جسیکا چستین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیEnglish
جسیکا چستین
تصویر تمام رخ جسیکا چستین در حالی که به دوربین نگاه نمی‌کند
زاده ۲۴ مارس ۱۹۷۷(1977-03-24) ‏(۴۰ سال)
شهرستان ساکرامنتو، کالیفرنیا[a]
محل سکونت نیویورک، نیویورک
تحصیل کالج شهر ساکرامنتو
مدرسه جولیارد (کاردانی)
شغل
  • بازیگر
  • تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۲۰۰۴ تا کنون
همسر(ها) جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو (ازدواج ۲۰۱۷)

جسیکا چَستِین (انگلیسی: Jessica Chastain زاده ۲۴ مارس ۱۹۷۷(1977-03-24)) یک بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او بابت بازی کردن نقش زنانی قدرتمند در فیلم‌هایی با مضمون فمینیستی مشهور است. او تا کنون جوایز مختلفی برنده شده، از جمله یک جایزه گلدن گلوب، و دو بار هم برای جایزه اسکار نامزد شده‌است. مجله تایم در سال ۲۰۱۲ از او به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد دارای بیشترین تأثیر در جهان یاد کرد.

جسیکا در شهرستان ساکرامنتو، کالیفرنیا به دنیا آمده و بزرگ شد، و از کودکی به بازیگری علاقه نشان داد. در سال ۱۹۹۸، او اولین نقش رسمی خود را با بازی در نقش ژولیت (اثر ویلیام شکسپیر) ایفا کرد. سپس برای تعلیم در رشتهٔ بازیگری به مدرسه جولیارد رفت، و پس از آن با جان ولز تهیه‌کنندهٔ تلویزیون وارد قرارداد شد. او بارها در مجموعه‌های تلویزیونی مختلف، از جمله نظم و قانون: دادگاه با هیئت منصفه، نقش‌های مکرر داشت. همچنین در سال ۲۰۰۴ نقشی از باغ آلبالوی آنتوان چخوف را روی صحنه برد و در سال ۲۰۰۶ نقشی از تراژدی سالومه اثر اسکار وایلد را روی صحنه بازی کرد.

اولین نقش چستین در یک فیلم، مربوط به بازی در فیلم جولین در سال ۲۰۰۸ بود، اما شهرت او در سال ۲۰۱۱ و پس از بازی در چندین فیلم، از جمله پناه بگیر و درخت زندگی رخ داد. بازی وی در فیلم خدمتکاران که در سال ۲۰۱۱ پخش شد، منجر به نامزد شدن وی برای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. در سال ۲۰۱۲، او بابت بازی در نقش یک مأمور سی‌آی‌ای در فیلم سی دقیقه پس از نیمه‌شب یک جایزه گلدن گلوب برنده شد و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن نیز شد. در همان سال، او اولین نقش خود را در تئاتر برادوی نیز بازی کرد. بازی در فیلم‌های میان‌ستاره‌ای و مریخی برای او درآمد فراوان به همراه آورد، و پس از آن به خاطر بازی در یک سال بسیار خشن (۲۰۱۴)، دوشیزه اسلون (۲۰۱۶) و بازی مالی (۲۰۱۷) نیز مورد ستایش قرار گرفت.

چستین بنیانگذار شرکت تهیه‌کنندگی سینمایی فرکل فیلمز[b] است که با هدف ترویج گوناگونی در فیلم‌ها ایجاد شد. چستین در مورد مشکلات سلامت روانی، برابری جنسی و رفع تبعیض نژادی بسیار فعال است. همسر او، جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو،[c] در زمینهٔ مد فعال است.

کودکی و نوجوانی[ویرایش]

چستین در ۲۴ مارس ۱۹۷۷ در کالیفرنیا به دنیا آمد؛[a][۴] مادرش جری رنه هیستی[d] بود (که نام خانوادگی‌اش پیش از ازدواج چستین بود) و پدرش مایکل موناستریو،[e] موسیقی‌دان سبک راک.[۲][۵] زمانی که جسیکا به دنیا آمد پدر و مادرش هر دو هنوز زیر بیست سال سن داشتند. جسیکا مایل به صحبت کردن در انظار عمومی راجع به پیش‌زمینهٔ خانوادگی‌اش نیست؛ او از پدرش جدا زندگی می‌کرد و گفته که در اسناد تولدش هم نام پدری ذکر نشده‌است.[۲][۵] او دو خواهر و دو برادر دارد؛ خواهرش جولیت در سال ۲۰۰۳ و پس از سال‌ها اعتیاد، خودکشی کرد و درگذشت.[۶] چستین در ساکرامنتو و توسط مادرش و ناپدری‌اش، مایکل هیستی، که یک آتش‌نشان بود، بزرگ شد.[۳][۷] او گفته که ناپدری‌اش اولین کسی بود که باعث شد او در زندگی‌اش احساس امنیت کند.[۵] او همچنین رابطهٔ نزدیکی با مادربزرگ مادری‌اش، مریلین[f] داشت و می‌گفت که مریلین همیشه به او ایمان داشت.[۷][۸]

مدرسه جولیارد در شهر نیویورک، جایی که چستین در آن بازیگری را فرا گرفت

چستین اولین بار در هفت‌سالگی به بازیگری علاقه‌نشان داد، زمانی که با مادربزرگش به تماشای اجرایی از جوزف و کت تکنی‌کالر شگفت‌انگیز رفت.[۳] او به همراه باقی بچه‌ها به‌طور مرتب اجراهای خانگی غیر حرفه‌ای بر پا می‌کرد، و خودش را کارگردان هنری این اجراها می‌دانست.[۷] در مدتی که در دبیرستان بنیادی ال‌کامینو مشغول به تحصیل بود، از نظر درسی مشکل بسیار داشت.[۲][۹] او تنهایی می‌گزید و احساس می‌کرد با بقیهٔ بچه‌های مدرسه جور نیست، و نهایتاً راه فرار را در هنرهای نمایشی یافت.[۱۰] او توصیف کرده که چگونه گاهی از مدرسه غیبت می‌کرد تا آثار ویلیام شکسپیر را مطالعه کند.[۱۱] نهایتاً به خاطر غیبت‌های مکرر در سال آخر دبیرستان، موفق به اتمام دبیرستان نشد، و بعدها از طریق مدرسه بزرگسالان توانست دیپلم بگیرد.[۹] از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ او به کالج شهر ساکرامنتو رفت و در این مدت عضو تیم مناظرهٔ این کالج نیز بود.[۱۲] چستین در مورد دوران کودکی‌اش چنین می‌گوید:

من با مادری مجرد [بزرگ شدم] که بسیار سخت کار می‌کرد تا غذایی روی میز داشته باشد. ما پول نداشتیم. شب‌های زیادی بود که باید گرسنه می‌خوابیدیم. من با سختی زیادی بزرگ شدم. هیچ چیز در آن دوره آسان نبود.[۱۳]

در سال ۱۹۹۸، چستین اولین اجرای حرفه‌ای خود را با بازی در نقش جولیت، در اجرایی از رومئو و ژولیت که توسط یک کمپانی هنری منطقه خلیج سانفرانسیسکو بر پا شده بود، انجام داد.[۱۴][۱۵] این اجرا نهایتاً باعث شد که در آزمون هنرآزمایی مدرسهٔ جولیارد در نیویورک شرکت کند، و با یک کمک‌هزینهٔ تحصیلی که توسط رابین ویلیامز اهدا شده بود به این مدرسه راه یابد.[۷][۹] در اولین سال حضورش در جولیارد، چستین از اضطراب رنج می‌برد و نگران بود که از این مدرسه بیرون انداخته شود، به همین خاطر بیشتر وقتش را صرف مطالعه و تماشای فیلم می‌کرد.[۷][۱۵] زمانی که در سال دوم تحصیلش در جولیارد، در یک نمایش موفق مرغ دریایی نقش‌آفرینی کرد، اعتماد به نفس خود را به دست آورد.[۱۵] در نهایت در سال ۲۰۰۳ او با مدرک کاردانی در رشتهٔ هنرهای زیبا، از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد.[۱۵]

فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰: سال‌های ابتدایی[ویرایش]

اندکی پس از ترک جولیارد، چستین در یک برنامه که برای دانشجویان سال آخر در لس‌آنجلس ترتیب داده شده بود شرکت کرد، و در آنجا با جان ولز، تهیه‌کنندهٔ تلویزیون قرارداد بست.[۱۶] سپس به لس‌آنجلس تغییر مکان داد و برای نقش‌های مختلف در هنرآزمایی شرکت کرد.[۱۶] او در ابتدا این روند را دشوار یافت، و معتقد بود که دیگران نمی‌توانند برای او که موهای قرمز و چهرهٔ متفاوتی داشت، نقش مناسب پیدا کنند.[۱۷] در اولین نقش تلویزیونی‌اش در سال ۲۰۰۴، چستین در یک بازسازی از برنامهٔ قدیمی سایه‌های تاریک که در دههٔ ۱۹۶۰ پخش می‌شد نقش‌آفرینی کرد.[۱۸] اما قسمت‌های بعدی این برنامهٔ تلویزیونی هرگز تولید و پخش نشد.[۱۸] مدتی بعد او در مجموعهٔ تلویزیونی بخش فوریت‌های پزشکی نقش یک بیمار روانی را بازی کرد، و به دنبال آن نقش‌های نامتداول بیشتری نظیر قربانیان تصادف یا بیماران روانی به او داده شد.[۱۶][۱۷] او سپس نقش‌های مشابهی را در مجموعه‌های تلویزیونی مختلفی از قبیل ورونیکا مارس (۲۰۰۴)، نزدیک خانه (۲۰۰۶) و نظم و قانون: دادگاه با هیئت منصفه (۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶) اجرا کرد.[۱۹][۲۰][۲۱]

تصویری از صورت جسیکا چستین در حالی که به دوربین نگاه نمی‌کند
چستین در سال ۲۰۱۰، در جشنوارهٔ فیلم میل‌ولی

در سال ۲۰۰۴، چستین نقش آنیا[g] در تئاتر باغ آلبالو اثر آنتوان چخوف را که در یک برنامهٔ تئاتر تابستانی در ماساچوست اجرا می‌شد بر عهده گرفت، و کنار میشل ویلیامز به بازی پرداخت.[۲۲] همچنین در همین سال، او نقش دختر رادنی (نقش اول تئاتر همسر رادنی، اثر ریچارد نلسون) را روی صحنه برد. این اجرای او توسط بن برنتلی، منتقد سینمایی نیویورک تایمز مورد نکوهش قرار گرفت؛ برنتلی این اجرا را چنین توصیف کرد: «هر چه در طول شب جلو می‌رویم رنگ می‌بازد».[۲۳] زمانی که چستین روی این نمایش کار می‌کرد، توسط نلسون به ال پاچینو معرفی شد؛ پاچینو در آن زمان دنبال یک هنرپیشه برای ایفای نقش در نمایش سالومه اثر اسکار وایلد بود.[۱۶] این نمایش داستان تلخی از کنجکاوی‌های جنسی نقش اولش، سالومه را به تصویر می‌کشد. در نمایش‌نامه، سالومه شانزده‌ساله بود، اما چستین که در آن زمان ۲۹ سال داشت، برای ایفای این نقش انتخاب شد.[۲۴] این نمایش در سال ۲۰۰۶ در تئاتر وادزورت در لس‌آنجلس روی صحنه رفت؛ چستین از این اتفاق به عنوان زمینه‌ای برای شناخته شدن توسط کارگردان‌های مختلف یاد می‌کند.[۲۴][۲۵] استیون آکسمن، منتقد سینمایی، در مطلبی برای ورایتی بازی چستین در این نقش را چنین مورد نقد قرار داد: «چستین در نقش سالومه احساس ناراحتی می‌کند، و مطمئن نیست که آیا نقش یک اغواگر توانمند را ایفا می‌کند یا نقش یک بچه پولدار غرغرو را؛ نهایتاً هم هیچ‌کدام از این تصمیم‌ها را نمی‌گیرد.»[۲۵]

اولین نقش چستین در یک فیلم، مربوط به بازی وی در فیلم درام جولین اثر دن آیرلند بود، که بر اساس داستان کوتاهی از ئی. ال. دکتروف به همین نام است که خود الهام‌گرفته از ترانهٔ جولین اثر معروف دالی پارتن بود.[۲۶] این فیلم داستان یک نوجوان را که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته، برای یک دهه دنبال می‌کند. بازی چستین در این فیلم، توسط یکی از منتقدان در نیویورک آبزرور مورد ستایش قرار گرفت، چنان‌که بازی وی را تنها جنبهٔ مثبت این فیلم ارزیابی کرد.[۲۷][۲۸] او برای این نقش، جایزهٔ بهترین بازیگر زن را از جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل برنده شد.[۲۹] در سال ۲۰۰۹، او یک نقش جزئی در فیلم دزدیده شده بازی کرد، که یک فیلم مهیج بود که پخش محدودی داشت.[۳۰][۳۱] در همین سال او همچنین نقش دزدمونا از تراژدی [[اتللو]] اثر شکسپیر را در اجرایی از آن که توسط پابلیک تییتر به صحنه برده شد، اجرا کرد و در کنار جان اورتیز و فیلیپ سیمور هافمن نقش‌آفرینی کرد.[۳۲] یکی از منتقدان نیویورکر چستین را بابت کشف یک «ژرفای مادرانهٔ زیبا» در این نقش ستایش کرد[۳۳]

در سال ۲۰۱۰، چستین در فیلم بدهی اثر جان مدن نقش یک مأمور موساد را ایفا کرد که در دههٔ ۱۹۶۰ به برلین شرقی فرستاده می‌شود تا یک پزشک سابق نازی را که روی توقیف‌شدگان آزمایش‌های پزشکی انجام داده بود دستگیر کند.[۳۴] در این فیلم، دو دورهٔ مختلف زندگی این شخصیت نمایش می‌یافت و نقش دورهٔ سالمندی وی را هلن میرن اجرا می‌کرد.[۳۴] این دو بازیگر پیش از ضبط فیلم با هم کار کردند تا طرز صحبت‌کردن و رفتار شخصیت را به کمال برسانند و اطمینان حاصل کنند که هر دو آن را به صورت سازگاری اجرایش می‌کنند. چستین برای این منظور در کلاس زبان آلمانی و کراو ماگا شرکت کرد و کتاب‌هایی در مورد یوزف منگله، پزشک نازی و در مورد تاریخچهٔ موساد مطالعه کرد.[۳۴] ویلیام توماس، منتقد امپایر، برای فیلم صفت «فیلم مهیج هوشمند، پرتنش، و با بازی خوب» را به کار برد و بازی چستین را دارای «ضربان‌هایی از قدرت و آسیب‌پذیری» توصیف کرد.[۳۵] در همین سال او همچنین در یکی از قسمت‌های مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی پوآرو که بر اساس رمان قتل در قطار سریع‌السیر شرق اثر آگاتا کریستی بود، نقش آفرید.[۳۶]

۲۰۱۱: پیشرفت چشمگیر[ویرایش]

بعد از سال‌ها تلاش برای پیشرفتی چشمگیر در عرصهٔ فیلم، چستین در سال ۲۰۱۱ شش فیلم روانهٔ بازار کرد که برای بسیاری از آن‌ها در سطح گسترده‌ای شناخته شد.[۱۶][۳۷] اولین آن‌ها، فیلم پناه بگیر اثر جف نیکولز بود که در آن چستین نقش همسر شخصیتی را بازی می‌کرد که توسط مایکل شنون به تصویر کشیده شده‌بود. این درام، داستان یک پدر مشکل‌دار را تعریف می‌کرد که تلاش می‌کرد خانواده‌اش را از یک طوفان قریب‌الوقوع محافظت کند. این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس در سال ۲۰۱۱ به نمایش درآمد و تیم رابی، نقاد سینمایی دیلی تلگراف نقش چستین در حمایت از نقل داستان را مورد توجه دانست.[۳۸] چستین برای این نقش نامزد جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین نقش مکمل زن شد.[۳۹]

جسیکا چستین در حالت لبخند زدن به دوربین
چستین در شصت و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در سال ۲۰۱۱، جایی یک فیلم کوریولانوس از او برای اولین بار به نمایش درآمد

در همان سال در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، اولین نمایش فیلم کوریولانوس صورت گرفت که بر اساس یک تراژدی به همین نام اثر شکسپیر بود؛ در این فیلم که توسط رالف فاینز کارگردانی شده بود، چستین نقش ویرژیلیا را بازی می‌کرد.[۴۰] نقش بعدی وی در مقابل برد پیت، به عنوان مادری مهربان برای سه فرزند بود، که در فیلم درام درخت زندگی اثر ترنس مالیک ایفا کرده و در سال ۲۰۰۸ ضبط کرده بود.[۴۱][۴۲] چستین بازی در این فیلم را بدون آن که فیلمنامه‌ای رسمی از مالیک دریافت کند پذیرفت، و در چندین صحنه، دیالوگش با برد پیت را به صورت بداهه تغییر داد[۴۳] او این نقش را «تجسمی از وقار و جهانِ معنا» توصیف کرد و زمانی که برای بازی در آن آماده می‌شد، تمرین‌های مدیتیشن انجام داد، نقاشی‌های مدونا را مورد مطالعه قرار داد، و اشعار توماس آکویناس را مطالعه کرد.[۴۳] این فیلم پس از تاخیرهای چندباره، در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۱ نمایش یافت؛ فیلم از سوی بینندگان واکنشی متناقض دریافت کرد، اگر چه نهایتاً مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و جایزهٔ نخل طلا ار از آن خود کرد.[۴۴] جاستین چنگ،[h] منتقد سینمایی در ورایتی این فیلم را «سرودی برای شکوه آفرینش، و یک شعر اکتشافی و رمزآمیز» توصیف کرد و بازی چستین را مورد تحسین قرار داد.[۴۵]

