تک‌بیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


«تک بیت» یا «بیت فرد» یا «مفرد» یک قالب شعر کهن فارسی است که از یک بیت (معادل دو مصراع) تشکیل شده‌است. در بعضی مواقع هم ممکن است به دو بیت برسد که هر بیت قافیهٔ جداگانه دارد. بیشتر تک‌بیتی‌ها تبدیل به ضرب‌المثل شده‌است. سعدی، صائب تبریزی و هاتف اصفهانی از معروف‌ترین سرایندگان تک‌بیت بوده‌اند.

نمونه[ویرایش]

می‌میرم و همچنان نظر بر چپ و راستتا آنکه نظر در او توان کرد، کجاست؟
[۱]
سخن را سر است ای خردمند و بنمیاور سخن در میان سخُن
[۲]
گرت به گوشه چشمی نظر بود به اسیراندوای درد من اول که بی گناه بخستی

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «گلستان/باب چهارم - ویکی‌نبشته». fa.wikisource.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۲.
  2. Co، PBDP. «سعدی» گرت به گوشه چشمی نظر بود به اسیران». siminsagh.net. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۰-۰۲.

منابع[ویرایش]

لغت‌نامهٔ دهخدا، با کمی افزودن متن کلیات سعدی.