جرج کلونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
جرج کلونی
GeorgeClooneyHWoFJan12 (headshot).jpg
کلونی در مراسمی برای جان ولز در پیاده‌رو شهرت هالیوود، ژانویه ۲۰۱۲
نام اصلی جرج تیموتی کلونی
تولد ۶ مهٔ ۱۹۶۱ ‏(۵۸ سال)
لکسینگتون، کنتاکی
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
پیشه هنرپیشه، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۷۸–اکنون
همسر(ها) تالیا بالسام (۱۹۹۳۱۹۸۹)

آمل علم‌الدین[۱] (۲۰۱۴–اکنون)

فرزندان الا کلونی (تولد–۲۰۱۷)

الکساندر کلونی (تولد–۲۰۱۷)

صفحه در وبگاه IMDb

جرج تیموتی کلونی (به انگلیسی: George Timothy Clooney) (زادهٔ ۶ مه ۱۹۶۱ در ایالت کنتاکی) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی برندهٔ جایزه اسکار و گلدن گلوب است.

جرج کلونی در سال ۲۰۰۵ برای فیلم سیریانا جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳ موفق شد جایزه اسکار بهترین فیلم را برای تهیه‌کنندگی فیلم آرگو دریافت نماید.

در ردبندی۲۰۱۸ جرج کلونی با ۲۳۹ میلیون دلار درصدر پردرآمدترین بازیگر آمریکا قرار گرفت.

زندگی‌نامه[ویرایش]

جرج تیموتی کلونی، در سال ۱۹۶۱ در شهر لکزینگتون، کنتاکی ایالات متحده آمریکا و در خانواده‌ای مشهور، در زمینه تجارت و هنر، متولد شد. پدرش نیک کلونی، مجری رادیو و تلویزیون بود. اگرچه وی علاقه زیادی به تحصیل نداشت، دوران دبستان و دبیرستان خود را، در لکزینگتون گذراند و برای تحصیلات دانشگاهی به شمال کنتاکی رفت. کلونی، در سال ۱۹۷۹ وارد دانشگاه شمال کنتاکی شد و شروع به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری نمود. وی در سال ۱۹۸۱ به یک‌باره دانشگاه را رها کرد و سال بعد به‌منظور تکمیل تحصیلات، وارد دانشگاه سینسینتی شد؛ که در آن‌جا نیز در دریافت مدرک ناموفق ماند.

پس از رها کردن دانشگاه، توسط پدرش به کار گویندگی در شبکه تلویزیونی ای‌ام‌سی مشغول شد، که اولین شغل او محسوب می‌شد. در همان سال هم‌چنین پسرخاله‌اش، میکل فریر نیز، به‌منظور تهیه‌کنندگی فیلم کوتاهی، دربارهٔ اسب‌های مسابقه‌ای به شهر لکسینگتون رفته بود، که در این فیلم جرج به ایفای نقش پرداخت. به این ترتیب جرج کلونی، وارد عرصه بازیگری شد و با این نقش، استعداد خود را در این زمینه نشان داد. از سویی دیگر با کار در تلویزیون، توانست راه خود را در رشته بازیگری باز کند و اولین نقش خود را در سریال تلویزیونی اتاق اورژانس، که از برنامه‌های پربیننده تلویزیون آمریکا بود، اجرا کرد و مورد توجه همگان قرار گرفت.

وی در سال ۱۹۸۲ راهی لس‌آنجلس شد، اما یک سال بیکار بود. اولین کار رسمی او در لس آنجلس، کار در شرکت تجاری ژاپنی پاناسونیک بود. در سال ۱۹۸۴ جرج کار سینما را با اجرای نقشی در یک فیلم بازی کرد، که نتوانست به مرحله پخش برسد؛ اما توجه تهیه‌کنندگان را به خود جلب کرد. او سپس به بازی در فیلم‌های سینمایی علاقه‌مند شده و احساس موفقیت در این عرصه را کرد.

