جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر مرد
ظاهر

جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر مرد (ایتالیایی: David di Donatello per il miglior attore protagonista) یکی از جوایز دیوید دی دوناتلو است که از سال ۱۹۵۶ تاکنون به بهترین بازیگر مرد داده میشود.
دهه ۱۹۵۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]| سال | بازیگر فیلم |
|---|---|
| ۱۹۵۶ | ویتوریو دسیکا – نان، عشق و ... |
| ۱۹۵۷ | جایزه داده نشد |
| ۱۹۵۸ | جایزه داده نشد |
| ۱۹۵۹ | جایزه داده نشد |
دهه ۱۹۶۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]| سال | بازیگر فیلم |
|---|---|
| ۱۹۶۰ | ویتوریو گاسمن – جنگ بزرگ آلبرتو سوردی – جنگ بزرگ |
| ۱۹۶۱ | آلبرتو سوردی – Everybody Go Home |
| ۱۹۶۲ | رف ولونه – نمایی از پل |
| ۱۹۶۳ | ویتوریو گاسمن – سبقت (فیلم ۱۹۶۲) |
| ۱۹۶۴ | مارچلو ماسترویانی – دیروز، امروز، فردا |
| ۱۹۶۵ | ویتوریو گاسمن – زمان سخت شاهزادگان مارچلو ماسترویانی – ازدواج به سبک ایتالیایی |
| ۱۹۶۶ | آلبرتو سوردی – Fumo di Londra |
| ۱۹۶۷ | ویتوریو گاسمن – The Tiger and the Pussycat اوگو تونیاتسی – بیاخلاق (فیلم) |
| ۱۹۶۸ | فرانکو نرو – Il giorno della civetta |
| ۱۹۶۹ | آلبرتو سوردی – Be Sick... It's Free نینو مانفردی – Vedo nudo |
دهه ۱۹۷۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]| سال | بازیگر فیلم |
|---|---|
| ۱۹۷۰ | نینو مانفردی – Nell'anno del Signore جان ماریا ولونته – بازجویی از یک شهروند دور از سوءظن |
| ۱۹۷۱ | اوگو تونیاتسی – La califfa |
| ۱۹۷۲ | جانکارلو جانینی – The Seduction of Mimi آلبرتو سوردی – In Prison Awaiting Trial |
| ۱۹۷۳ | آلبرتو سوردی – The Scientific Cardplayer |
| ۱۹۷۴ | نینو مانفردی – نان و شکلات |
| ۱۹۷۵ | ویتوریو گاسمن – بوی خوش زن |
| ۱۹۷۶ | آدریانو چلنتانو – The Con Artists اوگو تونیاتسی – My Friends |
| ۱۹۷۷ | آلبرتو سوردی – An Average Little Man |
| ۱۹۷۸ | نینو مانفردی – In the Name of the Pope King |
| ۱۹۷۹ | ویتوریو گاسمن – Dear Father |
دهه ۱۹۸۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]دهه ۱۹۹۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]دهه ۲۰۰۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]دهه ۲۰۱۰
[ویرایش | اشتراکگذاری]جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «David di Donatello for Best Actor». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵.