پرش به محتوا

تیم ملی فوتبال نیوزیلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیوزیلند
لقب(ها)همه سفید پوستان
فدراسیونفدراسیون فوتبال نیوزیلند
کنفدراسیونکنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه (اقیانوسیه)
سرمربیدارن بازلی
کاپیتانکریس وود
بیشترین بازی ملیکریس وود (۹۳)
بیشترین گل ملیکریس وود (۴۵)
ورزشگاه خانگیمختلف
کد فیفاNZL
رنگ‌های خانگی
رنگ‌های مهمان
رده‌بندی فیفا
کنونی۸۶ (۱۹ نوامبر ۲۰۲۵)
برترین۴۷ (آگوست ۲۰۰۲)
پایین‌ترین۴۷ (آگوست ۲۰۰۲)
نخستین بازی ملی
نیوزیلند نیوزیلند ۳–۱ استرالیا 
(دنیدن، نیوزیلند؛ ۱۷ ژوئن ۱۹۲۲)
بهترین پیروزی
نیوزیلند نیوزیلند ۱۳–۰ فیجی 
(آوکلند، نیوزیلند؛ ۱۶ اوت ۱۹۸۱)
بدترین شکست
نیوزیلند نیوزیلند ۰–۱۰ استرالیا 
(ولینگتون، نیوزیلند؛ ۱۱ جولای ۱۹۳۶)[۱]
جام جهانی
حضور۳ (نخستین حضور در ۱۹۸۲)
بهترین نتیجهمرحله گروهی، ۱۹۸۲ و ۲۰۱۰
جام ملت‌های اقیانوسیه
حضور۱۰ (نخستین حضور در ۱۹۷۳)
بهترین نتیجهقهرمان، ۱۹۷۳، ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۰۸، ۲۰۱۶ ،۲۰۲۴
جام کنفدراسیون‌ها
حضور۴ (نخستین حضور در ۱۹۹۹)
بهترین نتیجهمرحله گروهی، ۱۹۹۹, ۲۰۰۳, ۲۰۰۹ و ۲۰۱۷

تیم ملی فوتبال نیوزیلند (به انگلیسی: New Zealand national football team) یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور نیوزیلند به میدان می‌رود. ملقب به کیوی، این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال نیوزیلند فعالیت می‌کند. تیم ملی نیوزلند در حال حاضر قدرتمند ترین تیم در قاره اقیانوسیه می باشد که سابقه حضور در جام جهانی ۱۹۸۲ و ۲۰۱۰ را در کارنامه خود دارد. در ۱۷ ژوئن ۱۹۲۲ اولین بازی خود را در مقابل استرالیا ، دیداری که با نتیجه سه بر یک به پیروزی رسید برگزار کرد. تیم ملی نیوزلند اولین بازی مقدماتی جام جهانی خود را در سال ۱۹۷۰ میلادی انجام داد. این تیم در رده‌بندی فیفا که در 19 سپتامبر ۲۰۲۴ منتشر شد در رتبه‌ی ۹۵ قرار گرفت.[۲] کاپیتان این تیم وینستون رید اولین گل زن نیوزلند در جام جهانی 2010 بود. نماد این تیم گیاه سرخس است. این تیم سابقه ۲ بازی با تیم ملی فوتبال ایران دارد ، که سابقه یک برد در چلنج کاپ آسیا–اقیانوسیه ۲۰۰۳ و یک مساوی در در بازی دوستانه در سال ۱۹۷۳ است.