او در فیلم‌های یک روز خوب با خارج از دید در کنار جنیفر لوپز در سال ۱۹۹۸، از طلوع تا غروب، ای برادر کجایی و طوفان کامل که عموماً فیلم‌هایی اکشن بودند، او را به بالاترین درجات موفقیت و شهرت رساند. در سال ۲۰۰۰ به عنوان یک هنرپیشه فعال، در هالیوود معرفی شد. جرج کلونی در سال ۱۹۹۰ با تالیا بالسام ازدواج کرد، که پس از ۳ سال از او جدا شد. از سال ۱۹۸۴ تا سال ۱۹۹۵ بیشتر فعالیت‌های جرج کلونی در زمینهٔ بازی در مجموعه‌های تلویزیونی بوده‌است.

زندگی شخصی[ویرایش]

کلونی در جشنواره فیلم ونیز سال ۲۰۰۹

جرج کلونی یک ایرلندی-آمریکایی و متولد لکزینگتون در ایالت کنتکاکی در ایالات متحده است. پدربزرگ وی، نیکلاس کلونی، به همراه خانواده‌اش، از ایرلند به ایالات متحده مهاجرت کرده‌است. مادر وی نینا بروس، مدل و ملکه زیبایی سابق آمریکایی و پدرش نیک کلونی، یک روزنامه‌نگار و مجری تلویزیون و سیاستمدار آمریکایی می‌باشد.

جرج کلونی دو بار بار ازدواج کرده‌است و همسر نخست او هنرپیشه آمریکایی تالیا بالسام بود. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ همسر تالیا بالسام، بازیگر آمریکایی بود؛ کریستا آلن (بازیگر آمریکایی) و استیسی کیبلر (بازیگر و کشتی‌کچ کار اسبق - تصویر) و الیزابیتا کانالیس (مانکن و بازیگر ایتالیایی) هم از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ شریک زندگی او بودند. وی هم‌چنین یک رابطه پیوسته-گسسته پنج‌ساله با مدل بریتانیایی لیزا اسنودان داشت. کلونی در آوریل سال ۲۰۱۴ و به‌طور ناگهانی نامزدی خود با آمل علم‌الدین را به‌صورت رسمی اعلام کرد.

ازدواج دوم[ویرایش]

جورج کلونی در سن ۵۳ سالگی با نامزدش آمل علم‌الدین وکیل و فعال حقوق بشر لبنانی تبار و ۳۶ ساله در ونیز ایتالیا ازدواج کرد. آمل علم الدین ظاهراً پیرو فرقه دروز و خود کلونی، مسیحی و از پیروان کلیسای کاتولیک رم است.[۱] علم‌الدین زاده بیروت است و پیش از ازدواج با کلونی، ازدواج نکرده بود. او در سه سالگی به دلیل جنگ داخلی در لبنان به همراه خانواده‌اش به بریتانیا مهاجرت کرد. همسر کلونی از جمله در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده و حقوق بین‌الملل و حقوق بشر از زمینه‌های تخصصی فعالیت او هستند. آمل علم‌الدین از سال ۲۰۰۴ در دیوان بین‌المللی دادگستری (لاهه هلند) کار می‌کند و به‌عنوان مشاور در امور لبنان با این نهاد همکاری داشته‌است.[۲]

آیین ازدواج[ویرایش]

