توکیو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

توکیو
کلان‌شهر
東京都 · Tokyo Metropolis
از بالا راستگرد:شینجوکو، برج توکیو، رینبو بریج، شیبویا، ساختمان مجلس ملی
از بالا راستگرد:شینجوکو، برج توکیو، رینبو بریج، شیبویا، ساختمان مجلس ملی
نشان رسمی توکیو
نشان
نشان‌وارهٔ رسمی توکیو
نشان رسمی
محل توکیو بر روی نقشهٔ ژاپن
محل توکیو بر روی نقشهٔ ژاپن
عکس ماهواره‌ای از توکیو که توسط ناسا گرفته شده‌است.
عکس ماهواره‌ای از توکیو که توسط ناسا گرفته شده‌است.
مختصات: ۳۵°۴۲′۲″ شمالی ۱۳۹°۴۲′۵۴″ شرقی / ۳۵٫۷۰۰۵۶°شمالی ۱۳۹٫۷۱۵۰۰°شرقی / 35.70056; 139.71500
کشور ژاپن
ناحیهکانتو
جزیرههونشو
تقسیمات شهری۲۳ منطقهٔ ویژه، ۲۶ شهر، ۵ شهرستان و ۸ روستا
حکومت
 • نوعکلان‌شهر
مساحت
 • کلان‌شهر۲٬۱۸۷٫۰۸ کیلومتر مربع (۸۴۰ مایل مربع)
جمعیت (اولین)
 • کلان‌شهر۱۳٬۷۳۵٬۵۸۲ (آگوست ۲۰۱۷)[۱]
 • تراکم۶٬۰۲۰/km۲ (۱۵٬۶۰۰/sq mi)
 • منطقهٔ کلان‌شهری۳۵٬۶۷۶٬۰۰۰
 • مناطق ویژه توکیو۸٬۸۰۲٬۰۰۰
 (اول فوریه ۲۰۱۱)
منطقهٔ زمانیگرینویچ (یوتی‌سی +۹)
کد مخففJP-13
گل سمبلساکورای سومی-یوشینو
درخت سمبلژینکو
پرندهٔ سمبلکاکایی سرسیاه
وبگاهmetro.tokyo.jp(انگلیسی)

توکیو (به ژاپنی: 東京 Tōkyō) با نام رسمی کلان‌شهر توکیو (به ژاپنی: 東京都 Tōkyō-to) پایتخت کشور ژاپن است. توکیو در شرق جزیرهٔ هونشوی ژاپن واقع شده‌است و یکی از استان‌های ۴۷ گانهٔ ژاپن به‌شمار می‌آید.[۲] توکیو در ابتدا یک دهکدهٔ ماهیگیری کوچک به نام ادو بود. در دوره‌های بعد ادو رفته‌رفته به شهری بزرگ تبدیل گشت، به گونه‌ای که در قرن ۱۸ میلادی به یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جهان تبدیل شد. تا سال ۱۹۴۳ میلادی، تقسیم‌بندی و عنوان‌های شهر توکیو و استان توکیو وجود داشت اما در این سال این گونه تقسیم‌بندی منسوخ شد و شهر و استان توکیو با یکدیگر ادغام شدند.[۳] توکیو پس از نیویورک و لندن عنوان بزرگ‌ترین پایتخت‌های صنعتی جهان را به دست آورده‌است.[۴] در سال ۲۰۱۰ میلادی، منطقهٔ شهری توکیو که شامل توکیو و استان‌های مجاور آن می‌شود، با جمعیت ۳۶ میلیون و ۶۶۹ هزار نفر پرجمعیت‌ترین منطقهٔ شهری در جهان بوده‌است.[۵] همچنین توکیو عنوان بزرگترین اقتصاد شهری جهان را دارا می‌باشد. در سال ۲۰۰۸ میلادی از پانصد شرکت برتر جهان، ۴۷ شرکت در توکیو واقع بوده‌اند و این شهر از این نظر، رتبهٔ نخست در جهان را از آن خود کرده‌است.[۶] توکیو شهری است که بارها به خاطر زمین‌لرزه، آتش‌سوزی یا جنگ به‌طور کامل ویران شده‌است و هر بار با زیبایی بیشتر از نو ساخته شده‌است. به همین سبب چشم‌انداز کنونی شهر توکیو با معماری معاصر بسیار مدرن و جذاب به نظر می‌رسد و بناهای تاریخی و کهنه در شهر بسیار کمیاب هستند. حمل و نقل عمومی در توکیو بسیار پاکیزه و کارآمد است. قطارها و متروی توکیو به عنوان اصلی‌ترین بخش حمل و نقل عمومی فعالیت می‌کنند و در کنار این دو، اتوبوس، مونوریل و واگن برقی به عنوان مکمل فعالیت دارند. توکیو جشنواره‌های هنری، ورزشی و تفریحی متعددی دارد. جشنوارهٔ فیلم توکیو که بزرگ‌ترین رویداد سینمایی ژاپن به‌شمار می‌رود، معمولاً در ماه اکتبر و در دو منطقهٔ توکیو برگزار می‌شود. توکیو همچنین از نظر داشتن فضای سبز بسیار غنی است. پارک‌های طبیعی ۳۶٫۳ درصد مساحت کل توکیو را تشکیل می‌دهند و از نظر وسعت پارک‌های طبیعی، توکیو پس از استان شیگا جایگاه دوم را در ژاپن به خود اختصاص داده‌است.[۷] شهرداری توکیو از سال ۱۹۹۱ میلادی در نیشی شینجوکو جای دارد.[۸]

واژه‌شناسی[ویرایش]

توکیو در زبان ژاپنی به معنای پایتخت شرقی است. نام این شهر تا پیش از اواسط قرن نوزدهم، ادو بود. قبل از این زمان کیوتو پایتخت ژاپن بود و امپراتور در آنجا زندگی می‌کرد. در آن زمان در توکیو شوگون‌ها زندگی می‌کردند و تحت کنترل آن‌ها شهر که تا پیش از این شهر کوچکی در کنار دریا بود، توسعه پیدا کرد. ادو در زبان ژاپنی به معنای دهانهٔ رودخانه است.[۹]

پیشینه[ویرایش]

توکیو در ابتدا یک دهکدهٔ ماهیگیری کوچک به نام ادو بود. در اسناد به‌جا مانده از قرن دوازدهم برای اولین بار نام روستای ادو به چشم می‌خورد. از آن زمان به بعد این ناحیه به نام ادو خوانده می‌شده‌است. در زمان جنگ‌های داخلی دوره سن گوکو در سال ۱۴۵۷ میلادی سامورایی‌ای به نام اوتا دوکان، قلعه ادو را در آن محل می‌سازد. در سال ۱۵۹۰ میلادی، توکوگاوا ایه‌یاسو ادو را پایگاه خود قرار می‌دهد و هنگامی که وی در سال ۱۶۰۳ میلادی، نظام مبتنی بر حکومت شوگون‌ها به نام ادوباکوفو را پایه‌گذاری کرد، این شهر تبدیل به مرکز سیاسی دولت نظامی شوگون‌ها در سراسر ژاپن گردید. از دوران ادوباکوفو با عنوان دورهٔ ادو نیز یاد می‌شود. در واقع در دورهٔ ادو با این که امپراتور در شهر کیوتو زندگی می‌کرد و کیوتو پایتخت محسوب می‌شد ولی در عمل شهر ادو به پایتخت ژاپن تبدیل شده‌بود.[۱۰] در دوره‌های بعد ادو رفته‌رفته به شهری بزرگ تبدیل گشت، به گونه‌ای که در قرن ۱۸ میلادی جمعیت این شهر به یک میلیون نفر رسید و به یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جهان تبدیل شد.[۱۱] در دوره باکوماتسو (بین سال‌های ۱۸۵۳ و ۱۸۶۷ میلادی) جمعیت بزرگی از ساکنان ادو را سامورایی‌ها تشکیل می‌دادند که ۱۰۰ درصد آن‌ها باسواد بودند، به همین علت نرخ سواد در بین مردان بالغ ادو در این دوران حدود ۷۰ درصد تخمین زده می‌شود که بسیار فراتر از نرخ سواد در سطح جهانی بوده‌است.[۱۲] دوره ادو حدود ۲۶۰ سال بطول انجامید و در طی این مدت پانزده شوگون قدرت را در اختیار داشتند.[۱۳]

در سال ۱۸۶۸ میلادی، به منظور احیای حکومت سلطنتی، حکومت شوگون‌ها سرنگون گشت و شهر ادو نیز تحت کنترل دولت جدید درآمد. در همان سال و با آغاز دورهٔ میجی دولت جدید استانی را به نام استان ادو تأسیس کرد. چند ماه بعد، هم‌زمان با تغییر نام شهر ادو به عنوان جدید توکیو به معنی پایتخت شرقی، استان ادو نیز، به استان توکیو تغییر نام داد. در سال بعد امپراتور میجی از کیوتو به توکیو نقل مکان کرد و از آن زمان تا به حال این شهر پایتخت سیاسی ژاپن است. در سال ۱۸۸۹ میلادی، شهرداری توکیو تأسیس شد.[۱۴] در سال ۱۹۲۳ میلادی، بیش از نیمی از شهر در آتشی که پس از زمین‌لرزهٔ بزرگ کانتو شعله‌ور شد، سوخت و ویران گشت.[۱۵] در سال ۱۹۴۳ میلادی، نام‌گذاری و تقسیم‌بندی قبلی توکیو که آن را به دو قسمت شهر و استان تقسیم می‌کرد، منسوخ شد و از آن پس عنوان توکیو برای مجموعهٔ شهر و استان توکیو انتخاب شد.[۱۶]

تمبر یادبود پیروزی آمریکا در جزیره ایووجیما

در طول جنگ جهانی دوم این شهر آماج بمباران‌های زیادی بود که معروف‌ترین آن‌ها بمبارانی بود که در ۱۰ مارس سال ۱۹۴۵ میلادی صورت گرفت و باعث شد که یک سوم شهر در آتش بسوزد و نزدیک به یکصد هزار نفر کشته شوند. همچنین در ماه ژانویه همان سال در یکی از جزایر اوگاساوارای توکیو، به‌نام جزیرهٔ ایووجیما، نبردی بین نیروهای آمریکایی و ژاپنی درگرفت که منجر به کشته شدن بیش از بیست هزار نفر از نیروهای ژاپنی در این جزیره شد. حوادث مربوط به نبرد ایووجیما، در چندین فیلم از جمله نامه‌هایی از ایووجیماو پرچم‌های پدران ما به تصویر کشیده شده‌است.[۱۷]

بعد از جنگ، توکیو تقریباً به‌طور کامل بازسازی شد. برگزاری المپیک در این شهر در تابستان سال ۱۹۶۴ میلادی یکی از مهم‌ترین رویدادهای پس از جنگ است.[۱۸] از دیگر رویدادهای مهم در تاریخ توکیو می‌توان به حادثهٔ حمله با گاز سارین در متروی توکیو که در سال ۱۹۹۵ میلادی اتفاق افتاد، اشاره کرد. این اولین حمله تروریستی به وسیلهٔ گازهای شیمیایی در ژاپن بود و در طی آن سیزده نفر کشته و ۵٬۵۰۰ نفر دچار آسیب شدند.[۱۹]

در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ میلادی، زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو به قدرت ۹٫۰ درجه در مقیاس ریشتر در ساعت ۱۴ و ۴۶ دقیقه به وقت محلی در نزدیکی استان میاگی در شمال شرقی ژاپن رخ داد. در توکیو شدت این زمین‌لرزه ۵ درجهٔ قوی در مقیاس شیندو ثبت شده‌است. این زمین لرزه در توکیو ۷ نفر کشته و ۸۳ نفر زخمی بر جای گذاشت.[۲۰] در پی حادثهٔ اتمی فوکوشیما و کاهش تولید برق، از مردم خواسته شد که در مصرف برق تا حد امکان صرفه‌جویی کنند.[۲۱]

جغرافیا[ویرایش]

توکیو در بخشی از ژاپن به نام دشت کانتو و رو به خلیج توکیو ساخته شده‌است. توکیو در همسایگی استان‌های کاناگاوا، چیبا، سایتاما و یاماناشی قرار دارد. جزایر اوگاساوارا، با اینکه در فاصلهٔ ۱۰۰۰ کیلومتری از جنوب و جنوب شرقی مناطق ویژه توکیو واقع شده‌اند، جزئی از توکیو به‌شمار می‌روند و بدین ترتیب توکیو جنوبی‌ترین و شرقی‌ترین استان ژاپن محسوب می‌شود. مساحت توکیو ۲٬۱۸۷٫۰۸ کیلومتر مربع است.[۲۲]

زمین‌شناسی[ویرایش]

عکس ماهواره‌ای از توکیو که توسط ناسا گرفته شده‌است. رود تاما در جنوب و آراکاوا در شمال تصویر قرار گرفته‌است. فلات موساشینو در قسمت غرب و مابین این دو رود قرار دارد.

در بخش شرقی توکیو رودهای سومیدا، آراکاوا، ادوگاوا و ناکا جریان دارند. در قسمت غرب توکیو رود تاما جریان دارد. این رود با طول ۱۳۸ کیلومتر طولانی‌ترین رود توکیو است و در مرز بین توکیو و استان همسایه‌اش کاناگاوا قرار دارد.[۲۳]

در منطقهٔ تاما در اطراف رود تاما زمین هموار و پست است. مابین رود تاما و آراکاوا، فلات موساشینو قرار دارد. تپه‌های تاما در جنوب توکیو و در غرب کوهستان کانتو قرار گرفته‌است. از شهر ایروما واقع در استان سایتاما تا سه شهر اومه، تاچیکاوا و فوچو که هر سه جزئی از منطقهٔ تامای توکیو هستند، وجود گسلی به‌نام گسل تاچیکاوا تأیید شده‌است. احتمال وقوع زمین‌لرزه در اطراف این گسل بسیار بالاست.[۲۴]

جزایر توکیو عموماً از جزایر آتشفشانی تشکیل شده‌است. در جزایر ایزوی توکیو هنوز هم تعداد زیادی آتشفشان فعال وجود دارد. از جمله می‌توان از کوه اویاما در جزیرهٔ میاکه جیما نام برد که از ۲۰۰۰ سال پیش از نظر آتشفشانی فعال بوده‌است. کوه میهارا در جزیره ایزو اوشیما نیز به‌تازگی در سال ۱۹۸۶ میلادی فوران کرده‌است. جزایر اوگاساوارای توکیو از اکوسیستم ویژه‌ای برخوردار هستند و گونه‌های بسیار نادر گیاهی و جانوری در این جزایر یافت می‌شود.[۲۵]

تقسیمات شهری توکیو[ویرایش]

شهر توکیو به‌طور کلی به سه منطقهٔ بزرگ تقسیم می‌شود:

  1. مناطق ویژه توکیو که شامل ۲۳ منطقه است.
  2. منطقهٔ تاما جمعاً شامل ۳۰ بخش است.
  3. جزایر توکیو که دو بخش دارد: جزایر ایزو و جزایر اوگاساوارا. هر یک از این دو بخش شامل جزایر کوچک‌تری می‌شوند که بیشتر غیرمسکونی هستند. در ۹ جزیرهٔ اصلی و مهم آن، تشکیلات اداری و شهری وجود دارد و جزایر کوچک‌تر اطراف جزئی از این جزایر اصلی شمرده می‌شوند.[۲۶] همچنین از نظر تقسیمات اداری، توکیو به ۲۳ منطقه، ۲۶ شهر، ۵ شهرستان و ۸ روستا تقسیم می‌شود.[۲۷]

