جایزه پولیتزر برای داستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جوایز پولیتزر
Gen pulitzer.jpg
جوزف پولیتزر    •    Pulitzers by year
روزنامه‌نگاری:
نامه ها، نمایش‌نامه، و موسیقی:
Other prizes:

جایزه پولیتزر برای داستان (انگلیسی: Pulitzer Prize for Fiction) یکی از هفت جایزه پولیتزر آمریکایی است که هر ساله برای داستان، نمایش‌نامه و موسیقی اعطا می‌گردد. داستانی که توسط یک مؤلف آمریکایی ترجیحاً در برخورد با زندگی آمریکایی نوشته و در طی تقویم سال پیش چاپ شده باشد به رسمیت می‌شناسد. با عنوان جایزه پولیتزر برای رمان , یکی از پولیتزرهای اصلی بود که برای برنامه‌ای با هفت جایزه در سال ۱۹۱۷ افتتاح شد اما چهار مورد از آن‌ها در همان سال اعطا شدند.[۱] (جایزه رمان اعطا نشد به یک معنا، این جایزه در سال ۱۹۱۸ افتتاح شد).[۲]

از سال ۱۹۸۰، معمولاً دو نفر دیگر در کنار برنده به عنوان فینالیست‌ها اعلام می‌شود.[۲]

برندگان[ویرایش]

در ۳۱ سال تحت عنوان «رمان»، ۲۷ مرتبه و در ۶۶ سال تا سال ۲۰۱۳ تحت عنوان «داستان» جایزه اعطا شده‌است. ۱۱ مرتبه نیز شامل سال اول (۱۹۱۷) جایزه اعطا نشده‌است. هرگز این جایزه تقسیم نشده‌است.[۲] سه نویسنده نیز هر کدام برنده دو جایزه در رده داستان شده‌اند: بوث تارکینگتن، ویلیام فاکنر، و جان آپدایک.

دهه ۱۹۱۰[ویرایش]

دهه ۱۹۲۰[ویرایش]

دهه ۱۹۳۰[ویرایش]

دهه ۱۹۴۰[ویرایش]

دهه ۱۹۵۰[ویرایش]

دهه ۱۹۶۰[ویرایش]

کارساز (کار چاق کن / کار راه‌انداز)

دهه ۱۹۷۰[ویرایش]

دهه ۱۹۸۰[ویرایش]

Entries from this point on include the finalists listed after the winner for each year.

دهه ۱۹۹۰[ویرایش]

دهه ۲۰۰۰[ویرایش]

دهه ۲۰۱۰[ویرایش]

برندگان تکراری[ویرایش]

سه نفر پولیتزر داستان را دو مرتبه برنده شده‌اند یکی اسما برای رمان و دو دیگر برای داستان.

ارنست همینگوی توسط داوران ۱۹۴۱ و ۱۹۵۳ انتخاب شد، اما پیشین لغو شد و ۱۹۴۱ اعطا نشد.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. "1917 Winners". The Pulitzer Prizes. Retrieved 2013-12-19.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ "Pulitzer Prize for the Novel". The Pulitzer Prizes (pulitzer.org). Retrieved 2008-08-19.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ The fiction jury had recommended the 1941 award go to ناقوسی برای آدانو's زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند. Although the Pulitzer Board initially agreed with that judgment, the president of دانشگاه کلمبیا، نیکولاس موری باتلر، persuaded the board to reverse its judgment because he deemed the novel offensive, and no award was given that year. McDowell, Edwin. "Publishing: Pulitzer Controversies." New York Times 11 May 1984: C26.
  4. The fiction jury had recommended the 1957 award to Elizabeth Spencer's The Voice at the Back Door, but the Pulitzer board, which has sole discretion for awarding the prize, made no award. Source: McDowell, Edwin. "Publishing: Pulitzer Controversies". The New York Times, 11 May 1984: C26.
  5. The three novels the Pulitzer committee put forth for consideration to the Pulitzer board were: Losing Battles نوشته یودورا ولتی; سیاره آقای زاملر نوشته سال بلو; و The Wheel of Love نوشته جویس کارول اوتس. The board rejected all three and opted for no award. Source: Fischer, Heinz-Dietrich. The Pulitzer Prize Archive, Volume 10, "Novel/Fiction Awards 1917-1994". Munich: K.G. Saur, 1994. LX-LXI.
  6. The fiction jury had unanimously recommended the 1974 award to Thomas Pynchon's Gravity's Rainbow, but the Pulitzer board, which has sole discretion for awarding the prize, made no award. Source: McDowell, Edwin. "Publishing: Pulitzer Controversies". The New York Times, 11 May 1984: C26.
  7. The fiction jury had recommended the 1977 award to نورمن مک‌لین رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد, but the Pulitzer board, which has sole discretion for awarding the prize, made no award. That same year, however, آلکس هیلی's iconic family saga Roots was awarded a special Pulitzer Prize. Source: McDowell, Edwin. "Publishing: Pulitzer Controversies". نیویورک تایمز, 11 May 1984: C26.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ “prize winners by category”. www.pulitzer.org. Retrieved 2018-10-13. 

منابع[ویرایش]

خطای یادکرد: برچسپ <ref> در <references> تعریف شده، ویژگی‌های گروهی «» را دارد که درون متن قبل از آن ظاهر نمی‌شود. ().

  • علیخانی، مهدی (۱۳۷۶). اطلاعات ادبی مفید. انتشارات امیربهادر. شابک ۹۶۴-۹۱۴۹۱-۹-۸.
  • رمضانی، رمضانی (۱۳۷۹). هزار نویسنده در یک کتاب. انتشارات اقلیدوس. شابک ۹۶۴-۵۹۵۵-۶۳-۷.
  • «جایزه پولیتزر برندگانش را شناخت». خبرگزاری مهر، ۱ اردیبهشت ۱۳۹۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]