آیین ازدواج این دو نفر به‌طور خصوصی برگزار شد. جرج کلونی و آمل علم‌الدین جشن عروسی خود را از روز جمعه (۲۶ سپتامبر ۲۰۱۴) شروع کردند. اخباری که از متن و حاشیه و تدارکات مراسم منتشر شد، تا حدی یادآور عروسی تام کروز و کیتی هولمز است. این دو بازیگر مشهور هالیوود هم در نوامبر ۲۰۰۶ در شهر «برلاچیانو» ایتالیا (نزدیکی رم) مراسم بزرگی برگزار کردند. جرج کلونی پیش از مراسم عروسی سوار بر قایق و با اسکورت پلیس از جزیره «جودکا» در حاشیه ونیز به هتل محل عقد رفت. پاپاراتزی‌ها برای شکار لحظات این سفر کوتاه روی قایق‌ها مستقر شده بودند. گردشگران و مردم محلی هم با تکان دادن دست کلونی را بدرقه می‌کردند. والتر ولترونی، دوست داماد و شهردار پیشین رم، از قرار معلوم نقش سردفتر را بر عهده داشته و خطبه عقد را جاری کرد. برد پیت، آنجلینا جولی، ساندرا بولاک، مت دیمون، بیل ماری، سیندی کرافورد و رابرت دنیرو از جمله مهمانان سرشناس عروسی بودند. این ازدواج روز دوشنبه (۲۹ سپتامبر/ ۶ مهر) به‌طور رسمی در دفتر ازدواج شهرداری ونیز ثبت شد. مراسم از چشم عموم دور نگه داشته شد؛ پیش‌خدمت‌ها و کارمندان هتل هم اجازه نداشتند با موبایل وارد مراسم شوند. مهمان‌ها هم اجازه عکاسی نداشتند و در حال حاضر یک دوقلو دارند.[۳]

فعالیت‌ها[ویرایش]

در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸، سازمان ملل متحد جرج کلونی را عنوان یکی از سفیران صلح خود برگزید.[۴]

وی تلاش‌های بشردوستانه گوناگونی نیز انجام می‌دهد از جمله کوشش برای چاره‌یابی نزاع دارفور،[۵] گردآوری پول برای قربانیان زمین‌لرزهٔ ۲۰۱۰ هائیتی و ساخت فیلم‌های مستند هم‌چون «شن و اندوه» برای افزودن آگاهی در مورد بحران‌های جهانی.

در روز شنبه ۲۳ آوریل ۲۰۱۶، جرج کلونی به همراه همسرش امل علم الدین به ارمنستان سفر کرد تا در مراسم یکصد و یکمین سالگرد نسل‌کشی ارمنی‌ها به دست دولت ترکان عثمانی شرکت نماید. کلونی در بدو ورودش به ارمنستان طی سخنانی نسل‌کشی ارمنی‌ها را بخشی از تاریخ ارمنستان و به تبع آن بخشی از تاریخ دنیا دانست. وی گفت: «این تنها درد یک ملت نیست.»[۵][۶][۷]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

بازیگر[ویرایش]

کارگردان[ویرایش]

جوایز[ویرایش]

کلونی به دفعات نامزد و برنده جایزه‌های اسکار، ایمی، گلدن گلوب، بافتا و … شده‌است. موارد زیر شرح تعدادی حضور او در چند جایزه معدود سینمایی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ جورج کلونی عذرخواهی روزنامه دیلی میل را نپذیرفت بی‌بی‌سی فارسی
  2. «جورج کلونی ازدواج کرد». بی‌بی‌سی فارسی.
  3. عروسی مجلل «مشهورترین مجرد دنیا» به روایت تصویر دویچه‌وله فارسی
  4. "UN gives actor Clooney peace role". BBC. Retrieved ۰۸-۰۲-۲۰۰۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «جرج کلونی در صف مقدم مراسم یادبود کشتار ارامنه». دویچه وله فارسی.
  6. «جرج کلونی و همسرش راهی ارمنستان می‌شوند». خبرگزاری مهر.
  7. «آلبوم عکس: صدویکمین سالگرد کشتار ارامنه». بی‌بی‌سی فارسی.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

George Clooney 2016

George Timothy Clooney (* 6. Mai 1961 in Lexington, Kentucky) ist ein US-amerikanischer Schauspieler, Drehbuchautor, Filmproduzent und Filmregisseur. 2006 erhielt er einen Oscar als bester Nebendarsteller in dem Film Syriana, einen weiteren 2013 als Produzent für Argo (Bester Film).