بزرگترین موفقیت چستین در این سال، به خاطر بازی در فیلم خدمتکاران بود که در آن در کنار وایولا دیویس، اکتاویا اسپنسر و اما استون نقش آفرید؛ این فیلم بر اساس رمانی به همین نام از کاترین استاکت بود. چستین در این فیلم نقش سلیا فوت[i]، یک زن پولدار از اهالی جکسون، میسیسیپی در دههٔ ۱۹۶۰ را بازی کرد که با خدمتکار سیاه‌پوستش (با بازی اسپنسر) وارد رابطهٔ دوستی می‌شد. چستین به ابعاد ضد نژادپرستی این شخصیت علاقه پیدا کرد، و با انرژی و علایق آن ارتباط برقرار کرد؛ برای آماده شدن برای این فیلم، او فیلم‌های مریلین مونرو را تماشا کرد و تاریخچهٔ تونیکا، میسیسیپی را، که محل بزرگ شدن این شخصیت داستان بود، مورد مطالعه قرار داد.[۴۶] فیلم خدمتکاران ۲۱۶ میلیون دلار درآمد از فروش داشت، و تا آن زمان بیشتر از هر فیلم دیگری که چستین در آن بازی کرده بود دیده شده بود.[۴۷][۴۸] مانولا دارگیس، منتقد سینمایی نیویورک تایمز، رابطهٔ احساسی بین چستین و اسپنسر را مورد ستایش قرار داد، و راجر ابرت به او لقب «تأثیرناپذیر و مُسری» داد.[۴۹][۵۰] مجموعهٔ بازیگران این فیلم برندهٔ جایزه انجمن بازیگران فیلم شد و چستین اولین نامزدی‌اش برای جایزهٔ اسکار را در شاخهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن به دست آورد. همچنین او بابت این فیلم نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن هم شد که هر سه جایزه به اکتاویا اسپنسر رسید.[۷][۵۱][۵۲]

دو نقش دیگری که چستین در این سال عرضه کرد عبارت بودند از فیلم وایلد سالومه که یک مستند بود راجع به ساختن فیلم سالومه که چستین در سال ۲۰۰۶ در آن بازی کرد،[۵۳] و فیلم مهیج و جنایی قتلگاه‌های تگزاس.[۵۴] در این آخری، چستین در کنار سم ورثینگتون و جفری دین مورگان نقش بازی کرد؛ فیلم داستانی تحریف شده را راجع به منطقه‌ای از تگزاس تعریف می‌کرد که در آن چندین قتل رخ داده‌است، و چستین نقش یک کارآگاه جنایی را در آن بازی می‌کرد. بتسی شارکی[j] منتقد سینمایی لس‌آنجلس تایمز لهجهٔ تگزاسی چستین در این فیلم را تحسین کرد اما خود فیلم را مورد انتقاد قرار داد.[۵۵] کارهای چستین در سال ۲۰۱۱، به خصوص خدمتکاران، پناه بگیر و درخت زندگی به جوایز دیگری نیز، از جمله از طرف حلقه منتقدان فیلم نیویورک، جامعهٔ ملی منتقدان فیلم و انجمن منتقدان فیلم لس‌آنجلس منجر شد.[۵۶][۵۷][۵۸]

۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳: برجسته شدن[ویرایش]

از فیلم‌های سال ۲۰۱۲ چستین، دو مورد در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ به نمایش درآمدند؛ یکی فیلم پویانمایی کمدی ماداگاسکار ۳: تحت تعقیب‌ترین‌های اروپا و دیگری فیلم درام جنایی بی‌قانون.[۵۹] در ماداگاسکار، چستین صداپیشهٔ شخصیت جیا بود که یک جگوار با لهجهٔ ایتالیایی بود.[۶۰] این فیلم با فروش کلی ۸۴۸ میلیون دلار، تا کنون پرفروش‌ترین فیلم چستین بوده‌است.[۴۸][۶۱] بی‌قانون، که توسط جان هیلکات کارگردانی شده بود، بر اساس رمانی از مت بندورانت بود با نام خیس‌ترین محلهٔ جهان که دربارهٔ دوران ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا بود. چستین در این فیلم نقش یک رقاصه از شیکاگو، ایلینوی را بازی می‌کرد که درگیر اختلافات بین سه برادر الکل‌فروش (با بازی شایا لابوف، تام هاردی و جیسون کلارک) می‌شود.[۶۲] این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد، تا آنجا که ریچارد کورلیس چستین را سرشار از «جاذبه‌ای متین و اغواگر» خواند.[۶۳][۶۴] همچنین در همین سال، چستین در فیلم رنگ زمان، که زندگی سی. کی. ویلیامز نویسندهٔ معروف آمریکایی را به تصویر می‌کشید، نقش مادر ویلیامز در زمان کودکی او را بازی کرد. این فیلم توسط دانشجویان کلاس جیمز فرانکو در دانشگاه نیویورک ساخته شد و عنوان اصلی‌اش تار[k] بود و با همین نام در سال ۲۰۱۲ در جشنواره فیلم رم نمایش یافت، اما بعداً نام فیلم پیش از اکران سراسری آن در سال ۲۰۱۴ تغییر یافت.[۶۵][۶۶]

جسیکا چستین در حالی که به ملایمت از دوربین به سویی دیگر نگاه می‌کند
چستین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲، جایی که دو فیلم از او به نمایش درآمد: ماداگاسکار ۳: تحت تعقیب‌ترین‌های اروپا و بی‌قانون.

نقش کوتاهی که چستین مقابل بن افلک در فیلم به سوی شگفتی (۲۰۱۲) از ترنس مالیک ایفا کرد نهایتاً از این فیلم حذف شد، و به خاطر تداخل برنامه‌ها، او همچنین از بازی در فراموشی (۲۰۱۳) و مرد آهنی ۳ (۲۰۱۳) نیز صرف نظر کرد.[۶۷][۶۸][۶۹] در عوض، چستین اولین اجرایش در تئاتر برادوی را در این سال تجربه کرد؛ او در اجرایی از نمایش وارثان نقش کاترین اسلوپر[l]، یک دختر جوان ساده که تدریجاً تبدیل به یک زن قدرتمند می‌شود را بازی کرد.[۷۰] چستین در ابتدا از پذیرفتن این نقش سر باز زد، چرا که در نقش‌آفرینی‌های اولیه‌اش در تئاتر اضطراب شدیدی را تجربه کرده بود.[۷۰] اما در نهایت با شخصیت اسلوپر رابطه برقرار کرد و پذیرفت که این نقش را بازی کند. او در بارهٔ این نقش گفت که «[کاترین] به‌طور دردناکی ناراحت است، و من هم قبلاً چنین بودم.»[۷۰] این تئاتر از نوامبر ۲۰۱۲ تا فوریهٔ ۲۰۱۳ روی صحنه رفت.[۷۱] بن برنتلی اجرای چستین در این نمایش را نپسندید و در مورد او نوشت که وی «تفکرات درونش را بیش از حد بروز می‌دهد» و دیالوگ‌ها را گاهی بیش از اندازه بی‌عمق و کسالت‌آور اجرا می‌کند.[۷۱]

فیلم مهیج سی‌دقیقه پس از نیمه‌شب اثر کاترین بیگلو آخرین فیلم چستین بود که در سال ۲۰۱۲ اکران شد. این فیلم داستانی نیمه‌واقعی را از جستجویی که تا دهه‌ها پس از حملات یازده سپتامبر به دنبال اسامه بن لادن، رهبر القاعده انجام شد روایت می‌کرد. چستین در این فیلم نقش مایا[m] را بازی می‌کرد که یک تحلیلگر اطلاعاتی سی‌آی‌ای بود که به شناسایی و قتل بن لادن کمک کرد. موضوع دشوار این فیلم، اجرای آن مقابل دوربین را برای چستین دشوار کرد.[۷۲] او در مدت فیلم‌برداری دچار افسردگی شد و یک بار از شدت ناراحتی صحنه را گریان ترک کرد.[۷۲] چستین امکان ملاقات با مأمور مخفی واقعی که شخصیت مایا بر اساس او بود را نداشت، در نتیجه به روایتی که مارک بول، نویسندهٔ فیلم بر اساس تحقیقات خودش تهیه کرده بود استناد می‌کرد.[۷۲] سی دقیقه پس از نیمه‌شب نقدهای مثبتی دریافت کرد، اما به خاطر صحنه‌های شکنجهٔ افراد که نهایتاً باعث به دست آوردن اطلاعات مفیدی برای جستجو به دنبال بن لادن شد، مورد انتقاد قرار گرفت.[۷۳][۷۴] پیتر ترورس از رولینگ استون نوشت که چستین نقشش را «مانند یک طوفان» بازی کرد که «چنان اجرای پرانفجاری بود که می‌شد به عمق وی نفوذ کرد و پایانه‌های عصبی او را حس کرد».[۷۵] راجر ابرت[n] به انعطاف چستین اشاره کرد و توانایی او در بازی گستره‌ای از نقش‌های متفاوت را با مریل استریپ مقایسه کرد.[۷۶] چستین برای این نقش برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام شد و برای اسکار، بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش اول زن نیز نامزد شد.[۷][۷۷][۷۸]

سال بعد چستین نقش اصلی فیلم ترسناک ماما (۲۰۱۳) را بازی کرد، که یک زن موسیقی‌دان بود که مجبور می‌شد از برادرزاده‌های دوست‌پسر دیوانه‌اش مراقبت کند. جذابیت این نقش برای او در این بود که در نقطهٔ مقابل نقش‌های «مادر بی‌نقص» که در فیلم‌های پناه بگیر و درخت زندگی بازی کرده بود قرار داشت.[۱۸] ریچارد روپر، منتقد سینمایی به تفاوت این نقش با نقش‌های قبلی چستین اشاره کرد و آن را سندی دانست بر این که چستین یکی از بهترین بازیگران نسل خودش است.[۷۹] در آخر هفته‌ای که این فیلم برای اولین بار در آمریکا به نمایش درآمد، چستین تبدیل به اولین بازیگر زنی شد که در هر دو فیلم پر فروش آن آخر هفته (ماما و سی دقیقه پس از نیمه‌شب) حضور داشت.[۸۰] ماما نهایتاً در سطح جهان ۱۴۶ میلیون دلار فروش کرد.[۸۱]

چستین پس از این، در نقش اصلی فیلم درام گم شدن الانور ریگبی (۲۰۱۳) نقش‌آفرینی کرد؛ او همچنین تهیه‌کنندهٔ این فیلم نیز بود.[۸۲] نویسنده و کارگردان این فیلم، ند بنسون، ابتدا داستان را از منظر شوهر ریگبی نوشت، و سپس به اصرار چستین یک نسخهٔ مجزا هم از منظر خود ریگبی نوشت.[۸۳] این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو سال ۲۰۱۳ در دو قسمت به نمایش درآمد (با نام‌های آن مرد[o] و آن زن[p]). قسمت سومی از منظر هر دوی آن‌ها، به نام آن‌ها[q]، بعداً به‌طور مجزا منتشر شد.[۸۳][۸۴] این فیلم مورد استقبال زیادی قرار نگرفت،[۸۵] اما ای. او. اسکات، منتقد سینما، بازی چستین در آن را ستود و چنین توصیف کرد: «اتصالی بین مرزبندی‌های متداول میان سرسخت و شکننده، نمایشگر کنترلی بدیع، حتی زمانی که نقش او اختیارش را از دست می‌دهد، و با حفظ تعادل حتی وقتی فیلم به سمت ملودرام پیچ و تاب می‌خورد.»[۸۶]

۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵: موفقیت در فیلم‌های علمی-تخیلی[ویرایش]

جسیکا چستین در حال صحبت با طرفدارانش
چستین در رویدادی برای فیلم مریخی در سال ۲۰۱۵؛ این فیلم یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های او بوده‌است

در سال ۲۰۱۴ چستین در سه فیلم حضور داشت. او نقش جولی را در فیلم خانم جولی بازی کرد؛ این فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام اثر اگوست استریندبرگ بود و توسط لیو اولمان کارگردانی شد.[۸۷] فیلم داستان غمناک زندگی یک نجیب‌زاده را تعریف می‌کند که سرکوب جنسی شده‌است، و رابطه‌ای را با یکی از کارگران پدرش (با بازی کالین فرل) برقرار می‌کند. چستین به برداشت فمینیستی اولمان از این موضوع علاقه پیدا کرد.[۸۸] دیوید رونی،[r] منتقد هالیوود ریپورتر ظرافت بازی چستین را در این فیلم تحسین کرد اما کل اثر را بی‌ربط توصیف کرد.[۸۹] این فیلم فقط به‌طور محدودی نمایش یافت.[۹۰] در زمان فیلم‌برداری این فیلم در ایرلند، چستین نسخه‌ای از فیلمنامهٔ میان‌ستاره‌ای (۲۰۱۴) اثر کریستوفر نولان را دریافت کرد.[۹۱] این فیلم که نهایتاً با بودجهٔ ۱۶۵ میلیون دلار و با شرکت متیو مک‌کانهی و ان هتوی ساخته شد، و عمدتاً با دوربین‌های آیمکس فیلمبرداری شد.[۹۲][۹۳] چستین در این فیلم نقش دختر شخصیت مک‌کانهی را در دوران بزرگسالی‌اش بازی می‌کرد؛ سنگینی رابطهٔ احساسی این پدر و دختر در فیلم، چیزی بود که چستین را به این شخصیت جذب کرد.[۹۴] درو مک‌وینی،[s] منتقد سینمایی در وب‌گاه هیت‌فیکس نقش چستین در این فیلم را بسیار برجسته توصیف کرد.[۹۵] این فیلم، با درآمد کلی ۶۷۵ میلیون دلار، پرفروش‌ترین فیلم غیر پویانمایی چستین شد.[۴۸][۹۲]

آخرین فیلمی که از چستین در سال ۲۰۱۴ اکران شد، یک سال بسیار خشن با کارگردانی جی. سی. چاندور بود. داستان این فیلم در شهر نیویورک و سال ۱۹۸۱ رخ می‌داد، که سالی بود که نرخ جرایم در این شهر به بالاترین حد رسیده بود. فیلم داستان صاحب یک کارخانهٔ نفت گرمایشی (با بازی اسکار آیزاک) و همسر سنگدلش (با بازی چستین) را به تصویر می‌کشید.[۹۶] به منظور آماده شدن برای این نقش، چستین در مورد این دورهٔ تاریخی تحقیق کرد، و با کمک یک مربی لهجهٔ بروکلین را فراگرفت.[۹۷] او همچنین با طراح لباس فیلم روی انتخاب لباس این شخصیت کار کرد، و نهایتاً با آرمانی تماس گرفت تا لباسی مناسب این دورهٔ تاریخی برای او فراهم کند.[۹۷] مایک لاسال، منتقد سان‌فرانسیسکو کرونیکل نوشت که چستین «تجسمی از زنان تازه به دوران رسیدهٔ نیویورک آن زمان» بود، و مارک کرمود از گاردین هم بازی چستین را «معرکه» ای نامید که در آن الهاماتی از لیدی مکبث دیده می‌شد.[۹۸][۹۹] چستین بابت این فیلم نامزد جایزهٔ گولدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.[۱۰۰] بابت کارهایی که در سال ۲۰۱۴ از او ارائه شد نیز، انجمن منتقدان پخش فیلم به او یک جایزهٔ افتخاری برای دستاوردهای ویژه داد.[۱۰۱]

در سال ۲۰۱۵، چستین نقش یک فرمانده را در فیلم مریخی (فیلم) اثر ریدلی اسکات بازی کرد؛ این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ اندی ویر بود. شخصیت چستین فرماندهی یک تیم از فضانوردان را به عهده داشت که شامل یک گیاهشناس (با بازی مت دیمون) می‌شد. چستین پیش از این فیلم با چند فضانورد در آزمایشگاه پیش‌رانش جت و مرکز فضایی جانسون ملاقات کرد و شخصیتش را بر اساس تریسی دایسن (که با او در هیوستون وقت گذرانده بود) شکل داد.[۱۰۲] مریخی دومین فیلم چستین در دو سال متوالی بود که فروشی بالای ۶۰۰ میلیون دلار داشت.[۴۸][۱۰۳]

همچنین در سال ۲۰۱۵، چستین نقش یک کنتس را در فیلم قله‌ای به رنگ خون اثر گیرمو دل تورو بازی کرد، که با برادرش (با بازی تام هیدلستون) همدست می‌شود تا تازه عروسش را (با بازی میا واشیکوفسکا) بترساند. چستین به این نقش منفی، رویکرد هم‌دردانه داشت و برای آماده شدن برای این نقش اشعار روی سنگ قبرها را مطالعه کرد و فیلم‌های ربه‌کا (۱۹۴۰) و چه بر سر بیبی جین آمد؟ را تماشا کرد.[۱۰۲] دل تورو تلاش کرد بازیگرانی برای این فیلم برگزیند که ناراحتی روانی شخصیت‌ها را به خوبی به نمایش بگذارند، اما پیتر دبروژ،[t] منتقد ورایتی نوشت که چستین به اشتباه برای این نقش انتخاب شده بود و نتوانسته بود که سنگ‌دلی این شخصیت را به خوبی منتقل کند.[۱۰۲][۱۰۴] بر عکس، دیوید سیمز،[u] منتقد مجلهٔ اسلیت چستین را بابت به نمایش درآوردن «حسادت [شخصیتش در فیلم] تا قبضهٔ سلاح» ستود.[۱۰۵]

۲۰۱۶ تا کنون: نقش اول‌های فمینیست[ویرایش]

پس از بازی در چندین نقش پرتنش، چستین به دنبال نقش‌های ملایم‌تری بود[۱۰۶] او این چنین نقشی را اول در فیلم فانتزی شکارچی: جنگ زمستان (۲۰۱۶) یافت، که در آن در کنار کریس همسورث، شارلیز ترون و امیلی بلانت نقش‌آفرینی کرد. این فیلم هم دنباله و هم پیش‌درآمدی بود برای فیلم سفیدبرفی و شکارچی (۲۰۱۲). چستین جذب این شد که شخصیت او در فیلم یک زن جنگجو با قابلیت‌هایی هم‌تراز نقش اول مرد فیلم بود، اما فیلم نهایتاً نقدهای منفی گرفت و فروش خوبی هم نداشت.[۱۰۶][۱۰۷][۱۰۸] او سپس نقش اول فیلم دوشیزه اسلون را بازی کرد که یک لابی‌گر سیاسی بود. در این فیلم، چستین یک بار دیگر با جان مدن کار کرد.[۱۰۶][۱۰۹] چستین به منظور آماده شدن برای این فیلم، کتاب تنبیه کنگره[v] از جک ابراموف را خواند تا با روند لابی‌گری سیاسی در آمریکا آشنا شود، و با چند زن که لابی‌گری سیاسی می‌کردند ملاقات کرد تا با طرز رفتار و پوشش آن‌ها آشنا گردد.[۱۱۰] پیتر تراورس در نقد این فیلم، چستین را یکی از بهترین بازیگران روی زمین نامید و تصویرگری موفق او از زندگی اسلون را تحسین کرد، و جاستین چنگ هم در لس‌آنجلس تایمز از نقش‌آفرینی چستین به عنوان «تور دو فرانسِ دقت در بلاغت و تنش احساسی تنگاتنگ» یاد کرد.[۱۱۱][۱۱۲] چستین برای این فیلم نامزد جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن در یک فیلم درام شد.[۱۱۳]

