جنوب ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استان‌های جنوب ایران

جنوب ایران شامل نواحی جنوبی کوه‌های زاگرس و کرانه‌های شمالی خلیج فارس است که استان‌های فارس، کهگیلویه و بویراحمد، هرمزگان و بوشهر را در بر می‌گیرد. استان‌های خوزستان و کرمان نیز در این تقسیم‌بندی جای داده می‌شوند. بخش بزرگی از جنوب ایران دارای آب و هوای گرم و خشک است. شهرهای شیراز، بوشهر، یاسوج، بندرعباس، کرمان، مرودشت، سیرجان، اهواز و کیش از شهرهای مهم این منطقه به‌شمار می‌روند.

جنوب ایران از نظر قومی بسیار متنوع است و لرها (شامل بختیاری‌هافارس‌ها، قشقایی‌ها، لارستانی‌ها، بلوچ‌ها، عرب‌ها، ارمنی‌ها، ایرانیان آفریقایی‌تبار و یهودیان را در بر می‌گیرد. جنوب ایران خاستگاه مردم فارس است و بیشتر مردم ساکن در این بخش از ایران فارسی‌زبان (شامل زیرگروه‌هایی مانند لرها و بختیاری‌ها) هستند. اغلب مردم جنوب ایران از نطر قومی بخشی از مردمان ایرانی بوده و گویشور یکی از زبان‌های ایرانی هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]