دوران آغازین

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نخستین مسابقه بین‌المللی تیم ملی فوتبال نیوزیلند در ۲۳ ژوئیه ۱۹۰۴ در ورزشگاه قدیمی کالدونیان گراند شهر دانیدن و برابر تیمی از ایالت نیو ساوت ولز برگزار شد. نیوزیلند این مسابقه را با نتیجه ۱–۰ واگذار کرد، اما هفت روز بعد برابر همان تیم به تساوی ۳–۳ رسید. در سال بعد، تیم نیوزیلند در ۱۰ ژوئن برابر تیم منتخب ولینگتون به میدان رفت و سپس راهی تور استرالیا شد. این تیم در جریان این تور یازده مسابقه برابر تیم‌های مختلف برگزار کرد که سه دیدار آن به‌عنوان مسابقات آزمایشی برابر نیو ساوت ولز شناخته می‌شد. نیوزیلند از این سه دیدار، یک پیروزی، یک شکست و یک تساوی به دست آورد.[۳]

تیم ملی نیوزیلند در سال ۱۹۲۲

پس از آن، تیم ملی نیوزیلند تا سال ۱۹۲۲ مسابقه‌ای رسمی برگزار نکرد. در این سال، نیوزیلند سه بازی رسمی برابر استرالیا انجام داد و نتایج این دیدارها دو پیروزی ۳–۱ برای نیوزیلند و یک تساوی ۱–۱ بود.[۴] در سال ۱۹۲۷، کانادا دومین تیمی شد که برای انجام مسابقات رسمی به نیوزیلند سفر کرد. دو تیم در چهار مسابقه رسمی برابر یکدیگر قرار گرفتند که نیوزیلند در آن‌ها یک پیروزی و یک تساوی کسب کرد.[۵] نیوزیلند در سال ۱۹۶۶ یکی از اعضای بنیان‌گذار کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه بود، سازمانی که با همکاری چارلی دمپسی و همتای استرالیایی او جیم بایوتی تأسیس شد.[۶]

تیم ملی نیوزیلند در جام جهانی ۱۹۸۲

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در آغاز دهه ۱۹۸۰، تیم ملی نیوزیلند که با لقب «آل وایتس» شناخته می‌شود، تیم ملی نیوزیلند دوره‌ای موفق را پشت سر می‌گذاشت تا اینکه در جام ملت‌های اقیانوسیه ۱۹۸۰ در کالدونیای جدید عملکرد ضعیفی داشت. نیوزیلند در این رقابت‌ها برابر تاهیتی با نتیجه ۳–۱ و برابر فیجی با نتیجه ۴–۰ شکست خورد. این تیم در آخرین دیدار خود، در حالی که شانسی برای صعود نداشت، جزایر سلیمان را ۶–۱ شکست داد.[۷]

پس از آن، تیم ملی نیوزیلند پیشرفت قابل‌توجهی داشت و توانست به مرحله نهایی انتخابی جام جهانی ۱۹۸۲ راه پیدا کند. این تیم بدون شکست در مرحله مقدماتی، با تساوی ۳–۳ و پیروزی ۱–۰ برابر استرالیا و همچنین پیروزی پرگل ۱۳–۰ مقابل فیجی قدرت خود را نشان داد. در مرحله نهایی، نیوزیلند با چین، عربستان سعودی و کویت رقابت کرد. پس از پیروزی ۵–۰ برابر عربستان، این تیم در دیدار پلی‌آف برابر چین با نتیجه ۲–۱ پیروز شد و برای نخستین بار به جام جهانی صعود کرد.[۸]

تا پیش از دهه ۱۹۸۰، تیم ملی نیوزیلند به دلیل تعداد زیاد بازیکنان بریتانیایی مورد انتقاد قرار می‌گرفت. از ۲۲ بازیکن حاضر در جام جهانی ۱۹۸۲ یازده نفر در بریتانیا متولد شده بودند. در میان آن‌ها می‌توان به کاپیتان تیم استیو سومنر و مهاجم تیم استیو ووددین اشاره کرد که پیش از مهاجرت به نیوزیلند در فوتبال باشگاهی انگلستان بازی کرده بودند. نیوزیلند در جام جهانی ۱۹۸۲ هر سه مسابقه خود را واگذار کرد، این تیم ۱۲ گل دریافت کرد و تنها ۲ گل به ثمر رساند. با این حال، در دهه‌های بعد ترکیب تیم ملی تغییر کرد و فوتبال نیوزیلند به‌تدریج هویتی بومی‌تر پیدا کرد.[۹]

