جام جهانی والیبال مردان
 | |
| ورزش | والیبال |
|---|---|
| بنیان‌گذاری | ۱۹۶۵ |
| انحلال | ۲۰۱۹ |
| جایگزین شده با | نام جدید بعد از سال ۲۰۱۹ به بعد (والیبال قهرمانی مردان جهان) |
| شمار تیم‌ها | ۱۲ |
| کشور | اف‌آی‌وی‌بی |
| قاره(ها) | بین‌المللی |
| واپسین قهرمان |  برزیل(سومین قهرمانی) |
| بیشترین قهرمانی |  اتحاد جماهیر شوروی (۴ قهرمانی) |
| شریک(ـان) تلویزیونی | وی بی تی وی (۲۰۱۹) |
| وبگاه رسمی | |
اف‌آی‌وی‌بی جام جهانی والیبال رقابت بین‌المللی والیبال در رده مردان است. جام جهانی مردان در سال ۱۹۶۵ آغاز شد. جام جهانی والیبال بعد از مسابقات المپیک و قهرمانی جهان و لیگ جهانی والیبال یا لیگ ملتهای جهان از نظر اعتبار در رده چهارم قرار دارد. جام جهانی رویدادی برای صلاحیت و کسب سهمیه المپیک می‌باشد. این مسابقات در سال ۲۰۱۹ منحل شد و با نام جدید والیبال قهرمانی مردان جهان شناخته می‌شود.
تاریخچه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]ریشه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]جام جهانی اولین بار در سال ۱۹۶۵ پایه‌گذاری و برگزار شد تا شکاف زمانی بین برگزاری مهمترین تورنمنت والیبال یعنی بازی‌های المپیک و قهرمانی جهان را پر کند. جام جهانی بار اول در سال پس از برگزاری المپیک برپا شد. بدین ترتیب در مدت زمانی چهار ساله، تنها یک سال بدون تورنمنت مهم والیبال می‌ماند. هر دو دوره اول جام جهانی در سال ۱۹۶۵ در ورشو و سال ۱۹۶۹ در برلین، فقط در بخش مردان بود. این سه دوره در سه کشور مختلف برگزار شدند، از دوره بعد از آن، در سال ۱۹۷۷ تصمیم بر این شد تا ژاپن میزبان دائمی مسابقات باشد. در سال ۱۹۹۰ راه‌اندازی لیگ جهانی و جایزه بزرگ جهان منجر به این شد که ایده اصلی برگزاری جام جهانی دیگر نتواند ادامه پیدا کند، اما فدراسیون جهانی اف‌آی‌وی‌بی نمی‌خواست برگزاری مسابقات جام جهانی متوقف شود و به همین دلیل در سال ۱۹۹۱ تصمیم به تغییراتی در شکل مسابقات گرفتو پسا از آن جام جهانی یک سال قبل از بازی‌های المپیک و به عنوان بازی‌های انتخابی المپیک برگزار شد، تا جای ثابت قهرمان این جام در المپیک تضمین شده باشد. از سال ۱۹۹۵ تعداد تیم‌هایی که از طریق جام جهانی راهی المپیک می‌شدند، از یک به سه تیم افزایش پیدا کرد. قانونی که تا به امروز نیز پابرجاست.