همچنین در سال ۲۰۱۶ چستین یک کمپانی تهیه‌کنندگی سینمایی با نام فرکل فیلمز تأسیس کرد، که توسط یک تیم از مدیران خانم اداره می‌شد.[۱۰۶][۱۱۴]

چستین سال ۲۰۱۷ را با تهیه‌کنندگی فیلم من جین دو هستم آغاز کرد؛ این فیلم، که در آن چستین راوی داستان هم بود، یک مستند راجع به بردگی جنسی بود.[۱۱۵] در تلاشی برای کار کردن با سهم بیشتری از زنان فیلمساز، چستین در این سال در دو فیلم که توسط زنان کارگردانی شده بودند بازی کرد: ٰهمسر نگهبان باغ وحش اثر نیکی کارو، و زن جلو می‌رود اثر سوزانا وایت.[۱۱۶] فیلم اول اقتباسی از کتابی به همین نام، اثر دایان اکرمن بود، و در آن چستین به همراه یوهان هلدنبرگ نقش آنتونینا زابینسکی[w] و همسرش جان زابینسکی[x] را بازی می‌کردند؛ این دو، یک زوج لهستانی بودند که در جنگ جهانی دوم، جان انسان‌ها و حیوانات را نجات دادند[۱۱۴][۱۱۷] این فیلم نقدهای متناقضی دریافت کرد، اگر چه استیون هولدن نوشت که شخصیت «گوش به زنگ و لایه‌لایه» چستین به این فیلم قدرت بخشیده بود.[۱۱۸][۱۱۹] داستان فیلم زن جلو می‌رود راجع به کارولاین ولدون بود، که مشاور گاو نشسته، رهبر قبیلهٔ سرخ‌پوست سو تا پیش از ماجرای کشتار ووندد نی بود. چستین در این نقش تلاش کرده بود که الگویی برای دختران جوانی ارائه کند که دنبال یک شخصیت الهام‌بخش هستند، و خارج از فیلم اطلاعاتی منتشر کرده بود تا مظنون به طرفداری از سفیدپوستان نشود.[۱۲۰]

چستین در فیلم بازی مالی (۲۰۱۷) که اولین فیلمی بود که آرون سورکین کارگردانی می‌کرد، نقش مالی بلوم نویسنده و قمارباز آمریکایی را بازی کرد. مالی بلوم که قبلاً به اسکی مشغول بود، به دلیل برگزاری یک برنامهٔ قماربازی سنگین نهایتاً توسط اف‌بی‌آی دستگیر شد. چستین این نقش را پذیرفت چرا که می‌خواست با سورکین کار کند؛ او با نوشته‌های سورکین آشنا بود و آن را عمیقاً ستایش می‌کرد.[۱۲۱] چستین به جای آن که به شخصیت عمومی بلوم اکتفا کند، با او ملاقاتی مستقیم داشت تا با واکاوی عمیق‌تر شخصیت او، نواقص و نقاط ضعفش را شناسایی کند. همچنین، او به تحقیق راجع به قماربازی زیرزمینی پرداخت و با برخی از مشتریان بلوم نیز مصاحبه کرد.[۱۲۱] پیتر دبروژ، بازی چستین در این فیلم را «یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های زنان در عرصهٔ سینما» نامید و موفقیت آن را هم به «ذکاوت فرازمینی» چستین نسبت داد و هم به فیلمنامهٔ سورکین.[۱۲۲] چستین بابت این فیلم، برای پنجمین بار نامزد جایزهٔ گلدن گلوب شد.[۱۲۳]

پروژه‌های بعدی[ویرایش]

تا دسامبر ۲۰۱۷، چستین پنج پروژهٔ در حال ساخت داشت. او در قسمت جدید مردان ایکس به نام مردان ایکس: دارک فینکس حضور خواهد داشت و نقش یک پرنسس امپراتوری بیگانه را بازی می‌کند.[۱۲۴] چستین همچنین نقش خودش در اولین فیلم انگلیسی زاویه دولان با نام مرگ و زندگی جان اف. داناون را ضبط کرده‌است؛ در این فیلم او با کیت هرینگتون، کتی بیتس، سوزان ساراندون و ناتالی پورتمن هم‌بازی است.[۱۲۵][۱۲۶] همچنین وی در فیلمی از جاش برولین نقش تمی واینت[y]، خوانندهٔ کانتری را ایفا خواهد کرد،[۱۲۷] در فیلم کمدی مهمان همراه اثر پاتریک برایس با سسیلی استرانگ همبازی خواهد بود،[۱۲۸] و در فیلمی به نام جین تسکین یافته هم نقش جین تسکین یافته را بازی خواهد کرد و هم تهیه‌کننده خواهد بود.[۱۲۹][۱۳۰]

زندگی شخصی و فعالیت‌های غیر سینمایی[ویرایش]

به رغم توجه رسانه‌ها، چستین در مورد زندگی خصوصی‌اش بسیار محتاط بوده و در مراسم فرش قرمز هرگز به همراه شریک زندگی‌اش شرکت نکرده‌است.[۱۳۱][۱۳۲] او خود را شخصی خجالتی می‌داند، و در سال ۲۰۱۱ گفت که از انجام فعالیت‌های فردی مثل راه بردن سگ‌ها یا نواختن اوکلله بیشتر لذت می‌برد تا رفتن به مهمانی.[۱۳۳] او ایزابل هوپر را، که زندگی شخصی موفقی را هم‌زمان با بازی نقش‌های آنچنانی داشت، به عنوان فردی مؤثر بر سبک زندگی خودش یاد کرده‌است.[۱۳۳]

چستین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷، که در آن عضو هیئت داوران بود

چستین به حیوانات علاقهٔ زیادی دارد و خودش هم یک سگ بی‌پناه را به خانه آورده‌است.[۱۳۲] او مدت زیادی از زندگی‌اش را به ماهی‌خواری گذراند، اما پس از یک سری مشکلات سلامتی، به گیاهخواری مطلق روی آورد.[۱۳۲][۱۳۴]

در دههٔ ۲۰۰۰، چستین رابطه‌ای طولانی‌مدت با ند بنسون، نویسنده و کارگردان سینما داشت، اما این رابطه در سال ۲۰۱۰ به پایان رسید.[۱۳۵] در سال ۲۰۱۲ او رابطه‌اش با جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو را آغاز کرد؛ جیان لوکا یک کنت ایتالیایی از خانواده‌ای اشرافی است که یک برند پوشاک با نام مونکلر را اداره می‌کند.[۷][۱۳۲] در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ این دو در ملک خانوادگی جیان لوکا در ایتالیا با هم ازدواج کردند.[۱۳۶] آن‌ها در شهر نیویورک زندگی می‌کنند.[۱۳۷][۱۳۸]

چستین یک فمینیست است و بارها علیه تبعیض جنسیتی که در مورد زنان و اقلیت‌ها در هالیوود اعمال می‌شود صحبت کرده‌است.[۷][۱۳۹][۱۴۰] در دسامبر ۲۰۱۵، او یک ستون مطلب در هالیوود ریپورتر منتشر کرد که حاوی نظراتش در مورد عدم توازن جنسی در صنعت سینما بود.[۱۴۱] همچنین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷، چستین که عضو هیئت داوران هم بود، از تصویر منفعلی که از زنان در بیشتر فیلم‌ها ارائه شده بود گله کرد.[۱۴۲][۱۴۳] او همچنین از کمبود منتقدان سینمایی زن شکایت کرده و این امر را سدی در راه به تصویر کشیدن زنان به شکلی که جنسیت‌زده نباشد عنوان کرده‌است.[۱۴۳] چستین مدافع توازن بیشتر بین دو جنس در صحنهٔ سینما است، به ویژه حضور بیشتر زنان در دست‌اندرکاران پشت صحنه و در مناسب قدرتمند.[۱۴۴] در شبکه‌های اجتماعی هم چستین تلاش می‌کند ه تقویت‌کنندهٔ صدای قربانیان آزار جنسی در صنعت سینما باشد.[۱۴۵] در سال ۲۰۱۸، او با ۳۰۰ زن دیگر که در هالیوود فعال هستند، همکاری کرد تا جنبش وقتش رسیده را برپا کنند، که حامی زنانی است که مورد آزار یا تبعیض قرار گرفته‌اند.[۱۴۶]

چستین همچنین علناً از برابری درآمد در محل کار دفاع می‌کند و چند پیشنهادی کاری که از این جهت غیرمنصفانه بوده‌اند را رد کرده‌است.[۷][۱۴۷] در سال ۲۰۱۳، چستین از جنبش «پشتت هستیم»[z] حمایت کرد که از کهنه‌سربازان ارتش ایالات متحده حمایت می‌کند، و در سال ۲۰۱۶ هم عضو هیئت مشاوران سازامن «با هم انجامش می‌دهیم»[aa] شد که فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی می‌سازد که به زنان قدرت می‌بخشند.[۱۴۸][۱۴۹] در سال ۲۰۱۷ چستین به همراه چندین شخصیت معروف هالیوودی در اجرایی از تک‌گویی‌های کودکان نقش‌آفرینی کرد؛ نقش چستین یک دختر ۱۳ ساله بود که توسط عموی خود مورد تجاوز قرار گرفته بود. در این برنامه برای مؤسسهٔ خیریه‌ای به اسم نیازهای دراماتیک[ab] که به بچه‌های آفریقایی که در رشته‌های هنری فعالیت می‌کنند کمک می‌کند، کمک‌های مالی جمع شد.[۱۵۰]

چستین که خواهرش را به دلیل خودکشی از دست داده‌است، تلاش می‌کند که آگاهی در مورد افسردگی را افزایش دهد و از کسانی که از آن رنج می‌برند حمایت کند.[۱۵۱] او از سازمان‌های خیریه‌ای که به بهبود سلامت روانی می‌پردازند حمایت می‌کند و با سازمان غیرانتفاعی روی بازوانش بنویس عشق[ac] کار می‌کند که مخصوص کمک به دانش‌آموزان دبیرستانی است که هویت جنسی یا جنسیتی متفاوتی دارند، تا بر احساس عدم امنیت خود غلبه کنند.[۱۵۱] خود چستین در زمان کودکی به خاطر موهای قرمز و صورت پر از کک و مکش متلک می‌شنید و اینک در برابر قلدری و تمسخر اندام می‌ایستد.[۱۰] چستین همچنین برای دسترسی زنان به بهداشت باروری به شکلی قابل استطاعت تلاش می‌کند، و در سال ۲۰۱۷ مجلهٔ ورایتی بابت همکاری‌اش با سازمان فرزندپروری تنظیم‌شده از او با افتخار یاد کرد.[۱۵۲]

سبک بازیگری و تصویر در رسانه‌ها[ویرایش]

در سال ۲۰۱۵، روی پورتر[ad] نویسندهٔ مجلهٔ این استایل در توصیف شخصیت چستین در پشت دوربین چنین نوشت که «او بلوغ یافته‌است، چیزی که همیشه در هالیوود نمی‌بینیم؛ پاسخ‌های صادقانهٔ ناخودآگاه می‌دهد، و عمق نگاهی ددارد که نزد همکارانش نادر است، و نظرات واقعی دارد.» پورتر همچنین او را از معدود بازیگرانی دانست که «تماماً وقف این هنر» هستند.[۴۲] اوجنیا پرتز[ae] یکی از ویراستاران ونیتی فر چستین را «حساس‌ترین و همدل‌ترین بازیگری» نامیده که تا به حال با او مصاحبه کرده‌است.[۱۵۳]

چستین در به تصویر کشیدن شخصیت‌هایی که از نظر احساسی ناتوان هستند تخصص دارد، و به بازی کردن نقش زن‌های قدرتمند اما دارای کاستی علاقه‌مند است[۱۰][۱۳۲][۱۵۴] سانجیو باتاچارا[af]، روزنامه‌نگار، در نقش‌های او یک مضمون مشترک یافته که عبارت است از «برانداختن انتظارات جسنیتی».[۱۴۷] و دیوید الریخت[ag] از ایندیوایر او را به عنوان تنها بازیگر زن آمریکایی که همواره نقش‌هایی با «ایده‌آل‌های فمینیستی» را پیش می‌برند تحسین کرده‌است.[۱۵۵] چستین به آماده‌سازی مفصل برای نقش‌هایش اعتقاد دارد و چنین گفته‌است: «من خود را با هر آنچه بتوانم از تاریخچهٔ آن نقش مملو می‌کنم».[۱۵۶] راجر ابرت و ریچارد روپر، منتقدان سینمایی، چستین را به خاطر گوناگونی نقش‌هایش ستوده‌اند،[۷۶][۷۹] و مجلهٔ دبلیو بابت پرهیز از نقش‌آفرینی‌های مشابه او را تحسین کرده‌است.[۸]

گیرمو دل تورو، که چستین را در قله‌ای به رنگ خون کارگردانی کرده‌است می‌گوید که چستین «علاقه‌دارد که آفتاب‌پرست‌وار باشد» و حتی به وضعیت‌های غیرعادی هم اصالت می‌بخشد.[۱۵۷] سوفی هیوود[ah] از گاردین اعتقاد دارد که توانایی چستین در این که حداقلی از غرور را به شخصیت‌هایش راه بدهد، باعث می‌شود که شخصیت خود او در نقش‌هایش برای بینندگان قابل شناسایی نباشد.[۷] سارا کارمالی[ai] از هارپرز بازار می‌نویسد که چستین تماماً در نقش‌هایش غرق می‌شود و چنان به عمق نقش فرومی‌رود که گویی چهره‌اش هم برای هر نقش تغییر می‌کند.[۱۵۴] لیا گولدمن[aj] از ماری کلر هم او را با بازیگرانی همچون مریل استریپ و کیت بلانشت مقایسه می‌کند و می‌نویسد که چستین به هنرش بیشتر از ظاهرش اهمیت می‌دهد.[۱۱] همچنین بن دیکینسون[ak] از مجلهٔ ال در توصیف فعالیت‌های چستین در سال ۲۰۱۷ چنین نوشته‌است:

«با چشم‌هایش که غالباً مسخ‌شده به نظر می‌رسند، چهرهٔ رنگ‌پریده‌اش، و آن یال قرمز باشکوه … وی می‌تواند هر چیزی را از یک غروری سرد (در مریخی و دوشیزه اسلون) تا گرمای عشق (در درخت زندگی و همسر نگهبان باغ وحش یا یک تعادل ناپایدار و هوش سرشار بین این‌ها (در سی دقیقه پس از نیمه‌شب و یک سال بسیار خشن به تصویر بکشد.»[۱۵۸]

ووگ چستین را «بسیار دلپذیر با ویژگی‌هایی در چهرهٔ رنگ‌پریده‌اش که به آثار بوتیچلی می‌ماند و ساختار استخوانی در صورتش که کمی مردانه‌است، حتی تا زنخدان پایین چانه‌اش» توصیف می‌کند.[al][۱۵۹] در سال ۲۰۱۲ چستین در یک نظرخواهی که توسط پیتا برگزار شد به عنوان سکسی‌ترین گیاه‌خوار انتخاب شد.[۱۶۰] از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ او در فهرست مجلهٔ اسک من برای خواستنی‌ترین زنان قرار داشت.[۱۶۱] و در سال ۲۰۱۵ مجلهٔ گلمر او را جزو یکی از خوش‌لباس‌ترین زنان سال نامید.[۱۶۲]

در سال ۲۰۱۲ مجلهٔ تایم چستین را جزو صد شخصیت با بیشترین اثرگذاری در جهان نام برد.[۱۶۳] همان سال، او برای عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینما دعوت شد، و یک عطری ایو سن لوران با نام مانیفستو را پشتیبانی کرد.[۱۶۴][۱۶۵] در سال ۲۰۱۵، او سفیر جهانی شرکت جواهرات و ساعت‌های سوییسی پیاژه شد و در سال ۲۰۱۷ هم چهرهٔ تبلیغاتی برای عطری از رالف لورن با نام زن[am] شد.[۱۶۶][۱۶۷]

جوایز و افتخارات بازیگری[ویرایش]

بر اساس وب‌گاه راتن تومیتوز و وب‌گاه آماری باکس آفیس موجو، پرفروش‌ترین و پرافتخارترین فیلم‌های چستین عبارتند از پناه بگیر (۲۰۱۱)، خدمتکاران (۲۰۱۱)، کوریولانوس (۲۰۱۱)، ماداگاسکار ۳ (۲۰۱۲)، سی دقیقه پس از نیمه‌شب (۲۰۱۲)، ماما (۲۰۱۳)، میان‌ستاره‌ای (۲۰۱۴)، یک سال بسیار خشن (۲۰۱۴)، مریخی (۲۰۱۵)، دوشیزه اسلون (۲۰۱۶) و بازی مالی (۲۰۱۷).[۱۶۸][۱۶۹] در بین نقش‌های او روی صحنهٔ تئاتر هم می‌توان به اجرای وارثان در سال ۲۰۱۲ اشاره کرد.[۷۰]

چستین برای دو جایزه اسکار نامزد شده‌است: جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن بابت فیلم خدمتکاران (۲۰۱۱)، و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن بابت سی دقیقه پس از نیمه‌شب (۲۰۱۲). او یک بار بابت همین فیلم جایزه گلدن گلوب برده‌است و چهار بار دیگر هم نامزد گلدن گلوب شده‌است: جایزهٔ بهترین بازیگر زن بابت دوشیزه اسلون (۲۰۱۶)، بازی مالی (۲۰۱۷)، و جایزهٔ بهترین بازیگر زن در نقش مکمل بابت خدمتکاران (۲۰۱۱) و یک سال بسیار خشن (۲۰۱۴).[۷][۱۰۰][۱۱۳]

بخشی از فیلم‌شناسی[ویرایش]

