جاستین شیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جاستین شیل وزیرمختار انگلستان در اوایل پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار بود.[۱] او در ۱۸۰۳ در واترفورد ایرلند زاده شد و پس از تحصیل نظامی در آن کشور به خدمت کمپانی هند شرقی درآمد.[۲] جاستین شیل افسر انگلیسی بود که در ۱۸۳۳ به درخواست عباس میرزا برای آموزش قشون به ایران آمد.[۱] شیل در دوره پادشاهی محمد شاه قاجار از ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۴ میلادی وزیرمختار انگلیس در ایران بوده و سپس از سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۳ در دوره ناصرالدین شاه قاجار نیز این سمت را داشته‌است. آخرین درجه نظامی او ماژور ژنرال بود که در ۱۸۵۹ بدان دست یافت. کلنل شیل در ۱۸۷۱ در لندن درگذشت.[۳]

از او یادداشت‌هایی در مورد کردها، ترکمن‌ها، نسطوریان، خیوه و… که در کتاب همسرش به نام خاطرات لیدی شیل در ایران به چاپ رسیده، بر جای مانده‌است.[۴] همچنین در مجله Royal Geographical Society's Journal دو مقاله به قلم او با عنوان‌های «یادداشت‌هایی از سفر کردستان تا سلیمانیه»[۵] در سال ۱۸۳۶ و «سفرنامه تهران تا الموت»[۶] در ۱۸۳۷ به چاپ رسیده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ [۱] Sidney Lee, ed. (1897). "Sheil, Justin". Dictionary of National Biography. 52. London: Smith, Elder & Co.
  2. Lunt, James. "Sheil, Sir Justin". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/25300. (Subscription or UK public library membership required.)
  3. ترابیان، حسین. خاطرات لیدی شیل. تهران: نشر نو، ۱۳۶۸.
  4. Lady Mary Leonora Woulfe Sheil and Sir Justin Sheil. “Glimpses of Life and Manners in Persia”. Digital Library University of Pennsilvania. WILLIAM CLOWES AND SONS, 1856. Retrieved 2017-05-25. 
  5. Sheil, Justin (1838). "Notes on a Journey from Tabríz, Through Kurdistán, via Vân, Bitlis, Se'ert and Erbíl, to Suleïmániyeh, in July and August, 1836". The Journal of the Royal Geographical Society of London. Wiley on behalf of The Royal Geographical Society (with the Institute of British Geographers). 8: 54-101. doi:10.2307/1797784. Retrieved 25 May 2017.
  6. Sheil, Justin (1838). "Itinerary from Tehrán to Alamúṭ and Khurrem-ábád in May, 1837". The Journal of the Royal Geographical Society of London. Wiley on behalf of The Royal Geographical Society (with the Institute of British Geographers). 8: 430-434. doi:10.2307/1797822. Retrieved 25 May 2017.