برندگان
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]تیم ملی شوروی با چهار قهرمانی موفق‌ترین تیم در تاریخ جام جهانی است. آن‌ها نتیجه اولین دوره را به سود خود رقم زدند. چهار سال بعد با قهرمانی جمهوری دموکراتیک آلمان، یک تیم از بلوک شرق به مقام اول رسید. جام جهانی سال ۱۹۷۳ که قرار بود کشور اوروگوئه میزبان آن باشد، برگزار نشد. پس از آن تیم شوروی دو بار پیاپی در ژاپن به قهرمانی رسید. آن‌ها سال ۱۹۸۵ هم به فینال رسیدند، اما بازی را پس از پنج ست به آمریکا واگذار کردند. سال ۱۹۸۹ کوبا جهان را شگفت زده کرد و تیم‌های مدعی را کنار زد و در فینال نیز ایتالیا را شکست داد و به قهرمانی رسید. بعد از تغییر در شکل مسابقات، در سال ۱۹۹۱ دوباره شوروی کمی قبل از تجزیه این کشور، به قهرمانی دست یافت. ایتالیایی‌ها که در مسابقات چهار سال قبل آن شرکت نکرده بودند، در سال ۱۹۹۵ اولین عنوان قهرمانی خود را کسب کردند. روسیه که توانایی‌های والیبالی شوروی را پس از فروپاشی بلوک شرق به میراث برده بود، در سال ۱۹۹۹ هم به موفقیت رسید و به قهرمان جام جهانی رسید. در سال ۲۰۰۳ برزیل سزاوارانه و با پیروزی بر ایتالیا در فینال، قهرمان مسابقات شد. برزیل از این عنوان در سال ۲۰۰۷ نیز دفاع کرد. در سال ۲۰۱۱ روسیه در فینال جام جهانی با قدرت لهستان را شکست داد و به قهرمانی رسید تا پرافتخارترین تیم جام جهانی شود.
فرمول رقابت
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]جام جهانی سابق پایدارترین فرمول مسابقاتی بود که توسط FIVB به کار گرفته می‌شد . قوانین زیر اعمال می‌شد:
- این مسابقه در ژاپن برگزار شد.
- دوازده تیم در هر رویداد شرکت کردند: ده تیم * واجد شرایط شدند، دو تیم به ازای هر دعوت‌نامه.
- ژاپن به عنوان کشور میزبان، همیشه از قبل واجد شرایط بوده است.
- برندگان مسابقات قهرمانی جهان FIVB در سال قبل به طور خودکار در این مسابقات شرکت می‌کردند.
- به قهرمان و نایب قهرمان هر تورنمنت قاره‌ای آن سال، دو سهمیه اعطا می‌شد.
- از دوره ۱۹۹۹، تنها تیم‌هایی که هنوز به بازی‌های المپیک بعدی راه نیافته‌اند می‌توانند در جام جهانی رقابت کنند؛ از این رو میزبانان بازی‌های المپیک سال بعد اجازه رقابت ندارند. یک استثنا برای جام جهانی ۲۰۱۹ وجود داشت، زیرا این مسابقات به میزبانی ژاپن برگزار شد و این کشور میزبان المپیک تابستانی ۲۰۲۰ نیز هست .
- این مسابقه دقیقاً به دو مرحله (به نام "مرحله") تقسیم شد.
- تیم‌ها در دو گروه تقسیم شدند.
- در دور رفت، هر تیم یک مسابقه با تمام تیم‌های هم‌گروه خود انجام داد.
- در بازی برگشت، هر تیم یک مسابقه با تمام تیم‌های گروه مقابل انجام داد.
- مسابقات به طور مداوم در طول دو هفته برگزار می‌شد و هر دو یا سه روز یک بار، یک روز استراحت وجود داشت. هر روز، شش مسابقه انجام می‌شد.
- رده‌بندی نهایی با معیارهای معمول والیبال محاسبه شد: امتیازات مسابقه، تعداد مسابقات برده شده، نسبت ست‌ها (تعداد کل ست‌های برده شده تقسیم بر تعداد کل ست‌های از دست رفته)، نسبت امتیاز، رویارویی مستقیم.
- دو تیم برتر در رده‌بندی کلی، صرف نظر از گروه‌بندی، به بازی‌های المپیک بعدی راه یافتند .
