پرش به محتوا

جفری دامر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جفری دامر
دامر در سال ۱۹۹۱ هنگام بازداشت
نام هنگام تولدجفری لایونل دامر
زادهٔ۲۱ مهٔ ۱۹۶۰
میلواکی، ویسکانسین، ایالات متحده
درگذشت۲۸ نوامبر ۱۹۹۴ (۳۴ سال)
پورتیج، ویسکانسین، ایالات متحده
علت مرگقتل با چماق زدن (ضربه شدید به جمجمه و مغز به‌دست یک هم‌سلولی)[۲]
آرامگاهخاکسترشده، به والدین تحویل‌داده شد
دیگر نام‌هاآدمخوار میلواکی
هیولای میلواکی
قصاب میلواکی
محکومیت
مجازاتحبس ابد بدون امکان آزادی مشروط (مجموعاً ۹۴۱ سال زندان)
جزئیات
قربانیان۱۷
مدت رخداد بزه
۱۹۷۸–۱۹۹۱
کشورایالات متحده
دولت(ها)اوهایو، ویسکانسین
تاریخ دستگیری
۲۲ ژوئیه ۱۹۹۱
محل زندانمؤسسه اصلاحی کلمبیا، پورتیج، ویسکانسین

جفری لایونل دامر (به انگلیسی: Jeffrey Lionel Dahmer) (زادهٔ ۲۱ مه ۱۹۶۰ – درگذشتهٔ در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۴) قاتل زنجیره‌ای، مجرم جنسی و آدمخوار اهل آمریکا بود.[۳][۴][۵]

زندگی

[ویرایش]

والدین او از بنیادگرایان مسیحی بودند و زمانیکه جفری ۱۸ سال داشت، پس از سال‌ها درگیری از یکدیگر جدا شدند.

وی اولین قتل خود را در ۱۹۷۸ و تنها چند روز پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان مرتکب شد. دامِر پسری ۱۹ ساله به نام استیون هیکس را به خانهٔ خویش دعوت کرد، ولی سرانجام او را کشت زیرا نمی‌خواست استیون او را ترک کند.

جفری بعدها در دانشگاه اوهایو حضور پیدا کرد اما بعد از ۲ ترم اخراج شد. سپس به ارتش آمریکا ملحق شد، اما پس از ۲ سال به علت نوشیدن بی‌رویه الکل از ارتش نیز اخراج شد. او بعد از این واقعه، به میامی بیچ فلوریدا رفت زیرا نمی‌توانست با والدینش رو به رو شود و از سرما نیز خسته بود.

وی مابین ژوئن ۱۹۷۸ تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱، ۱۷ مرد را به نحو فجیعی سلاخی کرد. او همچنین علاقهٔ زیادی به آدمخواری داشت زیرا باور داشت که با خوردن گوشت قربانیانش، آنها دوباره درون وی زنده خواهند شد.

دامِر سرانجام در ۲۲ ژوئیه سال ۱۹۹۱، درحالی‌که مرد دیگری را فریب داده‌بود، دستگیر شد. در حین تلاش برای قتل، این فرد توانست فرار کند و خود را به پلیس برساند.

قصّاب میلواکی که سرانجام به حبس ابد محکوم شده‌بود، در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۴ به دست هم‌‌سلولی‌اش، کریستوفر اسکارور (که خودش هم به جرم قتل زندانی بود) با ضربهٔ میله‌ای فلزی کشته‌شد. .[۶][۷][۸]

