جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جایزهٔ بهترین بازیگر مرد
Prix d'interprétation masculine
Best actor Cannes.png
مکانکن
کشورفرانسه
برگزارکنندهجشنواره کن
اولین مراسم۱۹۴۶

جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره کن (فرانسوی: Prix d'interprétation masculine) یکی از جوایز جشنواره کن است که از سال ۱۹۴۶ تاکنون به بهترین بازیگر مرد داده می‌شود.

برندگان جایزه[ویرایش]

سال بازیگر نقش فیلم
دههٔ ۱۹۴۰
۱۹۴۶ ری میلند (بریتانیا) Don Birnam تعطیلی ازدست‌رفته
۱۹۴۷ بدون جایزه
۱۹۴۹ ادوارد جی. رابینسون (ایالات متحدهٔ آمریکا) Gino Monetti خانه غریبه‌ها
دههٔ ۱۹۵۰
۱۹۵۱ مایکل ردگریو (بریتانیا) Andrew Crocker-Harris The Browning Version
۱۹۵۲ مارلون براندو (ایالات متحدهٔ آمریکا) امیلیانو زاپاتا زنده‌باد زاپاتا!
۱۹۵۳ بدون جایزه
۱۹۵۴ بدون جایزه
۱۹۵۵ اسپنسر تریسی (ایالات متحدهٔ آمریکا) (جایزهٔ بازیگری)[۱] John J. Macreedy روز بد در بلک راک
تمام بازیگران (شوروی) (جایزهٔ بازیگری)[۱] خانواده بزرگ
۱۹۵۶ (جایزهٔ بازیگری / جایزه بهترین بازیگر زن را ببینید)[۲]
۱۹۵۷ جان کیتزمیلر (ایالات متحدهٔ آمریکا) Sgt. Jim دره صلح
۱۹۵۸ پل نیومن (ایالات متحدهٔ آمریکا) Ben Quick تابستان گرم و طولانی
۱۹۵۹ برادفورد دیلمن (ایالات متحدهٔ آمریکا) Artie Strauss اجبار
دین استاکول (ایالات متحدهٔ آمریکا) Judd Steiner
اورسن ولز (ایالات متحدهٔ آمریکا) Jonathan Wilk
دههٔ ۱۹۶۰
۱۹۶۰ بدون جایزه
۱۹۶۱ آنتونی پرکینز (ایالات متحدهٔ آمریکا) Philip Van Der Besh دوباره خداحافظ
۱۹۶۲ دین استاکول (ایالات متحدهٔ آمریکا) Edmund Tyrone سفر دراز روز در شب
جیسون روباردز (ایالات متحدهٔ آمریکا) James Tyrone Sr.
رالف ریچاردسون (بریتانیا) James Tyrone Jr.
مورای ملوین (بریتانیا) Geoffrey Inghman یک نوک زبان عسل
۱۹۶۳ ریچارد هریس (ایرلند) Frank Machin این زندگی ورزشی
۱۹۶۴ آنتال پاگر (مجارستان) Vajkay Ákos Drama of the Lark
سارو اورزی (ایتالیا) Don Vincenzo Ascalone گمراه و رهاشده
۱۹۶۵ ترنس استامپ (بریتانیا) Freddie Clegg گردآورنده
۱۹۶۶ پر اسکارشون (سوئد) Pontus گرسنگی
۱۹۶۷ اودد کوتلر (اسرائیل) Eli سه روز و یک بچه
۱۹۶۸ جشنواره متوقف شد و هیچ جایزه‌ای اهدا نشد
۱۹۶۹ ژان-لویی ترنتینیان (فرانسه) The Examining Magistrate زد
دههٔ ۱۹۷۰
۱۹۷۰ مارچلو ماسترویانی (ایتالیا) Oreste Nardi حسادت به سبک ایتالیایی
۱۹۷۱ ریکاردو کوچولا (ایتالیا) Nicola Sacco ساکو و وانزتی
۱۹۷۲ ژان یان (فرانسه) Jean We Won't Grow Old Together
۱۹۷۳ جانکارلو جانینی (ایتالیا) Antonio Soffiantini عشق و آشوب
۱۹۷۴ جک نیکلسون (ایالات متحدهٔ آمریکا) Billy L. Buddusky آخرین مأموریت
۱۹۷۵ ویتوریو گاسمن (ایتالیا) Fausto Consolo بوی خوش زن
۱۹۷۶ خوزه لوئیس گومز (اسپانیا) Pascual Duarte Pascual Duarte
۱۹۷۷ فرناندو ری (اسپانیا) Luis Elisa, vida mía
۱۹۷۸ جان ویت (ایالات متحدهٔ آمریکا) Luke Martin بازگشت به وطن
۱۹۷۹ جک لمون (ایالات متحدهٔ آمریکا) Jack Godell سندرم چین
دههٔ ۱۹۸۰
۱۹۸۰ میشل پیکولی (فرانسه) Mauro Ponticelli جهش در تاریکی
۱۹۸۱ اوگو تونیاتسی (ایتالیا) Primo Spaggiari تراژدی آدم مضحک
۱۹۸۲ جک لمون (ایالات متحدهٔ آمریکا) Edmund Horman گم‌شده
۱۹۸۳ جان ماریا ولونته (ایتالیا) Bernard Fontana The Death of Mario Ricci