فهرست برخی از فیلم‌هایی که جسیکا چستین در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ اگر چه برخی منابع محل تولد وی را سونوما، کالیفرنیا و برخی دیگر ساکرامنتو، کالیفرنیا ذکر کرده‌اند، اما اسناد تولد وی فقط به شهرستان ساکرامنتو، کالیفرنیا اشاره می‌کنند. همچنین بین منابع در مورد میان‌نام وی اختلاف نظر است و برخی آن را میشل (Michelle) و برخی دیگر آن را هوارد (Howard) ذکر کرده‌اند.[۱][۲][۳]
  2. Freckle Films
  3. Gian Luca Passi de Preposulo
  4. Jerri Renee Hastey
  5. Michael Monasterio
  6. Marilyn
  7. Anya
  8. Justin Chang
  9. Celia Foote
  10. Betsy Sharkey
  11. Tar
  12. Catherine Sloper
  13. Maya
  14. Roger Ebert
  15. Him
  16. Her
  17. Them
  18. David Rooney
  19. Drew McWeeny
  20. Peter Debruge
  21. David Sims
  22. Capitol Punishment
  23. Antonina Żabiński
  24. Jan Żabiński
  25. Tammy Wynette
  26. Got Your 6
  27. We Do It Together
  28. Dramatic Needs
  29. To Write Love on Her Arm
  30. Roy Porter
  31. Evgenia Peretz
  32. Sanjiv Bhattacharya
  33. David Ehrlich
  34. Sophie Heawood
  35. Sarah Karmali
  36. Lea Goldman
  37. Ben Dickinson
  38. ساندرو بوتیچلی نقاش ایتالیایی دوران رنسانس بود که در زمینهٔ نقاشی‌های مذهبی و پرتره فعالیت می‌کرد.
  39. Woman

منابع[ویرایش]

  1. Thomson, David (May 6, 2014). The New Biographical Dictionary of Film: Sixth Edition. Knopf Doubleday Publishing Group. p. 510. ISBN 978-1-101-87470-7. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ Walker, Tim (December 29, 2012). "Jessica Chastain: The slow road to overnight success". The Daily Telegraph. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Mulkerrins, Jane (November 2, 2014). "Jessica Chastain interview: on Interstellar, her rise to fame and being an outsider". The Daily Telegraph. Archived from the original on November 2, 2014. Retrieved November 3, 2014. 
  4. "Jessica Chastain: Actress (1977–)". Biography.com (FYI / A&E Networks). Archived from the original on August 12, 2017. Retrieved June 11, 2017. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ Shone, Tom (December 2013). "Work of Art". Vogue. ASIN B00GG4A2WU. 
  6. Kimble, Lindsay (May 5, 2016). "Jessica Chastain on Her Sister's 2003 Suicide: 'You Never Really Think This Is Going to Happen'". People. Archived from the original on May 7, 2016. Retrieved May 6, 2016. 
  7. ۷٫۰۰ ۷٫۰۱ ۷٫۰۲ ۷٫۰۳ ۷٫۰۴ ۷٫۰۵ ۷٫۰۶ ۷٫۰۷ ۷٫۰۸ ۷٫۰۹ ۷٫۱۰ ۷٫۱۱ Heawood, Sophie (April 9, 2016). "Jessica Chastain: ‘It’s a myth that women don’t get along’". The Guardian. Archived from the original on April 15, 2016. Retrieved April 16, 2016. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Hirschberg, Lynn (October 12, 2012). "Jessica Chastain: Transformer". W. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ McGovern, Joe (January 8, 2015). "Jessica Chastain on her early life: 'Nobody knows this about me'". Entertainment Weekly. Archived from the original on January 8, 2015. Retrieved January 10, 2015. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ Hill, Logan (April 26, 2016). "Glamour Cover Star Jessica Chastain on the Benefits of Being a Late Bloomer and How Robin Williams Changed Her Life". Glamour. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved October 7, 2014. (subscription required (help)). 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Goldman, Lea (November 12, 2012). "Jessica Chastain: Supernova". Marie Claire. Archived from the original on April 29, 2016. Retrieved April 28, 2016. (subscription required (help)). 
  12. Hall, Joseph (October 26, 2011). "Debating greatness: City College Speech and Debate team scores a winning streak". Sacramento City College. Archived from the original on March 16, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  13. Brady, Tara (May 13, 2017). "Jessica Chastain: ‘It was a very difficult upbringing'". The Irish Times. Archived from the original on July 15, 2017. Retrieved May 16, 2017. 
  14. Zimmerman, Heather (April 30, 1998). "Bard's Pair as Dublin Duo". Metro Silicon Valley. Archived from the original on January 18, 2016. Retrieved July 23, 2015. 
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ ۱۵٫۳ McGrath, Charles (September 7, 2012). "Off to Broadway and Back to School". The New York Times. Archived from the original on February 29, 2016. 
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ ۱۶٫۲ ۱۶٫۳ ۱۶٫۴ Adams, Guy (October 22, 2011). "Red hot: How Jessica Chastain became Hollywood's most wanted". The Independent. Archived from the original on May 20, 2013. Retrieved March 1, 2013. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ "Jessica Chastain: I Don't Look 'Modern'". The Huffington Post. March 1, 2013. Archived from the original on January 6, 2013. Retrieved March 1, 2013. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ Taylor, Drew (January 19, 2013). "Jessica Chastain Reveals How Crystal Castles Inspired Her 'Mama' Role, Says She Wants To Be A Bond Villain". IndieWire. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  19. "Veronica Mars  – Season 1, Episode 17: The Girl Next Door". TV.com. Archived from the original on July 3, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  20. "Close to Home  – Season 1, Episode 13: The Rapist Next Door". TV.com. Archived from the original on March 9, 2016. Retrieved July 22, 2015. 
  21. "Law & Order: Trial by Jury". TV.com. Archived from the original on July 8, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  22. Rizzo, Frank (August 16, 2004). "Review: 'The Cherry Orchard'". Variety. Archived from the original on December 25, 2014. Retrieved November 3, 2014. 
  23. Brantley, Ben (December 2, 2004). "The Strain of Politeness as Irritation Drives a Plot". The New York Times. Archived from the original on June 22, 2013. Retrieved July 22, 2015. 
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ Jones, Emma (September 23, 2014). "Jessica Chastain mulls breakthrough role as Salome". BBC. Archived from the original on September 24, 2014. Retrieved September 24, 2014. 
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ Oxman, Steven (April 30, 2006). "Review: ‘Salome’". Variety. Archived from the original on May 5, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  26. Catsoulis, Jeanette (October 28, 2010). "Searching for Stability". The New York Times. Archived from the original on February 25, 2016. Retrieved April 30, 2016. 
  27. "Jolene (2008)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on August 22, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  28. Reed, Rex (October 27, 2010). "Jolene Was Worth the Wait: A Two-Year-Old Film Finally Gets the Spotlight". New York Observer. Archived from the original on June 2, 2016. Retrieved September 18, 2016. 
  29. "News in 2008". Seattle International Film Festival. June 15, 2008. Archived from the original on June 19, 2008. Retrieved July 30, 2015. 
  30. "Stolen (2010)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on August 22, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  31. Mintzer, Jordan (June 29, 2009). "Review: ‘Stolen Lives’". Variety. Archived from the original on March 5, 2016. Retrieved July 22, 2015. 
  32. Brantley, Ben (September 28, 2009). "The General in His High-Tech Labyrinth". The New York Times. Archived from the original on March 11, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  33. Brantley, Ben (October 5, 2009). "The Black Man Cometh". The New Yorker. Archived from the original on September 23, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  34. ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ ۳۴٫۲ Garratt, Sheryl (September 24, 2011). "Hollywood's hidden treasure: Jessica Chastain interview". The Daily Telegraph. Archived from the original on September 4, 2012. Retrieved March 1, 2013. 
  35. "The Debt review". Empire. Archived from the original on September 23, 2016. Retrieved April 23, 2016. 
  36. "Agatha Christie's Poirot  – Season 12, Episode 3: Murder on the Orient Express". TV.com. Archived from the original on July 31, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  37. Prigge, Matt (September 10, 2014). "Interview: Jessica Chastain wanted 'Eleanor Rigby' to have more of the female side". Metro New York. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015. 
  38. "Take Shelter, review". The Daily Telegraph. November 24, 2011. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  39. Kilday, Gregg (November 29, 2011). "The Artist, Take Shelter Dominate Indie Spirit Award Nominations". The Hollywood Reporter. Archived from the original on March 18, 2014. Retrieved February 20, 2014. 
  40. Dargis, Manohla (December 1, 2011). "He's the Hero of the People, and He Hates It". The New York Times. Archived from the original on September 30, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  41. "Jessica Chastain joins Sam Worthington film". The Hollywood Reporter. March 21, 2010. Archived from the original on March 25, 2010. Retrieved March 24, 2012. 
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ Porter, Roy (February 2013). "Femme Fatale". InStyle: 95–102. ASIN B00AT5AV3W. 
  43. ۴۳٫۰ ۴۳٫۱ Daniels, Hunter (May 27, 2011). "Jessica Chastain Interview Tree of Life". Collider.com. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  44. "'Tree of Life' Sets Off Mixed Frenzy of Boos, Applause, Glowing Reviews (Cannes 2011)". The Hollywood Reporter. May 16, 2011. Retrieved January 26, 2012. 
  45. Chang, Justin (May 16, 2011). "Cannes Competition: The Tree of Life". Variety. Archived from the original on November 8, 2012. Retrieved April 24, 2016. 
  46. Balfour, Brad (February 27, 2012). "Actress Jessica Chastain Has The Help to Get Her Award Noms". The Huffington Post. Archived from the original on March 11, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  47. "The Help (2011)". Box Office Mojo. Archived from the original on April 17, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  48. ۴۸٫۰ ۴۸٫۱ ۴۸٫۲ ۴۸٫۳ "Jessica Chastain: Movie Box Office Results". Box Office Mojo. Archived from the original on June 26, 2017. Retrieved August 22, 2017. 
  49. Dargis, Manohla (August 9, 2011). "'The Maids' Now Have Their Say". The New York Times. Archived from the original on April 19, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  50. Ebert, Roger (August 9, 2011). "The Help Movie Review". Chicago Sun-Times. Archived from the original on April 9, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  51. "2012 Screen Actors Guild Awards nominees & winners list". Los Angeles Times. December 27, 2012. Archived from the original on April 16, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  52. "Oscars 2012: Octavia Spencer wins best supporting actress". The Guardian. February 27, 2012. Archived from the original on September 12, 2016. Retrieved September 15, 2016. 
  53. McCahill, Mike (September 18, 2014). "Salomé review – Al Pacino and Jessica Chastain explore Wilde sex". The Guardian. Archived from the original on July 22, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  54. "Texas Killing Fields (2011)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on August 14, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  55. Sharkey, Betsey (October 14, 2011). "Movie review: 'Texas Killing Fields'". Los Angeles Times. Archived from the original on May 13, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  56. Mann, Camille (January 10, 2012). "New York Film Critics name The Artist Best Picture". CBS. Archived from the original on December 5, 2014. Retrieved February 20, 2014. 
  57. "2011 Awards: Melancholia, Pitt, Dunst, Brooks, Chastain, Malick". National Society of Film Critics. January 7, 2012. Archived from the original on January 15, 2014. Retrieved February 20, 2014. 
  58. "37th Annual Los Angeles Film Critics Associations Awards". Los Angeles Film Critics Association. Archived from the original on July 4, 2015. Retrieved February 20, 2014. 
  59. Yuan, Jada (May 19, 2012). "Cannes: Jessica Chastain Still Hasn’t Taken That Vacation". Vulture. Archived from the original on May 30, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  60. McCarthy, Todd (May 18, 2012). "Madagascar 3: Europe's Most Wanted: Cannes Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  61. "Madagascar 3: Europe's Most Wanted". Box Office Mojo. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015. 
  62. Felperin, Leslie (May 19, 2012). "Review: ‘Lawless’". Variety. Archived from the original on October 3, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  63. "Lawless (2012)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on September 18, 2012. Retrieved September 18, 2012. 
  64. Corliss, Richard (May 19, 2012). "Lawless: A Crime Drama That's Remorseless—and Often Lifeless". Time. Archived from the original on September 23, 2012. Retrieved September 22, 2012. 
  65. Rapold, Nicholas (December 12, 2012). "12 at the Easel, Painting a Poet's Life". The New York Times. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  66. "Tar: Rome Review". The Hollywood Reporter. November 6, 2012. Archived from the original on August 19, 2016. Retrieved April 8, 2016. 
  67. Enk, Bryan (April 13, 2013). "Rachel Weisz, Jessica Chastain and Other Stars Cut From 'To the Wonder'". Yahoo!. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  68. Jagernauth, Kevin (January 19, 2012). "Olga Kurylenko In, Jessica Chastain Out For Tom Cruise's 'Oblivion'/'Horizons'; Andrea Riseborough Also Joins". IndieWire. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  69. Zakarin, Jordan (May 7, 2012). "Jessica Chastain Passes on 'Iron Man 3' Role". The Hollywood Reporter. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  70. ۷۰٫۰ ۷۰٫۱ ۷۰٫۲ ۷۰٫۳ Peretz, Evgenia (September 2012). "Jessica Chastain on Her Rise in Hollywood". Vanity Fair. Archived from the original on January 12, 2013. Retrieved January 17, 2013. 
  71. ۷۱٫۰ ۷۱٫۱ Brantley, Ben (November 1, 2012). "Interior Designs Conceal a House's Dark Corners". The New York Times. Archived from the original on June 27, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  72. ۷۲٫۰ ۷۲٫۱ ۷۲٫۲ Walden, Celia (January 25, 2013). "Jessica Chastain interview for Zero Dark Thirty". The Daily Telegraph. Archived from the original on June 29, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  73. "Zero Dark Thirty". Rotten Tomatoes. Archived from the original on April 14, 2014. Retrieved April 12, 2014. 
  74. Greenwald, Glenn (December 14, 2012). "Zero Dark Thirty: CIA hagiography, pernicious propaganda". The Guardian. Archived from the original on December 15, 2013. Retrieved December 15, 2012. 
  75. Travers, Peter (December 18, 2012). "Zero Dark Thirty". Rolling Stone. Archived from the original on April 23, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  76. ۷۶٫۰ ۷۶٫۱ Ebert, Roger (January 2, 2013). "Zero Dark Thirty Movie Review". Chicago Sun-Times. Archived from the original on April 23, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  77. "Baftas 2013: full list of nominations". The Guardian. January 9, 2013. Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  78. Karmali, Sarah (December 12, 2012). "SAG Awards 2013 Nominations Announced". Vogue. Archived from the original on May 31, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  79. ۷۹٫۰ ۷۹٫۱ Roeper, Richard (January 16, 2013). "Mama Movie Review". Chicago Sun-Times. Archived from the original on February 7, 2013. Retrieved February 6, 2013. 
  80. Corliss, Richard (January 21, 2013). "The Chastain Perfecta: Mama and Zero Score While Arnold Stands Down". Time. Archived from the original on February 18, 2015. Retrieved February 17, 2015. 
  81. "Mama (2013)". Box Office Mojo. Archived from the original on September 5, 2015. Retrieved April 24, 2016. 
  82. Fleming, Mike (May 7, 2014). "Cannes: How New Version Of Toronto Pic 'Disappearance Of Eleanor Rigby' Found Its Way To Croisette In Un Certain Regard". Deadline.com. Archived from the original on July 15, 2014. Retrieved September 13, 2014. 
  83. ۸۳٫۰ ۸۳٫۱ Smith, Nigel M. (September 14, 2013). "Jessica Chastain Explains How She Helped Shape TIFF Wonder 'The Disappearance of Eleanor Rigby' With Director Ned Benson". IndieWire. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  84. O'Hehir, Andrew (September 11, 2014). ""The Disappearance of Eleanor Rigby": A mesmerizing marriage drama – in three different versions". Salon. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015. 
  85. "The Disappearance of Eleanor Rigby (2013)". Box Office Mojo. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  86. Scott, A. O. (September 11, 2014). "When Sorrow Is Deeper Than Love". The New York Times. Archived from the original on March 27, 2015. Retrieved May 23, 2016. 
  87. Boehm, Mike (February 1, 2013). "Jessica Chastain to star in Liv Ullmann's film of 'Miss Julie'". Los Angeles Times. Archived from the original on February 3, 2013. Retrieved February 4, 2013. 
  88. Ahearn, Victoria (March 12, 2015). "Jessica Chastain talks emotionally draining 'Miss Julie'". CTV Television Network. Archived from the original on June 1, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  89. Rooney, David (September 7, 2014). "'Miss Julie': Toronto Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 22, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  90. Lattanzio, Ryan (November 17, 2014). "Jessica Chastain Deserves Awards Attention for the Unforgettable 'Miss Julie'". IndieWire. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  91. Itzkoff, Dave (October 22, 2014). "Flight Club: Matthew McConaughey, Anne Hathaway and Jessica Chastain on 'Interstellar'". The New York Times. Archived from the original on October 24, 2014. Retrieved October 24, 2014. 
  92. ۹۲٫۰ ۹۲٫۱ "Interstellar (2014)". Box Office Mojo. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved March 15, 2015. 
  93. Fleming, Mike (August 13, 2013). "Christopher Nolan Starts 'Interstellar'". Deadline.com. Archived from the original on August 15, 2013. Retrieved August 13, 2013. 
  94. Mulkerrins, Jane (November 2, 2014). "Jessica Chastain interview: on Interstellar, her rise to fame and being an outsider". The Daily Telegraph. Archived from the original on December 17, 2015. Retrieved April 24, 2016. 
  95. McWeeny, Drew (October 27, 2014). "Review: McConaughey gives heart to Nolan's ambitious and amazing 'Interstellar'". HitFix. Archived from the original on April 27, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  96. "A Most Violent Year explores ethics, ambition and love in 1981 New York". The National. January 6, 2015. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  97. ۹۷٫۰ ۹۷٫۱ Arbeiter, Michael (December 11, 2014). "Interview: Jessica Chastain Talks 'A Most Violent Year,’ Avoiding Brooklyn Cliches & An Unlikely Political Inspiration". IndieWire. Archived from the original on March 22, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  98. Kermode, Mark (January 25, 2015). "A Most Violent Year review – 1980s New York comes to life in all its murky brilliance". The Guardian. Archived from the original on April 13, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  99. LaSalle, Mick (January 15, 2015). "'A Most Violent Year' review: Scary city, satisfying film". San Francisco Chronicle. Archived from the original on March 5, 2016. Retrieved May 23, 2016. 
  100. ۱۰۰٫۰ ۱۰۰٫۱ "Golden Globe Awards 2015: Complete list of nominees and winners". Los Angeles Times. January 11, 2015. Archived from the original on March 7, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  101. Feinberg, Scott (December 12, 2014). "Critics' Choice Awards: Jessica Chastain Named 2014's MVP of Film". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 11, 2015. Retrieved December 15, 2014. 
  102. ۱۰۲٫۰ ۱۰۲٫۱ ۱۰۲٫۲ Rottenberg, Josh (September 3, 2015). "Heady days for Jessica Chastain as 'The Martian' and 'Crimson Peak' loom". Los Angeles Times. Archived from the original on October 3, 2015. Retrieved October 2, 2015. 
  103. "The Martian (2015)". Box Office Mojo. Archived from the original on April 12, 2016. Retrieved April 13, 2016. 
  104. Debruge, Peter (October 13, 2015). "Film Review: ‘Crimson Peak’". Variety. Archived from the original on April 16, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  105. Sims, David (October 16, 2015). "Crimson Peak: A Gothic Romance to Die For". Slate. Archived from the original on April 3, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  106. ۱۰۶٫۰ ۱۰۶٫۱ ۱۰۶٫۲ ۱۰۶٫۳ Wolfe, Alexandra (April 22, 2016). "Jessica Chastain, Hollywood Warrior". The Wall Street Journal. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  107. "The Huntsman: Winter's War (2016)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  108. McClintock, Pamela (April 24, 2016). "Box Office: 'Huntsman' Flops With $20M; 'Jungle Book' Roars to $61M". The Hollywood Reporter. Archived from the original on April 27, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  109. Donnelly, Matt (September 12, 2015). "Jessica Chastain Gun-Control Thriller 'Miss Sloane' Sells to EuropaCorp in Toronto". TheWrap. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved January 26, 2016. 
  110. Kay, Jermey (November 24, 2016). "Jessica Chastain made a depressing discovery while researching new film 'Miss Sloane'". Screen International. Archived from the original on November 26, 2016. Retrieved November 24, 2016. 
  111. Traves, Peter (November 23, 2016). "'Miss Sloane' Review: Jessica Chastain Goes Cutthroat in Political Thriller". Rolling Stone. Archived from the original on November 24, 2016. Retrieved November 25, 2016. 
  112. Chang, Justin (November 24, 2016). "Jessica Chastain galvanizes in the timely political melodrama 'Miss Sloane'". Los Angeles Times. Retrieved December 10, 2017. 
  113. ۱۱۳٫۰ ۱۱۳٫۱ "Golden Globes 2017: Complete list of nominees". Los Angeles Times. December 12, 2016. Archived from the original on December 13, 2016. Retrieved December 13, 2016. 
  114. ۱۱۴٫۰ ۱۱۴٫۱ McNary, Dave (February 18, 2016). "Jessica Chastain Launching Freckle Films Production Company". Variety. Archived from the original on March 23, 2016. Retrieved March 29, 2016. 
  115. Hornaday, Ann (February 9, 2017). "'I Am Jane Doe': A disturbing look at Internet-enabled exploitation". The Washington Post. Archived from the original on February 19, 2017. Retrieved February 18, 2017. 
  116. Adams, Thelma (November 3, 2016). "Jessica Chastain on Her Career Turning Points and Commitment to Female Filmmakers". Variety. Archived from the original on September 12, 2017. Retrieved September 12, 2017. 
  117. Kit, Borys (April 30, 2013). "Jessica Chastain Attached to Star in 'The Zookeeper's Wife'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on October 4, 2015. Retrieved October 5, 2015. 
  118. "The Zookeper's Wife (2017)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on March 22, 2017. Retrieved March 30, 2017. 
  119. Holden, Stephen (March 29, 2017). "Review: In ‘The Zookeeper’s Wife,’ the Holocaust Seems Tame". The New York Times. Archived from the original on March 30, 2017. Retrieved March 30, 2017. 
  120. Sharp, Alastair (September 12, 2017). "Chastain's Sitting Bull film pays heed to indigenous voices". Reuters. Archived from the original on September 12, 2017. Retrieved September 12, 2017. 
  121. ۱۲۱٫۰ ۱۲۱٫۱ Rahman, Ray (August 10, 2017). "Jessica Chastain shows her cards on Molly's Game, poker, and Idris Elba". Enterainment Weekly. Archived from the original on August 12, 2017. Retrieved September 9, 2017. 
  122. Debruge, Peter (September 8, 2017). "Toronto Film Review: ‘Molly’s Game’". Variety. Archived from the original on September 9, 2017. Retrieved September 9, 2017. 
  123. Merry, Stephanie, Yahr, Emily (December 11, 2017). "Golden Globes nominations 2018: Complete list of nominations". The Washington Post. Retrieved December 11, 2017. 
  124. Stack, Tim (December 7, 2017). "X-Men: Dark Phoenix heats up EW's First Look Issue". Entertainment Weekly. Retrieved December 7, 2017. 
  125. McClintock, Pamela (February 9, 2016). "Berlin: Natalie Portman Joins Jessica Chastain in 'The Death and Life of John F. Donovan'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on April 15, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  126. "Xavier Dolan Talks Louis Vuitton, Movies & Adele". Da Man. June 20, 2016. Archived from the original on August 26, 2016. Retrieved July 11, 2016. 
  127. Scheneller, Johanna (March 30, 2017). "The many defiant women of Jessica Chastain". The Globe and Mail. Archived from the original on October 11, 2017. Retrieved September 17, 2017. 
  128. Jafaar, Ali (May 10, 2016). "Cecily Strong To Join Jessica Chastain in Searching For Their 'Plus One' – Cannes". Deadline.com. Archived from the original on May 10, 2016. Retrieved May 10, 2016. 
  129. McNary, Dave (November 10, 2016). "Jessica Chastain to Star in and Produce Vigilante Drama 'Painkiller Jane'". Variety. Archived from the original on November 14, 2016. Retrieved November 14, 2016. 
  130. Lodderhouse, Diana (November 10, 2016). "Jessica Chastain Boards 'Painkiller Jane' For Lotus Entertainment & Solipsist Films". Deadline.com. Archived from the original on November 14, 2016. Retrieved November 14, 2016. 
  131. Mandell, Andrea (April 20, 2016). "Jessica Chastain does fame on her own terms". USA Today. Archived from the original on April 25, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  132. ۱۳۲٫۰ ۱۳۲٫۱ ۱۳۲٫۲ ۱۳۲٫۳ ۱۳۲٫۴ Manelis, Michele (October 23, 2014). "Actress Jessica Chastain earns her place in Hollywood's celebrity A-list". The Daily Telegraph (Australia). Archived from the original on August 16, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  133. ۱۳۳٫۰ ۱۳۳٫۱ "Interview: Jessica Chastain". Stylist. Archived from the original on April 9, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  134. "Jessica Chastain: Gaining 15 Pounds for The Help Was "Torture"". Us Weekly. August 11, 2011. Archived from the original on October 25, 2011. Retrieved October 15, 2011. 
  135. Yuan, Jada (May 22, 2014). "Jessica Chastain on Cannes, Her Wonderful Facebook Page, and Having to Keep Interstellar Secrets". Vulture.com. Archived from the original on October 6, 2014. Retrieved September 14, 2014. 
  136. Swertlow, Meg (June 11, 2017). "Jessica Chastain Marries Fashion Exec Gian Luca Passi de Preposulo in Italy". E!. Archived from the original on June 10, 2017. Retrieved June 11, 2017. 
  137. Lawson, Richard (March 11, 2015). "Jessica Chastain Buys the Perfect Apartment". Vanity Fair. Archived from the original on April 22, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  138. Rothman, Michael (September 19, 2014). "Jessica Chastain Opens Up About the 'Love of My Life'". American Broadcasting Company. Archived from the original on April 26, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  139. Smith, Nigel M. (December 16, 2014). "Jessica Chastain on 'A Most Violent Year' and Hollywood's Woman Problem". IndieWire. Archived from the original on December 17, 2014. Retrieved December 16, 2014. 
  140. Masters, Tim (January 23, 2015). "Jessica Chastain: Hollywood has a diversity problem". BBC. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  141. Chastain, Jessica (December 9, 2015). "Jessica Chastain Pens Essay From Female-Helmed Movie Set: No One Feels "Left Out or Bullied"". The Hollywood Reporter. Archived from the original on April 21, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  142. Lodderhouse, Diana (April 14, 2017). "Jessica Chastain To Join Cannes Film Festival Jury". Deadline.com. Archived from the original on April 15, 2017. Retrieved April 14, 2017. 
  143. ۱۴۳٫۰ ۱۴۳٫۱ Mumford, Gwilym (May 30, 2017). "Jessica Chastain: the portrayal of women in films is disturbing". The Guardian. Archived from the original on September 13, 2017. Retrieved September 13, 2017. 
  144. Rubin, Rebecca (November 30, 2017). "Jessica Chastain Advocates for More Gender Balance on Sets". Variety. Retrieved December 1, 2017. 
  145. Kaufman, Amy (December 24, 2017). "Jessica Chastain is leading the charge for a new kind of Hollywood, both on-screen and off". Los Angeles Times. Retrieved December 24, 2017. 
  146. Littleton, Cynthia (January 1, 2018). "Hollywood A-Listers Launch Time's Up Initiative to Fight Sexual Harassment Across the U.S. Workforce". Variety. Retrieved January 4, 2018. 
  147. ۱۴۷٫۰ ۱۴۷٫۱ Bhattacharya, Sanjiv (November 30, 2017). "Jessica Chastain on post-Weinstein Hollywood and why she won't be paid less than men". London Evening Standard. Retrieved December 1, 2017. 
  148. Chestang, Raphael (August 6, 2013). "Stars to Veterans: We Got Your Back". Entertainment Tonight. Archived from the original on May 7, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  149. McNary, Dave (February 24, 2015). "Jessica Chastain, Queen Latifah and More Launch Female-Empowerment Production Company". Variety. Archived from the original on April 25, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  150. Scheck, Frank (November 14, 2017). "Critic's Notebook: An All-Star Cast Performs 'The Children's Monologues' at Carnegie Hall". The Hollywood Reporter. Retrieved November 19, 2017. 
  151. ۱۵۱٫۰ ۱۵۱٫۱ Adams, Thelma (September 17, 2014). "Jessica Chastain Talks About Getting Through a Painful Year – and How 'Interstellar' Made Matthew McConaughey Cry". Yahoo!. Archived from the original on September 30, 2014. Retrieved September 30, 2014. 
  152. Littleton, Cynthia (April 21, 2017). "Power of Women New York Honorees Dig Deep for Worthy Causes". Variety. Archived from the original on April 23, 2017. Retrieved April 22, 2017. 
  153. "Portraits of the Ladies". Vanity Fair. September 2012. Archived from the original on April 13, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  154. ۱۵۴٫۰ ۱۵۴٫۱ Karmali, Sarah (October 2, 2014). "Jessica Chastain is Bazaar's November Cover Star". Harper's Bazaar. Archived from the original on March 30, 2016. Retrieved May 1, 2016. 
  155. Ehrlich, David (September 18, 2017). "'Woman Walks Ahead' Review: Jessica Chastain Stars in a Paint-By-Numbers Biopic — TIFF". IndieWire. Archived from the original on September 19, 2017. Retrieved September 19, 2017. 
  156. Kaling, Mindy (October 5, 2014). "Jessica Chastain". Interview. Archived from the original on April 8, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  157. Mandell, Andrea (January 20, 2013). "Jessica Chastain is on the clock". USA Today. Archived from the original on July 20, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  158. Dicksinson, Ben (November 26, 2017). "Jessica Chastain Is Using Her Versatility to Get Woman's Stories Told". Elle. Archived from the original on November 26, 2017. Retrieved November 26, 2017. 
  159. Shone, Tom (November 12, 2013). "Jessica Chastain: Hollywood’s Most Versatile Star". Vogue. Archived from the original on June 5, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  160. Kelly, Tara (June 29, 2012). "PETA Sexiest Vegetarian Celebrities 2012: Jessica Chastain And Woody Harrelson Win Celebrity Contest". HuffPost. Archived from the original on April 22, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  161. "AskMen's Top 99 Most Desirable Women of 2014: One Million Votes Name Game of Thrones' Emilia Clarke the World's Most Desirable Woman". Reuters. February 11, 2014. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
    Eckstein, David (January 31, 2012). "Sofia Vergara, Kate Upton and Rooney Mara top AskMen's '99 Most Desirable Women'". Screener. Archived from the original on June 1, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
    "Jessica Chastain AskMen Top 99 2013 Video". AskMen. Archived from the original on May 13, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  162. "30 Best Dressed Women of 2015". Glamour. Archived from the original on April 28, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  163. Oldman, Gary (April 18, 2012). "Jessica Chastain – 2012 Time 100: The Most Influential People in the World". Time. Archived from the original on January 20, 2013. Retrieved January 17, 2013. 
  164. "Academy Invites 176 to Membership". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Archived from the original on July 2, 2012. Retrieved June 29, 2012. 
  165. Weil, Jennifer (June 7, 2012). "Jessica Chastain Named YSL Fragrance Face". Women's Wear Daily. Archived from the original on August 26, 2012. Retrieved June 8, 2012. 
  166. McKenzie, Leslie (January 20, 2015). "Jessica Chastain is Piaget's new brand ambassador". The Hollywood Reporter. Archived from the original on May 12, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  167. Grinnell, Sunhee (July 24, 2017). "An Interview with Jessica Chastain, Face of the New Ralph Lauren Fragrance, Woman". Vanity Fair. Archived from the original on November 7, 2017. Retrieved August 18, 2017. 
  168. "Jessica Chastain". Rotten Tomatoes. Archived from the original on April 21, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  169. "Jessica Chastain Movie Box Office Results". Box Office Mojo. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
Jessica Chastain
A head shot of Chastain as she laughs away from the camera
Chastain at the 2015 San Diego Comic-Con
Born (1977-03-24) March 24, 1977 (age 40)
Sacramento County, California, U.S.[a]
Residence New York City
Education Sacramento City College
Juilliard School (BFA)
Occupation
  • Actress
  • film producer
Years active 2004–present
Spouse(s) Gian Luca Passi de Preposulo (m. 2017)
Awards Full list