نام مناطق شهرها، شهرستان‌ها و روستاها[ویرایش]

رنگ بنفش پررنگ مناطق ویژه توکیو و رنگ بنفش کم رنگ منطقه تاما و رنگ خاکستری بخش تامای غربی را نشان می‌دهد. جزایر توکیو نیز با رنگ خاکستری مشخص شده‌است.
مناطق ویژه توکیو آداچی • آراکاوا • بونکیو • چیودا • چوئو • ادوگاوا • ایتاباشی • کاتسوشیکا • کیتا • کوتو • مگورو • میناتو • ناکانو • نریما • اوتا • ستاگایا • شیبویا • شیناگاوا • شینجوکو • سوگینامی • سومیدا • توشیما • تایتو
منطقه تاما شهرهای تاما هاچی‌اوجی • تاچیکاوا • موساشینو • میتاکا • اومه • فوچو • آکیشیما • چوفو • ماچیدا • کوگانه‌ای • کودائیرا • هینو • هیگاشیمورایاما • کوکوبونجی • کونیتاچی • فوسا • کومائه • هیگاشی‌یاماتو • کیوسه • هیگاشیکورومه • موساشیمورایاما • تاما • ایناگی • هامورا • آکیرونو • نیشیتوکیو
بخش تامای غربی میزوهو (شهرستان) • هینوده (شهرستان) • اوکوتاما (شهرستان) • هینوهارا (روستا)
جزایر توکیو بخش ایزواوشیما ایزو اوشیما (شهرستان) • توشیما(روستا) • نی‌ایجیما (روستا) • کوزوشیما (روستا)
بخش میاکه میاکه جیما (روستا) • میکوراجیما (روستا)
بخش هاچیجو هاچیجوجیما (شهرستان) • آئوگاشیما (روستا)
بخش اوگاساوارا اوگاساوارامورا (روستا)

دریاچه‌ها و کوه‌ها[ویرایش]

دو دریاچهٔ مصنوعی به نام‌های دریاچهٔ اوکوتاما و دریاچهٔ تاما دریاچه‌های توکیو هستند. دریاچهٔ اوکوتاما که در منطقهٔ اوکوتامای توکیو و روستای تابایاما در استان یاماناشی واقع شده و در حال حاضر بزرگ‌ترین مخزن آب آشامیدنی در ژاپن به‌شمار می‌آید. دریاچهٔ تاما در هیگاشی‌یاماتو واقع شده و بزرگترین دریاچهٔ درونی توکیو به‌شمار می‌آید. با اینکه یاما به معنی کوه در نقشهٔ مناطق ویژه توکیو بسیار به چشم می‌خورد، هیچ کوهی در این مناطق وجود ندارد و کوه‌های توکیو همگی در دو منطقهٔ هاچی‌اوجی و منطقهٔ اوکوتاما متمرکز شده‌اند.[۲۸] کوه کوموتوری با ارتفاع ۲۰۱۷ متر از سطح دریا، بلندترین کوه توکیو است.[۲۹]

آب‌وهوا[ویرایش]

توکیو شهری در منطقهٔ آب‌وهوایی مرطوب و نیمه گرمسیری است که تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی معتدل دارد. میانگین دما و بارش‌ها در جدول زیر آورده شده‌است.

داده‌های اقلیم توکیو (۱۹۷۱–۲۰۰۰)‎
ماه ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر سال
میانگین بیش‌ترین °C (°F) ۹٫۸
(۵۰)
۱۰٫۰
(۵۰)
۱۲٫۹
(۵۵)
۱۸٫۴
(۶۵)
۲۲٫۷
(۷۳)
۲۵٫۲
(۷۷)
۲۹٫۰
(۸۴)
۳۰٫۸
(۸۷)
۲۶٫۸
(۸۰)
۲۱٫۶
(۷۱)
۱۶٫۷
(۶۲)
۱۲٫۳
(۵۴)
۱۹٫۷
(۶۷)
میانگین روزانه °C (°F) ۵٫۸
(۴۲)
۶٫۱
(۴۳)
۸٫۹
(۴۸)
۱۴٫۴
(۵۸)
۱۸٫۷
(۶۶)
۲۱٫۸
(۷۱)
۲۵٫۴
(۷۸)
۲۷٫۱
(۸۱)
۲۳٫۵
(۷۴)
۱۸٫۲
(۶۵)
۱۳٫۰
(۵۵)
۸٫۴
(۴۷)
۱۵٫۹
(۶۱)
میانگین کم‌ترین °C (°F) ۲٫۱
(۳۶)
۲٫۴
(۳۶)
۵٫۱
(۴۱)
۱۰٫۵
(۵۱)
۱۵٫۱
(۵۹)
۱۸٫۹
(۶۶)
۲۲٫۵
(۷۳)
۲۴٫۲
(۷۶)
۲۰٫۷
(۶۹)
۱۵٫۰
(۵۹)
۹٫۵
(۴۹)
۴٫۶
(۴۰)
۱۲٫۵
(۵۵)
بارندگی میلی‌متر (اینچ) ۴۸٫۶
(۱٫۹۱)
۶۰٫۲
(۲٫۳۷)
۱۱۴٫۵
(۴٫۵۱)
۱۳۰٫۳
(۵٫۱۳)
۱۲۸٫۰
(۵٫۰۴)
۱۶۴٫۹
(۶٫۴۹)
۱۶۱٫۵
(۶٫۳۶)
۱۵۵٫۱
(۶٫۱۱)
۲۰۸٫۵
(۸٫۲۱)
۱۶۳٫۱
(۶٫۴۲)
۹۲٫۵
(۳٫۶۴)
۳۹٫۶
(۱٫۵۶)
۱٬۴۶۶٫۷
(۵۷٫۷۴)
میانگین روزهای بارندگی (≥ ۱.۰ mm) ۴٫۶ ۵٫۸ ۹٫۵ ۱۰٫۱ ۹٫۶ ۱۱٫۹ ۱۰٫۴ ۸٫۲ ۱۱٫۳ ۹٫۱ ۶٫۲ ۳٫۸ ۱۰۰٫۵
میانگین روزهای برفی ۲٫۷ ۳٫۵ ۲٫۲ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰٫۷ ۹٫۱
درصد رطوبت ۵۰ ۵۱ ۵۷ ۶۲ ۶۶ ۷۳ ۷۵ ۷۲ ۷۲ ۶۶ ۶۰ ۵۳ ۶۳٫۱
میانگین روزانه ساعت‌های تابش آفتاب ۱۸۰٫۵ ۱۶۱٫۱ ۱۵۹٫۲ ۱۶۴٫۹ ۱۸۰٫۹ ۱۲۰٫۱ ۱۴۷٫۵ ۱۷۷٫۵ ۱۱۲٫۹ ۱۲۹٫۹ ۱۴۱٫۴ ۱۷۱٫۱ ۱٬۸۴۷٫۲
منبع شماره ۱: Japan Meteorological Agency‏[۳۰]
منبع شماره ۲: Hong Kong Observatory (precip. days)‎‏[۳۱]

جمعیت[ویرایش]

جمعیت توکیو

براساس منطقه
کل جمعیت
مناطق ویژه توکیو

شهرهای توکیو
شهرستان‌ها
جزایر
مجموع اتباع ژاپنی و خارجی

۱۳٬۷۳۵٬۵۸۲ نفر (آگوست ۲۰۱۷)
۹۳۷۷۹۲۳ نفر
۴۱۵۶۶۹۷ نفر
۵۸۱۰۹ نفر
۲۶۱۴۲


بر اساس جنس

مرد (تابعیت ژاپنی)
زن (تابعیت ژاپنی)

۶٬۷۶۷٬۱۹۵ (آگوست ۲۰۱۷)
۶٬۹۶۸٬۳۸۷[۳۲]


بر اساس وقت

روز
شب

۱۴٬۹۷۸ میلیون
۱۲٬۴۱۶ میلیون (سال ۲۰۰۵)

بر اساس ملیت

اتباع بیگانه

۵۰۸۷۶۵ نفر (ژوئن آگوست ۲۰۱۷)

توکیو دارای بالاترین نرخ تراکم جمعیت در ژاپن است.[۳۳] طبق سرشماری در سال ۱۹۵۵ میلادی، جمعیت توکیو ۶٬۹۶۹٬۱۰۴ نفر بوده‌است که پس از آن تا ۱۹۷۰ میلادی هر ساله بین ۳۰۰٬۰۰۰ تا ۴۰۰٬۰۰۰ هزار نفر، بر جمعیت این شهر افزوده شده‌است. توکیو حداکثر افزایش جمعیت را در سال ۱۹۸۷ میلادی داشته‌است و پس از آن میزان افزایش جمعیت در حد ۲۰۰٬۰۰۰ نفر در سال ثابت باقی مانده‌است. بر اساس سرشماری سال ۱۹۴۵ میلادی ۱۳ درصد جمعیت ژاپن در منطقه شهری توکیو ساکن بوده‌اند که این میزان در سال ۲۰۰۵ میلادی به ۲۶٫۹ درصد کل جمعیت ژاپن رسیده‌است.[۳۴][۳۵]

در طی روز به تعداد جمعیت توکیو بیش از دو و نیم میلیون نفر افزوده می‌شود. این افزایش جمعیت به‌خاطر رفت‌وآمد شاغلان، کارگران و دانشجویان است که در مناطق مجاور توکیو مسکن دارند و بعد از پایان ساعات کاری از توکیو خارج می‌شوند.[۳۶] در ماه مارس سال ۲۰۱۲ میلادی ۴۰۲٬۰۳۹ نفر از اتباع بیگانه به‌طور قانونی مقیم توکیو بودند.[۳۷] بیشترین تعداد اتباع خارجی ساکن توکیو به ترتیب متعلق به کشورهای چین، کره جنوبی و کره شمالی، فیلیپین، آمریکا، هند و تایلند هستند. ژاپن در طی سال ۲۰۱۰ میلادی در حدود ۱۳۰٬۰۰۰ نفر کاهش جمعیت داشته‌است، با این وجود به علت مهاجرت از دیگر نقاط، جمعیت توکیو همچنان رو به افزایش است.[۳۸] کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که به‌خاطر پیشی گرفتن تعداد مرگ و میر نسبت به تعداد تولد، به‌تدریج و به‌طور طبیعی جمعیت این شهر در آینده کاهش پیدا خواهد کرد.[۳۹]

فرهنگ[ویرایش]

توکیو شهری مدرن است و اطلاعات و فرهنگ لازم برای زندگی کردن در آن رو به گسترش است. با این وجود شهری تاریخی و وارث فرهنگی سنتی نیز هست. ژاپن کشوری است که سنت‌هایی نظیر کابوکی، بونراکو (خیمه شب بازی ژاپنی)، راکوگو (یک نوع کمدی)، نیهون بویو (رقص‌های سنتی ژاپنی)، ایکبانا (گل‌آرایی ژاپنی) و مراسم چای ژاپنی در آن هنوز پابرجا مانده و رواج دارد. یکی از مراکزی که نقش مهمی در رونق کابوکی و دیگر هنرهای نمایشی سنتی ژاپن ایفا می‌کند، تئاتر ملی ژاپن است. تئاتر ملی ژاپن علاوه بر این، یکی از مراکز مهم تحقیق در مورد سنت‌های ژاپن نیز به‌شمار می‌رود. کابوکی-زا در گینزا نیز از دیگر مکان‌هایی است که در همه ایام سال کابوکی در آن اجرا می‌شود.[۴۰]

از محل‌های مشهور برگزاری کنسرت‌های بزرگ می‌توان از نیپون بودوکان که به اختصار بودوکان نامیده می‌شود، نام برد. بودوکان در اصل سالن جودو است اما تاکنون محل برگزاری کنسرت‌های بسیاری از خوانندگان ژاپنی و غیرژاپنی بوده‌است و آلبوم‌های بسیاری به نام اجرای زنده در بودوکان وجود دارد. گروه انگلیسی بیتلز نخستین گروه راک بودند که در این ورزشگاه کنسرت اجرا کردند.[۴۱]

همچنین در توکیو ۲۵۳ سینما که بیشتر به صورت مجتمع سینمایی هستند، وجود دارد. این تعداد سینما مجموعاً دارای ۳۶۴ سالن سینما هستند.[۴۲]

بر اساس آمار سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۸۳ کتابخانه در توکیو وجود دارد و تعداد کتابخانه‌ها در ازای یک میلیون نفر جمعیت ۲۹ کتابخانه بوده‌است.[۴۳]

۵ شبکه با نام‌های نیپون تلویژنیا NTV، توکیو برودکاستینگ سیستم یا TBS، فوجی تلویژن یا Fuji TV، تی‌وی آساهی و تی‌وی توکیو شبکه‌های اصلی تلویزیون توکیو هستند.[۴۴] سه انتشارت به نام انتشارات کودانشا، انتشارات شوگاکوکان و انتشارات شوئیشا بزرگترین شرکت‌های انتشاراتی توکیو هستند.[۴۵]

آموزش عالی[ویرایش]

دانشگاه توکیو، تالار کنفرانس یاسودا

بر اساس آمار سال ۲۰۰۷ میلادی، ۱۳۲ دانشگاه در توکیو جای دارند و تعداد دانشجویان ۶۶۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است.[۴۶]

چند دانشگاه زیر نمونه‌ای از دانشگاه‌های معتبر توکیو هستند.

  • دانشگاه توکیو در منطقهٔ بونکئوی توکیو واقع شده‌است. دانشگاه توکیو در سال ۱۸۷۷ میلادی تأسیس شده و قدیمی‌ترین دانشگاه عمومی ژاپن است. این دانشگاه دارای ده دانشکدهٔ حقوق، پزشکی، مهندسی، ادبیات، علم، کشاورزی، اقتصاد، هنر، آموزش و پرورش و داروسازی است. دانشگاه توکیو در ردهٔ نخست دانشگاه‌های معتبر در آسیا و در ردهٔ بیستم دانشگاه‌های معتبر در جهان قرار گرفته‌است.[۴۷] این دانشگاه هر ساله به‌طور متوسط در حدود ۳۰ هزار دانشجو دارد.[۴۸]
  • دانشگاه واسدا در سال ۱۸۸۲ میلادی تأسیس شده‌است و قدیمی‌ترین دانشگاه خصوصی ژاپن به‌شمار می‌رود. در غرب توکیو و در منطقهٔ شینجوکو واقع شده‌است و دارای ۱۳ دانشکده می‌باشد. این دانشگاه به‌طور تقریبی در حدود ۵۰ هزار دانشجو دارد.
  • انستیتوی تکنولوژی توکیو در سال ۱۹۲۹ میلادی تأسیس شده‌است و دارای ۳ دانشکده می‌باشد.
  • دانشگاه کیئو در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده‌است و دارای ۱۰ دانشکده می‌باشد.
  • دانشگاه هیتوتسوباشی در سال ۱۸۷۵ میلادی تأسیس شده‌است و دارای ۴ دانشکدهٔ بازرگانی، اقتصاد، حقوق و جامعه‌شناسی می‌باشد. این دانشگاه به‌طور تقریبی حدود ۶ هزار دانشجو دارد.[۴۹]

ورزش[ویرایش]

از سه ورزش سومو، بیس بال و فوتبال می‌توان به عنوان پر طرفدارترین ورزش‌ها در بین مردم ژاپن نام برد.[۵۰] مسابقات رسمی سومو هر ساله در سه نوبت و در ماه‌های ژانویه، مه و سپتامبر در ورزشگاه ریوگوکو کوکوگیکان که به سومو اختصاص دارد، برگزار می‌شود.