نقش فوتبال دانشگاهی آمریکا در پرورش بازیکنان و تیم ملی نیوزیلند

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
تیم ملی نیوزیلند در بازی در سال ۲۰۰۶

از دهه ۱۹۹۰، فوتبال دانشگاهی در آمریکا نقش مهمی در پیشرفت بازیکنان نیوزیلند داشته است. این روند زمانی شروع شد که بابی کلارک، بازیکن سابق تیم ملی اسکاتلند، بعد از این‌که در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ سرمربی تیم ملی نیوزیلند بود، به آمریکا برگشت و سرمربی تیم دانشگاه استنفورد شد. او شروع به جذب بازیکنان نیوزیلندی کرد و بازیکنان ملی‌پوش سابق نیوزیلند مثل رایان نلسن و سایمون الیوت در تیم او در استنفورد بازی کردند. این روندی که کلارک شروع کرد تا امروز ادامه دارد و حالا بیش از بیست بازیکن نیوزیلندی در تیم‌های سطح اول دانشگاهی آمریکا بازی می‌کنند.[۱۰] بعد از این مرحله، خیلی از این بازیکنان وارد لیگ ام ال اس شودند. یک خبرنگار ای اس پی ان در سال ۲۰۱۰ گفته بود کهممکن بود تیم ملی نیوزیلند در جام جهانی ۲۰۱۰ حتی بازیکن‌های بیشتری از لیگ ام ال اس نسبت به تیم ملی آمریکا داشته باشد.[۱۰][۱۱]

با این حال، پیش‌بینی برنت لتام درست از آب درنیامد، زیرا تنها یک بازیکن شاغل در لیگ ام ال اس در ترکیب تیم ملی نیوزیلند برای جام جهانی حضور داشت. نیوزیلند توانست به جام جهانی ۲۰۱۰ صعود کند، اما با وجود اینکه در هیچ دیداری شکست نخورد، در دور اول از رقابت‌ها حذف شد. این تیم در مرحله گروهی با نتیجه ۱–۱ برابر ایتالیا، همچنین برابر اسلواکی به تساوی دست یافت و دیدار خود مقابل پاراگوئه نیز بدون گل به پایان رسید. در همین گروه، اسپانیا (قهرمان نهایی) نیز مقابل سوئیس شکست خورد. در پایان مرحله گروهی، نیوزیلند بالاتر از ایتالیا در جدول قرار گرفت، زیرا ایتالیا در آخرین بازی خود برابر اسلواکی شکست خورد و با ۲ امتیاز در رتبه پایین‌تر از نیوزیلند با ۳ امتیاز قرار گرفت.

شکست در هونیارا و ناکامی در راهیابی به جام جهانی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
کاپیتان تیم ملی نیوزلند ( وینستون رید)

پس از یک دوره موفق برای تیم ملی نیوزیلند، این تیم به‌عنوان مدعی قهرمانی در جام ملت‌های اقیانوسیه ۲۰۱۲ شرکت کرد و در دو بازی نخست خود با اختلاف کم به پیروزی رسید و در بازی سوم مقابل جزایر سلیمان به تساوی ۱–۱ دست یافت. در مرحله بعد و در نیمه‌نهایی، نیوزیلند مقابل کالدونیای جدید قرار گرفت و با نتیجه ۲–۰ شکست خورد,[۱۲] گل‌های این دیدار توسط برتران کای در دقیقه ۶۰ و جورج گُپ-فنپژ در وقت‌های اضافه نیمه دوم به ثمر رسید. این شکست که به «وحشت در هونیارا» معروف شد، باعث حذف نیوزیلند شد. پس از این ناکامی، ریکی هربرت از سمت خود کناره‌گیری کرد، و نیوزیلند همچنین در پلی‌آف بین‌قاره‌ای انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ با نتیجه مجموع ۹–۳ مقابل مکزیک شکست خورد و حذف شد.[۱۳]