۱۹۸۴ آلفردو لاندا (اسپانیا)
Paco el Bajo The Holy Innocents
فرانسیسکو رابال (اسپانیا) Azarías
۱۹۸۵ ویلیام هرت (ایالات متحدهٔ آمریکا) Luis Molina بوسه زن عنکبوتی
۱۹۸۶ میشل بلان (فرانسه) Antoine لباس شب
باب هاسکینز (بریتانیا) George مونا لیزا
۱۹۸۷ مارچلو ماسترویانی (ایتالیا) Romano چشمان سیاه
۱۹۸۸ فارست ویتاکر (ایالات متحدهٔ آمریکا) چارلی پارکر پرنده
۱۹۸۹ جیمز اسپیدر (ایالات متحدهٔ آمریکا) Graham Dalton سکس، دروغ و نوار ویدئویی
دههٔ ۱۹۹۰
۱۹۹۰ ژرار دوپاردیو (فرانسه) سوینین دو سیرانو دو برژراک سیرانو دو برژراک (فیلم ۱۹۹۰)
۱۹۹۱ جان تورتورو (ایالات متحدهٔ آمریکا) Barton Fink بارتون فینک
۱۹۹۲ تیم رابینز (ایالات متحدهٔ آمریکا) Griffin Mill بازیگر (فیلم ۱۹۹۲)
۱۹۹۳ دیوید تیولیس (بریتانیا) Johnny برهنه (فیلم)
۱۹۹۴ گه یو (چین) Xu Fugui برای زندگی (فیلم)
۱۹۹۵ جاناتان پرایس (بریتانیا) Lytton Strachey کرینگتون
۱۹۹۶ پاسکال دوکن (بلژیک)
Georges روز هشتم
دنیل اوتوی (فرانسه) Harry
۱۹۹۷ شان پن (ایالات متحدهٔ آمریکا) Eddie Quinn اون خیلی دوست‌داشتنیه
۱۹۹۸ پیتر مولان (بریتانیا) Joe Kavanagh نام من جو است
۱۹۹۹ امانوئل شوت (فرانسه) Pharaon de Winter انسانیت
دههٔ ۲۰۰۰
۲۰۰۰ تونی لیانگ (هنگ کنگ) Chow Mo-wan در حال‌وهوای عشق
۲۰۰۱ بونوآ ماژیمل (فرانسه) Walter Klemmer معلم پیانو (La pianiste)
۲۰۰۲ الیویه گورمه (بلژیک) Olivier پسر (Le fils)
۲۰۰۳ مظفر اوزدمیر (ترکیه) Mahmut اوزاک
مهمت ایمین توپارک (ترکیه) Yusuf
۲۰۰۴ یویا یاگیرا (ژاپن) Akira Fukushima هیچ‌کس نمی‌داند
۲۰۰۵ تامی لی جونز (ایالات متحدهٔ آمریکا) Pete Perkins سه خاک‌سپاری ملکیادس استرادا
۲۰۰۶ جمال دبوز (فرانسه / مراکش) Saïd Otmari روزهای افتخار (Indigènes)
سامی ناصری (فرانسه) Yassir
رشدی زیم (فرانسه) Messaoud Souni
سامی بواجیله (فرانسه / تونس) Abdelkader
برنار بلانکان (فرانسه) Sergent Roger Martinez
۲۰۰۷ کونستانتین لاوروننکو (روسیه) Alex تبعید (Izgnanie)
۲۰۰۸ بنیسیو دل تورو (پورتوریکو) چه گوارا Che
۲۰۰۹ کریستف والتس (اتریش) هانس لاندا حرامزاده‌های لعنتی
دههٔ ۲۰۱۰
۲۰۱۰ خاویر باردم (اسپانیا) Uxbal بیوتیفول
الیو جرمانو (ایتالیا) Claudio زندگی ما
۲۰۱۱ ژان دوژاردن (فرانسه) George Valentin آرتیست
۲۰۱۲ مدس میکلسن (دانمارک) Lucas شکار
۲۰۱۳ بروس درن (ایالات متحدهٔ آمریکا) Woody Grant نبراسکا
۲۰۱۴ تیموتی اسپال (بریتانیا) ویلیام ترنر آقای ترنر
۲۰۱۵ ونسان لندون (فرانسه) Thierry Taugourdeau اندازه یک مرد (La Loi du marché)
۲۰۱۶ شهاب حسینی (ایران) عماد فروشنده
۲۰۱۷ واکین فینیکس (ایالات متحدهٔ آمریکا) Joe تو هرگز واقعاً اینجا نبودی
۲۰۱۸ مارچلو فونت (ایتالیا) Marcello مرد سگی

برندگان چندبارهٔ جایزه[ویرایش]

۲ برد

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ This year the award was changed to Prix d'Interprétation (Acting Award), without gender differentiation. The entire male and female cast of Bolshaya Semya was recipient of this award (Tied with اسپنسر تریسی).
  2. This year the award was changed to Prix d'Interprétation (Acting Award), without gender differentiation, and it was a woman who won the award (سوزان هیوارد for I'll Cry Tomorrow).

پیوند به بیرون[ویرایش]