توکیو دو تیم حرفه‌ای بیس بال دارد. تیم بیسبال یومیوری جاینتس (به انگلیسی: Yomiuri Giants) که مسابقات خانگی آن در ورزشگاه توکیو دم انجام می‌شود و تیم بیسبال توکیو یاکولت سوواروز (به انگلیسی: Tokyo Yakult Swallows) که مسابقات خانگی آن در ورزشگاه میجی جینگو برگزار می‌شود.

دو باشگاه برتر فوتبال توکیو به نام‌های باشگاه اف. سی توکیو (به انگلیسی: F.C. Tokyo) و توکیو وردی (به انگلیسی: Tokyo Verdy) هر دو در ورزشگاه آجینوموتو واقع در چوفو بازی‌های خانگی خود را انجام می‌دهند.[۵۱][۵۲]

یکی از رویدادهای مهم ورزشی شهر توکیو ماراتون است. روز برگزاری این رویداد هر ساله از طرف برگزارکنندگان اعلام می‌شود و طی آن حداکثر تا ۲۵٬۰۰۰ هزار نفر در بخش ماراتون اصلی به طول ۴۲ کیلومتر و ۵۰۰۰ نفر در طول مسیری به طول ۱۰ کیلومتر به رقابت می‌پردازند. این رقابت در سطح بین‌المللی انجام می‌شود و شرکت در آن برای همه آزاد است.[۵۳]

المپیک ۲۰۲۰[ویرایش]

توکیو به همراه شهرهای مادرید و استانبول نامزد میزبانی المپیک ۲۰۲۰ بودند که در نهایت پس از حذف اسپانیا در دور اول، در اوت ۲۰۱۳ توکیو با کسب ۶۰ رأی در مقابل ۳۶ رأی استانبول، میزبانی المپیک سال ۲۰۲۰ را بر عهده گرفت.[۵۴]

اقتصاد[ویرایش]

توکیو به همراه نیویورک و لندن یکی از سه مرکز فرماندهی امور مالی جهان است.[۵۵] در سال ۲۰۰۸ میلادی از پانصد شرکت برتر جهان، ۴۷ شرکت در توکیو واقع بودند که تقریباً دوبرابر تعداد شرکت‌ها در شهر بعدی یعنی پاریس می‌باشد.[۵۶] توکیو از نظر سرمایه دومین مقام را در بین بورس اوراق بهادار جهان داراست و از نظر حجم معاملات سهام مقام پنجم را در جهان از آن خود کرده‌است.[۵۷] توکیو بزرگترین اقتصاد شهری جهان از نظر سطح تولید ناخالص داخلی می‌باشد. با توجه به مطالعات انجام شده، توسط شرکت پرایس واتر هاوس کوپرز، منطقه شهری توکیو برابر با ۱٬۴۷۹ میلیارد دلار آمریکا تولید ناخالص داشته‌است که در رأس منطقه‌های شهری جهان قرار دارد. در جدول زیر موقعیت توکیو، از نظر تولید ناخالص داخلی (GDP)، بین منطقه‌های شهری جهان بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۸ میلادی نشان داده شده‌است. بر اساس پیش‌بینی کارشناسان در سال ۲۰۲۵ میلادی، توکیو با ۱٬۹۸۱ میلیارد دلار آمریکا تولید ناخالص همچنان در صدر جدول باقی خواهد ماند.[۵۸]

ترتیب منطقه شهری کشور GDP
(میلیارد دلار آمریکا)[۵۹]
۱ توکیو  ژاپن
۱٬۴۷۹
۲ نیویورک  ایالات متحده آمریکا
۱٬۴۰۶
۳ لس‌آنجلس  ایالات متحده آمریکا
۷۹۲
۴ شیکاگو  ایالات متحده آمریکا
۵۷۴
۵ لندن  بریتانیا
۵۶۵
۶ پاریس  فرانسه
۵۶۴
۷ اوساکا  ژاپن
۴۱۷
۸ مکزیکوسیتی  مکزیک
۳۹۰
۹ فیلادلفیا  ایالات متحده آمریکا
۳۸۸
۱۰ سائوپائولو  برزیل
۳۸۸

کشاورزی[ویرایش]

توکیو حداقل مساحت زمین‌های کشاورزی را در ژاپن دارد. بیش از نیمی از این زمین‌های زراعی به کشت سبزیجات اختصاص دارد. کوماتسونا (اسفناج ژاپنی)، بالاترین میزان تولید را در بین سبزیجات دارد و پس از آن اسفناج و کلم‌برگ جای دارند. گل‌های زینتی پس از سبزیجات عمده‌ترین فراوردهٔ کشاورزی توکیو هستند.

۳۶ درصد از مساحت توکیو را جنگل‌ها و پارک‌های طبیعی تشکیل می‌دهند. به علت کاشت بی‌رویهٔ درختان سرو در این جنگل‌ها، در فصل بهار مقدار انبوهی از گرده این درختان در هوا پخش می‌شود و موجب پدیدار شدن علائم آلرژی مانند سوزش چشم و ریزش اشک و آب بینی در شهروندان می‌گردد. تعداد کسانی که از حساسیت به گرده رنج می‌برند، هر ساله رو به افزایش است و در سال‌های اخیر این مشکل به یکی از چالش‌های بزرگ زیست‌محیطی توکیو تبدیل شده‌است.[۶۰]

ترابری[ویرایش]

توکیو دارای فرودگاه‌های داخلی و بین‌المللی و همچنین راه‌های جاده‌ای و ریلی بسیار مجهزی می‌باشد. حمل و نقل عمومی در توکیو بسیار پاکیزه و کارآمد است. قطارها و متروی توکیو به عنوان اصلی‌ترین بخش حمل و نقل عمومی فعالیت می‌کنند و در کنار این دو، اتوبوس، مونوریل و واگن برقی به عنوان مکمل فعالیت دارند.

فرودگاه‌ها[ویرایش]

توکیو دارای یک فرودگاه بین‌المللی به نام فرودگاه بین‌المللی توکیو و ۶ فرودگاه داخلی می‌باشد. پروازهای فرودگاه‌های داخلی توکیو مابین توکیو و چند جزیره از جزایر ایزو انجام می‌گیرد. فرودگاه‌های داخلی توکیو در منطقهٔ چوفو در توکیو و جزایر ایزو اوشیما، میاکه جیما، هاچیجوجیما، نی‌ایجیما و کوزوشیما قرار دارند.[۶۱]

فرودگاه بین‌المللی توکیو که بیشتر با نام فرودگاه بین‌المللی هانه‌دا شناخته می‌شود، در جنوب منطقهٔ اوتا واقع شده و بزرگترین فرودگاه ژاپن می‌باشد. نقش اصلی این فرودگاه، جابه‌جایی مسافران داخلی ژاپن است.[۶۲] به علت نزدیکی به مناطق ویژه توکیو پروازهای ویژه مسئولان دولتی ژاپن و سران و مسئولان دیگر کشورها، از این فرودگاه انجام می‌پذیرد. از اکتبر سال ۲۰۱۰ میلادی ترمینال جدید بین‌المللی در این فرودگاه آغاز به‌کار کرده‌است و پروازهای خارجی این فرودگاه رو به افزایش است.[۶۳]

در حال حاضر بیشتر پروازهای بین‌المللی در ژاپن در فرودگاه بین‌المللی ناریتا واقع در استان چیبا انجام می‌شود. اکنون فاصلهٔ بین فرودگاه بین‌المللی ناریتا تا ایستگاه توکیو که در مرکز توکیو قرار دارد با قطارهای تندرو با زمانی حدود یکساعت پیموده می‌شود.[۶۴]

راه‌آهن[ویرایش]

نقشه، خطوط ۹ گانهٔ متروی توکیو و خطوط ۴ گانهٔ متروی توئی را نشان می‌دهد. برای بهتر دیدن تصویر بر روی آن کلیک کنید.

خط یامانوته وابسته به جی‌آر به صورت یک دایره در قلب توکیو قرار گرفته و ایستگاه‌های اصلی و مهم توکیو را به یکدیگر متصل می‌کند. ایستگاه‌های توکیو، اوئنو، شیناگاوا، شیبویا، شینجوکو و ایکه‌بوکورو ایستگاه‌های ترمینال توکیو هستند. ایستگاه توکیو در مرکز توکیو قرار گرفته و به عنوان ایستگاه مرکزی شبکهٔ راه‌آهن ژاپن شمرده می‌شود. ایستگاه توکیو مبدأ خطوط شینکانسن است. این قطارهای تندرو فاصلهٔ بین توکیو تا شهرهای دیگر ژاپن را بسیار سریع طی می‌کنند. ایستگاه شینجوکو بالاترین تعداد مسافر روزانه را نه تنها در ژاپن بلکه در بین تمامی کشورهای جهان داراست. رتبهٔ دوم تعداد مسافران روزانه در جهان از آن ایستگاه ایکه‌بوکورو می‌باشد.[۶۵]

دو کارت اعتباری، سوئیکا و پاسمو تسهیلاتی هستند که جهت آسان شدن محاسبهٔ هزینهٔ سوار شدن به قطارها و اتوبوس‌های توکیو به وجود آمده‌اند. تهیهٔ این دو کارت به‌آسانی توسط دستگاه‌های اتوماتیک خرید بلیط انجام می‌شود و هنگام خرید نیاز به ارائهٔ هیچ مدرکی نیست.[۶۶]

آزادراه‌ها[ویرایش]

در مرکز توکیو دو آزادراه کمربندی به نام‌های آزادراه کمربندی توشین با علامت اختصاری C1 و آزادراه کمربندی چوئو با علامت اختصاری C2وجود دارند که مهم‌ترین آزادراه‌های توکیو به‌شمار می‌آیند.[۶۷] آزادراه کمربندی توشین سرآغاز بزرگراه شماره ۱ آسیا شمرده می‌شود. این بزرگراه با نام اختصاری AH-1 پس از گذشتن از چندین کشور آسیایی سرانجام از ایران و ترکیه گذشته و در مرز ترکیه و بلغارستان خاتمه می‌یابد.[۶۸][۶۹]

مترو[ویرایش]

متروی توکیو در سال ۱۹۲۷ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۹ خط و ۱۷۹ ایستگاه می‌باشد. همچنین خط رینکای نیز در سال ۱۹۹۶ با هشت ایستگاه نیز به عنوان یک سیستم ترابری ریلی در توکیو راه‌اندازی شده‌است.

مناطق شهری[ویرایش]

باغ‌ها و پارک‌ها[ویرایش]

از نظر بزرگی به ترتیب پارک میزوموتو با مساحت ۸۱ هکتار، پارک کاسای‌رینکای با مساحت ۷۹ هکتار، پارک هیکاریگائوکا با مساحت ۶۰ هکتار، پارک شینجوکو گیوئن با مساحت ۵۸ هکتار و پارک یویوگی با مساحت ۵۴ هکتار بزرگترین پارک‌های مناطق ویژه توکیو محسوب می‌شوند.[۷۱][۷۲]

موزه‌ها[ویرایش]

در توکیو جمعاً ۲۶۵ موزه و نمایشگاه آثار هنری کوچک و بزرگ وجود دارد.[۷۳] موزهٔ ملی توکیو در داخل پارک اوئنو جای دارد و قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین موزهٔ کشور است. اکنون تعداد اشیای باارزش جمع‌آوری شده در موزه ملی توکیو از ۱۱۰ هزار قطعه فراتر رفته‌است.[۷۴] همچنین موزهٔ ملی هنر غرب و موزهٔ ملی طبیعت و علم نیز در اوئنو می‌باشند. مرکز ملی هنر توکیو در چیودا واقع شده‌است.[۷۵] موزهٔ ادو-توکیو در کنار ورزشگاه ریوگوکو کوکوگیکان قرار دارد و به تاریخ توکیو اختصاص دارد. موزهٔ جیبلی در داخل پارک اینوکاشیرا قرار گرفته و به انیمیشن اختصاص دارد. موزهٔ اورینتال و مرکز فرهنگ خاورمیانه در ژاپن موزه‌هایی هستند که در آن‌ها اشیایی مربوط به تاریخ ایران باستان به نمایش گذاشته شده‌است.[۷۶]

جشن‌ها[ویرایش]

توکیو جشنواره‌های هنری، ورزشی و تفریحی متعددی دارد. جشنوارهٔ فیلم توکیو که بزرگ‌ترین رویداد سینمایی ژاپن به‌شمار می‌رود، معمولاً در ماه اکتبر و در دو منطقهٔ روپونگی و شیبویای توکیو برگزار می‌شود. جایزه بزرگ این جشنواره به نام ساکورا به بهترین فیلم بخش مسابقه اهدا می‌شود. جشنواره فیلم توکیو توسط بنیاد توسعه بین‌المللی سینمای ژاپن با همکاری و پشتیبانی دولت ژاپن برگزار می‌شود.[۷۷]

جشن کاندا، جشن سانئو، جشن فوکاگاوا سه جشن بزرگ ادو نامیده می‌شوند. جشن سانجا نیز از جشن‌های معروف است که هر ساله در ماه مه به مدت سه روز در معبد آساکوسا برگزار می‌شود.[۷۸]

زمان شکوفایی شکوفه‌های گیلاس یا ساکورا، هنگام برگزاری جشن هانامی یا دیدن شکوفه‌هاست. پارک شینجوکو گیوئن با داشتن ۶۵ گونهٔ مختلف درخت ساکورا، پارک اوئنو، پارک سومیدا، پارک اینوکاشیرا و پارک کوگانه‌ای پارک‌های برگزیدهٔ توکیو برای دیدن ساکورا هستند.[۷۹]

آتش بازی رود سومیدا یکی از بزرگترین آتش بازی‌های پایتخت ژاپن است. این آتش‌بازی هر ساله در آخرین شنبهٔ ماه ژوئیه بر روی رود سومیدا برگزار می‌شود و در حدود یک میلیون نفر بازدیدکننده را جذب می‌کند.[۸۰] آتش بازی رود سومیدا در کنار آتش بازی خلیج توکیو و آتش بازی جینگوگایئن بزرگ‌ترین آتش بازی‌های توکیو محسوب می‌شوند.[۸۱]

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

مکان‌های دیدنی[ویرایش]

کاخ امپراتوری توکیو و قسمتی از خندق اطراف آن

گردشگری در طبیعت[ویرایش]