Jessica Chastain[a] (born March 24, 1977) is an American actress and film producer. She is known for her portrayals of strong-willed women in films with feminist themes. Chastain's accolades include a Golden Globe Award and two Academy Award nominations. Time magazine named her one of the 100 most influential people in the world in 2012.

Born and raised in Sacramento County, California, Chastain developed an interest in acting from a young age. In 1998, she made her professional stage debut as Shakespeare's Juliet. After studying acting at the Juilliard School, she was signed to a talent holding deal with the television producer John Wells. She was a recurring guest star in several television shows, including Law & Order: Trial by Jury. She also took on roles in the stage productions of Anton Chekhov's play The Cherry Orchard in 2004 and Oscar Wilde's tragedy Salome in 2006.

Chastain made her film debut in the drama Jolene (2008), and gained wide recognition in 2011 for starring roles in half a dozen films, including the dramas Take Shelter and The Tree of Life. Her performance as an aspiring socialite in The Help earned her a nomination for the Academy Award for Best Supporting Actress. In 2012, she won a Golden Globe Award and received a nomination for the Academy Award for Best Actress for playing a CIA agent in the thriller Zero Dark Thirty. Chastain made her Broadway debut in a revival of The Heiress in the same year. Her highest-grossing releases came with the science fiction films Interstellar (2014) and The Martian (2015), and she continued to draw praise for her performances in the dramas A Most Violent Year (2014), Miss Sloane (2016), and Molly's Game (2017).

Chastain is the founder of the production company Freckle Films, which was created to promote diversity in film. She is vocal about mental health issues, as well as gender and racial equality. She is married to the fashion executive Gian Luca Passi de Preposulo.

