تیم دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تیم دوم، تیم ذخیره‌ها، تیم آماتورها یا تیم ب؛[۱] اصطلاحی است که اشاره به تیمی از ورزشکاران یک باشگاه ورزشی یا گاه تیم ملی دارد که پشتوانه‎ای برای تیم اصلی است.[۲] وجود این تیم‎ها در باشگاه‌های فوتبال بسیار رایج است.[۲] در طول تاریخ، گاه تیم‎های دومی بوده‎اند که افتخاراتی کسب کرده‌اند و حتی از تیم اصلی بهتر عمل کرده‌اند.[۱]

یکی از چالش‎‌های باشگاه‎های بزرگ دارای آکادمی، این بوده‎است که بازیکنان خارج‌شده از آکادمی فاقد تجربه لازم برای پیوستن به تیم اصلی هستند، و قرض دادن آن‌ها به دیگر باشگاه‌ها بازیکن را از چرخه تاکتیکی و آموزشی باشگاه خارج می‌کند. بنابراین تیم ب به منظور نگه‌داشتن بازیکن در چرخه آموزشی باشگاه و رفع این نقیصه ایجاد می‎شود.[۲] در این تیم‌ها، آنچه بیش از بقیه مسائل مطرح است چرخه تولید است؛ چه در عرصه بازیکن، چه در عرصه مربی، و چه در زمینه مدیریت.[۲] یکی از موفق‌ترین نمونه‌های تیم دوم در جهان، تیم دوم باشگاه فوتبال بارسلونا است.[۲]

باشگاه‎های حرفه‎ای فوتبال جهان، برای تیم دوم خود ارزش بسیاری قائل هستند. معمولاً در فصول نقل و انتقالات ستارگان تیم دوم خود را به تیم اصلی منتقل می‎کنند. با این کار بخش قابل توجهی از هزینه خرید بازیکن یک باشگاه کم می‎شود. تیم دوم گاه به محلی برای تبعید بازیکنان سرکش تیم اصلی بدل می‎شود. بسیاری از بازیکنان بزرگ فوتبال جهان بازی خود را از تیم‎های دوم آغاز می‎کنند.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ استوکرمنز، کارل. «Remarkable Reserves!»(انگلیسی)‎. بنیاد آماری سند.ورزش.فوتبال، ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ جلالی، مجید. درباره تمام «ب»های فوتبال دنیا. . همشهری تماشاگر، ش. شماره ۴۰ (۲۵ دی ۱۳۸۹): صفحه ۵۹. 
  3. افاضلی، هومن. فلسفه تیم‎های «ب». . همشهری تماشاگر، ش. شماره ۴۰ (۲۵ دی ۱۳۸۹): صفحه ۶۳.