  • کوه تاکائو یکی از مراکز گردشگری معروف در منطقهٔ تامای توکیو است و در قسمت جنوب غربی هاچی‌اوجی قرار دارد.[۸۶] معبد تاکائوسان–یاکوئواین در نزدیکی قلهٔ این کوه واقع شده‌است. هر ساله به‌طور متوسط در حدود ۲٫۶ میلیون نفر در تمام گروه‌های سنی از تاکائو بازدید می‌کنند. بنابر آمار، قلهٔ کوه تاکائو رتبهٔ نخست را از نظر تعداد صعودکنندگان در بین تمامی کوه‌های جهان داراست.[۸۷] در کتاب راهنمای میشلن این کوه تنها کوهی در توکیوست که با سه ستاره مشخص شده‌است.[۸۸]
  • کوه میتاکه در منطقه اومه قرار دارد. این کوه به‌خاطر داشتن معبد موساشی‌میتاکه بازدیدکنندگان زیادی دارد. درصورتی‌که مسیر از ایستگاه قطار میتاکه آغاز شود، امکان استفاده از قطار کابلی تا معبد وجود دارد.[۸۹]
  • کوه جینبا در منطقهٔ هاچی‌اوجی واقع شده‌است. سمبل این کوه مجسمهٔ اسب سفید و بزرگی است که در مرکز محوطهٔ باز و وسیع قلهٔ کوه جینبا نصب شده‌است. این کوه به‌خاطر چشم‌اندازهای زیبایی که از قله دیده می‌شود، بین کوهنوردان محبوبیت دارد.[۹۰]

بافت شهری[ویرایش]

معماری توکیو تا حد زیادی توسط تاریخ توکیو شکل گرفته‌است. در قرن اخیر، توکیو دو بار به‌طور کامل ویران شده‌است. نخست در سال ۱۹۲۳ میلادی و در پی زمین‌لرزهٔ بزرگ کانتو و پس از آن در جریان بمباران‌های گسترده طی جنگ جهانی دوم. به همین سبب چشم‌انداز کنونی شهر توکیو بسیار مدرن و معاصر است و بناهای تاریخی و کهنه بسیار کمیاب هستند.[۹۱]

شکوفه‌های گیلاس در کاخ امپراتوری توکیو
اودایبا در شب
پاییز در باغ کوایشیکاوا، در منطقهٔ بونکئو
نمایی از منطقهٔ شینجوکو و کوه فوجی

شهرهای خواهر[ویرایش]

توکیو با یازده شهر زیر خواهر است.[۹۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "住民基本台帳による世帯と人口 平成29年" (به ژاپنی). 東京都総務局. Retrieved 6 September 2017.
  2. "Tokyo". japan-guide.com. Retrieved 11 April 2012.
  3. "History of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 11 April 2012.
  4. "THE GLOBAL CITIES INDEX 2010". The Foreign Policy Group, LLC. Retrieved 11 April 2012.
  5. "東京首都圏 2025年も世界最大" (به ژاپنی). SANKEI DIGITAL INC. Retrieved 11 April 2012.
  6. "Global 500 2008 Cities". Cable News Network. Retrieved 11 April 2012.
  7. Corporate Author、大江戸東京の歩き方161
  8. "Geography of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 11 April 2012.
  9. 高橋、日本地名百科事典193–876
  10. Sorensen, The Making of Urban Japan: Cities and Planning from Edo to the Twenty First Century, 16.
  11. McClain, Edo and Paris: Urban Life and the State in the Early Modern Era, 13.
  12. "江戸文化の発展" (به ژاپنی). sakamoto36.com. Retrieved 11 April 2012.
  13. Corporate Author、大江戸東京の歩き方88
  14. "History of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 11 April 2012.
  15. "The Great Kanto Earthquake of 1923History of Tokyo". Brown University. Retrieved 11 April 2012.
  16. "A Brief History of Tokyo". oldtokyo.com. Retrieved 11 April 2012.
  17. "Flags of Our Fathers". Flags of Our Fathers Official Site. Retrieved 11 April 2012.
  18. "Tokyo 1964". olympic.org. Retrieved 11 April 2012.
  19. "1995: Aum Shinrikyo Tokyo Subway Gas Attack". about.com. Retrieved 11 April 2012.
  20. "平成23年(2011年)東北地方太平洋沖地震の被害状況と警察措置" (PDF) (به ژاپنی). 警察. Retrieved 11 April 2012.
  21. "計画停電の原則不実施と今夏に向けた需給対策について" (به ژاپنی). 東京電力. Retrieved 11 April 2012.
  22. "Geography of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 11 April 2012.
  23. Corporate Author、大江戸東京の歩き方46
  24. "断層帯の位置" (به ژاپنی). 地震情報サイトJIS. Retrieved 11 April 2012.
  25. "小笠原支庁" (به ژاپنی). BUREAU OF GENERAL AFFAIRS TOKYO METROPOLITAN GOVERNMENT. Retrieved 11 April 2012.
  26. "Geography of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 11 April 2012.
  27. 高橋、日本地名百科事典876
  28. Corporate Author、東京シテイガイド検定11–10
  29. Corporate Author、東京都の山10
  30. 気象庁 / 平年値(年・月ごとの値). Japan Meteorological Agency.
  31. Climatological Normals for Tokyo. Hong Kong Observatory. Retrieved on 2010-09-13.
  32. "住民基本台帳による世帯と人口 平成29年" (به ژاپنی). 東京都総務局. Retrieved 6 September 2017.
  33. Corporate Author、大江戸東京の歩き方197
  34. "Population of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 13 April 2012.
  35. "3大都市圏の転入超過数の推移" (به ژاپنی). Retrieved 13 April 2012.
  36. Corporate Author、大江戸東京の歩き方160
  37. "住民基本台帳による世帯と人口 平成24" (PDF) (به ژاپنی). 東京都総務局. Retrieved 13 April 2012.
  38. "人 口 推 計" (PDF) (به ژاپنی). 東京都総務局. Retrieved 13 April 2012.
  39. "東京都区市町村別人口の予測" (PDF) (به ژاپنی). 東京都総務局. Retrieved 13 April 2012.
  40. Corporate Author、大江戸東京の歩き方212
  41. "NIPPON BUDOKAN". japaneselifestyle.com. Retrieved 13 April 2012.
  42. Corporate Author、なるはど知図帳東京 200641
  43. Corporate Author、大江戸東京の歩き方197
  44. "第7回ネット進出より"おいしいキー局と地方局の関係" (به ژاپنی). Nikkei Business Publications. Retrieved 13 April 2012.
  45. "集英社・講談社・小学館・角川4出版社の財務状態をグラフ化してみる" (به ژاپنی). Garbagenews.com. Retrieved 13 April 2012.
  46. Corporate Author、大江戸東京の歩き方196
  47. "Academic Ranking of World Universities - 2010". ShanghaiRanking Consultancy. Retrieved 13 April 2012.
  48. "東京大学 (学生数)学生・研究生・聴講生数" (به ژاپنی). ShanghaiRanking東京大学. Retrieved 23 September 2012.
  49. Corporate Author、大江戸東京の歩き方199-198
  50. Corporate Author、東京シテイガイド検定128
  51. "F.C.Tokyo Basic Principles". F.C.TOKYO OFFICIAL SITE. Retrieved 13 April 2012.
  52. "東京ヴェルディのホームスタジアム「味の素スタジアム」" (به ژاپنی). TOKYO VERDY 1969 FOOTBALL CLUB. Retrieved 13 April 2012.
  53. "Tokyo Marathon". TOKYO MARATHON. Retrieved 13 April 2012.
  54. "The Olympics are heading to Japan after Tokyo wins right to host 2020 games beating Istanbul in IOC vote". Daily Mail. Retrieved 8 August 2013.
  55. "2010 Global Marketing conference at Tokyo". Global Marketing conference. Retrieved 13 April 2012.
  56. "Global 500 2008 Cities". Cable News Network. A Time Warner Company. Retrieved 13 April 2012.
  57. "2010 Global Marketing conference at Tokyo". Retrieved 13 April 2012.
  58. "新興市場都市経済 世界GDPランキングで急速に上昇" (به ژاپنی). PwC Japan. Retrieved 13 April 2012.
  59. "新興市場都市経済 世界GDPランキングで急速に上昇" (به ژاپنی). PwC Japan. Retrieved 13 April 2012.
  60. Corporate Author、東京シテイガイド検定128
  61. "日本に空港はどれくらいありますか" (به ژاپنی). Yahoo Japan Corporation. Retrieved 13 April 2012.
  62. "Haneda Airport Information". Japan Airport Terminal Co. Retrieved 13 April 2012.
  63. "The advantages of travel via Haneda". The Japan Times Ltd. Retrieved 13 April 2012.
  64. "Narita Airport". japan-guide.com. Retrieved 13 April 2012.
  65. "Shinjuku Station - busiest train station in the world". Japan-101.com. Retrieved 13 April 2012.
  66. "Suica". East Japan Railway Company. Retrieved 13 April 2012.
  67. "都市高速道路中央環状品川線" (به ژاپنی). Metropolitan Expressway Company Limited. Retrieved 13 April 2012.
  68. "About the Asian Highway". UNESCAP. Retrieved 13 April 2012.
  69. "Asia signs up to 'new Silk Road'". bbc news. Retrieved 13 April 2012.
  70. Corporate Author、なるはど知図帳東京 200641
  71. 大貫、京23区花の公園ガイド
  72. 山下、東京花の名所12カ月
  73. Corporate Author、大江戸東京の歩き方197
  74. Jinnai, Tokyo: A Spatial Anthropology Travel, 75.
  75. 大口、楽楽 東京150
  76. 野間佐、東京の美術館65–50
  77. «نگاهی به جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو در ژاپن». ایرنا. ۲۶ مهر ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۰۹.
  78. "SANJA MATSURI". ASAKUSAJINJA. Retrieved 13 April 2012.
  79. Corporate Author、大江戸東京の歩き方95
  80. «توکیو، شهر دانشگاه‌های بزرگ (3)». جام‌جم آنلاین. دریافت‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۲.
  81. "Sumida River Fireworks Festival". 隅田川花火大会. Retrieved 13 April 2012.
  82. "Imperial Palace in Tokyo". Imperial Household Agency. Retrieved 13 April 2012.
  83. Corporate Author、Michelin Green Guide Japan Travel166
  84. Corporate Author、お台場ベストセレクションガイド8–10–12
  85. 柴山、あなたも通訳ガイドです26
  86. Corporate Author、東京都の山74–73
  87. "登山客は世界一" (به ژاپنی). 高尾山ドットインフォ. Retrieved 13 April 2012.
  88. Corporate Author、Michelin Green Guide Japan Travel183
  89. Corporate Author、東京都の山39–38
  90. Corporate Author、東京都の山68
  91. Hidenobu Jinnai. Tokyo: A Spatial Anthropology. University of California Press (1995), p1-3. ISBN 0-520-07135-2.
  92. "Sister Cities(States) of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Retrieved 11 April 2012.

منابع[ویرایش]

  • Corporate Author (2010). 大江戸東京の歩き方 (به ژاپنی). ダイヤモンド社. ISBN 978-4-478-05990-6.
  • Corporate Author (2008). 東京都の山 (به ژاپنی). YAMA_KEI Publishers Co. ,Ltd. ISBN 978-4-635-02312-2.
  • Corporate Author (2006). なるはど知図帳東京 2006 (به ژاپنی). 招文社. ISBN 978-4-7890-1369-7.
  • Corporate Author (2000). お台場ベストセレクションガイド (به ژاپنی). 講談社. ISBN 4-06-270610-5.
  • Corporate Author (2004). 東京シティガイド検定 (به ژاپنی). トラベルジャーナル. ISBN 4-89559-554-4.
  • 大貫, 茂 (2007). 東京23区花の公園ガイド (به ژاپنی). J GUIDE. ISBN 4-635-01141-0.
  • 山下, 喜一郎 (2004). 花紀行 東京花の名所12カ月 (به ژاپنی). yama-kei. ISBN 4-635-01331-6.
  • 野間佐, 和子 (2008). 東京の美術館 (به ژاپنی). 講談社. ISBN 4-06-198128-5.
  • 柴山, かつの (2010). あなたも通訳ガイドです (به ژاپنی). The japan Times Book club. ISBN 978-4-7890-1369-7.
  • 大口, 裕美 (2009). 楽楽 東京 (به ژاپنی). B パブリッシン. ISBN 978-4-533-07412-7.
  • Corporate Author (2009). Michelin Green Guide Japan Travel. Michelin Travel Publications. ISBN 978-1-906261-94-8.
  • Jinnai (1995). Tokyo: A Spatial Anthropology Travel. University of California. ISBN 0520071352.
  • Knafelc, kara (2004). TokyoLonely. RoutledgeCurzon. ISBN 0415354226.
  • McClain, James (1994). Edo and Paris: Urban Life and the State in the Early Modern. Cornell University Press. ISBN 080148183X.
  • Sorensen, Andre (2004). Cities and Planning from Edo to the Twenty First Century. Planet Publication Pty Ltd. ISBN 1-74059-450-9.

پیوند به بیرون[ویرایش]

Tokyo

東京都
Tokyo Metropolis
Clockwise from top: Nishi-Shinjuku business district, Rainbow Bridge, National Diet Building, Shibuya, Tokyo Skytree
Anthem: Tokyo Metropolitan Song (東京都歌, Tōkyō-to Ka)[1]
Location within Japan
Location within Japan
Coordinates: 35°41′23″N 139°41′32″E / 35.68972°N 139.69222°E / 35.68972; 139.69222Coordinates: 35°41′23″N 139°41′32″E / 35.68972°N 139.69222°E / 35.68972; 139.69222
Country Japan
RegionKantō
IslandHonshu
Divisions23 special wards, 26 cities, 1 district, and 4 subprefectures
Government
 • TypeMetropolis
 • GovernorYuriko Koike (TF)
 • CapitalTokyo[2]
 • Representatives42
 • Councillors11
Area
 • Metropolis2,193.96 km2 (847.09 sq mi)
 • Land406.58 km2 (156.98 sq mi)
 • Metro
13,572 km2 (5,240 sq mi)
Area rank45th
Elevation
40 m (130 ft)
Population
 (June 2019)
 • Metropolis13,929,286
 • Density6,349/km2 (16,440/sq mi)
 • Metro38,140,000 – Greater Tokyo Area
 • Metro density2,662/km2 (6,890/sq mi)
 • 23 Wards
9,630,254
 (2015 per prefectural government)
Demonym(s)江戸っ子 (Edokko), 東京人 (Tōkyō-jin), 東京っ子 (Tōkyōkko), Tokyoite
GDP
 (Nominal; 2015)[4][5][6]
 • TotalUS$869 billion
 • Per capitaUS$64,269
Time zoneUTC+9 (Japan Standard Time)
ISO 3166-2
JP-13
FlowerSomei-Yoshino cherry blossom
TreeGinkgo tree (Ginkgo biloba)
BirdBlack-headed gull (Larus ridibundus)
Websitewww.metro.tokyo.jp/english/
Tokyo
Tokyo (Chinese characters).svg
Tōkyō in kanji
Japanese name
Kanji東京
Hiraganaとうきょう
Katakanaトウキョウ
Kyūjitai東亰

Tokyo (東京, Tōkyō, English: /ˈtki/,[7] Japanese: [toːkʲoː] (About this soundlisten); lit. "Eastern Capital"), officially Tokyo Metropolis (東京都, Tōkyō-to), one of the 47 prefectures of Japan, has served as the Japanese capital since 1869.[8][9] As of 2018, the Greater Tokyo Area ranked as the most populous metropolitan area in the world.[10] The urban area houses the seat of the Emperor of Japan, of the Japanese government and of the National Diet. Tokyo forms part of the Kantō region on the southeastern side of Japan's main island, Honshu, and includes the Izu Islands and Ogasawara Islands.[11] Tokyo was formerly named Edo when Shōgun Tokugawa Ieyasu made the city his headquarters in 1603. It became the capital after Emperor Meiji moved his seat to the city from Kyoto in 1868; at that time Edo was renamed Tokyo.[12] The Tokyo Metropolis formed in 1943 from the merger of the former Tokyo Prefecture (東京府, Tōkyō-fu) and the city of Tokyo (東京市, Tōkyō-shi). Tokyo is often referred to as a city but is officially known and governed as a "metropolitan prefecture", which differs from and combines elements of a city and a prefecture, a characteristic unique to Tokyo.

