تیگر ۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تیگر ۲
Bundesarchiv Bild 101I-680-8282A-06, Budapest, Panzer VI (Tiger II, Königstiger).jpg
تانک تیگر ۲ در خیابان پاوت بوداپست، اکتبر ۱۹۴۴
نوعتانک فوق سنگین
اولین سازندهآلمان نازی
تاریخچۀ خدمت‌رسانی
در خدمت۱۹۴۴–۱۹۴۵
جنگ‌هاجنگ جهانی دوم
تاریخچۀ محصول
طراحهنشل / کروپ (تورت)
طراحی‌شده۱۹۴۳
تولیدکنندههنشل اند سان / کروپ (تورت)
قیمت واحد۸۰۰٬۰۰۰ رایش مارک ($۳۰۰٬۰۰۰ آمریکا) در ۱۹۴۴–۱۹۴۵[۱]
دوره تولید۱۹۴۳–۱۹۴۵
تعداد تولید۴۹۲"
مشخصات
جرم۶۸٫۵ تن (۶۷٫۴ long ton؛ ۷۵٫۵ short ton) (early turret)
۶۹٫۸ تن (۶۸٫۷ long ton؛ ۷۶٫۹ short ton) (production turret)[۲]
طول۷٫۳۸ متر (۲۴ فوت ۳ اینچ) (hull)
۱۰٫۲۸۶ متر (۳۳ فوت ۹ اینچ) (with gun forward)[۲]
عرض۳٫۷۵۵ متر (۱۲ فوت ۴ اینچ)[۲]
ارتفاع۳٫۰۹ متر (۱۰ فوت ۲ اینچ)[۲]
خدمه5 (commander, gunner, loader, radio operator, driver)

زره۲۵–۱۸۵ میلیمتر (۱–۷ اینچ)[۲]
صلاح
اصلی
۱× 8.8 cm KwK 43 L/۷۱
Early Krupp design turret: 80 rounds[۳]
Production turret: 86 rounds[۳]
سلاح
ثانویه
۲× 7.92 mm Maschinengewehr ۳۴
5,850 rounds[۲]
موتورV-12 Maybach HL 230 P30 بنزین
700 PS (690 hp, 515 kW)[۴]
توان/وزن10 PS (7.5 kW) /tonne (8.97 hp/tonne)
مخابرهMaybach OLVAR EG 40 12 16 B (8 forward and 4 reverse)[۴]
سیستم تعلیقtorsion-bar
فاصله از زمین۴۹۵ تا ۵۱۰ میلیمتر (۱ فوت ۷٫۵ اینچ تا ۱ فوت ۸٫۱ اینچ)[۲]
ظرفیت سوخت۸۶۰ لیتر (۱۹۰ گالون بریتانیایی)[۲]
برد
عملیاتی
Road: ۱۷۰ کیلومتر (۱۱۰ مایل)[۵]
Cross country: ۱۲۰ کیلومتر (۷۵ مایل)[۵]
حداکثر سرعتMaximum, road: ۴۱٫۵ کیلومتر بر ساعت (۲۵٫۸ مایل بر ساعت)[۵]
Sustained, road: ۳۸ کیلومتر بر ساعت (۲۴ مایل بر ساعت)[۵]
Cross country: ۱۵ تا ۲۰ کیلومتر بر ساعت (۹٫۳ تا ۱۲٫۴ مایل بر ساعت)[۵]

تیگر ۲ ((به آلمانی: Tiger II)) برجسته‌ترین و موثرترین تانک کلاس سنگین آلمانی در دوران جنگ جهانی دوم می‌باشد که تنها در حدود ۴۹۰ عدد از آنها ساخته شد. این تانک، دنباله‌ای بر نسخهٔ موفق و قدیمی‌تر تیگر ۱ بود. هرچند که این تانک جزو یکی از وحشت آورترین و موثرترین تانک‌های جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود، تا جایی که متفقین و آلمانی‌ها به آن لقب شاه تیگر (königtiger) را داده بودند، اما عواملی مانند دیر عرضه شدن آن (سال ۱۹۴۴ و سال‌های پایانی جنگ)، موتوری غیرقابل اطمینان با خروجی قدرت نامتناسب با وزن و جثه، سختی و گرانی تولید، و در شرایطی که ذخایر فولاد آلیاژی آلمان کیفیت خود را از دست داده بودند، هیچ وقت نتوانست انتظارات سازندگان و فرماندهان را مانند نسخه قدیمی تر یعنی تیگر ۱ برآورده کند. اشکالات تیگر۲ منجر به فکر افتادن طراحان و شروع طراحی نسل جدید سری تانک‌های فوق سنگین آلمانی شد که E75 و E100 نامگذاری شدند، اما به دلیل زمان کم و به پایان رسیدن جنگ برای ماشین جنگی آلمان، این طرح‌ها فقط رو کاغذ باقی ماندند. البته قابل ذکر است که شاسی ابتدایی و طرح اولیه ای از تانک فوق سنگین E100 ساخته شد ولی با باختن آلمان در جنگ و تسخیر کشور توسط متفقین، نیروهای ارتش بریتانیا این شاسی را برای تحقیق به بریتانیا برده و بعد از گذشت مدت زمانی، آن را نابود کردند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Panzer VI Ausf.B Königstiger (1944)". www.tanks-encyclopedia.com. Retrieved 2018-11-12.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ Jentz and Doyle 1997, pp. 162–165.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Jentz, Thomas; Doyle, Hilary (1993). Kingtiger Heavy Tank 1942–45. Osprey Publishing. p. 23. ISBN 1-85532-282-X.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Jentz and Doyle 1993, p. 28 (figure D)
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ Jentz and Doyle 1993, p. 33.

پیوند به بیرون[ویرایش]