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Clooney ist der Sohn von Nicholas Joseph „Nick“ Clooney und Nina Bruce Warren. Seine Schwester ist Adelia „Ada“ Zeidler. Bereits im Alter von fünf Jahren machte er erste Erfahrungen mit dem Showbusiness, als er seinem Vater Nick, Fernsehmoderator in Illinois, bei einer Quizsendung die Texttafeln hielt. Seine Tante war die Schauspielerin und Sängerin Rosemary Clooney, die eine Zeit lang mit dem Filmstar José Ferrer verheiratet war. Deren Sohn Miguel Ferrer war sein Cousin.

Er besuchte von 1979 bis 1981 die Northern Kentucky University und studierte dort, allerdings ohne Abschluss, Radiojournalismus.[1]

Clooney war von 1989 bis 1993 mit der Schauspielerin Talia Balsam verheiratet und zwischen 2004 und 2013 mit den Schauspielerinnen Krista Allen, Elisabetta Canalis[2] und Stacy Keibler liiert.[3] In jungen Jahren war er einige Zeit mit Dedee Pfeiffer liiert.[4]

Im April 2014 verlobte er sich mit der Juristin Amal Alamuddin. Am 27. September 2014 heiratete das Paar in Venedig.[5][6] Clooneys Ehefrau nahm seinen Nachnamen an. Im Juni 2017 bekam das Paar Zwillinge.[7]

Erste Film- und Fernsehrollen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Den aus einer Entertainerfamilie stammenden Clooney zog es Anfang der 1980er Jahre ins Filmgeschäft, wo er zunächst trotz der vermittelnden Hilfe seiner Tante, der Filmschauspielerin und Sängerin Rosemary Clooney, jedoch nur Rollen in zweitklassigen Pilotfilmen amerikanischer Fernsehserien erhielt, die mangels Erfolgs auf eine Episode beschränkt blieben. Die einzige länger dauernde Rolle in dieser Zeit hatte Clooney in der Sitcom Roseanne. In ihr spielte er in der ersten Staffel Booker Brooks, den Vorgesetzten von Roseanne und zeitweiligen Freund ihrer Schwester.

Clooney debütierte 1982 als Komparse vor einer Filmkamera und trat – in der Regel in Nebenrollen – in den späten 1980er und frühen 1990er Jahren in einigen Filmen auf. Die entsprechenden Werke stießen auf wenig Resonanz und wurden überwiegend als qualitativ minderwertig eingestuft. Eine seiner ersten Rollen spielte Clooney beispielsweise 1988 in der niederbudgetierten Horrorfilmparodie Die Rückkehr der Killertomaten. Mit keinem dieser Auftritte gelang es dem Schauspieler, sich im Filmgeschäft durchzusetzen oder ein größeres Publikum auf sich aufmerksam zu machen.

Vom Fernsehschauspieler zum Filmstar[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Mitte der 1990er Jahre wurde Clooney die Rolle des Kinderarztes Doug Ross in der Krankenhausserie Emergency Room angeboten. Diese Serie, die in realistischer und dramatischer Weise den Alltag in einem Chicagoer Lehrkrankenhaus schildert und von 1994 bis 2009 lief, wurde zu einem großen internationalen Fernseh-Erfolg. Und Clooney, der zu einem der bekanntesten Fernsehdarsteller aufstieg, war besonders bei den weiblichen Zuschauern sehr beliebt. Er spielte die Rolle des Doug Ross von 1994 bis 1999 in 109 Folgen (2009 absolviert er einen Gastauftritt in der Serie). Der Familiensinn der Clooneys äußerte sich auch in Gastauftritten von Rosemary Clooney und seinem Cousin Miguel Ferrer.