- این مسابقات محدودیت‌های بسیار سختی برای ترکیب تیم‌ها اعمال می‌کرد: فقط دوازده بازیکن مجاز بودند و هیچ جایگزینی، حتی در صورت مصدومیت، مجاز نبود
خلاصه نتایج
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
جدول مدال‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | اتحاد جماهیر شوروی | ۴ | ۱ | ۲ | ۷ |
| ۲ | برزیل | ۳ | ۰ | ۳ | ۶ |
| ۳ |  روسیه | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۴ |  ایالات متحده آمریکا | ۲ | ۰ | ۲ | ۴ |
| ۵ |  ایتالیا | ۱ | ۳ | ۱ | ۵ |
 کوبا | ۱ | ۳ | ۱ | ۵ | |
| ۷ |  آلمان شرقی | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  لهستان | ۰ | ۳ | ۱ | ۴ |
| ۹ |  ژاپن | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۰ |  هلند | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۱ |  چکسلواکی | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۲ |  بلغارستان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
 صربستان و مونته‌نگرو | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ | |
| مجموع (۱۳ کشور) | ۱۴ | ۱۴ | ۱۴ | ۴۲ | |
اولین حضور تیم های ملی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]| سال | تازه وارد ها | مجموع |
|---|---|---|
| ۱۹۶۵ | بلغارستان, چکسلواکی, آلمان شرقی,  فرانسه,  مجارستان,  ژاپن, هلند,  لهستان,  رومانی, اتحاد جماهیر شوروی,  یوگسلاوی |
11 |
| ۱۹۶۹ |  برزیل, کوبا,  تونس,  آلمان غربی |
4 |
| ۱۹۷۷ |  کانادا,  چین,  مصر,  مکزیک,  کرهٔ جنوبی, ایالات متحده آمریکا |
6 |
| ۱۹۸۱ | ایتالیا |
1 |
| ۱۹۸۵ |  آرژانتین |
1 |
| ۱۹۸۹ |  کامرون |
1 |
| ۱۹۹۱ |  الجزایر,  شیلی, آلمان,  ایران |
4 |
| ۱۹۹۵ | هیچکدام | 0 |
| ۱۹۹۹ | روسیه,  اسپانیا |
2 |
| ۲۰۰۳ | صربستان و مونته‌نگرو,  ونزوئلا |
2 |
| ۲۰۰۷ |  استرالیا,  پورتوریکو |
2 |
| ۲۰۱۱ |  صربستان |
1 |
| ۲۰۱۵ | هیچکدام | 0 |
| ۲۰۱۹ | ||
کشور های شرکت کننده
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کشورهای شرکت کننده
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- Legend
- 1st – قهرمانان
- 2nd – نایب قهرمان
- 3rd – مقام سوم
- 4th – مقام چهارم
- • – وارد نشد / واجد شرایط نشد
- – میزبان‌ها
| سال | تیم | مجموع |
|---|---|---|
| ۱۹۶۵ | بلغارستان, چکسلواکی, آلمان شرقی, فرانسه, مجارستان, ژاپن, هلند, لهستان, رومانی, اتحاد جماهیر شوروی, یوگسلاوی |
11 |
| ۱۹۶۹ | برزیل, کوبا, تونس, آلمان غربی |
4 |
| ۱۹۷۷ | کانادا, چین, مصر, مکزیک, کرهٔ جنوبی, ایالات متحده آمریکا |
6 |
| ۱۹۸۱ | ایتالیا |
1 |
| ۱۹۸۵ | آرژانتین |
1 |
| ۱۹۸۹ | کامرون |
1 |
| ۱۹۹۱ | الجزایر, شیلی, آلمان, ایران |
4 |
| ۱۹۹۵ | None | 0 |
| ۱۹۹۹ | روسیه, اسپانیا |
2 |
| ۲۰۰۳ | صربستان و مونته‌نگرو, ونزوئلا |
2 |
| ۲۰۰۷ | استرالیا, پورتوریکو |
2 |
| ۲۰۱۱ | صربستان |
1 |
| ۲۰۱۵ | None | 0 |
| ۲۰۱۹ | ||
باارزش‌ترین بازیکن‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ۱۹۹۵ –
آندره‌آ جیانی (ITA) - ۱۹۹۹ –
رومان یاکوولیف (RUS) - ۲۰۰۳ –
تاکاهیرو یاماموتو (JPN) - ۲۰۰۷ –
جیبا (BRA) - ۲۰۱۱ – ماکسیم میخائیلوف (RUS)
- ۲۰۱۵ –
مت اندرسون (USA) - ۲۰۱۹ – آلن سوزا (BRA)