۷ – ۱۷ نوامبر ۱۹۲۱
(۴ سال، ۱ هفته و ۲ روز)
مکاناروپای مرکزی و اروپای شرقی
نتیجه پیروزی بلشویک
تغییرات
قلمرو
تشکیل اوکراین جمهوری سوسیالیستی شوروی و جمهوری دوم لهستان آنچه را که در حال حاضر غرب اوکراین است به دست می‌آورد.
طرفین درگیر

جمهوری خلق اوکراین
WUPR


امپراتوری آلمان
(1918)

جمهوری دوم لهستان
(1920–1921)
جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین
جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه
RIA
(until 1919)

دولت اوکراین

ارتش سفید
امپراطوری آلمان امپراتوری آلمان
(1917–1918)

پادشاهی رومانی
(1918)

جمهوری دوم لهستان
(1918–1919)

جمهوری سوم فرانسه
(1919)

پادشاهی یونان
(1919)

جنگ استقلال اوکراین (انگلیسی: Ukrainian War of Independence) دوره‌ای از درگیری‌های شدید میان نیروهای سیاسی و نظامی بود که در طول سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۱ ادامه یافت. این درگیری‌ها به برپایی جمهوری اوکراین منتهی شد. این جمهوری بعدها به بخشی از اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی تبدیل گشت.

در این درگیری‌ها نیروهای دولتی، سیاسی و نظامی، از جمله ناسیونالیست‌های اوکراین، آنارشیست‌ها، بلشویک‌ها، امپراتوری اتریش-مجارستان، نیروهای مستعمراتی آلمان، امپراتوری عثمانی، پادشاهی بلغارستان، ارتش داوطلب روسیه سفید و نیروهای جمهوری دوم لهستان برای کنترل اوکراین پس از انقلاب فوریه در پادشاهی روسیه و همچنین نیروهای هم پیمان رومانی و فرانسه شرکت داشتند. درگیری‌های مذکور از فوریه ۱۹۱۷ تا نوامبر ۱۹۲۱طول کشید و به جدایی اوکراین میان بلشویک‌ها ،لهستان و رومانی و چکسلواکی منجر شد. این درگیری به عنوان جنگ‌های داخلی روسیه و نیز بسته شدن جبهه شرقی جنگ جهانی اول نیز بحساب می‌آید.

پیشینه[ویرایش]

در طول جنگ جهانی اول اوکراین در خط مقدم قرار داشت. با شروع سال ۱۹۱۷ بعد از تهاجم بروسیلوف ارتش امپراطوری روسیه مناطق ولینیا و گالیسیای شرقی را مجدداً تصرف کرد. انقلاب فوریه سال ۱۹۱۷ بسیاری از اقوام را در امپراطوری روسیه تشویق کرد تا خواهان خودمختاری و خود گردانی بیشتری شوند.

یک ماه بعد مردم اوکراین در کی یف اعلام کردند که این کشور یک حاکمیت خودمختار است و با دولت انتقالی روسیه روابط نزدیکی دارد و حاکمیت آن توسط یک شورای مرکزی سوسیالیستی اعمال می‌شود. دولت انتقالی در پتروگراد وفاداری اش را به جنگ غیر مردمی کرسنکی در تابستان ۱۹۱۷ اعلام کرد. این جنگ فاجعه‌ای تمام عیار برای ارتش روسیه بود. ضد حمله آلمان‌ها باعث شد که روسیه تمامی دست‌آوردهای سال ۱۹۱۶ را از دست بدهد و علاوه بر این روحیات ارتش هم در هم شکسته شود و در نتیجه نیروهای مسلح و دستگاه حاکم در سراسر امپراتوری روسیه فرو ریخت.

بسیاری از سربازان و افسران فرار کردند - به ویژه اوکراینی‌ها - ایمان به آینده امپراطوری را از دست دادند و به‌طور فزاینده‌ای احساس کردند شورای مرکزی خودگردان برایشان جایگزین مطلوب تری است. نستور ماخنوٰ آنارشیست اوکراینی فعالیت‌هایش را در جنوب اوکراین با خلع سلاح سربازان و افسران روسیه که از رودخانه هایخور عبور کرده بودند آغاز کرد، در حالی که در شرق حوضه رودخانه دونات، اتحادیه‌های کارگری تحت نفوذ بلشویک‌ها پی در پی اعتصاب به راه می‌انداختند.

اوکراین پس از انقلاب روسیه[ویرایش]

تمامی این رویدادها به انقلاب اکتبر در سنت پترزبورگ منجر شد. انقلابی که به سرعت در سراسر امپراطوری روسیه گسترش یافت. قیام کی یف در نوامبر ۱۹۱۷ منجر به شکست نیروهای امپراطوری روسیه در پایتخت شد. شورای مرکزی خودگردان بسرعت قدرت را در کی یف بدست گرفت، در حالی که در اواخر دسامبر ۱۹۱۷ بلشویک‌ها یک جمهوری رقیب اوکراین را در شهر شرقی خارکوف (خارکیف) ایجاد کردند و در ابتدا نام این جمهوری را «جمهوری خلق اوکراین» نامیدند. بلافاصله در کی یف جنگ علیه شورای مرکزی اوکراین شروع شد.

در این شرایط بود که در ۲۲ ژانویه ۱۹۱۸ شورای مرکزی اوکراین اعلام استقلال کرد و روابط خود را با روسیه قطع نمود.

میراث[ویرایش]

از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲بسیاری ترانه‌های فولکوریک ساخته شد که از مردم و حوادث این درگیریها الهام گرفته شده‌است

ترانه "ویبورنوم سرخ " ترانه‌ای ملی است که توسط استپان کارنتسکی تهیه شد ه است. ترانه" پیسنیا پرو تیوتیونیک" از رویدادهای مربوط به فرمانده تیپ ارتش خلق اوکراین یوری تیوتیونیک الهام گرفته شد. آهنگ دیگری که در این زمان نوشته شده بود "زا اوکرانیو" بود. این ترانه‌های جنگی دوباره در بخش غربی اوکراین پس از اعلام گلاسنوست توسط میخائیل گورباچف، دوباره به‌طور عمومی خوانده شد و بعد از استقلال اوکراین محبوبیت یافت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]