در اوت ۲۰۱۴، آنتونی هادسون به‌عنوان سرمربی تیم ملی نیوزیلند منصوب شد. نخستین بازی او با شکست ۳–۱ خارج از خانه مقابل ازبکستان همراه بود. به‌دلیل انجام فقط سه بازی در سال قبل و هفت ماه بدون مسابقه، نیوزیلند به رتبه ۱۶۱ رده‌بندی فیفا سقوط کرد.[۱۴][۱۵][۱۶] با این حال، این تیم در جام ملت‌های اقیانوسیه ۲۰۱۶ موفق شد چهار پیروزی کسب کند و در فینال پس از تساوی ۰–۰ مقابل پاپوآ گینه نو در ضربات پنالتی پیروز شود. در این رقابت‌ها تنها یک گل دریافت کرد و با این قهرمانی، برای جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷ صعود کرد و به رتبه ۸۸ فیفا رسید.[۱۷][۱۸]

در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷، نیوزیلند در گروهی شامل روسیه، مکزیک و پرتغال در رده آخر قرار گرفت و پس از این مسابقات ۲۷ پله سقوط کرد و به رتبه ۱۲۲ رسید.[۱۹] در سپتامبر ۲۰۱۷، نیوزیلند با پیروزی مجموع ۸–۳ مقابل جزایر سلیمان به پلی‌آف بین‌قاره‌ای صعود کرد و مقابل پرو قرار گرفت.[۲۰][۲۱] پس از تساوی در بازی رفت، در بازی برگشت ۲–۰ شکست خورد و از صعود به جام جهانی ۲۰۱۸ بازماند، که سومین حذف متوالی این تیم در پلی‌آف بین‌قاره‌ای بود.[۲۲][۲۳]

پس از وقفه‌ای تقریباً دو ساله، تیم ملی در سال ۲۰۲۱ با بازی‌های دوستانه بازگشت و نتایج مثبتی کسب کرد. به دلیل شرایط ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹، مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر برگزار شد و نیوزیلند با پیروزی در تمام بازی‌های خود به مرحله پلی‌آف بین‌قاره‌ای رسید. در این دوره، کریس وود به بهترین گلزن تاریخ تیم ملی تبدیل شد. در پلی‌آف بین‌قاره‌ای، نیوزیلند مقابل کاستاریکا قرار گرفت و در دقیقه ۳ گل دریافت کرد، اما فشار زیادی روی بازی وارد کرد. با این حال، گل کریس وود پس از بررسی وی ای آر مردود اعلام شد و در نهایت نیوزیلند با نتیجه ۲–۰ شکست خورد و از صعود به جام جهانی بازماند.[۲۴] پس از این رقابت‌ها، تیم ملی در یک سری بازی رفت‌وبرگشت مقابل استرالیا به مناسبت صدمین سال نخستین دیدار دو تیم شرکت کرد.[۲۵]

نما و لباس تیم ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رنگ اصلی لباس خانگی تیم ملی نیوزیلند سفید با حاشیهٔ مشکی است، در حالی که لباس خارج از خانه معمولاً برعکس بوده و مشکی با حاشیهٔ سفید است. این جابه‌جایی رنگ‌ها به این دلیل انجام شد که رنگ مشکی (که در راگبی رنگ سنتی این کشور است) در گذشته توسط فیفا برای داوران در نظر گرفته می‌شد.[۲۶]

