جندبادستر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گندبیدستر

کاستوریوم یا جُندُبادَستَر، معربِ گُندِبیدَستَر، ماده‌ای زردرنگ است که از کیسه‌های مخصوصی در بدن بیدستر آمریکایی (Castor canadensis) و بیدستر اروپایی (Castor fiber) ترشح می‌شود.

سگ آبی یا بیدستر از این ماده به همراه ادرار برای علامت‌گذاری قلمرو خود استفاده می‌کند.[۱][۲] بیدسترِ نر و ماده هر دو یک جفت کیسهٔ جندبادستر و یک جفت غدهٔ مقعدی دارند که در دو حفره زیر پوست بین لگن و پایه دم قرار دارند.[۳] کیسه‌های گندبیدستر از نظر سلولی ربطی به گُند (بیضه) ندارند و حتی غدهٔ واقعی (غدد درون‌ریز یا برون‌ریز) هم نیستند، از این رو نام بردن از آنها با عنوان غدد غلفه، غدد جندبادستر یا غدد عطری درست نیست.[۴]

در بعضی از عطرها از جندبادستر به عنوان تنتور استفاده می‌شود[۵] و نیز گاهی در اوایل قرن بیستم به عنوان افزودنی غذایی از آن استفاده می‌شد.[۶]

کاربردها

در عطرها

بیدستر آمریکایی در باغ وحش ملی اسمیتسونیان، در واشینگتن دی سی

در عطرسازی، اصطلاح کاستوریم یا جندبادستر به عصاره رزینوئید حاصل از تنتور الکلیِ جندبادستر خشک‌شده اطلاق می‌شود.[۷] کیسه‌های خشک‌شدهٔ جندبادستر را به معمولاً دو یا چند سال نگه می‌دارند تا نرم شوند.

در غذا

در ایالات متحده، سازمان غذا و دارو، عصاره جندبادستر را به عنوان یک افزودنی غذایی بی خطر مجاز دانسته‌است.[۸] انجمن تولیدکنندگان طعم و عصاره، عصاره و مایع جندبادستر را از سال ۱۹۶۵ مجاز دانسته‌است.[۹] با این حال مصرف آن در صنعت بسیار کم و در حدود سالیانه ۳۰۰ پوند است.[۱۰] در مقایسه مصرف وانیل سالانه بیش از ۲٫۶ میلیون پوند است.[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Walro, J.M. and Svendsen, G.E. , "Castor sacs and anal glands of the North American beaver (Castor canadensis): their histology, development, and relationship to scent communication" Journal of Chemical Ecology, Volume 8, Number 5 / May 1982, Department of Zoology and Microbiology, Ohio University,
  2. Müller-Schwarze, Dietland (1992). "Castoreum of beaver (Castor canadensis): function, chemistry and biological activity of its components" Chemical Signals in Vertebrates IV, 457–464, Plenum Press.
  3. Johnston, Robert E. ; Sorenson, Peter W. ; and Müller-Schwarze, Dietland (1999). Advances in Chemical Signals in Vertebrates, Springer, 1, 282. شابک ‎۰−۳۰۶−۴۶۱۱۴−۵.
  4. Svendsen, G.E. , Huntsman, W.D, "A field Assay of Beaver Castoreum and Some of its Components" American Midland Naturalist, Vol. 120, No. 1 (Jul. , 1988), pp. 144–149, University of Notre Dame.
  5. International Perfume Museum, Grasse, France, Website: "Archived copy". Archived from the original on 2007-06-24. Retrieved 2006-02-28.
  6. Burdock, G. A. (2007-01-01). "Safety assessment of castoreum extract as a food ingredient". International Journal of Toxicology. 26 (1): 51–55. doi:10.1080/10915810601120145. ISSN 1091-5818. PMID 17365147. Free to read
  7. Hyraceum.com, "Castoreum, Perfumer's Ancient Intrigue," http://www.hyraceum.com بایگانی‌شده در فوریه ۷, ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine
  8. Burdock GA (2007). "Safety assessment of castoreum extract as a food ingredient". International Journal of Toxicology. 26 (1): 51–5. doi:10.1080/10915810601120145. PMID 17365147. Free to read
  9. Recent Progress In the Consideration Under of Flavoring Ingredients the Food Additives Amendment (1965)
  10. Burdock, George A. , Fenaroli's handbook of flavor ingredients. CRC Press, 2010. p. 273-5.
  11. Burdock, George A. , Fenaroli's handbook of flavor ingredients. CRC Press, 2010. p. 674.

پیوند به بیرون