جاده ای۱ (بریتانیا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

A1 road shield

A1 road
اطلاعات مسیر
بخشی از جاده ئی۱۵ اروپا
تقاطع‌های اصلی
پایان جنوب: سیتی لندن
 

A40 A40 road
A406 A406 road
[ M 1  ] M1 motorway
A41 A41 road
[ M 25  ] M25 motorway
A421 A421 road
A428 A428 road
A14 A14 road
A15 A15 road
A47 A47 road
A16 A16 road
A606 A606 road
A43 A43 road
A52 A52 road
A17 A17 road
A46 A46 road
A57 A57 road
[ M 18  ] M18 motorway
[ M 62  ] M62 motorway
A63 A63 road
A64 A64 road
A168 A168 road
A61 A61 road
A66 A66 road
[ A 66 (M)  ] A66(M) motorway
A689 A689 road
A690 A690 road
[ A 194 (M)  ] A194(M) motorway
A1231 A1231 road
A19 A19 road
A69 A69 road
A167 A167 road

A720 A720 road
پایان شمال: ادینبرو۵۵°۵۷′۰۸″شمالی ۳°۱۱′۱۹″غربی / ۵۵٫۹۵۲۲°شمالی ۳٫۱۸۸۶°غربی / 55.9522; -3.1886
موقعیت
مقصدهای
اصلی
:
هاتفیلد، هرتفورد، استیونج، هانتینگدون، پیتربورو، استمفورد، گرانتام، نیوآرک-آن-ترنت، رتفورد، دونکستر، پونتفراکت، لیدز، وتربی، هروگیت، اسکاچ کرنر، دارلینگتون، دورهام، گیتس‌هد، نیوکاسل آپون تاین، مورپث، آلنویک، برویک-آپون-تویید، هدینگتون، ادینبرو
شبکه جاده

جاده آ-۱ (به انگلیسی: A1 road) طولانی‌ترین جاده در کشور بریتانیا است.

این جاده که از پایتخت انگلیس لندن شروع شده در ادینبرو پایتخت اسکاتلند به پایان می‌رسد و مسافت آن ۶۶۰ کیلومتر (۴۱۰ مایل) است. جادهٔ مذکور از شهرهای مهمی چون دونکستر - یورک - لیدز - دورهام و نیوکسل رد می‌شود.

آ-۱ در سال ۱۹۲۱ توسط وزارتخانهٔ حمل و نقل طراحی شده‌است و دنباله رو جاده تاریخی شمالی بزرگ می‌باشد.

بخش‌های زیادی از جاده با استانداردهای اتوبان ارتقا یافته‌است.

تاریخچه[ویرایش]

در سیستم جدید شماره گذاری جاده ای این جاده آخرین جاده ساخته شده بین شمال و جنوب است.

سرویس‌های کنار جاده[ویرایش]

  • Washington Northbound and Southbound
  • Scotch Corner Southbound Also Connected to A66
  • Wetherby Southbound
  • (Ferrybridge Northbound (Also Connected to M62
  • Blyth
  • (Gonerby Moor (Grantham
  • Markham Moor
  • Baldock
  • (Peterborough (not 24h
  • Durham

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]