The 23 Special Wards of Tokyo were formerly Tokyo City. On July 1, 1943, it merged with Tokyo Prefecture and became Tokyo Metropolis with an additional 26 municipalities in the western part of the prefecture, and the Izu islands and Ogasawara islands south of Tokyo. As of October 1, 2015, the population of Tokyo is estimated to be over 13.4 million, or about 11% of Japan's total population.[13] The latest estimate in 2019 shows the growing population of Tokyo with 13.9 million people, with the special wards 9.6 million, the Tama area 4.2 million, and the Islands 25,147.[14] The prefecture is part of the world's most populous metropolitan area called the Greater Tokyo Area with over 38 million people[3] and the world's largest urban agglomeration economy. As of 2011, Tokyo hosted 51 of the Fortune Global 500 companies, the highest number of any city in the world at that time.[15] Tokyo ranked third (twice) in the International Financial Centres Development Index.[citation needed] The city is home to various television networks such as Fuji TV, Tokyo MX, TV Tokyo, TV Asahi, Nippon Television, NHK and the Tokyo Broadcasting System.

Tokyo ranks first in the Global Economic Power Index and third in the Global Cities Index. The GaWC's 2018 inventory classified Tokyo as an alpha+ world city [16] – and as of 2014 TripAdvisor's World City Survey ranked Tokyo first in its "Best overall experience" category (the city also ranked first in the following categories: "helpfulness of locals", "nightlife", "shopping", "local public transportation" and "cleanliness of streets").[17] As of 2018 Tokyo ranked as the 2nd-most expensive city for expatriates, according to the Mercer consulting firm.[18] and also the world's 11th-most expensive city according to the Economist Intelligence Unit's cost-of-living survey.[19] In 2015, Tokyo was named the Most Liveable City in the world by the magazine Monocle.[20] The Michelin Guide has awarded Tokyo by far the most Michelin stars of any city in the world.[21][22] Tokyo was ranked first out of all sixty cities in the 2017 Safe Cities Index.[23] The QS Best Student Cities ranked Tokyo as the 3rd-best city in the world to be a university student in 2016[24] and 2nd in 2018.[25] Tokyo hosted the 1964 Summer Olympics, the 1979 G-7 summit, the 1986 G-7 summit, and the 1993 G-7 summit, and will host the 2019 Rugby World Cup, the 2020 Summer Olympics and the 2020 Summer Paralympics.

Etymology

Tokyo was originally known as Edo (江戸), which means "estuary".[26] Its name was changed to Tokyo (東京, Tōkyō, "east", and kyō "capital") when it became the imperial capital with the arrival of Emperor Meiji in 1868,[27] in line with the East Asian tradition of including the word capital () in the name of the capital city (like Kyoto (京都), Beijing (北京) and Nanjing (南京)).[26] During the early Meiji period, the city was also called "Tōkei", an alternative pronunciation for the same characters representing "Tokyo", making it a kanji homograph. Some surviving official English documents use the spelling "Tokei";[28] however, this pronunciation is now obsolete.[29]

History

Pre-1869 (Edo period)

A painting depicting the Commodore Matthew Perry expedition and his first arrival in Japan in 1853

Tokyo was originally a small fishing village named Edo, in what was formerly part of the old Musashi Province. Edo was first fortified by the Edo clan, in the late twelfth century. In 1457, Ōta Dōkan built Edo Castle. In 1590, Tokugawa Ieyasu was transferred from Mikawa Province (his lifelong base) to Kantō region. When he became shōgun in 1603, Edo became the center of his ruling. During the subsequent Edo period, Edo grew into one of the largest cities in the world with a population topping one million by the 18th century.[30] But Edo was Tokugawa's home and was not capital of Japan. (That was caused by the Meiji Restoration in 1868.)[31] The Emperor himself lived in Kyoto from 794 to 1868 as capital of Japan. During the Edo era, the city enjoyed a prolonged period of peace known as the Pax Tokugawa, and in the presence of such peace, Edo adopted a stringent policy of seclusion, which helped to perpetuate the lack of any serious military threat to the city.[32] The absence of war-inflicted devastation allowed Edo to devote the majority of its resources to rebuilding in the wake of the consistent fires, earthquakes, and other devastating natural disasters that plagued the city. However, this prolonged period of seclusion came to an end with the arrival of American Commodore Matthew C. Perry in 1853. Commodore Perry forced the opening of the ports of Shimoda and Hakodate, leading to an increase in the demand for new foreign goods and subsequently a severe rise in inflation.[33] Social unrest mounted in the wake of these higher prices and culminated in widespread rebellions and demonstrations, especially in the form of the "smashing" of rice establishments.[34] Meanwhile, supporters of the Meiji Emperor leveraged the disruption that these widespread rebellious demonstrations were causing to further consolidate power by overthrowing the last Tokugawa shōgun, Yoshinobu, in 1867.[35] After 265 years, the Pax Tokugawa came to an end.

Kidai Shōran (熈代勝覧), 1805. It illustrates scenes from the Edo period taking place along the Nihonbashi main street in Tokyo.

1869–1943

Ginza area in 1933

In 1869, the 17-year-old Emperor Meiji moved to Edo, and in accordance, the city was renamed Tokyo (meaning Eastern Capital). The city was divided into Yamanote and Shitamachi. Tokyo was already the nation's political and cultural center,[36] and the emperor's residence made it a de facto imperial capital as well, with the former Edo Castle becoming the Imperial Palace. The city of Tokyo was officially established on May 1, 1889.

Central Tokyo, like Osaka, has been designed since about 1900 to be centered on major railway stations in a high-density fashion, so suburban railways were built relatively cheaply at street level and with their own right-of-way. Though expressways have been built in Tokyo, the basic design has not changed.[citation needed]

Tokyo went on to suffer two major catastrophes in the 20th century: the 1923 Great Kantō earthquake, which left 140,000 dead or missing; and World War II.[37]

1943–present

Tokyo burning in 1945

In 1943, the city of Tokyo merged with the prefecture of Tokyo to form the "Metropolitan Prefecture" of Tokyo. Since then, the Tokyo Metropolitan Government served as both the prefecture government for Tokyo, as well as administering the special wards of Tokyo, for what had previously been Tokyo City. World War II wrought widespread destruction of most of the city due to the persistent Allied air raids on Japan and the use of incendiary bombs. The bombing of Tokyo in 1944 and 1945 is estimated to have killed between 75,000 and 200,000 civilians and left more than half of the city destroyed.[38] The deadliest night of the war came on March 9–10, 1945, the night of the American "Operation Meetinghouse" raid;[39] as nearly 700,000 incendiary bombs rained on the eastern half of the city, mainly in heavily residential wards. Two-fifths of the city were completely burned, more than 276,000 buildings were demolished, 100,000 civilians were killed, and 110,000 more were injured.[40][41] Between 1940 and 1945, the population of Japan's capital city dwindled from 6,700,000 to less than 2,800,000, with the majority of those who lost their homes living in "ramshackle, makeshift huts".[42]

The Tokyo Tower, built in 1958
The 2011 Tōhoku earthquake did slight damage to the antenna of Tokyo Tower.

After the war, Tokyo was completely rebuilt and was showcased to the world during the 1964 Summer Olympics. The 1970s brought new high-rise developments such as Sunshine 60, a new and controversial[43] airport at Narita in 1978 (some distance outside city limits), and a population increase to about 11 million (in the metropolitan area).

Tokyo's subway and commuter rail network became one of the busiest in the world[44] as more and more people moved to the area. In the 1980s, real estate prices skyrocketed during a real estate and debt bubble. The bubble burst in the early 1990s, and many companies, banks, and individuals were caught with mortgage-backed debts while real estate was shrinking in value. A major recession followed, making the 1990s Japan's "Lost Decade",[45] from which it is now slowly recovering.

Tokyo still sees new urban developments on large lots of less profitable land. Recent projects include Ebisu Garden Place, Tennōzu Isle, Shiodome, Roppongi Hills, Shinagawa (now also a Shinkansen station), and the Marunouchi side of Tokyo Station. Buildings of significance have been demolished for more up-to-date shopping facilities such as Omotesando Hills.[46]

Land reclamation projects in Tokyo have also been going on for centuries. The most prominent is the Odaiba area, now a major shopping and entertainment center. Various plans have been proposed[47] for transferring national government functions from Tokyo to secondary capitals in other regions of Japan, in order to slow down rapid development in Tokyo and revitalize economically lagging areas of the country. These plans have been controversial[48] within Japan and have yet to be realized.

The 2011 Tōhoku earthquake and tsunami that devastated much of the northeastern coast of Honshu was felt in Tokyo. However, due to Tokyo's earthquake-resistant infrastructure, damage in Tokyo was very minor compared to areas directly hit by the tsunami,[49] although activity in the city was largely halted.[50] The subsequent nuclear crisis caused by the tsunami has also largely left Tokyo unaffected, despite occasional spikes in radiation levels.[51][52]

On September 7, 2013, the IOC selected Tokyo to host the 2020 Summer Olympics. Tokyo will be the first Asian city to host the Olympic Games twice.[53]

Geography

Satellite photo of Tokyo's 23 Special wards taken by NASA's Landsat 7

The mainland portion of Tokyo lies northwest of Tokyo Bay and measures about 90 km (56 mi) east to west and 25 km (16 mi) north to south. The average elevation in Tokyo is 40 m (131 ft).[54] Chiba Prefecture borders it to the east, Yamanashi to the west, Kanagawa to the south, and Saitama to the north. Mainland Tokyo is further subdivided into the special wards (occupying the eastern half) and the Tama area (多摩地域) stretching westwards.

Also within the administrative boundaries of Tokyo Metropolis are two island chains in the Pacific Ocean directly south: the Izu Islands, and the Ogasawara Islands, which stretch more than 1,000 km (620 mi) away from the mainland. Because of these islands and the mountainous regions to the west, Tokyo's overall population density figures far under-represent the real figures for the urban and suburban regions of Tokyo.[citation needed]

Under Japanese law, Tokyo is designated as a to (), translated as metropolis.[55] Its administrative structure is similar to that of Japan's other prefectures. The 23 special wards (特別 tokubetsu-ku), which until 1943 constituted the city of Tokyo, are self-governing municipalities, each having a mayor, a council, and the status of a city.

In addition to these 23 special wards, Tokyo also includes 26 more cities ( -shi), five towns ( -chō or machi), and eight villages ( -son or -mura), each of which has a local government. The Tokyo Metropolitan Government administers the whole metropolis including the 23 special wards and the cities and towns that constitute the prefecture. It is headed by a publicly elected governor and metropolitan assembly. Its headquarters is located in Shinjuku Ward.

OkutamaHinoharaŌmeHinodeAkirunoHachiōjiMachidaMizuhoHamuraFussaMusashimurayamaTachikawaAkishimaHinoTamaHigashiyamatoHigashimurayamaKodairaKokubunjiKunitachiFuchūInagiKiyoseHigashikurumeNishitōkyōKoganeiMusashinoMitakaKomaeChōfuNerimaSuginamiSetagayaItabashiNakanoToshimaShinjukuShibuyaMeguroKitaBunkyoChiyodaChūōMinatoShinagawaŌtaAdachiArakawaTaitōKatsushikaSumidaKotoEdogawaSaitama PrefectureYamanashi PrefectureKanagawa PrefectureChiba PrefectureSpecial wards of TokyoWestern TokyoNishitama DistrictTokyo Metropolis Map.svg

Special wards

A map of Tokyo's 23 special wards

The special wards (特別区, tokubetsu-ku) of Tokyo comprise the area formerly incorporated as Tokyo City. On July 1, 1943, Tokyo City was merged with Tokyo Prefecture (東京府, Tōkyō-fu) forming the current "metropolitan prefecture". As a result, unlike other city wards in Japan, these wards are not conterminous with a larger incorporated city.[citation needed]

While falling under the jurisdiction of Tokyo Metropolitan Government, each ward is also a borough with its own elected leader and council, like other cities of Japan. The special wards use the word "city" in their official English name (e.g. Chiyoda City).

The wards differ from other cities in having a unique administrative relationship with the prefectural government. Certain municipal functions, such as waterworks, sewerage, and fire-fighting, are handled by the Tokyo Metropolitan Government. To pay for the added administrative costs, the prefecture collects municipal taxes, which would usually be levied by the city.[56]

The special wards of Tokyo are:

The "three central wards" of Tokyo – Chiyoda, Chūō and Minato – are the business core of the city, with a daytime population more than seven times higher than their nighttime population.[57] Chiyoda Ward is unique in that it is in the very heart of the former Tokyo City, yet is one of the least populated wards. It is occupied by many major Japanese companies and is also the seat of the national government, and the Japanese emperor. It is often called the "political center" of the country.[58] Akihabara, known for being an otaku cultural center and a shopping district for computer goods, is also located in Chiyoda.

Tama Area (Western Tokyo)

A map of cities in the western part of Tokyo. They border on the three westernmost special wards in the map above.

To the west of the special wards, Tokyo Metropolis consists of cities, towns, and villages that enjoy the same legal status as those elsewhere in Japan.

While serving as "bed towns" for those working in central Tokyo, some of them also have a local commercial and industrial base, such as Tachikawa. Collectively, these are often known as the Tama area or Western Tokyo.

Cities

Twenty-six cities lie within the western part of Tokyo:

The Tokyo Metropolitan Government has designated Hachiōji, Tachikawa, Machida, Ōme and Tama New Town as regional centers of the Tama area,[59] as part of its plans to disperse urban functions away from central Tokyo.

Nishi-Tama District

Map of Nishi-Tama District in green

The far west of the Tama area is occupied by the district (gun) of Nishi-Tama. Much of this area is mountainous and unsuitable for urbanization. The highest mountain in Tokyo, Mount Kumotori, is 2,017 m (6,617 ft) high; other mountains in Tokyo include Takanosu (1,737 m (5,699 ft)), Odake (1,266 m (4,154 ft)), and Mitake (929 m (3,048 ft)). Lake Okutama, on the Tama River near Yamanashi Prefecture, is Tokyo's largest lake. The district is composed of three towns (Hinode, Mizuho and Okutama) and one village (Hinohara).