Early life and background

Chastain was born on March 24, 1977 in California,[a][4] to Jerri Renee Hastey (née Chastain) and rock musician Michael Monasterio.[2][5] Her parents were both teenagers when she was born. Chastain is reluctant to publicly discuss her family background; she was estranged from Monasterio and has said that no father is listed on her birth certificate.[2][5] She has two sisters and two brothers. Her sister Juliet committed suicide in 2003 following years of drug abuse.[6] Chastain was raised in Sacramento by her mother and stepfather, Michael Hastey, a firefighter.[3][7] She has said that her stepfather was the first person to make her feel secure.[5] She shares a close bond with her maternal grandmother, Marilyn, whom she credits as someone who "always believed in me."[7][8]

A picture of the Alice Tully Hall building at the Juilliard School in New York City, taken from across the street
The Juilliard School in New York City, where Chastain studied acting

Chastain first developed an interest in acting at the age of seven, after her grandmother took her to a production of Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat.[3] She would regularly put on amateur shows with other children, and considered herself to be their artistic director.[7] As a student at the El Camino Fundamental High School in Sacramento, Chastain struggled academically.[2][9] She was a loner and considered herself a misfit in school, eventually finding an outlet in the performing arts.[10] She has described how she used to miss school to read Shakespeare.[11] With too many absences during her senior year in school, Chastain did not qualify for graduation, but later obtained an adult diploma.[9] She later attended Sacramento City College from 1996 to 1997, during which she was a member of the institution's debate team.[12] Speaking about her early childhood, Chastain has said:

I [grew up] with a single mother who worked very hard to put food on our table. We did not have money. There were many nights when we had to go to sleep without eating. It was a very difficult upbringing. Things weren't easy for me growing up.[13]

In 1998, Chastain made her professional stage debut as Juliet in a production of Romeo and Juliet staged by TheatreWorks, a company in the San Francisco Bay Area.[14][15] The production led her to audition for the Juilliard School in New York City, where she was soon accepted and granted a scholarship funded by the actor Robin Williams.[7][9] In her first year at the school, Chastain suffered from anxiety and was worried about being dropped from the program, spending most of her time reading and watching movies.[7][15] She later remarked that her participation in a successful production of The Seagull during her second year helped build her confidence.[15] She graduated from the school with a Bachelor of Fine Arts degree in 2003.[15]

Career

2004–2010: Early roles

Shortly before graduating from Juilliard, Chastain attended an event for final-year students in Los Angeles, where she was signed to a talent holding deal by the television producer John Wells.[16] She relocated to Los Angeles, and started auditioning for jobs.[16] She initially found the process difficult, which she blamed on other people finding her difficult to categorize as a redhead with an unconventional look.[17] In her television debut, The WB network's 2004 pilot remake of the 1960s gothic soap opera Dark Shadows, she was cast as Carolyn Stoddard.[18] The pilot was directed by P. J. Hogan, but the series was never picked up for broadcast.[18] Later that year, she appeared as a guest performer on the medical drama series ER playing a woman she described as "psychotic", which led to her getting more unusual parts such as accident victims or the mentally ill.[16][17] She went on to appear in such roles in a few other television series from 2004 to 2007, including Veronica Mars (2004), Close to Home (2006) and Law & Order: Trial by Jury (2005–2006).[19][20][21]

A shot of Jessica Chastain as she looks away from the camera
Chastain at the 2010 Mill Valley Film Festival

In 2004, Chastain took on the role of Anya, a virtuous young woman, in a Williamstown Theatre Festival production of Anton Chekhov's play The Cherry Orchard in Massachusetts, starring with Michelle Williams.[22] Also that year, she worked with Playwrights Horizons on a production of Richard Nelson's Rodney's Wife as the daughter of a troubled middle-aged film actor. Her performance was not well received by the critic Ben Brantley of The New York Times, who thought that she "somehow seems to keep losing color as the evening progresses".[23] While working on the play, she was recommended by Nelson to Al Pacino, who was looking for an actress to star in his production of Oscar Wilde's tragedy Salome.[16] The play tells the tragic story of its titular character's sexual exploration. In the play, Salome is a 16-year-old, but Chastain, who was 29 then, was cast for the part.[24] The play was staged in 2006 at the Wadsworth Theatre in Los Angeles, and Chastain later remarked that it helped bring her to the attention of several casting directors.[24][25] Writing for Variety, the critic Steven Oxman criticized her portrayal in the play: "Chastain is so ill-at-ease with Salome, not quite certain whether she's a capable seductress or a whiny, wealthy brat; she doesn't flesh out either choice".[25]

Chastain made her film debut in 2008 as the title character in Dan Ireland's drama Jolene, based on a short story by E. L. Doctorow inspired by Dolly Parton's song "Jolene".[26] It follows the life of a sexually abused teenager over the course of a decade. Chastain's performance was praised by a reviewer for the New York Observer, who considered her as the only notable aspect of the production.[27][28] She won a Best Actress award at the Seattle International Film Festival.[29] In 2009 she had a minor role in Stolen (2009), a mystery-thriller film with a limited theatrical release.[30][31] Also in 2009, she played the part of Desdemona in The Public Theatre production of Shakespeare's tragedy Othello, co-starring John Ortiz and Philip Seymour Hoffman.[32] Writing for The New Yorker, Hilton Als commended Chastain for finding "a beautiful maternal depth" in her role.[33]

In 2010, Chastain starred in John Madden's dramatic thriller The Debt, portraying a young Mossad agent sent to East Berlin in the 1960s to capture a former Nazi doctor who carried out medical experiments in concentration camps.[34] She shared her role with Helen Mirren, with the two actresses portraying the character at different phases of her life.[34] They worked together before filming to perfect the voice and mannerisms of the character and make them consistent. Chastain took classes in German and krav maga, and studied books about the Nazi doctor Josef Mengele and Mossad history.[34] William Thomas of Empire termed the film a "smart, tense, well-acted thriller" and noted that Chastain "pulses with strength and vulnerability" in her part.[35] She also appeared as Mary Debenham in an episode of the British television series Agatha Christie's Poirot, based on Christie's 1934 novel Murder on the Orient Express.[36]

2011–2013: Breakthrough and rise to prominence

Jessica Chastain smiles for the camera
Chastain at the 61st Berlin International Film Festival in 2011, where her film Coriolanus premiered

After struggling for a breakthrough in film, Chastain had six releases in 2011, and received wide recognition for several of them.[16][37] The first of the roles was as the wife of Michael Shannon's character in Jeff Nichols' Take Shelter, a drama about a troubled father who tries to protect his family from what he believes is an impending storm. The film was screened at the 2011 Sundance Film Festival, and critic Tim Robey of The Daily Telegraph noted how much Chastain's supporting part aided the narrative.[38] In Coriolanus, an adaptation of the Shakespearian tragedy from actor-director Ralph Fiennes, Chastain played Virgilia.[39] Her next role was opposite Brad Pitt, as the loving mother of three children in Terrence Malick's experimental drama The Tree of Life, which she had filmed in 2008.[40][41] Chastain signed on to the film without receiving a traditional screenplay from Malick, and she improvised several scenes and dialogues with Pitt.[42] She considered her part to be "the embodiment of grace and the spirit world"; in preparation, she practiced meditation, studied paintings of the Madonna, and read poems by Thomas Aquinas.[42] The film premiered at the 2011 Cannes Film Festival to a polarized reception from the audience, although it was praised by critics and won the Palme d'Or.[43] Justin Chang of Variety termed the film a "hymn to the glory of creation, an exploratory, often mystifying [...] poem" and credited Chastain for playing her part with "heartrending vulnerability".[44]

Chastain's biggest success of the year came with the drama The Help, co-starring Viola Davis, Octavia Spencer and Emma Stone, which was based on Kathryn Stockett's novel of the same name. Chastain played Celia Foote, an aspiring socialite in 1960s Jackson, Mississippi, who develops a friendship with her black maid (played by Spencer). Chastain was drawn to her character's anti-racist stand and connected with her energy and enthusiasm; in preparation, she watched the films of Marilyn Monroe and researched the history of Sugar Ditch, Tennessee, where her character was raised.[45] The Help earned $216 million at the box office to become Chastain's most widely seen film to that point.[46][47] Manohla Dargis of The New York Times praised the chemistry between Chastain and Spencer and Roger Ebert commended her for being "unaffected and infectious".[48][49] The ensemble of The Help won the Screen Actors Guild Award for Outstanding Cast and Chastain received her first Oscar nomination in the Best Supporting Actress category, in addition to BAFTA, Golden Globe and SAG nominations in the same category, all of which she lost to Spencer.[7][50][51]

Chastain's final two roles of the year were in Wilde Salomé, a documentary based on her 2006 production of Salome,[52] and the critically panned crime-thriller Texas Killing Fields.[53] The latter, co-starring Sam Worthington and Jeffrey Dean Morgan, was a partly fictionalized version of the events in the killing fields of Texas, in which she played a homicide detective. Los Angeles Times' Betsy Sharkey praised Chastain's polished Texas drawl, but criticized the film.[54] Chastain's work in 2011, especially in The Help, Take Shelter and The Tree of Life, gained her awards from several critics' organizations, including the New York Film Critics Circle, the National Society of Film Critics and the Los Angeles Film Critics Association.[55][56][57]

Two of Chastain's films in 2012 premiered at the 65th Cannes Film Festival—the animated comedy film Madagascar 3: Europe's Most Wanted and the crime drama Lawless.[58] In the former, which marked the third installment of the Madagascar series, Chastain voiced Gia the Jaguar with an Italian accent.[59] With a worldwide gross of $747 million, the film ranks as her highest-grossing release.[60][47] Lawless, directed by John Hillcoat, was based on Matt Bondurant's prohibition-era novel The Wettest County in the World. Chastain played a dancer from Chicago who becomes embroiled in a conflict between three bootlegging brothers (played by Shia LaBeouf, Tom Hardy and Jason Clarke).[61] The film received generally positive reviews from critics, with Richard Corliss finding Chastain to be filled with "poised, seductive gravity".[62][63] In an experimental biopic of the author C. K. Williams, entitled The Color of Time (2012; also known as Tar), directed by the New York University students of actor James Franco, Chastain played the mother of the young Williams.[64][65]

Jessica Chastain smiles while she gently looks away from the camera
Chastain at the 2012 Cannes Film Festival where two of her films—Madagascar 3: Europe's Most Wanted and Lawless—were screened

A short part that Chastain had filmed opposite Ben Affleck in Terrence Malick's To the Wonder (2012) was edited out of the final film, and due to scheduling conflicts, she dropped out of the action films Oblivion and Iron Man 3 (both 2013).[66][67][68] She instead made her Broadway debut in a revival of the 1947 play The Heiress, playing the role of Catherine Sloper, a naive young girl who transforms into a powerful woman.[69] Chastain was initially reluctant to accept the role fearing the high anxiety she had faced during her early stage performances.[69] She ultimately agreed after finding a connection to Sloper, saying: "she’s painfully uncomfortable and I used to be that".[69] The production was staged at the Walter Kerr Theatre from November 2012 to February 2013.[70] Brantley was disappointed with Chastain's performance, saying that she was "oversignaling the thoughts within" and that her delivery of dialogue was sometimes flat.[70]

Kathryn Bigelow's thriller Zero Dark Thirty marked Chastain's final film release of 2012. The film tells a partly fictionalized account of the decade-long manhunt for Al-Qaeda leader Osama bin Laden after the September 11 attacks. Chastain was cast as Maya, an emotionally hardened CIA intelligence analyst who helped kill bin Laden. The difficult subject matter made it unpleasant for Chastain to film.[71] She suffered from depression while working and once walked off the set in tears because she was unable to continue.[71] Chastain was unable to meet the undercover agent on whom Maya was based and she relied on the screenwriter Mark Boal's research.[71] Zero Dark Thirty received critical acclaim but was controversial for scenes of torture that were shown providing useful intelligence in the search for bin Laden.[72][73] Peter Travers of Rolling Stone thought that Chastain played Maya "like a gathering storm in an indelible, implosive performance that cuts so deep we can feel her nerve endings".[74] Roger Ebert made note of Chastain's versatility, and favorably compared her ability and range to that of actress Meryl Streep.[75] For her performance, Chastain won the Golden Globe Award for Best Actress in a Drama and earned Academy, BAFTA and SAG nominations for Best Actress.[7][76][77]

Chastain next took on the lead role of a musician who is forced to care for her boyfriend's troubled nieces in the horror film Mama (2013). She was attracted to the idea of playing a woman drastically different from the "perfect mother" roles she had previously played, and she based her character's look on the singer Alice Glass.[18] The critic Richard Roeper considered her performance as proof of her being one of the best actors of her generation.[78] During the film's opening weekend in North America, Chastain became the first performer in 15 years to have leading roles in the top two films (Mama and Zero Dark Thirty) at the box office.[79] She then starred as the titular character of a depressed woman who separates from her husband (played by James McAvoy) following a tragic incident in the drama The Disappearance of Eleanor Rigby (2013), which she also produced.[80] The writer-director Ned Benson initially wrote the story from the perspective of Rigby's husband, then wrote a separate version from Rigby's perspective on the insistence of Chastain.[81] Three versions of the film—Him, Her, and Them—were released.[81][82] It did not find a wide audience,[83] but the critic A. O. Scott praised Chastain for "short-circuit[ing] conventional distinctions between tough and vulnerable, showing exquisite control even when her character is losing it, and keeping her balance even when the movie pitches and rolls toward melodrama".[84]

2014–present: Science fiction and feminist roles

Jessica Chastain interacts with fans
Chastain at an event for The Martian in 2015; the film ranks as one of her highest-grossing releases

Chastain appeared in three films in 2014. She played the eponymous protagonist in Miss Julie, a film adaptation of August Strindberg's 1888 play of the same name, from director Liv Ullmann.[85] Miss Julie tells the tragic tale of a sexually repressed aristocrat who begins an affair with her father's valet (played by Colin Farrell). Chastain was attracted to Ullmann's feminist take on the subject.[86] The Hollywood Reporter's David Rooney thought that the production lacked relevance despite the subtlety of Chastain's performance.[87] The film only received a limited theatrical release.[88] While filming Miss Julie in Ireland, Chastain received the script of Christopher Nolan's science fiction film Interstellar (2014).[89] With a budget of $165 million, the high-profile production, co-starring Matthew McConaughey and Anne Hathaway, was filmed mostly using IMAX cameras.[90][91] Chastain was cast as the adult daughter of McConaughey's character; she was drawn to the project for the emotional heft she found in the father-daughter pair.[92] Drew McWeeny of the entertainment website HitFix took note of how much Chastain stood out in her supporting part.[93] The film earned over $675 million worldwide to become Chastain's highest-grossing live-action film.[47][90]

Chastain's final release of 2014 was the J. C. Chandor-directed crime drama A Most Violent Year. Set in New York City in 1981, the year in which the city had the highest crime rate, the film tells the story of a heating-oil company owner (played by Oscar Isaac) and his ruthless wife (Chastain).[94] In preparation, Chastain researched the period and worked with a coach to develop a Brooklyn accent.[95] She collaborated with costume designer Kasia Walicka-Maimone to work on the character's wardrobe, and contacted Armani who provided her with clothing of the period.[95] The San Francisco Chronicle's Mick LaSalle believed Chastain to be "the embodiment of a nouveau riche New York woman of the era", and Mark Kermode, writing for The Guardian, found Chastain to be "terrific" in a part inspired by Lady Macbeth's character.[96][97] She received a Golden Globe Award for Best Supporting Actress nomination for the film.[98] For her work in 2014, the Broadcast Film Critics Association honored Chastain with a special achievement award.[99]

In 2015, Chastain took on the part of a commander in Ridley Scott's science fiction film The Martian. Starring Matt Damon as a botanist who is stranded on Mars by a team of astronauts commanded by Chastain's character, the film is based on Andy Weir's novel of the same name. Chastain met with astronauts at the Jet Propulsion Laboratory and the Johnson Space Center, and based her role on Tracy Caldwell Dyson, with whom she spent time in Houston.[100] The Martian became her second film to earn over $600 million in two consecutive years.[47][101] Chastain next starred as a countess who plots with her brother (played by Tom Hiddleston) to terrorize his new bride (played by Mia Wasikowska) in Guillermo del Toro's gothic romance Crimson Peak. She approached the villainous part with empathy, and in preparation read graveyard poetry and watched the films Rebecca (1940) and What Ever Happened to Baby Jane? (1962).[100] Del Toro cast her to lend accessibility to a part he considered "psychopathic", but critic Peter Debruge of Variety found her "alarmingly miscast" and criticized her for failing to effectively convey her character's insecurity and ruthlessness.[100][102] Conversely, David Sims of Slate magazine praised her for portraying her character's "jealous intensity to the hilt".[103]

Jessica Chastain poses for the camera
Chastain at the 2016 Cannes Film Festival

After portraying a series of intense roles, Chastain actively looked for a light-hearted part.[104] She found it in the fantasy film The Huntsman: Winter's War (2016), co-starring Chris Hemsworth, Charlize Theron and Emily Blunt. The film served as both a sequel and a prequel to the 2012 film Snow White and the Huntsman. She was drawn to the idea of playing a female warrior whose abilities were on par with those of the lead male character, but the film generated negative reviews and performed poorly at the box office.[104][105][106] She then starred as the title character, a lobbyist, in the political thriller Miss Sloane, which reunited her with John Madden.[104][107] Chastain read the novel Capitol Punishment by Jack Abramoff to research the practice of lobbying in America, and met with female lobbyists to study their mannerisms and sense of style.[108] Hailing her as one of the best actresses on the planet, Peter Travers commended Chastain for successfully drawing the audience into Sloane's life, and writing for Los Angeles Times, Justin Chang labelled her performance as "a tour de force of rhetorical precision and tightly coiled emotional intensity".[109][110] Chastain received a Golden Globe nomination for Best Actress in a Drama for her performance.[111]

Also in 2016, Chastain launched a production company named Freckle Films, headed by a team of female executives.[104][112] She began 2017 by serving as the executive producer and providing the narration for I Am Jane Doe, a documentary on sex trafficking.[113] In an effort to work with more female filmmakers, Chastain starred in two projects directed by women—Niki Caro's The Zookeeper's Wife and Susanna White's Woman Walks Ahead.[114] In the former, an adaptation of Diane Ackerman's non-fiction book of the same name, she co-starred with Johan Heldenbergh as the real-life Polish zookeepers Jan and Antonina Żabiński who saved many human and animal lives during World War II.[112][115] The film received mixed reviews, although Stephen Holden took note of how Chastain's "watchful, layered performance" empowered the film.[116][117] Woman Walks Ahead tells the story of the 19th-century activist Catherine Weldon, who served as an adviser to the Sioux chieftain Sitting Bull prior to the Wounded Knee Massacre. She was interested in portraying a role that young girls could look up to for inspiration, and provided off-screen inputs to avoid a white savior narrative.[118]

Chastain portrayed Molly Bloom, a former professional skier who ran a high-profile gambling operation that led to her arrest by the FBI, in Aaron Sorkin's directorial debut Molly's Game (2017). She accepted the part due to her desire to work with Sorkin, whose writing she deeply admired.[119] Instead of relying on Bloom's public persona, Chastain met Bloom to explore her character's flaws and vulnerabilities. She also researched the world of underground poker and interviewed some of Bloom's customers.[119] Peter Debruge hailed her role as "one of the screen's great female parts" and credited its success to both Chastain's "stratospheric talent" and Sorkin's script.[120] Chastain received her fifth Golden Globe nomination for the film.[121] In 2018, Chastain hosted an episode of Saturday Night Live and provided her voice to the virtual reality production Spheres: Songs of Spacetime.[122][123] She had filmed a villainous part in Xavier Dolan's first English-language film, the ensemble drama The Death and Life of John F. Donovan, but her role was cut during post-production as Dolan found her character to be incompatible to the story.[124]

Upcoming projects

As of February 2018, Chastain has several upcoming projects. She will join the X-Men film series in the installment subtitled Dark Phoenix, in which she plays an alien shapeshifter.[125] Chastain will also star as the country singer Tammy Wynette with Josh Brolin's George Jones in the biopic George and Tammy,[126] will appear in Patrick Brice's comedy film Plus One, with Cecily Strong,[127] and will serve as a producer and star as the superhero Painkiller Jane in a film of the same name.[128][129]

Personal life and off-screen work

Despite significant media attention, Chastain remains guarded about her personal life, and chooses not to attend red carpet events with a partner.[130][131] She considers herself to be a "shy" person, and said in 2011 that she enjoyed domestic routines like dog-walking and playing ukulele rather than partying.[132] She has cited the actress Isabelle Huppert as an influence, for managing a family while also playing "out-there roles" in film.[132]

