پرش به محتوا

تیپ ۹ عودید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تیپ ۹ عودید
חטיבת עודד
فعال۱۹۴۸-?
کشور اسرائیل
وفادارینیروهای دفاعی اسرائیل
رستهپیاده‌نظام
اندازهتیپ
نبردها
فرماندهان
فرماندهان برجستهآبراهام یوفه

تیپ ۹ عودید (انگلیسی: Oded Brigade) یا تیپ عودید واحدی در نیروهای دفاعی اسرائیل است که بخشی از لشکر باشان در فرماندهی شمالی اسرائیل است و مسئولیت جبهه با سوریه را برعهده دارد.[۱]

در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، این تیپ یکی از ده تیپی بود که توسط هگانا (یگان پیشگام نیروهای دفاعی اسرائیل) به کار گرفته شد و مقر آن در اورشلیم بود.[۲] این تیپ «یک سازمان نامنظم متشکل از نگهبانان خانگی و سایر گروه‌های دفاعی» بود. تیپ عودید که از نظر تدارکات ضعیف بود، در ژوئن ۱۹۴۸ از روستای مالکیه دفاع می‌کرد و زمانی که ارتش لبنان به این منطقه حمله کرد، جایگزین تیپ ۱۱ یفتاح شد. در نهایت تیپ عودید پس از ۱۰ ساعت نبرد، مجبور به عقب‌نشینی شد.[۳]

در ژوئیه ۱۹۴۸ این تیپ با هدف اتصال به نیروهای تیپ ۱۰ هارئیل برای تصرف روستاهای عرب‌نشین مالها و عین کریم، با حمایت یگان‌های لهی و ایرگون حرکت کرد و این پیشروی در نهایت به تصرف راه‌آهن تل‌آویو-اورشلیم انجامید.[۴]

در اواسط سال ۱۹۴۸ «واحد اقلیت‌ها» متشکل از دروزی‌ها و تعداد کمتری از بدوی‌ها و چرکس‌ها که از ارتش آزادی‌بخش عرب جدا شده بودند، در این تیپ ادغام شدند. این واحد در اکتبر ۱۹۴۸ در عملیات حیرام با تیپ ۹ عودید همکاری داشت. این حرکت، یک کودتای تبلیغاتی بود و به تقویت روابط یهودیان و دروزی‌ها کمک کرد.[۵] بن دانکلمن می‌گوید که این تیپ عمدتاً نقشی انحرافی در عملیات حیرام داشت. تیپ عودید همچنین در اکتبر ۱۹۴۸ در عملیات یوآو شرکت کرد که راه یگان های ارتش اسرائیل را به صحرای نگب باز کرد.[۶]

این تیپ که در لشکرکشی سینا علیه مصر شرکت داشت، در ۶ نوامبر ۱۹۵۶ در شرم‌الشیخ یک گردهمایی پیروزی برگزار کرد.[۷]

منابع

[ویرایش]
  1. Tal, David (2004). War in Palestine, 1948: strategy and diplomacy. Cass series--Israeli history, politics, and society. Vol. 26. Routledge. p. 392. ISBN 0-7146-5275-X.
  2. "Operation "Yoav" (October 15-22, 1948)". Jewish Virtual Library. Retrieved 31 July 2010.
  3. Hughes, Matthew (Winter 2005). "Lebanon's Armed Forces and the Arab-Israeli War, 1948–49". Journal of Palestine Studies. University of California Press. 34 (2): 24–41. doi:10.1525/jps.2005.34.2.024. S2CID 154088601. Archived from the original on 2012-03-11. Retrieved 2010-07-31.
  4. Bell, J. Bowyer (1996). Terror out of Zion: the fight for Israeli independence. Transaction Publishers. p. 331. ISBN 1-56000-870-9.
  5. Morris, Benny (1997). Israel's border wars, 1949-1956: Arab infiltration, Israeli retaliation, and the countdown to the Suez War (2 ed.). Oxford University Press. p. 444. ISBN 0-19-829262-7.
  6. Rogan, Eugene L.; Shlaim, Avi (2001). The war for Palestine: rewriting the history of 1948 By Eugene L. Rogan, Avi Shlaim. Cambridge Middle East studies. Vol. 15. Cambridge University Press. p. 63. ISBN 0-521-79476-5.
  7. Dunkelman, Ben (1984). Dual Allegiance: An Autobiography. Formac Publishing Company. p. 328. ISBN 0-88780-127-7.

پیوند به بیرون

[ویرایش]