Islands

Map of the Izu Islands in black labels
Map of the Ogasawara Islands in black labels

Tokyo has numerous outlying islands, which extend as far as 1,850 km (1,150 mi) from central Tokyo. Because of the islands' distance from the administrative headquarters of the Tokyo Metropolitan Government in Shinjuku, local subprefectural branch offices administer them.

The Izu Islands are a group of volcanic islands and form part of the Fuji-Hakone-Izu National Park. The islands in order from closest to Tokyo are Izu Ōshima, Toshima, Nii-jima, Shikine-jima, Kōzu-shima, Miyake-jima, Mikurajima, Hachijō-jima, and Aogashima. The Izu Islands are grouped into three subprefectures. Izu Ōshima and Hachijojima are towns. The remaining islands are six villages, with Niijima and Shikinejima forming one village.

The Ogasawara Islands include, from north to south, Chichi-jima, Nishinoshima, Haha-jima, Kita Iwo Jima, Iwo Jima, and Minami Iwo Jima. Ogasawara also administers two tiny outlying islands: Minami Torishima, the easternmost point in Japan and at 1,850 km (1,150 mi) the most distant island from central Tokyo, and Okinotorishima, the southernmost point in Japan.[60] Japan's claim on an exclusive economic zone (EEZ) surrounding Okinotorishima is contested by China and South Korea as they regard Okinotorishima as uninhabitable rocks which have no EEZ.[61] The Iwo chain and the outlying islands have no permanent population, but hosts Japan Self-Defense Forces personnel. Local populations are only found on Chichi-Jima and Haha-Jima. The islands form both Ogasawara Subprefecture and the village of Ogasawara, Tokyo.

National parks

Ogasawara National Park, a UNESCO World Natural Heritage site

As of March 31, 2008, 36% of the total land area of the prefecture was designated as Natural Parks (second only to Shiga Prefecture), namely the Chichibu Tama Kai, Fuji-Hakone-Izu, and Ogasawara National Parks (the last a UNESCO World Heritage Site); Meiji no Mori Takao Quasi-National Park; and Akikawa Kyūryō, Hamura Kusabana Kyūryō, Sayama, Takao Jinba, Takiyama, and Tama Kyūryō Prefectural Natural Parks.[62]

A number of museums are located in Ueno Park: Tokyo National Museum, National Museum of Nature and Science, Shitamachi Museum and National Museum for Western Art, among others. There are also artworks and statues at several places in the park. There is also a zoo in the park, and the park is a popular destination to view cherry blossoms.

Seismicity

Common seismicity

A bilingual sign with instructions (in Japanese and English) in case of an earthquake (Shibuya)

Tokyo is near the boundary of three plates, making it an extremely active region for smaller quakes and slippage which frequently affect the urban area with swaying as if in a boat, although epicenters within mainland Tokyo (excluding Tokyo's 2000  km long island jurisdiction) are quite rare. It is not uncommon in the metro area to have hundreds of these minor quakes (magnitudes 4–6) that can be felt in a single year, something local residents merely brush off but can be a source of anxiety to not only to foreign visitors but Japanese from elsewhere as well. They rarely cause much damage (sometimes a few injuries) as they are either too small or far away as quakes tend to dance around the region. Particularly active are offshore regions and to a lesser extent Chiba and Ibaraki.[63]

Infrequent powerful quakes

Tokyo has been hit by powerful megathrust earthquakes in 1703, 1782, 1812, 1855, 1923, and much more indirectly (some liquefaction in landfill zones) in 2011;[64][65] the frequency of direct and large quakes is a relative rarity. The 1923 earthquake, with an estimated magnitude of 8.3, killed 142,000 people, the last time the urban area was directly hit. The 2011 quake focus was hundreds of kilometers away and resulted in no direct deaths in the metropolitan area.

Climate

The former city of Tokyo and the majority of mainland Tokyo lie in the humid subtropical climate zone (Köppen climate classification Cfa),[66] with hot, humid summers and generally cool winters with cold spells. The region, like much of Japan, experiences a one-month seasonal lag, with the warmest month being August, which averages 26.4 °C (79.5 °F), and the coolest month being January, averaging 5.2 °C (41.4 °F). The record low temperature is −9.2 °C (15.4 °F) on January 13, 1876, while the record high is 39.5 °C (103.1 °F) on July 20, 2004. The record highest low temperature is 30.3 °C (86.5 °F) on August 12, 2013, making Tokyo one of only seven observation sites in Japan that have recorded a low temperature over 30 °C (86.0 °F).[67] Annual rainfall averages nearly 1,530 millimetres (60.2 in), with a wetter summer and a drier winter. Snowfall is sporadic, but does occur almost annually.[68] Tokyo also often sees typhoons every year, though few are strong. The wettest month since records began in 1876 was October 2004, with 780 millimetres (30 in) of rain,[69] including 270.5 mm (10.65 in) on the ninth of that month;[70] the last of four months on record to observe no precipitation is December 1995.[67] Annual precipitation has ranged from 879.5 mm (34.63 in) in 1984 to 2,229.6 mm (87.78 in) in 1938.[67]

Climate data for Kitanomaru Park, Chiyoda ward, Tokyo (1981–2010 normals, extremes 1875–present)[71]
Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec Year
Record high °C (°F) 22.6
(72.7)
24.9
(76.8)
25.3
(77.5)
29.2
(84.6)
32.2
(90.0)
36.2
(97.2)
39.5
(103.1)
39.1
(102.4)
38.1
(100.6)
32.6
(90.7)
27.3
(81.1)
24.8
(76.6)
39.5
(103.1)
Average high °C (°F) 9.6
(49.3)
10.4
(50.7)
13.6
(56.5)
19.0
(66.2)
22.9
(73.2)
25.5
(77.9)
29.2
(84.6)
30.8
(87.4)
26.9
(80.4)
21.5
(70.7)
16.3
(61.3)
11.9
(53.4)
19.8
(67.6)
Daily mean °C (°F) 5.2
(41.4)
5.7
(42.3)
8.7
(47.7)
13.9
(57.0)
18.2
(64.8)
21.4
(70.5)
25.0
(77.0)
26.4
(79.5)
22.8
(73.0)
17.5
(63.5)
12.1
(53.8)
7.6
(45.7)
15.4
(59.7)
Average low °C (°F) 0.9
(33.6)
1.7
(35.1)
4.4
(39.9)
9.4
(48.9)
14.0
(57.2)
18.0
(64.4)
21.8
(71.2)
23.0
(73.4)
19.7
(67.5)
14.2
(57.6)
8.3
(46.9)
3.5
(38.3)
11.6
(52.9)
Record low °C (°F) −9.2
(15.4)
−7.9
(17.8)
−5.6
(21.9)
−3.1
(26.4)
2.2
(36.0)
8.5
(47.3)
13.0
(55.4)
15.4
(59.7)
10.5
(50.9)
−0.5
(31.1)
−3.1
(26.4)
−6.8
(19.8)
−9.2
(15.4)
Average precipitation mm (inches) 52.3
(2.06)
56.1
(2.21)
117.5
(4.63)
124.5
(4.90)
137.8
(5.43)
167.7
(6.60)
153.5
(6.04)
168.2
(6.62)
209.9
(8.26)
197.8
(7.79)
92.5
(3.64)
51.0
(2.01)
1,528.8
(60.19)
Average snowfall cm (inches) 5
(2.0)
5
(2.0)
1
(0.4)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
11
(4.3)
Average precipitation days (≥ 0.5 mm) 5.3 6.2 11.0 11.0 11.4 12.7 11.8 9.0 12.2 10.8 7.6 4.9 114.0
Average snowy days 2.8 3.7 2.2 0.2 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.8 9.7
Average relative humidity (%) 52 53 56 62 69 75 77 73 75 68 65 56 65
Mean monthly sunshine hours 184.5 165.8 163.1 176.9 167.8 125.4 146.4 169.0 120.9 131.0 147.9 178.0 1,876.7
Average ultraviolet index 2 3 5 7 9 10 10 10 8 5 3 2 6
Source: Japan Meteorological Agency[72][73][67] and Weather Atlas[74]

The western mountainous area of mainland Tokyo, Okutama also lies in the humid subtropical climate (Köppen classification Cfa).

Climate data for Ogouchi, Okutama town, Tokyo (1981–2010)
Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec Year
Average high °C (°F) 6.7
(44.1)
7.1
(44.8)
10.3
(50.5)
16.3
(61.3)
20.5
(68.9)
23.0
(73.4)
26.8
(80.2)
28.2
(82.8)
23.9
(75.0)
18.4
(65.1)
13.8
(56.8)
9.3
(48.7)
17.1
(62.8)
Daily mean °C (°F) 1.3
(34.3)
1.8
(35.2)
5.0
(41.0)
10.6
(51.1)
15.1
(59.2)
18.5
(65.3)
22.0
(71.6)
23.2
(73.8)
19.5
(67.1)
13.8
(56.8)
8.5
(47.3)
3.8
(38.8)
11.9
(53.4)
Average low °C (°F) −2.7
(27.1)
−2.3
(27.9)
0.6
(33.1)
5.6
(42.1)
10.5
(50.9)
14.8
(58.6)
18.7
(65.7)
19.7
(67.5)
16.3
(61.3)
10.3
(50.5)
4.6
(40.3)
−0.1
(31.8)
8.1
(46.6)
Average precipitation mm (inches) 44.1
(1.74)
50.0
(1.97)
92.5
(3.64)
109.6
(4.31)
120.3
(4.74)
155.7
(6.13)
195.4
(7.69)
280.6
(11.05)
271.3
(10.68)
172.4
(6.79)
76.7
(3.02)
39.9
(1.57)
1,623.5
(63.92)
Mean monthly sunshine hours 147.1 127.7 132.2 161.8 154.9 109.8 127.6 148.3 99.1 94.5 122.1 145.6 1,570.7
Source: Japan Meteorological Agency[75]

Tokyo's offshore territories' climates vary significantly from the city. The climate of Chichijima in Ogasawara village is on the boundary between the tropical savanna climate (Köppen classification Aw) and the humid subtropical climate (Köppen classification Cfa). It is approximately 1,000  km south of the Greater Tokyo Area resulting in different climatic conditions.

Climate data for Chichijima, Ogasawara, Tokyo (1981–2010)
Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec Year
Record high °C (°F) 26.1
(79.0)
25.2
(77.4)
26.6
(79.9)
28.1
(82.6)
30.0
(86.0)
32.9
(91.2)
34.1
(93.4)
32.8
(91.0)
32.4
(90.3)
31.1
(88.0)
30.2
(86.4)
27.2
(81.0)
34.1
(93.4)
Average high °C (°F) 20.5
(68.9)
20.1
(68.2)
21.5
(70.7)
23.2
(73.8)
25.4
(77.7)
28.0
(82.4)
30.0
(86.0)
29.9
(85.8)
29.7
(85.5)
28.3
(82.9)
25.6
(78.1)
22.4
(72.3)
25.4
(77.7)
Daily mean °C (°F) 18.4
(65.1)
17.9
(64.2)
19.2
(66.6)
21.0
(69.8)
23.2
(73.8)
25.8
(78.4)
27.5
(81.5)
27.7
(81.9)
27.5
(81.5)
26.2
(79.2)
23.5
(74.3)
20.3
(68.5)
23.2
(73.8)
Average low °C (°F) 15.7
(60.3)
15.3
(59.5)
16.7
(62.1)
18.8
(65.8)
21.2
(70.2)
24.0
(75.2)
25.4
(77.7)
25.9
(78.6)
25.5
(77.9)
24.1
(75.4)
21.3
(70.3)
17.8
(64.0)
21.0
(69.8)
Record low °C (°F) 10.1
(50.2)
9.6
(49.3)
9.2
(48.6)
12.1
(53.8)
14.6
(58.3)
17.7
(63.9)
20.8
(69.4)
22.5
(72.5)
21.1
(70.0)
17.2
(63.0)
13.2
(55.8)
10.8
(51.4)
9.2
(48.6)
Average rainfall mm (inches) 65.3
(2.57)
58.2
(2.29)
77.0
(3.03)
118.4
(4.66)
145.4
(5.72)
134.7
(5.30)
80.9
(3.19)
112.6
(4.43)
131.1
(5.16)
132.1
(5.20)
128.2
(5.05)
108.7
(4.28)
1,292.6
(50.88)
Average rainy days (≥ 0.5 mm) 10.3 9.1 10.8 9.9 11.7 9.3 8.4 11.0 11.6 13.0 11.1 11.8 128
Average relative humidity (%) 66 68 73 79 83 86 82 82 82 80 75 70 77
Mean monthly sunshine hours 136.4 131.4 154.7 148.2 159.8 198.9 250.3 211.0 200.9 179.1 140.9 126.8 2,038.4
Source: Japan Meteorological Agency[76]

Tokyo's easternmost territory, the island of Minamitorishima in Ogasawara village, is in the tropical savanna climate zone (Köppen classification Aw). Tokyo's Izu and Ogasawara islands are affected by an average of 5.4 typhoons a year, compared to 3.1 in mainland Kantō.[77]

Cityscape

Architecture in Tokyo has largely been shaped by Tokyo's history. Twice in recent history has the metropolis been left in ruins: first in the 1923 Great Kantō earthquake and later after extensive firebombing in World War II.[78] Because of this, Tokyo's urban landscape consists mainly of modern and contemporary architecture, and older buildings are scarce.[78] Tokyo features many internationally famous forms of modern architecture including Tokyo International Forum, Asahi Beer Hall, Mode Gakuen Cocoon Tower, NTT Docomo Yoyogi Building and Rainbow Bridge. Tokyo also features two distinctive towers: Tokyo Tower, and the new Tokyo Skytree, which is the tallest tower in both Japan and the world, and the second tallest structure in the world after the Burj Khalifa in Dubai.[79]Mori Building Co started work on Tokyo's new tallest building which is set to be finished on March 2023. The project will cost 580 billion yen ($5.5 billion).[80]

Tokyo also contains numerous parks and gardens. There are four national parks in Tokyo Prefecture, including the Fuji-Hakone-Izu National Park, which includes all of the Izu Islands.