Chastain at the 2017 Cannes Film Festival, where she served as a jury member

Chastain is an animal lover and has adopted a rescue dog.[131] She was a pescatarian for much of her life; following health troubles she began practicing veganism.[131][133] In the 2000s, Chastain was in a long-term relationship with writer-director Ned Benson that ended in 2010.[134] In 2012, she began dating Gian Luca Passi de Preposulo, an Italian count of the Passi de Preposulo noble family, who is an executive for the fashion brand Moncler.[7][131] On June 10, 2017, she married Preposulo at his family's estate in Italy.[135] They live in New York City.[136][137]

Chastain is a feminist, and has often spoken against the discrimination faced by women and minorities in Hollywood.[7][138][139] She wrote an opinion column on gender imbalance in the industry for a December 2015 issue of The Hollywood Reporter.[140] At the 2017 Cannes Film Festival, where she served as a jury member, Chastain bemoaned the passive portrayal of women in most films.[141][142] She has complained about a lack of female film critics, which she believes hinders a gender-neutral perspective on film.[142] Chastain advocates for greater gender balance on sets, including more representation of women on film crews and in positions of power.[143] On social media, Chastain aims to "amplify the voices" of victims of sexual harassment in the industry.[144] In 2018, she collaborated with 300 women in Hollywood to set up the Time's Up initiative to protect women from harassment and discrimination.[145]

Chastain is vocal in her support for equal pay in the workplace, and has rejected offers of work that she thought were unfair.[7][146] In 2013, Chastain lent her support to the Got Your 6 campaign, to help empower veterans of the United States Army, and in 2016, she became an advisory-board member to the organization We Do It Together, which produces films and television shows to promote the empowerment of women.[147][148] In 2017, Chastain featured alongside several Hollywood celebrities in a theatrical production of The Children's Monologues, in which she performed a monologue as a 13-year-old girl who is raped by her uncle. The event raised funds for Dramatic Need, a charity that helps African children pursue a career in the arts.[149]

Having suffered through the suicide of her sister, Chastain aims to create awareness on depression and support sufferers.[150] She supports charitable organizations that promote mental health, and is involved with the non-profit organization To Write Love on Her Arms to help high-school students of alternate sexual and gender identities overcome insecurities.[150] She was teased as a child for having red hair and freckles and now takes a stand against bullying and body shaming.[10] Chastain has campaigned for access to affordable reproductive health care for women, and in 2017, Variety honored her for her work with Planned Parenthood.[151]

Media image and acting style

Describing Chastain's off-screen persona, Roy Porter of InStyle magazine wrote in 2015 that "she's an adult, which isn't always a given in Hollywood. Unconsciously candid with her answers, she retains a sense of perspective uncommon among her peers and has real opinions"; Porter also credited her for being the rare actress who is "all about the craft".[41] Evgenia Peretz, an editor at Vanity Fair, considers Chastain to be "the most sensitive and empathetic actor" she has interviewed.[152]

Chastain specializes in portraying emotionally grueling roles and is drawn towards parts of strong but flawed women.[10][131][153] The journalist Sanjiv Bhattacharya has identified a theme of characters who "subvert gender expectations in some way".[146] David Ehrlich of IndieWire credits her for being the sole American actress to consistently play roles that "champion feminist ideals".[154] She believes in extensive preparations for a role: "[I] fill myself up with as much history of the character as I can".[155] The critics Roger Ebert and Richard Roeper have praised Chastain's versatility,[75][78] and W magazine credits her for avoiding typecasting.[8]

Guillermo del Toro, who directed Chastain in Crimson Peak believes that she is "interested in being chameleonic" and that she brings authenticity even to bizarre situations.[156] Sophie Heawood of The Guardian believes that Chastain's ability to bring very little ego to her roles renders her unrecognisable to the audience.[7] Sarah Karmali of Harper's Bazaar opines that "she goes for total immersion, sinking so deep into character that her face seems to change shape with each one".[153] Lea Goldman of Marie Claire compares her craft to that of actresses Meryl Streep and Cate Blanchett, and writes that she values her craft over her looks.[11] Describing her film career in 2017, the journalist Ben Dickinson of Elle wrote:

"With her often haunted-looking eyes, pale complexion, and gorgeous red mane [...] she can project everything from icy hauteur (The Martian, Miss Sloane) to loving warmth (The Tree of Life, The Zookeeper's Wife) or an unstable equilibrium and high intelligence in between (Zero Dark Thirty and A Most Violent Year)."[157]

Vogue has described Chastain as being "excessively luscious [with] pale Botticelli features wrapped around a bone structure that has a touch of the masculine, right down to the cleft in her chin".[b][158] She was named the sexiest vegetarian actress in a poll conducted by PETA in 2012.[159] From 2012 to 2014 she was featured in AskMen's listing of the most desirable women,[160] and in 2015, Glamour magazine ranked her as one of the best-dressed women.[161]

Time magazine named Chastain one of the 100 most influential people in the world in 2012.[162] That same year, she was invited to join the Academy of Motion Picture Arts and Sciences, and she endorsed an Yves Saint Laurent fragrance called Manifesto.[163][164] In 2015, she became the global ambassador for the Swiss jewelry and watchmaking company Piaget SA, and in 2017, she was made the face of Ralph Lauren's fragrance campaign, named Woman.[165][166]

Acting credits and awards

According to the review-aggregate site Rotten Tomatoes and the box office site Box Office Mojo, Chastain's highest-grossing and most acclaimed films include Take Shelter (2011), The Help (2011), Coriolanus (2011), Madagascar 3: Europe's Most Wanted (2012), Zero Dark Thirty (2012), Mama (2013), Interstellar (2014), A Most Violent Year (2014), The Martian (2015), Miss Sloane (2016), and Molly's Game (2017).[167][168] Among her stage roles, she has appeared in a Broadway revival of The Heiress in 2012.[69]

Chastain has been nominated for two Academy Awards, Best Supporting Actress for The Help (2011) and Best Actress for Zero Dark Thirty (2012). She won the Golden Globe Award for Best Actress in a Motion Picture – Drama for Zero Dark Thirty (2012) and has been nominated four more times: Best Actress in a Drama for Miss Sloane (2016) and Molly's Game (2017); and Best Supporting Actress, for The Help (2011) and A Most Violent Year (2014).[7][98][111]

Footnotes

  1. ^ a b c While some sources give her birthplace as either the town of Sonoma, or the city of Sacramento, birth records indicate only Sacramento County. Sources differ on her middle name, which is mentioned as either Michelle or Howard.[1][2][3]
  2. ^ Sandro Botticelli was an Italian painter of the Renaissance who specialized in religious art and portraits.