پیشینه و سرانجام

[ویرایش]
  • دامِر با آنکه بینایی ضعیفی داشت اما در طول دادگاه هیچگاه عینک به چشم نمی‌زد؛ زیرا جمع‌های شلوغ باعث اضطراب او می‌شدند.
  • او از طرفداران سرسخت مجموعهٔ جنگ ستارگان و جن‌گیر بود؛ بطوریکه حتی گاهی قبل از به قتل رساندن افراد، آنها را وادار می‌کرد تا این فیلم‌ها را همراه با وی تماشا کنند.
  • جفری در کودکی به معلم مورد علاقه‌اش یک شیشه بچه قورباغه هدیه داد اما روز بعد متوجه شد که آن معلم، قورباغه‌ها را به پسر دیگری اهدا کرده‌است. او که از اینکار بسیار عصبانی شده بود، دزدکی وارد خانهٔ پسر می‌شود و با ریختن بنزین در تُنگ قورباغه‌ها، آنها را می‌کُشد.
  • برخلاف شایعاتی مبنی بر اینکه دامِر با گوشت انسان پذیرای دوستانش بود، خود او همواره این داستان‌ها را دروغ می‌دانست. او حتی در زندان سعی کرد با یکی از هم‌محله‌ای‌هایش تماس گرفته و به او اطمینان دهد که این مسئله حقیقت ندارد اما آن زن تماس‌های او را بی‌جواب گذاشت.
  • یکی از هم‌خدمتی‌هایش در مصاحبه‌ای مدعی شد: «اهمیتی نداشت تا چه اندازه بر سر مسئله‌ای با او مخالف بودی؛ او همیشه می‌توانست تو را متقاعد کند و به جبههٔ خود بکشاند.»
  • طبق گفته‌های پاتریک کِنِدی (کاراگاه اصلی پرونده) جفری به‌طور روزانه پول، سیگار و صدها نامه از زنان و مردانی که شیفته‌اش شده بودند و گاهی حتی قصد دوستی با او را داشتند، دریافت می‌کرد.
  • تنها مقتولی که جفری از قبل قصد کشتن و همچنین هیچ خاطره ای از نحوهٔ کشتنش در ذهن نداشت، استیون تومی ۲۶ ساله بود. او استیون را در باری ملاقات و به اتاقش در هتل دعوت می‌کند، اما فردای آن شب زمانیکه از خواب بیدار می‌شود، بدن بی جان تومی درحالی‌که سینه اش بر اثر ضربات مشت فرورفته و از دهانش خون می‌چکید او را به شدت شوکه و کلافه کرد. او نیز مجبور می‌شود جسد تومی را در چمدانی بزرگ به بیرون انتقال دهد. در حین جابه‌جایی جسد، راننده تاکسی ای که به دنبال جفری آمده بود، از وزن سنگین چمدان گلایه می‌کند و به شوخی می‌گوید: «چی توی این چمدونه؟ جنازه؟»

جفری نیز به سادگی پاسخ می‌دهد: «آره.»

  • دامِر، یکبار اشتباهاً خود نوشیدنی خواب‌آوری را که برای یکی از مقتولان احتمالیش درست کرده بود را سر کشید و زمانیکه از خواب بیدار شد، متوجه شد که آن فرد سیصد دلار به علاوه یک دوربین عکاسی و چند وسیلهٔ دیگر را به سرقت برده‌است.
  • دامِر دربارهٔ دوازدهمین قربانی‌اش گفت:

«ما کل آخر هفته رو با هم گذروندیم. باورت میشه؟ دقیقاً مثل یه رابطهٔ واقعی بود! عشق بازی کردیم، توی پارک باهم قدم زدیم، موادغذایی خریدیم و با همدیگه غذا پختیم. برای یک لحظه، فقط و فقط یک لحظه، احساس کردم که همه چیز درست شده. احساس کردم زندگی‌ام عادیه. احساس کردم این یکی دیگه ترکم نمی‌کنه و لازم نیست به زور نگهش دارم. ولی وقتی یکشنبه شب شد، گفت که فردا صبح قراره با اتوبوس از اینجا بره. گفت که نمی‌تونه کارش رو وِل کنه. من می‌دونستم که نمی‌تونم تا همیشه به زور پیش خودم نگهش دارم، پس توی نوشیدنی‌اش قرص خواب‌آور ریختم و وقتی از حال رفت، برای آخرین بار باهاش رابطهٔ جنسی برقرار کردم. بعد هم کشتمش، دقیقاً مثل تمام آدمای قبلی کشتمش.»[۹][۱۰]

فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی

[ویرایش]

دامر – هیولا: داستان جفری دامر (به انگلیسی: Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story) یک مینی‌سریال ده قسمتی است که در سال ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس منتشر شده و در آن ایوان پیترز در نقش دامر بازی کرده‌است.

زندگی مخفی: جفری دامر (به انگلیسی: The Secret Life: Jeffrey Dahmer) در سال ۱۹۹۳ منتشر شد و کارل کرو در آن در نقش جف دامر بازی می‌کند.

فیلم زندگینامه‌ای دامر (به انگلیسی: Dahmer) در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. در این فیلم جرمی رنر در نقش اصلی و بروس دیویسون در نقش پدر دامر، لیونل، بازی می‌کند.