Panoramic view of Tokyo from Tokyo Skytree

Environment

Tokyo has enacted a measure to cut greenhouse gases. Governor Shintaro Ishihara created Japan's first emissions cap system, aiming to reduce greenhouse gas emission by a total of 25% by 2020 from the 2000 level.[81] Tokyo is an example of an urban heat island, and the phenomenon is especially serious in its special wards.[82][83] According to the Tokyo Metropolitan Government,[84] the annual mean temperature has increased by about 3 °C (5.4 °F) over the past 100 years. Tokyo has been cited as a "convincing example of the relationship between urban growth and climate."[85]

In 2006, Tokyo enacted the "10 Year Project for Green Tokyo" to be realised by 2016. It set a goal of increasing roadside trees in Tokyo to 1 million (from 480,000), and adding 1,000 ha of green space 88 of which will be a new park named "Umi no Mori" (sea forest) which will be on a reclaimed island in Tokyo Bay which used to be a landfill.[86] From 2007 to 2010, 436 ha of the planned 1,000 ha of green space was created and 220,000 trees were planted bringing the total to 700,000. In 2014, road side trees in Tokyo have increased to 950,000, and a further 300 ha of green space has been added.[87]

Demographics

As of October 2012, the official intercensal estimate showed 13.506 million people in Tokyo with 9.214 million living within Tokyo's 23 wards.[88] During the daytime, the population swells by over 2.5 million as workers and students commute from adjacent areas. This effect is even more pronounced in the three central wards of Chiyoda, Chūō, and Minato, whose collective population as of the 2005 National Census was 326,000 at night, but 2.4 million during the day.[89]

In 1889, the Home Ministry recorded 1,375,937 people in Tokyo City and a total of 1,694,292 people in Tokyo-fu.[90] In the same year, a total of 779 foreign nationals were recorded as residing in Tokyo. The most common nationality was British (209 residents), followed by United States nationals (182) and nationals of China (137).[91]

Tokyo historical population since 1920
Registered foreign nationals[92]
Nationality Population (2018)
 People's Republic of China 199,949
 South Korea 90,438
 Vietnam 32,334
 Philippines 32,089
   Nepal 26,157
 Taiwan 18,568
 United States 17,578
 India 11,153
 Myanmar 9,719
 Thailand 7,958
Others 75,557
This chart is growth rate of municipalities of Tokyo, Japan. It is estimated by census carried out in 2005 and 2010.
Increase
  10.0% and over
  7.5 – 9.9%
  5.0 – 7.4%
  2.5 – 4.9%
  0.0 – 2.4%
Decrease
  0.0 – 2.4%
  2.5 – 4.9%
  5.0 – 7.4%
  7.5 – 9.9%
  10.0% and over
Population of Tokyo[89]
By area1

Tokyo
Special wards
Tama Area
Islands

12.79 million
8.653 million
4.109 million
28,000

By age2

Juveniles (age 0–14)
Working (age 15–64)
Retired (age 65+)

1.461 million (11.8%)
8.546 million (69.3%)
2.332 million (18.9%)

By hours3

Day
Night

14.978 million
12.416 million

By nationality

Foreign residents

364,6534 (2.9% of total)

1 Estimates as of October 1, 2007.

2 as of January 1, 2007.

3 as of 2005 National Census.

4 as of January 1, 2006.

Economy

Tokyo Skytree, the tallest tower in the world
Ginza is a popular upscale shopping area of Tokyo as one of the most luxurious[vague] shopping districts in the world.
Bank of Japan headquarters in Chuo, Tokyo
Tokyo Tower at night
Shibuya attracts many tourists.

Tokyo has the largest metropolitan economy in the world. According to a study conducted by PricewaterhouseCoopers, the Greater Tokyo Area (Tokyo-Yokohama) of 38 million people had a total GDP of $2 trillion in 2012 (at purchasing power parity), which topped that list.

Tokyo is a major international finance center;[93] it houses the headquarters of several of the world's largest investment banks and insurance companies, and serves as a hub for Japan's transportation, publishing, electronics and broadcasting industries. During the centralized growth of Japan's economy following World War II, many large firms moved their headquarters from cities such as Osaka (the historical commercial capital) to Tokyo, in an attempt to take advantage of better access to the government. This trend has begun to slow due to ongoing population growth in Tokyo and the high cost of living there.

Tokyo was rated by the Economist Intelligence Unit as the most expensive (highest cost-of-living) city in the world for 14 years in a row ending in 2006.[94][failed verification]

Tokyo emerged as a leading international financial center (IFC) in the 1960s and has been described as one of the three "command centers" for the world economy, along with New York City and London.[95] In the 2017 Global Financial Centres Index, Tokyo was ranked as having the fifth most competitive financial center in the world (alongside cities such as London, New York City, San Francisco, Chicago, Sydney, Boston, and Toronto in the top 10), and third most competitive in Asia (after Singapore and Hong Kong).[96] The Japanese financial market opened up slowly in 1984 and accelerated its internationalisation with the "Japanese Big Bang" in 1998.[97] Despite the emergence of Singapore and Hong Kong as competing financial centers, the Tokyo IFC manages to keep a prominent position in Asia. The Tokyo Stock Exchange is Japan's largest stock exchange, and third largest in the world by market capitalization and fourth largest by share turnover. In 1990 at the end of the Japanese asset price bubble, it accounted for more than 60% of the world stock market value.[98] Tokyo had 8,460 ha (20,900 acres) of agricultural land as of 2003,[99] according to the Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries, placing it last among the nation's prefectures. The farmland is concentrated in Western Tokyo. Perishables such as vegetables, fruits, and flowers can be conveniently shipped to the markets in the eastern part of the prefecture. Komatsuna and spinach are the most important vegetables; as of 2000, Tokyo supplied 32.5% of the komatsuna sold at its central produce market.[citation needed]

With 36% of its area covered by forest, Tokyo has extensive growths of cryptomeria and Japanese cypress, especially in the mountainous western communities of Akiruno, Ōme, Okutama, Hachiōji, Hinode, and Hinohara. Decreases in the price of timber, increases in the cost of production, and advancing old age among the forestry population have resulted in a decline in Tokyo's output. In addition, pollen, especially from cryptomeria, is a major allergen for the nearby population centers. Tokyo Bay was once a major source of fish. Most of Tokyo's fish production comes from the outer islands, such as Izu Ōshima and Hachijō-Jima. Skipjack tuna, nori, and aji are among the ocean products.[citation needed]

Tourism in Tokyo is also a contributor to the economy. In 2006, 4.81 million foreigners and 420 million Japanese visits to Tokyo were made; the economic value of these visits totaled 9.4 trillion yen according to the Tokyo Metropolitan Government. Many tourists visit the various downtowns, stores, and entertainment districts throughout the neighborhoods of the special wards of Tokyo; particularly for school children on class trips, a visit to Tokyo Tower is de rigueur. Cultural offerings include both omnipresent Japanese pop culture and associated districts such as Shibuya and Harajuku, subcultural attractions such as Studio Ghibli anime center, as well as museums like the Tokyo National Museum, which houses 37% of the country's artwork national treasures (87/233).

The Tsukiji Fish Market in Tokyo is the biggest wholesale fish and seafood market in the world, and also one of the largest wholesale food markets of any kind. The Tsukiji market holds strong to the traditions of its predecessor, the Nihonbashi fish market, and serves some 50,000 buyers and sellers every day. Retailers, whole-sellers, auctioneers, and public citizens alike frequent the market, creating a unique microcosm of organized chaos that still continues to fuel the city and its food supply after over four centuries.[100] It moved to the new Toyosu Market in October 2018.[101]

Transportation

Tokyo Station is the main intercity rail terminal in Tokyo.
Tokyo Metro and Toei Subway are two main subway operators in Tokyo.
Hamazakibashi JCT in Shuto Expressway

Tokyo, as the center of the Greater Tokyo Area, is Japan's largest domestic and international hub for rail and ground. However, its airspace has been under the US military's exclusive rights after World War II and some flight routes are returned to Japan.[102] Public transportation within Tokyo is dominated by an extensive network of clean and efficient[103] trains and subways run by a variety of operators, with buses, monorails and trams playing a secondary feeder role. There are up to 62 electric train lines and more than 900 train stations in Tokyo.[104]

As a result of World War II, Japanese planes are forbidden to fly over Tokyo.[105] Therefore, Japan constructed airports outside Tokyo. Narita International Airport in Chiba Prefecture is the major gateway for international travelers to Japan. Japan's flag carrier Japan Airlines, as well All Nippon Airways, have a hub at this airport. Haneda Airport on the reclaimed land at Ōta, offers domestic and international flights.

Various islands governed by Tokyo have their own airports. Hachijō-jima (Hachijojima Airport), Miyakejima (Miyakejima Airport), and Izu Ōshima (Oshima Airport) have services to Tokyo International and other airports.

Rail is the primary mode of transportation in Tokyo,[citation needed] which has the most extensive urban railway network in the world and an equally extensive network of surface lines. JR East operates Tokyo's largest railway network, including the Yamanote Line loop that circles the center of downtown Tokyo. Two different organizations operate the subway network: the private Tokyo Metro and the governmental Tokyo Metropolitan Bureau of Transportation. The Metropolitan Government and private carriers operate bus routes and one tram route. Local, regional, and national services are available, with major terminals at the giant railroad stations, including Tokyo, Shinagawa, and Shinjuku.

Expressways link the capital to other points in the Greater Tokyo area, the Kantō region, and the islands of Kyushu and Shikoku. In order to build them quickly before the 1964 Summer Olympics, most were constructed above existing roads.[106] Other transportation includes taxis operating in the special wards and the cities and towns. Also, long-distance ferries serve the islands of Tokyo and carry passengers and cargo to domestic and foreign ports.

Education

Yasuda Auditorium at the University of Tokyo in Bunkyō

Tokyo has many universities, junior colleges, and vocational schools. Many of Japan's most prestigious universities are in Tokyo, including University of Tokyo, Hitotsubashi University, Tokyo Institute of Technology, Waseda University, Tokyo University of Science, Sophia University, and Keio University.[107] Some of the biggest national universities in Tokyo are:

There is only one non-national public university: Tokyo Metropolitan University. There are also a few universities well known for classes conducted in English and for the teaching of the Japanese language, including the Globis University Graduate School of Management, International Christian University, Sophia University, and Waseda University

Tokyo is also the headquarters of the United Nations University.

Publicly run kindergartens, elementary schools (years 1 through 6), and Primary schools (7 through 9) are operated by local wards or municipal offices. Public Secondary schools in Tokyo are run by the Tokyo Metropolitan Government Board of Education and are called "Metropolitan High Schools". Tokyo also has many private schools from kindergarten through high school:

Culture

Tokyo has many museums. In Ueno Park, there is the Tokyo National Museum, the country's largest museum and specializing in traditional Japanese art; the National Museum of Western Art and Ueno Zoo. Other museums include the National Museum of Emerging Science and Innovation in Odaiba; the Edo-Tokyo Museum in Sumida, across the Sumida River from the center of Tokyo; the Nezu Museum in Aoyama; and the National Diet Library, National Archives, and the National Museum of Modern Art, which are near the Imperial Palace.

Tokyo has many theatres for performing arts. These include national and private theatres for traditional forms of Japanese drama. Noteworthy are the National Noh Theatre for noh and the Kabuki-za for Kabuki.[108] Symphony orchestras and other musical organizations perform modern and traditional music. Tokyo also hosts modern Japanese and international pop, and rock music at venues ranging in size from intimate clubs to internationally known areas such as the Nippon Budokan.

Many different festivals occur throughout Tokyo. Major events include the Sannō at Hie Shrine, the Sanja at Asakusa Shrine, and the biennial Kanda Festivals. The last features a parade with elaborately decorated floats and thousands of people. Annually on the last Saturday of July, an enormous fireworks display over the Sumida River attracts over a million viewers. Once cherry blossoms bloom in spring, many residents gather in Ueno Park, Inokashira Park, and the Shinjuku Gyoen National Garden for picnics under the blossoms.

Harajuku, a neighbourhood in Shibuya, is known internationally for its youth style, fashion[109] and cosplay.

Cuisine in Tokyo is internationally acclaimed. In November 2007, Michelin released their first guide for fine dining in Tokyo, awarding 191 stars in total, or about twice as many as Tokyo's nearest competitor, Paris. As of 2017, 227 restaurants in Tokyo have been awarded (92 in Paris). Twelve establishments were awarded the maximum of three stars (Paris has 10), 54 received two stars, and 161 earned one star.[110]

Sports

Tokyo Dome, the home stadium for the Yomiuri Giants
Ryōgoku Kokugikan sumo wrestling arena

Tokyo, with a diverse array of sports, is home to two professional baseball clubs, the Yomiuri Giants who play at the Tokyo Dome and Tokyo Yakult Swallows at Meiji-Jingu Stadium. The Japan Sumo Association is also headquartered in Tokyo at the Ryōgoku Kokugikan sumo arena where three official sumo tournaments are held annually (in January, May, and September). Football clubs in Tokyo include F.C. Tokyo and Tokyo Verdy 1969, both of which play at Ajinomoto Stadium in Chōfu, and FC Machida Zelvia at Nozuta Stadium in Machida. Basketball clubs include the Hitachi SunRockers, Toyota Alvark Tokyo and Tokyo Excellence.

Tokyo hosted the 1964 Summer Olympics, thus becoming the first Asian city to host the Summer Games. The National Stadium, also known as the Olympic Stadium, was host to a number of international sporting events. In 2016, it was to be replaced by the New National Stadium. With a number of world-class sports venues, Tokyo often hosts national and international sporting events such as basketball tournaments, women's volleyball tournaments, tennis tournaments, swim meets, marathons, rugby union and sevens rugby games, football, American football exhibition games, judo, and karate. Tokyo Metropolitan Gymnasium, in Sendagaya, Shibuya, is a large sports complex that includes swimming pools, training rooms, and a large indoor arena. According to Around the Rings, the gymnasium has played host to the October 2011 artistic gymnastics world championships, despite the International Gymnastics Federation's initial doubt in Tokyo's ability to host the championships following the March 11 tsunami.[111] Tokyo also selected to host a number of games for the 2019 Rugby World Cup Tokyo was selected to host the 2020 Summer Olympics and the 2020 Summer Paralympics on September 7, 2013.

In popular culture

Akihabara is the most popular area for fans of anime, manga, and games.
Fuji TV headquarters

As the largest population center in Japan and the site of the country's largest broadcasters and studios, Tokyo is frequently the setting for many Japanese movies, television shows, animated series (anime), web comics, light novels, video games, and comic books (manga). In the kaiju (monster movie) genre, landmarks of Tokyo are usually destroyed by giant monsters such as Godzilla and Gamera.

Some Hollywood directors have turned to Tokyo as a backdrop for movies set in Japan. Postwar examples include Tokyo Joe, My Geisha, Tokyo Story and the James Bond film You Only Live Twice; recent examples include Kill Bill, The Fast and the Furious: Tokyo Drift, Lost in Translation, Babel, Inception, and Avengers: Endgame.

Japanese author Haruki Murakami has based some of his novels in Tokyo (including Norwegian Wood), and David Mitchell's first two novels number9dream and Ghostwritten featured the city. Contemporary British painter Carl Randall spent 10 years living in Tokyo as an artist, creating a body of work depicting the city's crowded streets and public spaces.[112][113][114][115][116]

International relations

Tokyo is the founder member of the Asian Network of Major Cities 21 and is a member of the Council of Local Authorities for International Relations. Tokyo was also a founding member of the C40 Cities Climate Leadership Group.

