جمشید ممتاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جمشید ممتاز

جمشید ممتاز (زادهٔ ۱۳۲۱؛ ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ در ازمیر ترکیه[۱][۲][۳])٬ دارای مدرک دکتری حقوق بین‌الملل و حقوق عمومی از دانشگاه پاریس ۲٬ در سال ۱۹۷۱ ٬ [۴] حقوق‌دان، از اعضای تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در دولت یازدهم است. وی استاد بازنشسته رشتهٔ حقوق بین‌الملل دانشگاه تهران و استاد مدعو دانشگاه‌های سوربن، کن و گرنوبل در فرانسه است.

او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ عضو کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل متحد بود و در سال ۱۳۸۴ به عنوان رئیس آن انتخاب شد.[۵] ممتاز به همراه احمد متین دفتری تنها اعضای ایرانی در طول تاریخ این کمیسیون بوده‌اند. او همچنین مشاور صلیب سرخ و از اعضای آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه است. همچنین وی برای عضویت در این کمیسیون در سال 2017 نیز نامزد بودند که با 114 رای و تنها 6 رای کمتر از نفر آخر منتخب از راهیابی به کمیسیون بازماندند.

دکتر ممتاز برای ارائه درس عمومی سال ۲۰۱۴ آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه انتخاب شده است و به این ترتیب اولین ایرانی و آسیایی است که افتخار ارائه این درس را پیدا می‌نماید.[۶]

زندگی[ویرایش]

جمشید ممتاز در سال ۱۳۲۱ زمانی‌که پدرش کنسول ایران در ازمیر بود، در این شهر متولد شد و پس از چند سال به علت آنکه پدرش کاردار سفارت ایران در قاهره شد به آن کشور رفته و زبان عربی را در آنجا آموخت.

بازنشستگی اجباری از دانشگاه تهران[ویرایش]

ممتاز که استاد تمام دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و دارای مرتبه علمی استاد ممتازی این دانشگاه بود، از جمله اساتید مطرح علوم انسانی به شمار می‌رود که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به اجبار بازنشسته شدند.[۷]

سوابق تحصیلی[ویرایش]

  • اخذ دیپلم علوم طبیعی از دبیرستان پرووان پاریس، ۱۳۴۰ (۱۹۶۱)؛
  • اخذ مدرک لیسانس حقوق سیاسی و عمومی از دانشکدۀ حقوق و اقتصاد دانشگاه پاریس، ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)
  • اخذ مدرک لیسانس علوم سیاسی از مدرسۀ مطالعات سیاسی دانشگاه پاریس، ۱۳۴۷ (۱۹۶۸)
  • اخذ مدرک فوق لیسانس(دیپلم) حقوق عمومی از دانشکدۀ حقوق دانشگاه پاریس ۲، (۱۹۶۸)
  • اخذ مدرک دکترای حقوق بین‌الملل و حقوق عمومی از دانشگاه پاریس ۲، (۱۹۷۱)

سوابق شغلی[ویرایش]

  • عضو هیأت علمی و استاد ممتاز دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
  • مدیر گروه حقوق بشردانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
  • دریافت نشان درجه ۲ علمی ایران از دست رئیس جمهور وقت؛سید محمد خاتمی در سال ۱۳۸۳
  • عضو هیأت علمی دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰، ۷۴-۱۹۶۸
  • استادیار دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴
  • دانشیار دانشگاه تهران در سالهای ۵۹ - ۱۳۵۴ و از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۶۵
  • استاد دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۵ تا کنون
  • عضو هیأت علمی دانشکدۀ روابط بین‌الملل وزارت خارجه درسالهای ۸۰ – ۱۳۷۰
  • مدیر گروه حقوق بشر دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۸۳
  • عضو مؤسس و رئیس انجمن مطالعات حقوق بین‌الملل از سال ۱۳۸۱ تاکنون
  • عضو انستیتو حقوق بشر سان رمو
  • عضو انجمن حقوق بین‌الملل
  • عضو انجمن فرانسوی حقوق بین‌الملل
  • عضو شورای آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه
  • مشاور حقوقی کمیته بین‌الملل صلیب سرخ
  • رییس سابق کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل
  • عضو هیأت تحریریۀ سالنامۀ حقوق بشر دوستانه بین‌المللی در هلند
  • تدریس در دانشگاه‌های تهران، در دانشگاههای پاریس ۱ و پاریس ۲ ، پاریس ۱۰ ، پاریس ۱۳ ، دانشگاه ژنو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه فلوریدا و دانشگاه العین امارت

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • ایران و حقوق بین‌الملل - ۱۳۷۶ [۸]
  • حقوق بین‌الملل بشر دوستانه؛ مخاصمات مسلحانه داخلی ( به همراه دکتر امیرحسین رنجبریان) - ۱۳۸۷ [۹]
  • حقوق بین‌الملل و سلاح های کشتار جمعی ( به همراه دکتر امیرحسین رنجبریان) - ۱۳۹۰ [۱۰]
  • حقوق بین‌الملل بشر دوستانه در برابر چالش های مخاصمات مسلحانه عصر حاضر (به همراه دکتر فریده شایگان) - ۱۳۹۳ [۱۱]

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای فرانسوی
  2. ویکی‌پدیا انگلیسی
  3. ویکی‌پدیای عربی
  4. «پروفایل دکتر جمشید ممتاز». انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد. 
  5. «حقوقدان ايراني رئيس کميسيون حقوق بين الملل سازمان ملل شد». جام‌جم آنلاین، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۴. 
  6. «برگزاری مراسم بزرگداشت جمشید ممتاز در لاهه هلند». خبرگزاری ایسنا، ۱۴ مرداد ۱۳۹۳. 
  7. «نوشداروی وزارت علوم، پس از بازنشستگی اساتید/ فهرست 40 استاد مطرح علوم انسانی که بازنشسته شدند». خبرآنلاین، ۳۱ خرداد ۱۳۹۲. 
  8. دکتر جمشید ممتاز. «ایران و حقوق بین‌الملل». نشر میزان. 
  9. «حقوق بین‌الملل بشردوستانه...». نشر میزان. 
  10. جمشید ممتاز٬.... «حقوق بین‌الملل و سلاح‌های...». نشر میزان. 
  11. دکتر جمشید ممتاز٬ دکتر فریده شایگان. «حقوق بین‌الملل بشردوستانه در برابر...». نشر مجد.