References

  1. ^ Thomson, David (May 6, 2014). The New Biographical Dictionary of Film: Sixth Edition. Knopf Doubleday Publishing Group. p. 510. ISBN 978-1-101-87470-7. 
  2. ^ a b c d Walker, Tim (December 29, 2012). "Jessica Chastain: The slow road to overnight success". The Daily Telegraph. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  3. ^ a b c Mulkerrins, Jane (November 2, 2014). "Jessica Chastain interview: on Interstellar, her rise to fame and being an outsider". The Daily Telegraph. Archived from the original on November 2, 2014. Retrieved November 3, 2014. 
  4. ^ "Jessica Chastain: Actress (1977–)". Biography.com (FYI / A&E Networks). Archived from the original on August 12, 2017. Retrieved June 11, 2017. 
  5. ^ a b c Shone, Tom (December 2013). "Work of Art". Vogue. ASIN B00GG4A2WU. 
  6. ^ Kimble, Lindsay (May 5, 2016). "Jessica Chastain on Her Sister's 2003 Suicide: 'You Never Really Think This Is Going to Happen'". People. Archived from the original on May 7, 2016. Retrieved May 6, 2016. 
  7. ^ a b c d e f g h i j k l Heawood, Sophie (April 9, 2016). "Jessica Chastain: 'It's a myth that women don't get along'". The Guardian. Archived from the original on April 15, 2016. Retrieved April 16, 2016. 
  8. ^ a b Hirschberg, Lynn (October 12, 2012). "Jessica Chastain: Transformer". W. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  9. ^ a b c McGovern, Joe (January 8, 2015). "Jessica Chastain on her early life: 'Nobody knows this about me'". Entertainment Weekly. Archived from the original on January 8, 2015. Retrieved January 10, 2015. 
  10. ^ a b c Hill, Logan (April 26, 2016). "Glamour Cover Star Jessica Chastain on the Benefits of Being a Late Bloomer and How Robin Williams Changed Her Life". Glamour. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved October 7, 2014. (Subscription required (help)). 
  11. ^ a b Goldman, Lea (November 12, 2012). "Jessica Chastain: Supernova". Marie Claire. Archived from the original on April 29, 2016. Retrieved April 28, 2016. (Subscription required (help)). 
  12. ^ Hall, Joseph (October 26, 2011). "Debating greatness: City College Speech and Debate team scores a winning streak". Sacramento City College. Archived from the original on March 16, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  13. ^ Brady, Tara (May 13, 2017). "Jessica Chastain: 'It was a very difficult upbringing'". The Irish Times. Archived from the original on July 15, 2017. Retrieved May 16, 2017. 
  14. ^ Zimmerman, Heather (April 30, 1998). "Bard's Pair as Dublin Duo". Metro Silicon Valley. Archived from the original on January 18, 2016. Retrieved July 23, 2015. 
  15. ^ a b c d McGrath, Charles (September 7, 2012). "Off to Broadway and Back to School". The New York Times. Archived from the original on February 29, 2016. 
  16. ^ a b c d e Adams, Guy (October 22, 2011). "Red hot: How Jessica Chastain became Hollywood's most wanted". The Independent. Archived from the original on May 20, 2013. Retrieved March 1, 2013. 
  17. ^ a b "Jessica Chastain: I Don't Look 'Modern'". HuffPost. March 1, 2013. Archived from the original on January 6, 2013. Retrieved March 1, 2013. 
  18. ^ a b c Taylor, Drew (January 19, 2013). "Jessica Chastain Reveals How Crystal Castles Inspired Her 'Mama' Role, Says She Wants To Be A Bond Villain". IndieWire. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  19. ^ "Veronica Mars – Season 1, Episode 17: The Girl Next Door". TV.com. Archived from the original on July 3, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  20. ^ "Close to Home – Season 1, Episode 13: The Rapist Next Door". TV.com. Archived from the original on March 9, 2016. Retrieved July 22, 2015. 
  21. ^ "Law & Order: Trial by Jury". TV.com. Archived from the original on July 8, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  22. ^ Rizzo, Frank (August 16, 2004). "Review: 'The Cherry Orchard'". Variety. Archived from the original on December 25, 2014. Retrieved November 3, 2014. 
  23. ^ Brantley, Ben (December 2, 2004). "The Strain of Politeness as Irritation Drives a Plot". The New York Times. Archived from the original on June 22, 2013. Retrieved July 22, 2015. 
  24. ^ a b Jones, Emma (September 23, 2014). "Jessica Chastain mulls breakthrough role as Salome". BBC. Archived from the original on September 24, 2014. Retrieved September 24, 2014. 
  25. ^ a b Oxman, Steven (April 30, 2006). "Review: 'Salome'". Variety. Archived from the original on May 5, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  26. ^ Catsoulis, Jeanette (October 28, 2010). "Searching for Stability". The New York Times. Archived from the original on February 25, 2016. Retrieved April 30, 2016. 
  27. ^ "Jolene (2008)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on August 22, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  28. ^ Reed, Rex (October 27, 2010). "Jolene Was Worth the Wait: A Two-Year-Old Film Finally Gets the Spotlight". The New York Observer. Archived from the original on June 2, 2016. Retrieved September 18, 2016. 
  29. ^ "News in 2008". Seattle International Film Festival. June 15, 2008. Archived from the original on June 19, 2008. Retrieved July 30, 2015. 
  30. ^ "Stolen (2010)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on August 22, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  31. ^ Mintzer, Jordan (June 29, 2009). "Review: 'Stolen Lives'". Variety. Archived from the original on March 5, 2016. Retrieved July 22, 2015. 
  32. ^ Brantley, Ben (September 28, 2009). "The General in His High-Tech Labyrinth". The New York Times. Archived from the original on March 11, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  33. ^ Brantley, Ben (October 5, 2009). "The Black Man Cometh". The New Yorker. Archived from the original on September 23, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  34. ^ a b c Garratt, Sheryl (September 24, 2011). "Hollywood's hidden treasure: Jessica Chastain interview". The Daily Telegraph. Archived from the original on September 4, 2012. Retrieved March 1, 2013. 
  35. ^ "The Debt review". Empire. Archived from the original on September 23, 2016. Retrieved April 23, 2016. 
  36. ^ "Agatha Christie's Poirot – Season 12, Episode 3: Murder on the Orient Express". TV.com. Archived from the original on July 31, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  37. ^ Prigge, Matt (September 10, 2014). "Interview: Jessica Chastain wanted 'Eleanor Rigby' to have more of the female side". Metro New York. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015. 
  38. ^ "Take Shelter, review". The Daily Telegraph. November 24, 2011. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  39. ^ Dargis, Manohla (December 1, 2011). "He's the Hero of the People, and He Hates It". The New York Times. Archived from the original on September 30, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  40. ^ "Jessica Chastain joins Sam Worthington film". The Hollywood Reporter. March 21, 2010. Archived from the original on March 25, 2010. Retrieved March 24, 2012. 
  41. ^ a b Porter, Roy (February 2013). "Femme Fatale". InStyle: 95–102. ASIN B00AT5AV3W. 
  42. ^ a b Daniels, Hunter (May 27, 2011). "Jessica Chastain Interview Tree of Life". Collider.com. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  43. ^ "'Tree of Life' Sets Off Mixed Frenzy of Boos, Applause, Glowing Reviews (Cannes 2011)". The Hollywood Reporter. May 16, 2011. Retrieved January 26, 2012. 
  44. ^ Chang, Justin (May 16, 2011). "Cannes Competition: The Tree of Life". Variety. Archived from the original on November 8, 2012. Retrieved April 24, 2016. 
  45. ^ Balfour, Brad (February 27, 2012). "Actress Jessica Chastain Has The Help to Get Her Award Noms". HuffPost. Archived from the original on March 11, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  46. ^ "The Help (2011)". Box Office Mojo. Archived from the original on April 17, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  47. ^ a b c d "Jessica Chastain: Movie Box Office Results". Box Office Mojo. Archived from the original on June 26, 2017. Retrieved August 22, 2017. 
  48. ^ Dargis, Manohla (August 9, 2011). "'The Maids' Now Have Their Say". The New York Times. Archived from the original on April 19, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  49. ^ Ebert, Roger (August 9, 2011). "The Help Movie Review". Chicago Sun-Times. Archived from the original on April 9, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  50. ^ "2012 Screen Actors Guild Awards nominees & winners list". Los Angeles Times. December 27, 2012. Archived from the original on April 16, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  51. ^ "Oscars 2012: Octavia Spencer wins best supporting actress". The Guardian. February 27, 2012. Archived from the original on September 12, 2016. Retrieved September 15, 2016. 
  52. ^ McCahill, Mike (September 18, 2014). "Salomé review – Al Pacino and Jessica Chastain explore Wilde sex". The Guardian. Archived from the original on July 22, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  53. ^ "Texas Killing Fields (2011)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on August 14, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  54. ^ Sharkey, Betsey (October 14, 2011). "Movie review: 'Texas Killing Fields'". Los Angeles Times. Archived from the original on May 13, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  55. ^ Mann, Camille (January 10, 2012). "New York Film Critics name The Artist Best Picture". CBS. Archived from the original on December 5, 2014. Retrieved February 20, 2014. 
  56. ^ "2011 Awards: Melancholia, Pitt, Dunst, Brooks, Chastain, Malick". National Society of Film Critics. January 7, 2012. Archived from the original on January 15, 2014. Retrieved February 20, 2014. 
  57. ^ "37th Annual Los Angeles Film Critics Associations Awards". Los Angeles Film Critics Association. Archived from the original on July 4, 2015. Retrieved February 20, 2014. 
  58. ^ Yuan, Jada (May 19, 2012). "Cannes: Jessica Chastain Still Hasn't Taken That Vacation". Vulture. Archived from the original on May 30, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  59. ^ McCarthy, Todd (May 18, 2012). "Madagascar 3: Europe's Most Wanted: Cannes Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  60. ^ "Madagascar 3: Europe's Most Wanted". Box Office Mojo. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015. 
  61. ^ Felperin, Leslie (May 19, 2012). "Review: 'Lawless'". Variety. Archived from the original on October 3, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  62. ^ "Lawless (2012)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on September 18, 2012. Retrieved September 18, 2012. 
  63. ^ Corliss, Richard (May 19, 2012). "Lawless: A Crime Drama That's Remorseless—and Often Lifeless". Time. Archived from the original on September 23, 2012. Retrieved September 22, 2012. 
  64. ^ Rapold, Nicholas (December 12, 2012). "12 at the Easel, Painting a Poet's Life". The New York Times. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  65. ^ "Tar: Rome Review". The Hollywood Reporter. November 6, 2012. Archived from the original on August 19, 2016. Retrieved April 8, 2016. 
  66. ^ Enk, Bryan (April 13, 2013). "Rachel Weisz, Jessica Chastain and Other Stars Cut From 'To the Wonder'". Yahoo!. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  67. ^ Jagernauth, Kevin (January 19, 2012). "Olga Kurylenko In, Jessica Chastain Out For Tom Cruise's 'Oblivion'/'Horizons'; Andrea Riseborough Also Joins". IndieWire. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  68. ^ Zakarin, Jordan (May 7, 2012). "Jessica Chastain Passes on 'Iron Man 3' Role". The Hollywood Reporter. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  69. ^ a b c d Peretz, Evgenia (September 2012). "Jessica Chastain on Her Rise in Hollywood". Vanity Fair. Archived from the original on January 12, 2013. Retrieved January 17, 2013. 
  70. ^ a b Brantley, Ben (November 1, 2012). "Interior Designs Conceal a House's Dark Corners". The New York Times. Archived from the original on June 27, 2015. Retrieved July 22, 2015. 
  71. ^ a b c Walden, Celia (January 25, 2013). "Jessica Chastain interview for Zero Dark Thirty". The Daily Telegraph. Archived from the original on June 29, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  72. ^ "Zero Dark Thirty". Rotten Tomatoes. Archived from the original on April 14, 2014. Retrieved April 12, 2014. 
  73. ^ Greenwald, Glenn (December 14, 2012). "Zero Dark Thirty: CIA hagiography, pernicious propaganda". The Guardian. Archived from the original on December 15, 2013. Retrieved December 15, 2012. 
  74. ^ Travers, Peter (December 18, 2012). "Zero Dark Thirty". Rolling Stone. Archived from the original on April 23, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  75. ^ a b Ebert, Roger (January 2, 2013). "Zero Dark Thirty Movie Review". Chicago Sun-Times. Archived from the original on April 23, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  76. ^ "Baftas 2013: full list of nominations". The Guardian. January 9, 2013. Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  77. ^ Karmali, Sarah (December 12, 2012). "SAG Awards 2013 Nominations Announced". Vogue. Archived from the original on May 31, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  78. ^ a b Roeper, Richard (January 16, 2013). "Mama Movie Review". Chicago Sun-Times. Archived from the original on February 7, 2013. Retrieved February 6, 2013. 
  79. ^ Corliss, Richard (January 21, 2013). "The Chastain Perfecta: Mama and Zero Score While Arnold Stands Down". Time. Archived from the original on February 18, 2015. Retrieved February 17, 2015. 
  80. ^ Fleming, Mike (May 7, 2014). "Cannes: How New Version Of Toronto Pic 'Disappearance Of Eleanor Rigby' Found Its Way To Croisette In Un Certain Regard". Deadline.com. Archived from the original on July 15, 2014. Retrieved September 13, 2014. 
  81. ^ a b Smith, Nigel M. (September 14, 2013). "Jessica Chastain Explains How She Helped Shape TIFF Wonder 'The Disappearance of Eleanor Rigby' With Director Ned Benson". IndieWire. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  82. ^ O'Hehir, Andrew (September 11, 2014). ""The Disappearance of Eleanor Rigby": A mesmerizing marriage drama – in three different versions". Salon. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015. 
  83. ^ "The Disappearance of Eleanor Rigby (2013)". Box Office Mojo. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  84. ^ Scott, A. O. (September 11, 2014). "When Sorrow Is Deeper Than Love". The New York Times. Archived from the original on March 27, 2015. Retrieved May 23, 2016. 
  85. ^ Boehm, Mike (February 1, 2013). "Jessica Chastain to star in Liv Ullmann's film of 'Miss Julie'". Los Angeles Times. Archived from the original on February 3, 2013. Retrieved February 4, 2013. 
  86. ^ Ahearn, Victoria (March 12, 2015). "Jessica Chastain talks emotionally draining 'Miss Julie'". CTV Television Network. Archived from the original on June 1, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  87. ^ Rooney, David (September 7, 2014). "'Miss Julie': Toronto Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 22, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  88. ^ Lattanzio, Ryan (November 17, 2014). "Jessica Chastain Deserves Awards Attention for the Unforgettable 'Miss Julie'". IndieWire. Archived from the original on May 6, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  89. ^ Itzkoff, Dave (October 22, 2014). "Flight Club: Matthew McConaughey, Anne Hathaway and Jessica Chastain on 'Interstellar'". The New York Times. Archived from the original on October 24, 2014. Retrieved October 24, 2014. 
  90. ^ a b "Interstellar (2014)". Box Office Mojo. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved March 15, 2015. 
  91. ^ Fleming, Mike (August 13, 2013). "Christopher Nolan Starts 'Interstellar'". Deadline.com. Archived from the original on August 15, 2013. Retrieved August 13, 2013. 
  92. ^ Mulkerrins, Jane (November 2, 2014). "Jessica Chastain interview: on Interstellar, her rise to fame and being an outsider". The Daily Telegraph. Archived from the original on December 17, 2015. Retrieved April 24, 2016. 
  93. ^ McWeeny, Drew (October 27, 2014). "Review: McConaughey gives heart to Nolan's ambitious and amazing 'Interstellar'". HitFix. Archived from the original on April 27, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  94. ^ "A Most Violent Year explores ethics, ambition and love in 1981 New York". The National. January 6, 2015. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  95. ^ a b Arbeiter, Michael (December 11, 2014). "Interview: Jessica Chastain Talks 'A Most Violent Year,' Avoiding Brooklyn Cliches & An Unlikely Political Inspiration". IndieWire. Archived from the original on March 22, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  96. ^ Kermode, Mark (January 25, 2015). "A Most Violent Year review – 1980s New York comes to life in all its murky brilliance". The Guardian. Archived from the original on April 13, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  97. ^ LaSalle, Mick (January 15, 2015). "'A Most Violent Year' review: Scary city, satisfying film". San Francisco Chronicle. Archived from the original on March 5, 2016. Retrieved May 23, 2016. 
  98. ^ a b "Golden Globe Awards 2015: Complete list of nominees and winners". Los Angeles Times. January 11, 2015. Archived from the original on March 7, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  99. ^ Feinberg, Scott (December 12, 2014). "Critics' Choice Awards: Jessica Chastain Named 2014's MVP of Film". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 11, 2015. Retrieved December 15, 2014. 
  100. ^ a b c Rottenberg, Josh (September 3, 2015). "Heady days for Jessica Chastain as 'The Martian' and 'Crimson Peak' loom". Los Angeles Times. Archived from the original on October 3, 2015. Retrieved October 2, 2015. 
  101. ^ "The Martian (2015)". Box Office Mojo. Archived from the original on April 12, 2016. Retrieved April 13, 2016. 
  102. ^ Debruge, Peter (October 13, 2015). "Film Review: 'Crimson Peak'". Variety. Archived from the original on April 16, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  103. ^ Sims, David (October 16, 2015). "Crimson Peak: A Gothic Romance to Die For". Slate. Archived from the original on April 3, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  104. ^ a b c d Wolfe, Alexandra (April 22, 2016). "Jessica Chastain, Hollywood Warrior". The Wall Street Journal. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  105. ^ "The Huntsman: Winter's War (2016)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on April 24, 2016. Retrieved April 24, 2016. 
  106. ^ McClintock, Pamela (April 24, 2016). "Box Office: 'Huntsman' Flops With $20M; 'Jungle Book' Roars to $61M". The Hollywood Reporter. Archived from the original on April 27, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  107. ^ Donnelly, Matt (September 12, 2015). "Jessica Chastain Gun-Control Thriller 'Miss Sloane' Sells to EuropaCorp in Toronto". TheWrap. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved January 26, 2016. 
  108. ^ Kay, Jermey (November 24, 2016). "Jessica Chastain made a depressing discovery while researching new film 'Miss Sloane'". Screen International. Archived from the original on November 26, 2016. Retrieved November 24, 2016. 
  109. ^ Traves, Peter (November 23, 2016). "'Miss Sloane' Review: Jessica Chastain Goes Cutthroat in Political Thriller". Rolling Stone. Archived from the original on November 24, 2016. Retrieved November 25, 2016. 
  110. ^ Chang, Justin (November 24, 2016). "Jessica Chastain galvanizes in the timely political melodrama 'Miss Sloane'". Los Angeles Times. Retrieved December 10, 2017. 
  111. ^ a b "Golden Globes 2017: Complete list of nominees". Los Angeles Times. December 12, 2016. Archived from the original on December 13, 2016. Retrieved December 13, 2016. 
  112. ^ a b McNary, Dave (February 18, 2016). "Jessica Chastain Launching Freckle Films Production Company". Variety. Archived from the original on March 23, 2016. Retrieved March 29, 2016. 
  113. ^ Hornaday, Ann (February 9, 2017). "'I Am Jane Doe': A disturbing look at Internet-enabled exploitation". The Washington Post. Archived from the original on February 19, 2017. Retrieved February 18, 2017. 
  114. ^ Adams, Thelma (November 3, 2016). "Jessica Chastain on Her Career Turning Points and Commitment to Female Filmmakers". Variety. Archived from the original on September 12, 2017. Retrieved September 12, 2017. 
  115. ^ Kit, Borys (April 30, 2013). "Jessica Chastain Attached to Star in 'The Zookeeper's Wife'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on October 4, 2015. Retrieved October 5, 2015. 
  116. ^ "The Zookeper's Wife (2017)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on March 22, 2017. Retrieved March 30, 2017. 
  117. ^ Holden, Stephen (March 29, 2017). "Review: In 'The Zookeeper's Wife,' the Holocaust Seems Tame". The New York Times. Archived from the original on March 30, 2017. Retrieved March 30, 2017. 
  118. ^ Sharp, Alastair (September 12, 2017). "Chastain's Sitting Bull film pays heed to indigenous voices". Reuters. Archived from the original on September 12, 2017. Retrieved September 12, 2017. 
  119. ^ a b Rahman, Ray (August 10, 2017). "Jessica Chastain shows her cards on Molly's Game, poker, and Idris Elba". Enterainment Weekly. Archived from the original on August 12, 2017. Retrieved September 9, 2017. 
  120. ^ Debruge, Peter (September 8, 2017). "Toronto Film Review: 'Molly's Game'". Variety. Archived from the original on September 9, 2017. Retrieved September 9, 2017. 
  121. ^ Merry, Stephanie, Yahr, Emily (December 11, 2017). "Golden Globes nominations 2018: Complete list of nominations". The Washington Post. Retrieved December 11, 2017. 
  122. ^ Murrian, Samuel (January 21, 2018). "Saturday Night Live Recap: Jessica Chastain Is One of the Best Hosts in Years". Parade. Retrieved January 22, 2018. 
  123. ^ Ramos, Dino-Ray (January 20, 2018). "'Spheres: Songs Of Spacetime' Trailer: Jessica Chastain Narrates VR Experience Exploring Sounds Of The Cosmos". Deadline.com. Retrieved January 22, 2018. 
  124. ^ Nordine, Michael (February 4, 2018). "'The Death and Life of John F. Donovan': Jessica Chastain Cut From Xavier Dolan's Upcoming Film". IndieWire. Retrieved February 5, 2018. 
  125. ^ Stack, Tim (December 7, 2017). "X-Men: Dark Phoenix heats up EW's First Look Issue". Entertainment Weekly. Retrieved December 7, 2017. 
  126. ^ Scheneller, Johanna (March 30, 2017). "The many defiant women of Jessica Chastain". The Globe and Mail. Archived from the original on October 11, 2017. Retrieved September 17, 2017. 
  127. ^ Jafaar, Ali (May 10, 2016). "Cecily Strong To Join Jessica Chastain in Searching For Their 'Plus One' – Cannes". Deadline.com. Archived from the original on May 10, 2016. Retrieved May 10, 2016. 
  128. ^ McNary, Dave (November 10, 2016). "Jessica Chastain to Star in and Produce Vigilante Drama 'Painkiller Jane'". Variety. Archived from the original on November 14, 2016. Retrieved November 14, 2016. 
  129. ^ Lodderhouse, Diana (November 10, 2016). "Jessica Chastain Boards 'Painkiller Jane' For Lotus Entertainment & Solipsist Films". Deadline.com. Archived from the original on November 14, 2016. Retrieved November 14, 2016. 
  130. ^ Mandell, Andrea (April 20, 2016). "Jessica Chastain does fame on her own terms". USA Today. Archived from the original on April 25, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  131. ^ a b c d e Manelis, Michele (October 23, 2014). "Actress Jessica Chastain earns her place in Hollywood's celebrity A-list". The Daily Telegraph (Australia). Archived from the original on August 16, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  132. ^ a b "Interview: Jessica Chastain". Stylist. Archived from the original on April 9, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  133. ^ "Jessica Chastain: Gaining 15 Pounds for The Help Was "Torture"". Us Weekly. August 11, 2011. Archived from the original on October 25, 2011. Retrieved October 15, 2011. 
  134. ^ Yuan, Jada (May 22, 2014). "Jessica Chastain on Cannes, Her Wonderful Facebook Page, and Having to Keep Interstellar Secrets". Vulture.com. Archived from the original on October 6, 2014. Retrieved September 14, 2014. 
  135. ^ Swertlow, Meg (June 11, 2017). "Jessica Chastain Marries Fashion Exec Gian Luca Passi de Preposulo in Italy". E!. Archived from the original on June 10, 2017. Retrieved June 11, 2017. 
  136. ^ Lawson, Richard (March 11, 2015). "Jessica Chastain Buys the Perfect Apartment". Vanity Fair. Archived from the original on April 22, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  137. ^ Rothman, Michael (September 19, 2014). "Jessica Chastain Opens Up About the 'Love of My Life'". American Broadcasting Company. Archived from the original on April 26, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  138. ^ Smith, Nigel M. (December 16, 2014). "Jessica Chastain on 'A Most Violent Year' and Hollywood's Woman Problem". IndieWire. Archived from the original on December 17, 2014. Retrieved December 16, 2014. 
  139. ^ Masters, Tim (January 23, 2015). "Jessica Chastain: Hollywood has a diversity problem". BBC. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  140. ^ Chastain, Jessica (December 9, 2015). "Jessica Chastain Pens Essay From Female-Helmed Movie Set: No One Feels "Left Out or Bullied"". The Hollywood Reporter. Archived from the original on April 21, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  141. ^ Lodderhouse, Diana (April 14, 2017). "Jessica Chastain To Join Cannes Film Festival Jury". Deadline.com. Archived from the original on April 15, 2017. Retrieved April 14, 2017. 
  142. ^ a b Mumford, Gwilym (May 30, 2017). "Jessica Chastain: the portrayal of women in films is disturbing". The Guardian. Archived from the original on September 13, 2017. Retrieved September 13, 2017. 
  143. ^ Rubin, Rebecca (November 30, 2017). "Jessica Chastain Advocates for More Gender Balance on Sets". Variety. Retrieved December 1, 2017. 
  144. ^ Kaufman, Amy (December 24, 2017). "Jessica Chastain is leading the charge for a new kind of Hollywood, both on-screen and off". Los Angeles Times. Retrieved December 24, 2017. 
  145. ^ Littleton, Cynthia (January 1, 2018). "Hollywood A-Listers Launch Time's Up Initiative to Fight Sexual Harassment Across the U.S. Workforce". Variety. Retrieved January 4, 2018. 
  146. ^ a b Bhattacharya, Sanjiv (November 30, 2017). "Jessica Chastain on post-Weinstein Hollywood and why she won't be paid less than men". London Evening Standard. Retrieved December 1, 2017. 
  147. ^ Chestang, Raphael (August 6, 2013). "Stars to Veterans: We Got Your Back". Entertainment Tonight. Archived from the original on May 7, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  148. ^ McNary, Dave (February 24, 2015). "Jessica Chastain, Queen Latifah and More Launch Female-Empowerment Production Company". Variety. Archived from the original on April 25, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  149. ^ Scheck, Frank (November 14, 2017). "Critic's Notebook: An All-Star Cast Performs 'The Children's Monologues' at Carnegie Hall". The Hollywood Reporter. Retrieved November 19, 2017. 
  150. ^ a b Adams, Thelma (September 17, 2014). "Jessica Chastain Talks About Getting Through a Painful Year – and How 'Interstellar' Made Matthew McConaughey Cry". Yahoo!. Archived from the original on September 30, 2014. Retrieved September 30, 2014. 
  151. ^ Littleton, Cynthia (April 21, 2017). "Power of Women New York Honorees Dig Deep for Worthy Causes". Variety. Archived from the original on April 23, 2017. Retrieved April 22, 2017. 
  152. ^ "Portraits of the Ladies". Vanity Fair. September 2012. Archived from the original on April 13, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  153. ^ a b Karmali, Sarah (October 2, 2014). "Jessica Chastain is Bazaar's November Cover Star". Harper's Bazaar. Archived from the original on March 30, 2016. Retrieved May 1, 2016. 
  154. ^ Ehrlich, David (September 18, 2017). "'Woman Walks Ahead' Review: Jessica Chastain Stars in a Paint-By-Numbers Biopic — TIFF". IndieWire. Archived from the original on September 19, 2017. Retrieved September 19, 2017. 
  155. ^ Kaling, Mindy (October 5, 2014). "Jessica Chastain". Interview. Archived from the original on April 8, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  156. ^ Mandell, Andrea (January 20, 2013). "Jessica Chastain is on the clock". USA Today. Archived from the original on July 20, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  157. ^ Dicksinson, Ben (November 26, 2017). "Jessica Chastain Is Using Her Versatility to Get Woman's Stories Told". Elle. Archived from the original on November 26, 2017. Retrieved November 26, 2017. 
  158. ^ Shone, Tom (November 12, 2013). "Jessica Chastain: Hollywood's Most Versatile Star". Vogue. Archived from the original on June 5, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  159. ^ Kelly, Tara (June 29, 2012). "PETA Sexiest Vegetarian Celebrities 2012: Jessica Chastain And Woody Harrelson Win Celebrity Contest". HuffPost. Archived from the original on April 22, 2016. Retrieved April 26, 2016. 
  160. ^ "AskMen's Top 99 Most Desirable Women of 2014: One Million Votes Name Game of Thrones' Emilia Clarke the World's Most Desirable Woman". Reuters. February 11, 2014. Archived from the original on May 14, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
    Eckstein, David (January 31, 2012). "Sofia Vergara, Kate Upton and Rooney Mara top AskMen's '99 Most Desirable Women'". Screener. Archived from the original on June 1, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
    "Jessica Chastain AskMen Top 99 2013 Video". AskMen. Archived from the original on May 13, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  161. ^ "30 Best Dressed Women of 2015". Glamour. Archived from the original on April 28, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  162. ^ Oldman, Gary (April 18, 2012). "Jessica Chastain – 2012 Time 100: The Most Influential People in the World". Time. Archived from the original on January 20, 2013. Retrieved January 17, 2013. 
  163. ^ "Academy Invites 176 to Membership". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Archived from the original on July 2, 2012. Retrieved June 29, 2012. 
  164. ^ Weil, Jennifer (June 7, 2012). "Jessica Chastain Named YSL Fragrance Face". Women's Wear Daily. Archived from the original on August 26, 2012. Retrieved June 8, 2012. 
  165. ^ McKenzie, Leslie (January 20, 2015). "Jessica Chastain is Piaget's new brand ambassador". The Hollywood Reporter. Archived from the original on May 12, 2016. Retrieved April 28, 2016. 
  166. ^ Grinnell, Sunhee (July 24, 2017). "An Interview with Jessica Chastain, Face of the New Ralph Lauren Fragrance, Woman". Vanity Fair. Archived from the original on November 7, 2017. Retrieved August 18, 2017. 
  167. ^ "Jessica Chastain". Rotten Tomatoes. Archived from the original on April 21, 2016. Retrieved April 25, 2016. 
  168. ^ "Jessica Chastain Movie Box Office Results". Box Office Mojo. Archived from the original on May 9, 2016. Retrieved April 25, 2016. 

External links