Clooneys internationale Fan-Gemeinde war durch Emergency Room so stark angewachsen, dass die Filmproduzenten in Hollywood ihn nicht mehr übergehen konnten. Ab 1996 etablierte sich der Schauspieler als Filmstar; er trat in einer Vielzahl unterschiedlichster Rollen auf. Großen Erfolg hatte er mit der Hauptrolle in dem von Robert Rodriguez inszenierten Film From Dusk Till Dawn (1996), der bald Kultstatus erlangte. 1996 war er an der Seite von Michelle Pfeiffer in der romantischen Komödie Tage wie dieser zu sehen. Seinen endgültigen Durchbruch hatte er in der Rolle als Batman in Batman & Robin.

1997 wurde Clooney vom People Magazine zum Sexiest Man alive gewählt.

George Clooney bewies eine gewisse Vorliebe für skurrile Rollen (O Brother, Where Art Thou?) der Brüder Coen oder seines Freundes Steven Soderbergh. Auf diese Weise vermied er die Rolle des eleganten, leicht schlitzohrigen Frauenhelden, die ihm vor allem von den Medien zugedacht wurde. Clooney übernahm jedoch auch Hauptrollen in kommerziell ausgerichteten Filmen wie Batman & Robin (1997, als Batman) oder Projekt: Peacemaker (1997), in dem er als Actionheld zu sehen war. Diese Filme ernteten überwiegend negative Kritiken, während künstlerisch ambitionierte Streifen wie die Thrillerkomödie Out of Sight oder der Kriegsfilm Der schmale Grat (beide 1998) besser bewertet wurden.

Drehbuchautor, Produzent und Regisseur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Mit dem Fernsehfilm Kilroy gab Clooney 1999 sein Debüt als Drehbuchautor. Gleichzeitig war es der erste Film, für den er als Produzent verantwortlich war. Mit Geständnisse – Confessions of a Dangerous Mind folgte 2002 sein Regiedebüt. Für den mehrfach ausgezeichneten Film Good Night, and Good Luck führte er Regie, fungierte als Kodrehbuchautor und trat selbst als Darsteller vor die Kamera. Von Februar bis Mai 2007 drehte Clooney seinen nächsten Streifen, Ein verlockendes Spiel (im Original: Leatherheads), eine Footballkomödie, die in den 1920er Jahren angesiedelt ist. Clooney ist Koautor, Regisseur und Hauptdarsteller des Films, der im Juni 2008 in den deutschen Kinos anlief. An seiner Seite ist Renée Zellweger zu sehen.

Im Jahr 2000 taten sich Clooney und Steven Soderbergh zusammen und gründeten die Produktionsfirma Section Eight Productions, mit der sie fortan Filme produzieren wollten. Soderbergh gab Clooney 2001 auch die Hauptrolle der Thrillerkomödie Ocean’s Eleven, die mit zahlreichen Stars (u. a. Brad Pitt, Matt Damon, Julia Roberts) besetzt war und zu einem großen Erfolg wurde. Clooney stieg mit diesem Film zu einem der Spitzenverdiener in Hollywood auf, er erhielt eine Gage von 20 Millionen US-Dollar. Ocean’s Eleven zog 2004 und 2007 zwei Fortsetzungen nach sich, in denen Clooney ebenfalls die Hauptrolle spielte. 2006 wurde der Schauspieler zum zweiten Mal zum Sexiest Man alive gewählt.

2006 verließ George Clooney Section Eight Productions, um mit Grant Heslov die Firma Smokehouse Pictures zu gründen, die z. B. Ein verlockendes Spiel produzierte.

2011 folgte mit The Ides of March – Tage des Verrats Clooneys vierter Spielfilm als Regisseur, bei dem er auch am Drehbuch mitwirkte und eine der Hauptrollen übernahm. Die Verfilmung von Beau Willimons Theaterstück Farragut North stellt einen jungen idealistischen Pressesekretär (gespielt von Ryan Gosling) in den Mittelpunkt, der als Angestellter eines Präsidentschaftskandidaten (Clooney) bei den Vorwahlen in Ohio mit Betrug und Korruption konfrontiert wird. The Ides of March war 2011 im Wettbewerb der 68. Internationalen Filmfestspiele von Venedig und eröffnete das Festival.[8]

