جان تیافیلیس دزاگولیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جان تیافیلیس دزاگولیه
John Theophilus Desaguliers.jpg
جان تیافیلیس دزاگولیه (۱۶۸۳–۱۷۴۴)
زادهJean Théophile Desaguliers
۱۲ مارس ۱۶۸۳
لا روشل، فرانسه
درگذشت۲۹ فوریهٔ ۱۷۴۴ (۶۰ سال)
کاونت گاردن، لندن، انگلستان
محل سکونتانگلستان
ملیتفرانسوی، انگلیسی
محل تحصیل کریست چرچ، آکسفورد
شناخته‌شده برایرواج نظریه‌های نیوتن، آسمان‌نما، تهویه، ماشین بخار، فراماسونری
جایزه‌هامدال کاپلی (۱۷۳۴)
مدال کاپلی (۱۷۳۶)
مدال کاپلی (۱۷۴۱)
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هافلسفه طبیعی و مهندسی
مؤسسه‌هادانشگاه آکسفورد
مشاوران علمیجان کیل
دانشجویان شاخصStephen Demainbray
Willem 's Gravesande
استیون گری
تأثیرگذاری‌هاایزاک نیوتن

جان تیافیلیس دزاگولیه (انگلیسی: John Theophilus Desaguliers؛ زاده ۱۲ مارس ۱۶۸۳ – درگذشته ۲۹ فوریه ۱۷۴۴)، فیلسوف طبیعی، روحانی، مهندس و فراماسون انگلیس بود که در سال ۱۷۱۴ به عنوان دستیار تجربی ایزاک نیوتن به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد. او در آکسفورد تحصیل کرده بود و بعدها نظریه‌های نیوتونی و کاربردهای عملی آنها را در سخنرانی‌های عمومی رواج داد. جیمز برایجس، اولین دوک شنداس مهمترین حامی دزاگولیه بود. در اوایل دهه ۱۷۲۰ دزاگولیه به عنوان یک فراماسون نقش مؤثری در موفقیت اولین گرند لاج لندن داشت و به عنوان سومین استاد بزرگ آن خدمت کرد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Masonic biography
  • British Journal of Psychology
  • "Desaguliers, John Theophilus (DSGS726JT)". A Cambridge Alumni Database. University of Cambridge.