1922
1960s
1981
1981–82
1993
1997
1998–99
1999
2000–02
2003
2004–06
2006–07
2008–10
CDM 2010
2012–14
2014–16
2016–18
2018–20
2020–22
2022–23
2024–
  1. ↑ New Zealand matches at the World Football Elo Ratings
  2. ↑ "Classement mondial FIFA/Coca-Cola Masculin". inside.fifa.com (in French). Retrieved 2025-03-31.
  3. ↑ "New South Wales Tour of New Zealand 1904". RSSSF. 29 November 2018. Archived from the original on 12 September 2022. Retrieved 10 May 2019.
  4. ↑ Hilton, Tony; Smith, Barry (1991). An Association with Soccer: The NZFA Celebrates Its First 100 Years. New Zealand Football. pp. 143–144. ISBN 978-0473012915.
  5. ↑ "Overseas Tours by Canadian Teams: New Zealand Tour, 1927". Canadian Soccer History. Archived from the original on 25 May 2017. Retrieved 10 May 2019.
  6. ↑ "History". Oceania Football Confederation. 8 December 2016. Archived from the original on 25 March 2019. Retrieved 10 May 2019.
  7. ↑ «Oceanian Cup 1980». www.rsssf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «World Cup 1982 Qualifying». www.rsssf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ "Football in New Zealand". Te Ara Encyclopedia of New Zealand (in English). New Zealand Ministry for Culture and Heritage Te Manatu. p. 1. Archived from the original on 3 August 2018. Retrieved 19 December 2019.
  10. 1 2 Latham, Brent (17 March 2010). "U.S. connection helps New Zealand". ESPNsoccernet. Archived from the original on 21 October 2012. Retrieved 21 March 2010.
  11. ↑ Latham's piece directly states; "From his post across the Pacific Ocean, Ricki Herbert may have a more profound interest in labor peace in America [referring to a possible MLS player strike that was averted days after the piece] than anyone in the history of New Zealand, because when his team kicks off the World Cup against Slovakia on 15 June, the All-Whites' lineup could feature even more MLS players than [U.S. national coach Bob] Bradley's."
  12. ↑ «New Caledonia 0 - 2 New Zealand». Oceania Football Confederation (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۱۲-۰۹-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ «Mexico beat New Zealand for 2014 World Cup place» (به انگلیسی بریتانیا). BBC Sport. ۲۰۱۳-۱۱-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۷.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ "All Whites coach Anthony Hudson hits out over NZ football culture, lack of games". Newshub. 8 April 2016. Archived from the original on 10 July 2017. Retrieved 4 April 2017.
  15. ↑ "All Whites drop to record-low ranking". Newshub. 8 April 2016. Archived from the original on 4 April 2017. Retrieved 4 April 2017.
  16. ↑ "National Teams". Soccerway. 1 January 2016. Archived from the original on 27 June 2018. Retrieved 6 April 2017.
  17. ↑ "Argentina stay top as All Whites and EURO heroes soar". FIFA. 15 July 2016. Archived from the original on 19 August 2016. Retrieved 5 October 2016.
  18. ↑ "FIFA/Coca-Cola World Ranking – New Zealand". FIFA. 31 July 2016. Archived from the original on 19 February 2015. Retrieved 6 April 2017.
  19. ↑ "All Whites drop 27 places in FIFA rankings, Germany back atop after Confederations Cup win". Stuff. 6 July 2017. Archived from the original on 25 September 2017. Retrieved 6 July 2017.
  20. ↑ "All Whites book intercontinental place". NZ Football. Archived from the original on 10 September 2017. Retrieved 1 October 2017.
  21. ↑ Hyslop, Liam. "All Whites to play Peru for place at the 2018 World Cup". Stuff.co.nz. Archived from the original on 9 May 2019. Retrieved 11 October 2017.
  22. ↑ "New Zealand and Peru battle to 0–0 draw in World Cup playoff". theguardian.com. 11 November 2017. Archived from the original on 7 January 2019. Retrieved 7 January 2019.
  23. ↑ "Peru beat New Zealand 2–0 to become the final nation to qualify for the 2018 Russia World Cup". The Independent. 16 November 2017. Archived from the original on 18 June 2022. Retrieved 7 January 2019.
  24. ↑ "Costa Rica respira: VAR anuló gol del Chris Wood en el repechaje a Qatar 2022 – VIDEO". libero.pe (in Spanish). 14 June 2022. Archived from the original on 17 June 2022. Retrieved 15 June 2022.
  25. ↑ "Costa Rica vence a Nueva Zelanda y jugará el Mundial de Qatar". BBC News Mundo (in Spanish). 14 June 2022. Archived from the original on 15 June 2022. Retrieved 15 June 2022.
  26. ↑ «About – Referee Kit History» (به انگلیسی کانادا). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۵-۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)