بزرگ کردن جفری دامر (به انگلیسی: Raising Jeffrey Dahmer) در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم حول واکنش‌های والدین دامر پس از دستگیری او در سال ۱۹۹۱ می‌چرخد.

دوست من دامر (به انگلیسی: My Friend Dahmer) که نقش دامر را در آن راس لینچ بازی کرده‌است.

مقتولان جفری دامر

[ویرایش]
نام [۱۳] سن زمان مرگ
استیون هیکس ۱۹ ژوئن ۱۹۷۸
استیون تومی ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۷
جیمز داکستیتر ۱۴ (کم سن‌ترین مقتول جفری دامر) اکتبر ۱۹۸۷
ریچارد گوررو ۲۵ مارس ۱۹۸۸
آنتونی سیرز ۲۴ فوریه ۱۹۸۹
ریموند اسمیت ۳۳ (مسن‌ترین مقتول جفری دامر) ژوئن ۱۹۹۰
ادوارد اسمیت ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰
ارنست میلر ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۰
دیوید توماس ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۰
کورتیس استراتر ۱۶ فوریه ۱۹۹۱
ارول لیندزی ۱۹ آوریل ۱۹۹۱
آنتونی هیوز ۳۱ ۲۴ مه ۱۹۹۱
کانرک سینتاسومفون ۱۴ (کم سن‌ترین مقتول جفری دامر) ۲۷ مه ۱۹۹۱
مت ترنر ۲۰ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۱
جرمیا واینبرگر ۲۳ ۵ ژوئیه ۱۹۹۱
الیور لیسی ۲۳ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۱
جوزف برادهولت ۲۵ ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱

مقتولان وی که تماماً مرد بودند، بعد از کشته شدن مورد تجاوز قرار می‌گرفتند. سپس او آن‌ها را تکه‌تکه می‌کرد و بخش‌هایی از بدنشان را به فریزرش انتقال می‌داد. زمانی‌که پلیس به محل زندگی وی رفت، در آنجا ظرف‌هایی پر از اسید دیده می‌شد که درون آن‌ها اسکلت انسان بود. او اکثر قتل‌های خود را در آپارتمانش که «آپارتمان آکسفورد» نامیده می‌شد، انجام می‌داد. این ساختمان که در شهر میلواکی ایالت ویسکانسین قرار داشت، سرانجام به‌طور کامل تخریب شد.[۱۴]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

یادداشت‌ها

[ویرایش]
  1. پانزده فقره قتل عمدی درجه یک در ویسکانسین و یک فقره قتل تشدیدشده در اوهایو

منابع

[ویرایش]
  1. Lavin, Cheryl (October 13, 1991). "Defending Dahmer". شیکاگو تریبون (به انگلیسی). Retrieved October 11, 2022.
  2. "Dahmer Autopsy Completed". United Press International. November 29, 1994. Archived from the original on April 28, 2022. Retrieved April 28, 2022.
  3. Press، The Associated (۱۹۹۴-۱۲-۰۱). «Inmate Bludgeoned With Jeffrey Dahmer on Work Detail Dies (Published 1994)» (به انگلیسی). The New York Times. شاپا 0362-4331. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  4. «Daily News - Google News Archive Search». news.google.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  5. «CNN - Serial killer's property set to go on the auction block - May 8, 1996». edition.cnn.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  6. «Lawrence Journal-World - Google News Archive Search». news.google.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  7. «Jeff Dahmer». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۷.
  8. «The Bulletin - Google News Archive Search». news.google.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  9. Press، The Associated (۱۹۹۵-۰۹-۱۸). «Body of Wisconsin Serial Killer Is Cremated (Published 1995)» (به انگلیسی). The New York Times. شاپا 0362-4331. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  10. "Jeffrey Dahmer". Wikipedia (به انگلیسی). 2020-12-01.
  11. Press، The Associated (۱۹۹۵-۰۹-۱۸). «Body of Wisconsin Serial Killer Is Cremated (Published 1995)» (به انگلیسی). The New York Times. شاپا 0362-4331. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۲-۱۰.
  12. "Jeffrey Dahmer". Wikipedia (به انگلیسی). 2020-12-01.
  13. «BBC - Jeffrey Dahmer, the Milwaukee Cannibal». بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۵ نوامبر ۲۰۰۲. دریافت‌شده در ۵ نوامبر ۲۰۰۲.
  14. «The Death of Jeffrey Dahmer». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۷.