Am 22. Juni 2013[9] beendete Clooney im Studio Babelsberg die achtmonatigen Arbeiten für seinen neuesten Film Monuments Men – Ungewöhnliche Helden (The Monuments Men), der auf der wahren Geschichte eines Sonderkommandos aus Wissenschaftlern, Museumsdirektoren und Kunsthistorikern[9] im Zweiten Weltkrieg basiert. Die Männer hatten die Aufgabe, unter Hitler gestohlene und verschollene Kunstgegenstände ausfindig zu machen und zu bergen. Clooney führte bei seinem in Berlin und Brandenburg[10] gedrehten Film Regie, war Produzent und wirkte zudem als Hauptdarsteller mit. Die Castings für die 800 deutschen Komparsen, zu denen mehr als 2000 Menschen erschienen,[11] begannen im Januar,[12] die Dreharbeiten Anfang Mai. Koproduzent dieser britisch-deutschen Koproduktion war das in der brandenburgischen Landeshauptstadt Potsdam ansässige Studio Babelsberg, dessen Studiohallen sowie Außenkulissen auf den Freigeländen hauptsächlich genutzt wurden.[13]

Politisches Engagement[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Der überzeugte Kriegsgegner bezieht offen Stellung in seinen Rollen (z. B. Three Kings) und bei öffentlichen Auftritten, so etwa gegenüber der Außenpolitik des ehemaligen US-Präsidenten George W. Bush.

Im März 2004 sammelte Clooney Wahlkampfspenden. Er lud zu einem Fundraising-Dinner, für das die Gäste pro Kopf 1.500 bis 2.500 US-Dollar zahlten, um den Wahlkampf von Clooneys Vater Nick zu unterstützen, der mit den gesammelten 250.000 US-Dollar für das Repräsentantenhaus kandidierte.

Im Januar 2008 wurde George Clooney vom Generalsekretär der Vereinten Nationen Ban Ki-moon zum UN-Botschafter des Friedens ernannt.[14] Im April 2014 legte er dieses Amt aus beruflichen wie persönlichen Gründen nieder.[15]

Clooney war nach eigenem Bekunden Anhänger des demokratischen Kandidaten für die US-Präsidentschaftswahl 2008, Barack Obama.[16] Auch im Präsidentschaftswahlkampf 2012 unterstützte er Obama mit Fundraiser-Abendessen, wobei insgesamt mehr als 15 Millionen Euro gespendet wurden.[17]

In den vergangenen Jahren reiste Clooney mehrfach in die Krisenregion Darfur, um auf die dortige Menschenrechtslage aufmerksam zu machen. Die USA sowie andere Staaten und Weltorganisationen müssten sich in seinen Augen stärker für eine Lösung der Krise engagieren. Es handle sich um den ersten Genozid des 21. Jahrhunderts. Man könne nicht wegschauen und hoffen, dass sich das Problem von alleine löse.[18]

Clooney engagiert sich für den Klimaschutz und setzt sich für die Förderung klimaverträglicher Technologien ein. Im Widerspruch dazu war Clooney jahrelang das Werbegesicht für den Konzern Nestlé und dessen Nespresso-Kapseln.[19] Clooney ist Mitglied des Verwaltungsrats der von dem Schweizer Uhrenunternehmer Nicolas Hayek gegründeten Belenos Clean Power Holding, die alternative Energieerzeugungssysteme entwickelt.[20]

Der Filmstar wurde 2010 im Council on Foreign Relations Mitglied auf Lebenszeit.[21] 2010 und 2011 engagierte sich Clooney für die Unabhängigkeit des Südsudan, er initiierte das Projekt Satellite Sentinel, das mit hochauflösenden Echtzeitsatellitenbildern als Frühwarnsystem für neue Menschenrechtsverletzungen dienen soll.[22] 2012 wurde er während einer Protestaktion vor der Sudanesischen Botschaft in Washington vorübergehend festgenommen.[23] Für sein Engagement in Darfur wurde er 2013 mit dem Deutschen Medienpreis ausgezeichnet.[24]