Sister cities, sister states, and friendship agreements

As of 2016, Tokyo has twinning or friendship agreements with the following twelve cities and states:[117]

  • New York City, United States (since February 1960)
  • Beijing, China (since March 1979)
  • Paris, France ("Friendship and cooperation agreement", since July 1982)[118]
  • Sydney, New South Wales, Australia (since May 1984)
  • Seoul, South Korea (since September 1988)
  • Jakarta, Indonesia (since October 1989)
  • São Paulo State, Brazil (since June 1990)
  • Cairo, Egypt (since October 1990)
  • Moscow, Russia (since July 1991)
  • Berlin, Germany (since May 1994)
  • Rome, Italy ("Friendship and cooperation agreement", since July 1996)
  • London, United Kingdom (since October 2015)

See also

References

  1. ^ 東京都歌・市歌 (in Japanese). Tokyo Metropolitan Government. Archived from the original on September 11, 2011. Retrieved September 17, 2011.
  2. ^ "Archived copy" 都庁は長野市. Tokyo Metropolitan Government. Archived from the original on April 19, 2014. Retrieved April 12, 2014.CS1 maint: Archived copy as title (link) Shinjuku is the location of the Tokyo Metropolitan Government Office. But Tokyo is not a "municipality". Therefore, for the sake of convenience, the notation of prefectural is "Tokyo".
  3. ^ a b United Nations (March 12, 2017). "The World's Cities in 2016" (PDF). United Nations. Archived (PDF) from the original on January 12, 2017.
  4. ^ "Archived copy" 都民経済計算(都内総生産等)平成27年度年報. www.metro.tokyo.jp. Archived from the original on August 21, 2018. Retrieved August 21, 2018.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  5. ^ "Yearly Average Rates". OFX. Archived from the original on March 16, 2015.
  6. ^ "2015 Japan Population" (PDF). Archived (PDF) from the original on April 3, 2018. Retrieved August 21, 2018.
  7. ^ "Tokyo definition and meaning". Collins English Dictionary. n.d. Archived from the original on June 16, 2018. Retrieved June 15, 2018.
  8. ^ ""There is no laws to define where Japan's capital is. Because Tokyo was built to stabilize East and North." the Legislative Bureau House of Councillors". Archived from the original on June 12, 2018. Retrieved June 9, 2018.
  9. ^ "Japan's Local Government System". Tokyo Metropolitan Government. Archived from the original on August 11, 2013. Retrieved August 5, 2013.
  10. ^ Cite error: The named reference UN-World-Cities-2018 was invoked but never defined (see the help page).
  11. ^ Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Tōkyō" in Japan Encyclopedia, pp. 981–982 at Google Books; in "Kantō" p. 479 at Google Books
  12. ^ "Edo was renamed Tokyo".
  13. ^ "Population of Tokyo - Tokyo Metropolitan Government". www.metro.tokyo.jp. Retrieved June 4, 2019.
  14. ^ 東京都の人口(推計)– Population of Tokyo (estimate). Tokyo Metropolitan Government Bureau of Statistics Department. Archived from the original on October 2, 2018. Retrieved October 22, 2018.
  15. ^ Fortune. "Global Fortune 500 by countries: Japan". CNN. Archived from the original on July 18, 2011. Retrieved July 22, 2011.
  16. ^ "GaWC – The World According to GaWC 2018". Lboro.ac.uk. April 13, 2018. Archived from the original on May 3, 2017. Retrieved March 22, 2019.
  17. ^ "Tokyo Tops Among Global Travelers, According To TripAdvisor World City Survey". TripAdvisor. TripAdvisor LLC. May 20, 2014. Archived from the original on September 4, 2014. Retrieved September 1, 2014.
  18. ^ "2018 Cost of Living Rankings". Mercer. Mercer LLC. June 26, 2018. Archived from the original on June 19, 2015. Retrieved March 22, 2019.
  19. ^ "Uptown top ranking". The Economist. June 17, 2015. Archived from the original on October 15, 2015. Retrieved October 17, 2015.
  20. ^ "The Monocle Quality of Life Survey 2015 – Film". Archived from the original on August 14, 2015. Retrieved August 11, 2015.
  21. ^ "Archived copy" 「ミシュランガイド東京・横浜・鎌倉2011」を発行 三つ星が14軒、二つ星が54軒、一つ星が198軒に. Michelin Japan. November 24, 2010. Archived from the original on November 29, 2010. Retrieved February 3, 2011.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  22. ^ "Tokyo is Michelin's biggest star". The Times. November 20, 2007. Archived from the original on October 12, 2011. Retrieved February 3, 2011.
  23. ^ "Safe Cities Index 2015 Infographic – NEC: Safe Cities". January 7, 2015. Archived from the original on October 31, 2015. Retrieved September 16, 2015.
  24. ^ "QS Best Student Cities 2016". Top Universities. Archived from the original on December 22, 2015. Retrieved December 14, 2015.
  25. ^ "QS Best Student Cities 2018". Top Universities. April 30, 2018. Archived from the original on July 4, 2018. Retrieved July 12, 2018.
  26. ^ a b Room, Adrian. Placenames of the World. McFarland & Company (1996), p. 360 Archived January 1, 2016, at the Wayback Machine. ISBN 0-7864-1814-1.
  27. ^ US Department of State. (1906). A digest of international law as in diplomatic discussions, treaties and other international agreements (John Bassett Moore, ed.), Volume 5, p. 759 Archived January 1, 2016, at the Wayback Machine; excerpt, "The Mikado, on assuming the exercise of power at Yedo, changed the name of the city to Tokio".
  28. ^ Fiévé, Nicolas & Paul Waley (2003). Japanese Capitals in Historical Perspective: Place, Power and Memory in Kyoto, Edo and Tokyo. p. 253.
  29. ^ "Archived copy" 明治東京異聞~トウケイかトウキョウか~東京の読み方 (in Japanese). Tokyo Metropolitan Archives. 2004. Archived from the original on October 6, 2008. Retrieved September 13, 2008.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  30. ^ McClain, James, James; et al. (1994). Edo and Paris: Urban Life and the State in the Early Modern Era. p. 13.
  31. ^ Sorensen, Andre (2004). The Making of Urban Japan: Cities and Planning from Edo to the Twenty-First Century. p. 16.
  32. ^ Naitō, Akira (2003). Edo, the City That Became Tokyo: An Illustrated History. pp. 33, 55.
  33. ^ Naitō, Akira (2003). Edo, the City That Became Tokyo: An Illustrated History. pp. 182–183.
  34. ^ Naitō, Akira (2003). Edo, the City That Became Tokyo: An Illustrated History. p. 186.
  35. ^ Naitō, Akira (2003). Edo, the City That Became Tokyo: An Illustrated History. p. 188.
  36. ^ "History of Tokyo". Tokyo Metropolitan Government. Archived from the original on October 12, 2007. Retrieved October 17, 2007.
  37. ^ "Tokyo-Yokohama earthquake of 1923". Encyclopædia Britannica. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved October 10, 2014.
  38. ^ Tipton, Elise K. (2002). Modern Japan: A Social and Political History. Routledge. p. 141. ISBN 978-0-585-45322-4.
  39. ^ "9 March 1945: Burning the Heart Out of the Enemy". Wired. Condé Nast Digital. March 9, 2011. Archived from the original on March 15, 2014. Retrieved August 8, 2011.
  40. ^ "1945 Tokyo Firebombing Left Legacy of Terror, Pain". Common Dreams. Archived from the original on January 3, 2015. Retrieved January 2, 2015.
  41. ^ Cybriwsky, Roman (1997). Historical Dictionary of Tokyo. Lanham, MD: Scarecrow. p. 22.
  42. ^ Hewitt, Kenneth (1983). "Place Annihilation: Area Bombing and the Fate of Urban Places". Annals of the Association of American Geographers. 73 (2): 257–284. doi:10.1111/j.1467-8306.1983.tb01412.x.
  43. ^ "Tokyo Narita International Airport (NRT) Airport Information (Tokyo, Japan)". Archived from the original on October 17, 2014. Retrieved October 10, 2014.
  44. ^ "Rail Transport in The World's Major Cities" (PDF). Japan Railway and Transport Review. Archived from the original (PDF) on October 25, 2007. Retrieved October 17, 2007.
  45. ^ Saxonhouse, Gary R. (ed.); Robert M. Stern (ed.) (2004). Japan's Lost Decade: Origins, Consequences and Prospects for Recovery. Blackwell Publishing Limited. ISBN 978-1-4051-1917-7.CS1 maint: Extra text: authors list (link)
  46. ^ Worrall, Julian. "The view from the Hills: Minoru Mori defends the Omotesando Hills development and reveals big plans for Tokyo". Metropolis. Archived from the original on November 19, 2006.
  47. ^ "Shift of Capital from Tokyo Committee". Japan Productivity Center for Socio-Economic Development. Archived from the original on August 25, 2007. Retrieved October 14, 2007.
  48. ^ "Policy Speech by Governor of Tokyo, Shintaro Ishihara at the First Regular Session of the Metropolitan Assembly, 2003". Tokyo Metropolitan Government. Archived from the original on November 3, 2007. Retrieved October 17, 2007.
  49. ^ "Despite Major Earthquake Zero Tokyo Buildings Collapsed Thanks to Stringent Building Codes". Archived from the original on September 12, 2011. Retrieved October 11, 2011.
  50. ^ Williams, Carol J. (March 11, 2011). "Japan earthquake disrupts Tokyo, leaves capital only lightly damaged". Los Angeles Times. Archived from the original on December 13, 2011. Retrieved October 11, 2011.
  51. ^ "Tokyo Radiation Levels". Metropolis Magazine. Archived from the original on May 20, 2012. Retrieved April 25, 2012.
  52. ^ "Tokyo radiation levels – daily updates – April". Archived from the original on August 19, 2011. Retrieved October 11, 2011.
  53. ^ "IOC selects Tokyo as host of 2020 Summer Olympic Games". Archived from the original on October 10, 2014. Retrieved October 10, 2014.
  54. ^ "Population of Tokyo, Japan". mongabay. Archived from the original on January 21, 2012. Retrieved February 10, 2012.
  55. ^ "Local Government in Japan" (PDF). Council of Local Authorities for International Relations. p. 8. Archived from the original (PDF) on September 23, 2008. Retrieved September 14, 2008.
  56. ^ The Structure of the Tokyo Metropolitan Government Archived December 8, 2014, at the Wayback Machine (Tokyo government webpage)
  57. ^ The Population of Tokyo – Tokyo Metropolitan Government Archived December 23, 2008, at the Wayback Machine (Retrieved on July 4, 2009)
  58. ^ "Pray For Tokyo: Chiyoda". Karis Japan. Archived from the original on July 20, 2014. Retrieved April 20, 2015.
  59. ^ "Development of the Metropolitan Centre, Subcentres and New Base". Bureau of Urban Development, Tokyo Metropolitan Government. Archived from the original on October 23, 2007. Retrieved October 14, 2007.
  60. ^ "Ogasawara Islands: World Natural Heritage" (Adobe Flash). Ogasawara Village Industry and Tourist Board. Archived from the original on March 31, 2017. Retrieved June 29, 2018.
  61. ^ Yoshikawa, Yukie (2005). "Okinotorishima: Just the Tip of the Iceberg". Harvard Asian Quarterly. 9 (4). Archived from the original on November 4, 2013.
  62. ^ "General overview of area figures for Natural Parks by prefecture" (PDF). Ministry of the Environment. Archived (PDF) from the original on April 21, 2012. Retrieved February 8, 2012.
  63. ^ Matsu’ura, Ritsuko S. (January 28, 2017). "A short history of Japanese historical seismology: past and the present". Geoscience Letters. 4 (1): 3. Bibcode:2017GSL.....4....3M. doi:10.1186/s40562-017-0069-4 – via BioMed Central.
  64. ^ Grunewald, Elliot D.; Stein, Ross S. (2006). "A New 1649–1884 Catalog of Destructive Earthquakes near Tokyo and Implications for the Long-term Seismic Process" (PDF). Journal of Geophysical Research: Solid Earth. 111 (B12): B12306. Bibcode:2006JGRB..11112306G. doi:10.1029/2005JB004059. Archived from the original (PDF) on October 25, 2007. Retrieved October 14, 2007.
  65. ^ "A new probabilistic seismic hazard assessment for greater Tokyo" (PDF). U.S. Geological Survey. Archived (PDF) from the original on October 25, 2007. Retrieved October 14, 2007.
  66. ^ Peel, M.C., Finlayson, B.L., and McMahon, T.A.: Updated world map of the Köppen-Geiger climate classification Archived February 10, 2017, at the Wayback Machine, Hydrol. Earth Syst. Sci., 11, 1633–1644, 2007.
  67. ^ a b c d "Archived copy" 観測史上1~10位の値( 年間を通じての値) (in Japanese). Japan Meteorological Agency. Archived from the original on October 1, 2018. Retrieved November 15, 2018.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  68. ^ "Tokyo observes latest ever 1st snowfall". Archived from the original on March 19, 2007. Retrieved June 9, 2017.
  69. ^ 観測史上1~10位の値(年間を通じての値). Japan Meteorological Agency. Retrieved December 4, 2011.
  70. ^ 観測史上1~10位の値(10月としての値). Japan Meteorological Agency. Retrieved December 4, 2011.
  71. ^ The JMA Tokyo, Tokyo (東京都 東京) station is at 35°41.4′N 139°45.6′E, JMA: "Archived copy" 気象統計情報>過去の気象データ検索>都道府県の選択>地点の選択. Japan Meteorological Agency. Archived from the original on October 1, 2018. Retrieved November 15, 2018.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  72. ^ "Archived copy" 気象庁 / 平年値(年・月ごとの値) (in Japanese). Japan Meteorological Agency. Archived from the original on May 18, 2016. Retrieved December 16, 2014.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  73. ^ "Archived copy" 気象庁 / 平年値(年・月ごとの値) (in Japanese). Japan Meteorological Agency. Archived from the original on November 2, 2014. Retrieved December 16, 2014.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  74. ^ d.o.o, Yu Media Group. "Tokyo, Japan - Detailed climate information and monthly weather forecast". Weather Atlas. Retrieved July 9, 2019.
  75. ^ "Archived copy" 気象庁 / 気象統計情報 / 過去の気象データ検索 / 平年値(年・月ごとの値). Japan Meteorological Agency. Archived from the original on March 30, 2013. Retrieved June 24, 2013.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  76. ^ 平年値(年・月ごとの値)
  77. ^ "Archived copy" 気象統計情報 / 天気予報・台風 / 過去の台風資料 / 台風の統計資料 / 台風の平年値. Japan Meteorological Agency. Archived from the original on June 7, 2012. Retrieved August 8, 2012.CS1 maint: Archived copy as title (link)
  78. ^ a b Hidenobu Jinnai. Tokyo: A Spatial Anthropology. University of California Press (1995), pp. 1-3 Archived January 1, 2016, at the Wayback Machine. ISBN 0-520-07135-2.
  79. ^ "Tokyo – GoJapanGo". Tokyo Attractions – Japanese Lifestyle. Mi Marketing Pty Ltd. Archived from the original on April 26, 2012. Retrieved April 18, 2012.
  80. ^ "Tokyo skyline reaches for new heights with $5.5 billion Mori project". Reuters. August 22, 2019. Retrieved August 22, 2019.
  81. ^ "World Business Council for Sustainable Development (WBCSD)". Wbcsd.org. Archived from the original on January 4, 2009. Retrieved October 18, 2008.
  82. ^ Barry, Roger Graham & Richard J. Chorley. Atmosphere, Weather and Climate. Routledge (2003), p. 344 Archived January 1, 2016, at the Wayback Machine. ISBN 0-415-27170-3.
  83. ^ Toshiaki Ichinose, Kazuhiro Shimodozono, and Keisuke Hanaki. Impact of anthropogenic heat on urban climate in Tokyo. Atmospheric Environment 33 (1999): 3897–3909.
  84. ^ "Heat Island Control Measures". kankyo.metro.tokyo.jp. January 6, 2007. Archived from the original on May 24, 2008. Retrieved October 29, 2010.
  85. ^