جایگزین‌های آزمایش روی جانوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جایگزینهای آزمایش روی جانوران به منظور ارتقاء سطح کیفی آموزش و پژوهش پزشکی، داروسازی، زیست‌شناسی، دامپزشکی و دیگر رشته‌های مرتبط، مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۱] ملاحظات اخلاقی پیرامون آزمایش روی جانوران و نواقص متعدد در روند فعلی تحقیقات اکتشاف دارو، پژوهشگران را به سوی استفاده از جایگزین‌های آزمایش روی جانوران سوق داده‌است،[۲]،[۳][۴]

فیلم‌های ویدیویی[ویرایش]

فیلم‌های ویدیویی، می‌توانند ابزارهای جایگزین دیداری با کیفیتی را فراهم کنند. ویدئوهایی که از کابدشکافی‌های حرفه‌ای تهیه شده‌اند اطلاعات بیشتری به دانشجویان می‌دهند و می‌توانند برای استفاده دانشجویانی که چنین مهارتهایی را قبل از کالبدشکافی اجسادی که از راه اخلاقی تهیه شدند نیاز دارند استفاده شود.[۵]

شبیه‌سازهای کامپیوتری[ویرایش]

شبیه‌سازهای کامپیوتری گسترهٔ وسیعی از آموزش و پژوهش را در بر می‌گیرند. کالبدشکافی مجازی توسط دانشجویان، ابزارهای سه بعدی و لمس کردنی نمونه‌هایی از این شبیه‌سازها محسوب می‌شوند. یادگیری همراه کامپیوتر می‌تواند عمق بیشتری به تجربه یادگیری بیفزاید،[۶][۷]

آدمک‌ها[ویرایش]

آدمک‌های تهیه‌شده از سیلیکون می‌تواند جایگزینی باشند برای آموزش پزشکی و دیگر رشته‌های مرتبط.[۸]

لاشهٔ جانوران مرده[ویرایش]

می‌توان از جسد تهیه‌شده جانوران به روش اخلاقی به عنوان روشی برای آموزش دانشجویان استفاده برد. مثالهایی از تهیه اخلاقی شامل حیواناتی می‌شود که بطور طبیعی یا در طی تصادف مرده‌اند. درمانگاه‌های دامپزشکی و کشتزارها دو منبع خوب بالقوه هستند و بعضی از دانشکده‌های دامپزشکی با درمانگاه‌ها برای اجساد ارتباط دارند.[۵]

کالبدگشایی و بافت‌برداری[ویرایش]

کالبدگشایی و بافت‌برداری

کار در درمانگاه‌ها روی بیمار[ویرایش]

امروزه روش‌های پیشرو آموزشی در دنیا روش‌های بالینی هستند که بر روی نمونه‌های انسانی و با در نظر گرفتن مسائل اخلاقی انجام می‌شوند.

همه‌گیرشناسی[ویرایش]

کشت سلول[ویرایش]

امروزه روش کشت سلول به عنوان یک جایگزین مهم در زمینه آزمایش روی جانوران مطرح می‌باشد. برای نمونه با استفاده از این روش بود که پادتن‌های تک‌تیره تولید شد و حجم کثیری از آزمایش‌های جانوری کنار گذاشته شد.[۹]

روش میکرودوزینگ[ویرایش]

سابقهٔ تحقیقاتی روش میکرودوزینگ، به دههٔ اخیر بازمی‌گردد. میکرودوز، عنوانی است که به مقادیر بسیار پائین از مواد دارویی اطلاق می‌گردد. این مقدار، به طور تقریبی برابر با یک صدم دوزهای فارماکولوژیک می‌باشد. این روش نوین، مبتنی بر این واقعیت می‌باشد که بسیاری از روندهای کنترل فارماکوکینتیک، غیر وابسته به سطوح خونی داروها بوده و از این رو، تزریق مقادیر میکرودوز داروها به انسان، از توانایی بالایی در پیش بینی خصوصیات فارماکوکینتیک برخوردار می‌باشد.[۱۰]

آزمایش و تجربه روی خود دانشجو[ویرایش]

بدن انسان البته موضوع مرتبط با دانشجویان پزشکی است و آزمایش روی خود دانشجو در خیلی از موسسات به عنوان تمرین آموزشی استفاده می‌شود.[۱۱]

روش‌های در محیط کشت[ویرایش]

از برتریهای این روش می‌توان زود به نتیجه رسیدن، آسودگی در تکرار آزمایش، و در برخی موارد کم‌هزینه‌تر بودن را نام برد.[۱۲]

آزمایش روی گیاهان[ویرایش]

استفاده از بافت حیوانات در برخی کارهای عملی می‌تواند مستقیماً با مواد گیاهی جایگزین شود. به عنوان مثال برای مطالعه تنفس سلولی، میتوکندری‌های مورد نیاز می‌تواند از مخمر، سیب‌زمینی یا چغندر به جای روش مرسوم استفاده از کبد موش تهیه شود.[۵]

مدار میکروفلوئیدی[ویرایش]

ابزار مزبور، یک تراشه می‌باشد که مجراهای ظریفی از یاخته‌های مربوط به اندام‌های گوناگون بدن انسان را توسط جریان خون به هم مرتبط می‌کند و مشابه‌ترین روش به بدن انسان است و داروهای جدید را می‌توان روی ان آزمایش کرد.[۱۳][۱۴][۱۵]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]