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Schauspieler[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Spielfilme[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Fernsehserien[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 1984: Trio mit vier Fäusten (Riptide, Folge 2x01: Unheilvoller Besuch)
  • 1985: Street Hawk (Folge 1x02: Der beste Freund)
  • 1985: Die Fälle des Harry Fox (Crazy Like a Fox, Folge 1x12: Der Sündenbock)
  • 1985–1986: Facts of Life
  • 1986: Throb
  • 1986: Hotel (Folge 3x13)
  • 1987: Golden Girls (Folge 2x24: Tatort Miami)
  • 1987: Mord ist ihr Hobby (Murder, She Wrote, Folge 3x19: Ein mörderisches Wiedersehen)
  • 1987: Hunter (Folge 3x15)
  • 1988–1991: Roseanne
  • 1992–1993: Mord ohne Spuren (Bodies Of Evidence)
  • 1993–1994: Ein Strauß Töchter (Sisters)
  • 1994–1999, 2009: Emergency Room – Die Notaufnahme (ER, 107 Episoden)
  • 1995: Friends (Folge 1x17 – Der Zweiteiler – Teil 2)
  • 2019: Catch-22 (Miniserie, 3 Folgen)

Werbung[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Regie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Produzent[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auszeichnungen (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

George Clooney hat durch sein umfangreiches Wirken im Filmgeschäft eine Vielzahl von Nominierungen und Auszeichnungen erhalten.[27] Überwiegend erhielt er diese für seine schauspielerischen Leistungen, aber auch seine Arbeiten als Produzent und Regisseur wurden prämiert.

Oscar

Golden Globe Award

Primetime Emmy Award

  • 1995: Nominiert in der Kategorie Bester Hauptdarsteller in einer Dramaserie für Emergency Room
  • 1996: Nominiert in der Kategorie Bester Hauptdarsteller in einer Dramaserie für Emergency Room
  • 2010: Nominiert in der Kategorie Outstanding Variety, Music or Comedy Special für Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief
  • 2010: Ausgezeichnet mit dem Bob Hope Humanitarian Award (Sonderpreis)

British Academy Film Award

Screen Actors Guild Award

  • 1995: Nominiert in der Kategorie Bestes Schauspielensemble in einer Fernsehserie – Drama für Emergency Room – Die Notaufnahme (gemeinsam mit der restlichen Besetzung)
  • 1996: Ausgezeichnet in der Kategorie Bestes Schauspielensemble in einer Fernsehserie – Drama für Emergency Room – Die Notaufnahme (gemeinsam mit der restlichen Besetzung)
  • 1997: Ausgezeichnet in der Kategorie Bestes Schauspielensemble in einer Fernsehserie – Drama für Emergency Room – Die Notaufnahme (gemeinsam mit der restlichen Besetzung)
  • 1998: Ausgezeichnet in der Kategorie Bestes Schauspielensemble in einer Fernsehserie – Drama für Emergency Room – Die Notaufnahme (gemeinsam mit der restlichen Besetzung)
  • 1999: Ausgezeichnet in der Kategorie Bestes Schauspielensemble in einer Fernsehserie – Drama für Emergency Room – Die Notaufnahme (gemeinsam mit der restlichen Besetzung)

Saturn Award

Weitere Ehrungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Synchronstimme[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Seine deutsche Synchronstimme spricht in der Regel Detlef Bierstedt; in den Filmen, bei denen Steven Soderbergh Regie führt, tut dies Martin Umbach. In From Dusk till Dawn wurde er von Bernd Rumpf synchronisiert.

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: George Clooney – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Kimberly Potts: George Clooney: the last great movie star (Abgerufen am January 31, 2012).
  2. George Clooney ist wieder zu haben. In: Spiegel Online, 22. Juni 2011 (abgerufen am 23. Juni 2011)
  3. [1]
  4. Vox-Dokumentarfilm Die George Clooney Story (mit Interviews von Özlem Evans), 2019, https://m.moviepilot.de/movies/die-george-clooney-story, abgerufen am 5. Juli 2019
  5. huffingtonpost.com: George Clooney And Amal Alamuddin Make Their First Red Carpet Appearance Together
  6. Clooney gibt Alamuddin das Jawort, Spiegel Online, abgerufen am 28. September 2014
  7. George und Amal Clooney haben Zwillinge bekommen. In: Spiegel Online. 6. Juni 2017, abgerufen am 7. Juni 2017.
  8. ‘The Ides of March’ written & directed by George Clooney will be the opening film. (Nicht mehr online verfügbar.) In: www.labiennale.org. 22. Juni 2011, archiviert vom Original am 24. Juni 2011; abgerufen am 13. April 2019.
  9. a b http://www.bz-berlin.de/aktuell/berlin/george-clooney-beendet-dreharbeiten-in-berlin-article1698018.html - Artikel vom 22. Juni 2013, abgerufen am 24. Juni 2013
  10. http://www.berliner-zeitung.de/brandenburg/dreharbeiten-in-brandenburg-mit-george-clooney-hollywoodstars-am-grabowsee,10809312,23297332.html - Artikel vom 13. Juni 2013, abgerufen am 24. Juni 2013
  11. ARD Tagesthemen vom 29. April 2013
  12. http://www.haz.de/Nachrichten/Kultur/Kino/George-Clooney-sucht-Komparsen-fuer-Filmdreh-in-Potsdam - Artikel vom 22. Januar 2013, abgerufen am 24. Juni 2013
  13. PNN: „The Monuments Men“ im Studio Babelsberg Potsdamer Neueste Nachrichten, 13. Juni 2013, abgerufen am 6. November 2013
  14. Nespresso wirbt, unterstützt die Ausbeutung von Kaffeepflückern. In: Focus vom 6. September 2011, abgerufen am 6. September 2011
  15. George Clooney resigns from United Nations peacekeeping role. The Guardian, 29. April 2014, abgerufen am 11. April 2017. (englisch)
  16. Stern: Interview mit Matt Damon, George Clooney, Brad Pitt und Ellen Barkin. Ausgabe 25, 2007, S. 150 ff.
  17. http://www.tagesschau.de/ausland/uswahlhollywood100.html (Memento vom 5. November 2012 im Internet Archive)
  18. netzeitung.de (Memento vom 14. März 2012 im Internet Archive)
  19. Fabian Müller: George Clooneys abgefahrener Roadtrip durch die Hollywood-Geschichte. dfv Mediengruppe. 27. April 2017. Abgerufen am 20. April 2019.
  20. Adrian Sule: Hayeks Idee des Öko-Autos lebt weiter. In: Basler Zeitung online. 30. April 2015, abgerufen am 7. September 2017.
  21. Clooney für humanitäres Engagement geehrt auf Bunte.de (abgerufen am 24. Juni 2010)
  22. About the Satellite Sentinel Project. (Nicht mehr online verfügbar.) In: Satellite Sentinel. Archiviert vom Original am 2. Januar 2011; abgerufen am 13. April 2019 (englisch).
  23. George Clooney bei Protesten in Washington verhaftet. Focus online, 16. März 2012, abgerufen am 16. März 2012.
  24. Deutscher Medienpreis 2012 für George Clooney. (Nicht mehr online verfügbar.) Media Control, 14. Dezember 2012, archiviert vom Original am 21. Dezember 2012; abgerufen am 13. April 2019.
  25. Nespresso verabschiedet sich von George Clooney, Die Welt, 11. März 2013, abgerufen am 31. Oktober 2015.
  26. George Clooney: Neuer Werbespot, gala.de, 29. Oktober 2015, abgerufen am 31. Oktober 2015.
  27. George Clooney – Awards. In: IMDb.com. Abgerufen am 3. Mai 2015.
  28. American Film Institute - 2018 George Clooney Tribute. Abgerufen am 2. März 2019.